Hercules

Cernere hunc docui nefas.

Memoranda potius omnibus facta intuens

unius a te criminis veniam pete.

Veniam dabit sibi ipse, qui nulli dedit?

laudanda feci iussus: hoc unum meum est.

succurre, genitor; sive te pietas movet

seu triste fatum sive violatum decus

virtutis: effer arma; vincatur mea

fortuna dextra,

Sunt quidem patriae preces

satis efficaces, sed tamen nostro quoque

movere fletu, surge et adversa impetu

perfringe solito, nunc tuum nulli imparem

animum malo resume, nune magna tibi

virtute agendum est: Herculem irasci veta.

Si vivo, feci scelera; si morior, tuli.

purgare terras propero, iamdudum mihi

monstrum impium saevumque et immite ac ferum

oberrat: agedum dextra, conare aggredi

ingens opus, labore bis seno amplius.

ignava cessas, fortis in pueros modo

pavidasque matres? arma nisi dantur mihi,

aut omne Pindi Thracis excidam nemus

Bacchique lucos et Cithaeronis iuga

mecum cremabo, aut tota cum domibus suis

dominisque tecta, cum deis templa omnibus

Thebana supra corpus excipiam meum

atque urbe versa condar, et, si fortibus

leve pondus umeris moenia immissa incident

septemque opertus non satis portis premar,

onus omne media parte quod mundi sedet

dirimitque superos, in meum vertam caput.

Reddo arma.

Vox est digna genitore Herculis.

hoc en peremptus spiculo cecidit puer—

Hoc Iuno telum manibus immisit tuis.

Hoc nunc ego utar.

Ecce quam miserum metu

cor palpitat pectusque sollicitum ferit.

Aptata harundo est.

Ecce iam facies scelus

volens sciensque.

Pande, quid fieri iubes?

Nihil rogamus: noster in tuto est dolor.

natum potes servare tu solus mihi,

eripere nec tu; maximum evasi metum:

miserum haut potes me facere, felicem potes.

sic statue, quicquid statuis, ut causam tuam

famamque in arto stare et ancipiti scias:

aut vivis aut occidis, hanc animam levem

fessamque senio nec minus fessam malis

in ore primo teneo, tam tarde patri

vitam dat aliquis? non feram ulterius moram,

laetare! ferro pectus impresso induam:

hic, hic iacebit Herculis sani scelus.

Iam parce, genitor, parce, iam revoca manum.

succumbe, virtus, perfer imperium patris.

eat ad labores hic quoque Herculeos labor:

vivamus, artus alleva afflictos solo,

Theseu, parentis, dextra contactus pios

scelerata refugit,

Hanc manum amplector libens,

hac nisus »ibo, pectori hanc aegro admovens

pellam dolores,

Quem locum profugus petam?

ubi me recondam quave tellure obruar?

quis Tanais aut quis Nilus aut quis Persica

violentus unda Tigris aut Rhenus ferox

Tagusve Hibera turbidus gaza fluens

abluere dextram poterit? Arctoum licet

Maeotis in me gelida transfundat mare

et tota Tethys per meas currat manus,

haerebit altum facinus, in quas impius

terras recedes? ortum an occasum petes?

ubique notus perdidi exilio locum.

me refugit orbis, astra transversos agunt

obliqua cursus, ipse Titan Cerberum

meliore vultu vidit, o fidum caput,

Theseu, latebram quaere longinquam abditam;

quoniamque semper sceleris alieni arbiter

amas nocentes, gratiam meritis refer

vicemque nostris: redde me infernis precor

umbris reductum, meque subiectum tuis

constitue vinclis: ille me abscondet locus.

sed et ille novit.

Nostra te tellus manet.

illic solutam caede Gradivus manum

restituit armis: illa te, Alcide, vocat,

facere innocentes terra quae superos solet.