Fabulae Aesopiae

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,944 sections

3.1.2
Adhuc Falerna faece ex testa nobili
3.1.3
Odorem quae iucundum late spargeret.
3.1.4
Hunc postquam totis avida traxit naribus:
3.1.5
O suavis anima! quale te dicam bonum
3.1.6
Antehac fuisse, tales cum sint reliquiae?
3.1.7
Hoc quo pertineat, dicet qui me noverit.
3.2.1
Solet a despectis par referri gratia.
3.2.2
Panthera imprudens olim in foveam decidit.
3.2.3
Videre agrestes: alii fustes congerunt,
3.2.4
Alii onerant saxis; quidam contra miseriti
3.2.5
Periturae quippe, quamvis nemo laederet,
3.2.6
Misere panem ut sustineret spiritum.
3.2.7
Nox insecuta est: abeunt securi domum,
3.2.8
Quasi inventuri mortuam postridie.
3.2.9
At illa, vires ut refecit languidas,
3.2.10
Veloci saltu fovea sese liberat
3.2.11
Et in cubile concito properat gradu.
3.2.12
Paucis diebus interpositis provolat,
3.2.13
Pecus trucidat, ipsos pastores necat,
3.2.14
Et cuncta vastans saevit irato impetu.
3.2.15
Tum sibi timentes, qui ferae pepercerant,
3.2.16
Damnum haud recusant, tantum pro vita rogant.
3.2.17
At illa: Memini qui me saxo petierit,
3.2.18
Qui panem dederit; vos timere absistite;
3.2.19
Illis revertor hostis, qui me laeserunt.
3.3.1
Usu peritus hariolo vel doctior
3.3.2
Vulgo esse fertur, causa sed non dicitur,
3.3.3
Notescet quae nunc primum fabella mea.
3.3.4
Habenti cuidam pecora pepererunt oves
3.3.5
Agnos humano capite. Monstro territus
3.3.6
Ad consulendos currit maerens hariolos.
3.3.7
Hic pertinere ad domini respondet caput
3.3.8
Et avertendum victima periculum.
3.3.9
Ille autem affirmat coniugem esse adulteram
3.3.10
Et insitivos significari liberos,
3.3.11
Sed expiari posse maiore hostia.
3.3.12
Quid multa? Variis dissident sententiis
3.3.13
Hominisque curam cura maiore aggravant.
3.3.14
Aesopus ibi stans, naris emunctae senex,
3.3.15
Natura numquam verba cui potuit dare:
3.3.16
Si procurare vis ostentum, rustice,
3.3.17
Uxores inquit da tuis pastoribus.
3.4.1
Pendere ad lanium quidam vidit simium,
3.4.2
Inter reliquas merces atque obsonia;
3.4.3
Quaesivit quidnam saperet. Tum lanius iocans:
3.4.4
Quale inquit caput est, talis praestatur sapor.
3.4.5
Ridicule magis hoc dictum quam vere aestimo;
3.4.6
Quando et formosos saepe inveni pessimos,
3.4.7
Et turpi facie multos cognovi optimos.
3.5.1
Successus ad perniciem multos devocat.
3.5.2
Aesopo quidam petulans lapidem impegerat.
3.5.3
Tanto inquit melior! Assem deinde illi dedit,
3.5.4
Sic prosecutus: Plus non habeo mehercules,
3.5.5
Sed unde accipere possis monstrabo tibi.
3.5.6
Venit ecce dives et potens: huic similiter
3.5.7
Impinge lapidem et dignum accipies praemium.
3.5.8
Persuasus ille fecit quod monitus fuit;
3.5.9
Sed spes fefellit impudentem audaciam:
3.5.10
Comprensus namque poenas persolvit cruce.
3.6.1
Musca in temone sedit et mulam increpans:
3.6.2
Quam tarda es! inquit non vis citius progredi?
3.6.3
Vide ne dolone collum compungam tibi.
3.6.4
Respondit illa: Verbis non moveor tuis;
3.6.5
Sed istum timeo sella qui prima sedens
3.6.6
Iugum flagello temperat lento meum
3.6.7
Et ora frenis continet spumantibus.
3.6.8
Quapropter aufer frivolam insolentiam;
3.6.9
Nam et ubi tricandum et ubi sit currendum scio.
3.6.10
Hac derideri fabula merito potest,
3.6.11
Qui sine virtute vanas exercet minas.
3.7.1
Quam dulcis sit libertas, breviter proloquar.
3.7.2
Cani perpasto macie confectus lupus
3.7.3
Forte occucurrit. Dein salutati invicem
3.7.4
Ut restiterunt: Unde sic, quaeso, nites?
3.7.5
Aut quo cibo fecisti tantum corporis?
3.7.6
Ego, qui sum longe fortior, pereo fame.
3.7.7
Canis simpliciter: Eadem est condicio tibi,
3.7.8
Praestare domino si par officium potes.
3.7.9
Quod? inquit ille. Custos ut sis liminis,
3.7.10
A furibus tuearis et noctu domum.
3.7.11
Ego vero sum paratus: nunc patior nives
3.7.12
Imbresque in silvis asperam vitam trahens:
3.7.13
Quanto est facilius mihi sub tecto vivere,
3.7.14
Et otiosum largo satiari cibo?
3.7.15
Veni ergo mecum. Dum procedunt, aspicit
3.7.16
Lupus a catena collum detritum cani.
3.7.17
Unde hoc, amice? Nihil est. Dic sodes tamen.
3.7.18
Quia videor acer, alligant me interdiu,
3.7.19
Luce ut quiescam et vigilem, nox cum venerit:
3.7.20
Crepusculo solutus, qua visum est, vagor.
3.7.21
Affertur ultro panis; de mensa sua
3.7.22
Dat ossa dominus; frusta iactat familia
3.7.23
Et, quod fastidit quisque, pulmentarium.
3.7.24
Sic sine labore venter impletur meus.
3.7.25
Age, si quo abire est animus, est licentia?
3.7.26
Non plane est inquit. Fruere, quae laudas, canis:
3.7.27
Regnare nolo, liber ut non sim mihi.
3.8.1
Praecepto monitus saepe te considera.
3.8.2
Habebat quidam filiam turpissimam
3.8.3
Idemque insignem pulchra facie filium.

Perseus Latin. CTS URN phi0975.phi001.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.