Fabulae Aesopiae

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,944 sections

2.8.12
Eunt subinde et redeunt omnes rustici,
2.8.13
Nemo animadvertit: transit etiam vilicus,
2.8.14
Nec ille quicquam sentit. Tum gaudens ferus
2.8.15
Bubus quietis agere coepit gratias,
2.8.16
Hospitium adverso quod praestiterint tempore.
2.8.17
Respondit unus: Salvum te cupimus quidem;
2.8.18
Sed ille, qui oculos centum habet, si venerit,
2.8.19
Magno in periclo vita vertetur tua.
2.8.20
Haec inter ipse dominus a cena redit
2.8.21
Et quia corruptos viderat nuper boves,
2.8.22
Accedit ad praesepe: Cur frondis parum est,
2.8.23
Stramenta desunt? Tollere haec aranea
2.8.24
Quantum est laboris? Dum scrutatur singula,
2.8.25
Cervi quoque alta conspicatur cornua;
2.8.26
Quem convocata iubet occidi familia
2.8.27
Praedamque tollit. Haec significat fabula
2.8.28
Dominum videre plurimum in rebus suis.
2.epilogus.1
Aesopi ingenio statuam posuere Attici
2.epilogus.2
Servumque collocarunt aeterna in basi,
2.epilogus.3
Patere honoris scirent ut cuncti viam
2.epilogus.4
Nec generi tribui, sed virtuti gloriam.
2.epilogus.5
Quoniam occuparat alter ne primus foret,
2.epilogus.6
Ne solus esset studui; quod superfuit:
2.epilogus.7
Nec haec invidia, verum est aemulatio.
2.epilogus.8
Quod si labori faverit Latium meo,
2.epilogus.9
Plures habebit, quos opponat Graeciae.
2.epilogus.10
Si livor obtrectare curam voluerit,
2.epilogus.11
Non tamen eripiet laudis conscientiam.
2.epilogus.12
Si nostrum studium ad aures pervenit tuas
2.epilogus.13
Et arte fictas animus sentit fabulas,
2.epilogus.14
Omnem querelam submovet felicitas.
2.epilogus.15
Sin autem doctus illis occurrit labor,
2.epilogus.16
Sinistra quos in lucem natura extulit
2.epilogus.17
Nec quicquam possunt nisi meliores carpere,
2.epilogus.18
Fatale exitium corde durato feram,
2.epilogus.19
Donec fortunam criminis pudeat sui.
3.prologus.1
Phaedri libellos legere si desideras,
3.prologus.2
Vaces oportet, Eutyche, a negotiis,
3.prologus.3
Ut liber animus sentiat vim carminis.
3.prologus.4
Verum inquis tanti non est ingenium tuum,
3.prologus.5
Momentum ut horae pereat officiis meis.
3.prologus.6
Non ergo causa est manibus id tangi tuis,
3.prologus.7
Quod occupatis auribus non convenit.
3.prologus.8
Fortasse dices: Aliquae venient feriae,
3.prologus.9
Quae me soluto pectore ad studium vocent.
3.prologus.10
Legesne, quaeso, potius viles nenias,
3.prologus.11
Impendas curam quam rei domesticae,
3.prologus.12
Reddas amicis tempora, uxori vaces,
3.prologus.13
Animum relaxes, otium des corpori,
3.prologus.14
Ut assuetam fortius praestes vicem?
3.prologus.15
Mutandum tibi propositum est ut vitae genus,
3.prologus.16
Intrare si Musarum limen cogitas.
3.prologus.17
Ego, quem Pierio mater enixa est iugo,
3.prologus.18
In quo tonanti sancta Mnemosyne Iovi
3.prologus.19
Fecunda novies artium peperit chorum,
3.prologus.20
Quamvis in ipsa paene natus sim schola
3.prologus.21
Curamque habendi penitus corde eraserim
3.prologus.22
Et laude invicta vitam in hanc incubuerim,
3.prologus.23
Fastidiose tamen in coetum recipior.
3.prologus.24
Quid credis illi accidere, qui magnas opes
3.prologus.25
Exaggerare quaerit omni vigilia,
3.prologus.26
Docto labori dulce praeponens lucrum?
3.prologus.27
Sed iam quodcumque fuerit, ut dixit Sinon,
3.prologus.28
Ad regem cum Dardaniae perductus foret,
3.prologus.29
Librum exarabo tertium Aesopi stilo,
3.prologus.30
Honori et meritis dedicans illum tuis.
3.prologus.31
Quem si leges, laetabor; sin autem minus,
3.prologus.32
Habebunt certe quo se oblectent posteri.
3.prologus.33
Nunc fabularum cur sit inventum genus,
3.prologus.34
Brevi docebo. Servitus obnoxia,
3.prologus.35
Quia quae volebat non audebat dicere,
3.prologus.36
Affectus proprios in fabellas transtulit
3.prologus.37
Calumniamque fictis elusit iocis.
3.prologus.38
Ego porro illius semita feci viam,
3.prologus.39
Et cogitavi plura quam reliquerat,
3.prologus.40
In calamitatem deligens quaedam meam.
3.prologus.41
Quod si accusator alius Seiano foret,
3.prologus.42
Si testis alius, iudex alius denique,
3.prologus.43
Dignum faterer esse me tantis malis,
3.prologus.44
Nec his dolorem delenirem remediis.
3.prologus.45
Suspicione si quis errabit sua
3.prologus.46
Et rapiet ad se quod erit commune omnium,
3.prologus.47
Stulte nudabit animi conscientiam.
3.prologus.48
Huic excusatum me velim nihilo minus:
3.prologus.49
Neque enim notare singulos mens est mihi,
3.prologus.50
Verum ipsam vitam et mores hominum ostendere.
3.prologus.51
Rem me professum dicet fors aliquis gravem.
3.prologus.52
Si Phryx Aesopus potuit, Anacharsis Scytha
3.prologus.53
Aeternam famam condere ingenio suo:
3.prologus.54
Ego, litteratae qui sum propior Graeciae,
3.prologus.55
Cur somno inerti deseram patriae decus?
3.prologus.56
Threissa cum gens numeret auctores suos,
3.prologus.57
Linoque Apollo sit parens, Musa Orpheo,
3.prologus.58
Qui saxa cantu movit et domuit feras
3.prologus.59
Hebrique tenuit impetus dulci mora.
3.prologus.60
Ergo hinc abesto, livor, ne frustra gemas,
3.prologus.61
Quoniam mihi sollemnis debetur gloria.
3.prologus.62
Induxi te ad legendum; sincerum mihi
3.prologus.63
Candore noto reddas iudicium peto.
3.1.1
Anus iacere vidit epotam amphoram,

Perseus Latin. CTS URN phi0975.phi001.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.