Ex Ponto

Perseus Latin · Perseus Latin · 3,192 sections

1.8.10
haec in procinctu carmina facta leges,
1.8.11
stat vetus urbs, ripae vicina binominis Histri,
1.8.12
moenibus et positu vix adeunda loci.
1.8.13
Caspios Aegisos, de se si credimus ipsis,
1.8.14
condidit, et proprio nomine dixit opus.
1.8.15
hanc ferus, Odrysiis inopino Marte peremptis,
1.8.16
cepit et in regem sustulit arma Getes.
1.8.17
ille memor magni generis, virtute quod auget,
1.8.18
protinus innumero milite cinctus adest.
1.8.19
nec prius abscessit, merita quam caede nocentum
1.8.20
audaces animos contuderat populi.
1.8.21
at tibi, rex aevo, detur, fortissime nostro,
1.8.22
semper honorata sceptra tenere manu.
1.8.23
teque, quod et praestat quid enim tibi plenius optem .
1.8.24
Martia cum magno Caesare Roma probet.
1.8.25
sed memor unde abii, queror, o iucunde sodalis,
1.8.26
accedant nostris saeva quod arma malis,
1.8.27
ut careo vobis. Stygias detrusus in oras,
1.8.28
quattuor autumnos Pleias orta facit.
1.8.29
nec tu credideris urbanae commoda vitae
1.8.30
quaerere Nasonem, quaerit et illa tamen.
1.8.31
nam modo vos animo dulces reminiscor, amici,
1.8.32
nunc mihi cum cara coniuge nata subit :
1.8.33
aque domo rursus pulchrae loca vertor ad urbis,
1.8.34
cunctaque mens oculis pervidet usa suis.
1.8.35
nunc fora, nunc aedes, nunc marmore tecta theatra,
1.8.36
nunc subit aequata porticus omnis humo.
1.8.37
gramina nunc Campi pulchros spectantis in hortos,
1.8.38
stagnaque et euripi Virgineusque liquor.
1.8.39
at, puto, sic urbis misero est erepta voluptas,
1.8.40
quolibet ut saltem rure frui liceat!
1.8.41
non meus amissos animus desiderat agros,
1.8.42
ruraque Paeligno conspicienda solo,
1.8.43
nec quos piniferis positos in collibus hortos
1.8.44
spectat Flaminiae Clodia iuncta viae.
1.8.45
quos ego nescio cui colui, quibus ipse solebam
1.8.46
ad sata fontanas, nec pudet, addere aquas:
1.8.47
sunt ubi, si vivunt, nostra quoque consita quaedam,
1.8.48
sed non et nostra poma legenda manu.
1.8.49
pro quibus amissis utinam contingere possit
1.8.50
hic saltem profugo glaeba colenda mihi!
1.8.51
ipse ego pendentis, liceat modo, rupe capellas,
1.8.52
ipse velim baculo pascere nixus oves;
1.8.53
ipse ego, ne solitis insistant pectora curis,
1.8.54
ducam ruricolas sub iuga curva boves,
1.8.55
et discam Getici quae norunt verba iuvenci,
1.8.56
adsuetas illis adiciamque minas,
1.8.57
ipse manu capulum pressi moderatus aratri
1.8.58
experiar mota spargere semen humo.
1.8.59
nec dubitem longis purgare ligonibus herbas,
1.8.60
et dare iam sitiens quas bibat hortus aquas,
1.8.61
unde sed hoc nobis, minimum quos inter et hostem
1.8.62
discrimen murus clausaque porta facit?
1.8.63
at tibi nascenti, quod toto pectore laetor,
1.8.64
nerunt fatales fortia fila deae.
1.8.65
te modo Campus habet, densa modo porticus umbra
1.8.66
nunc, in quo ponis tempora rara, forum.
1.8.67
Umbria nunc revocat, nec non Albana petentem
1.8.68
Appia ferventi ducit in arva rota.
1.8.69
forsitan hic optes, ut iustam supprimat iram
1.8.70
Caesar, et hospitium sit tua villa meum.
1.8.71
a! nimium est, quod, amice, petis: moderatius opta,
1.8.72
et voti quaeso contrahe vela tui.
1.8.73
terra velim propior nullique obnoxia bello
1.8.74
detur . erit nostris pars bona dempta malis.
1.9.1
Quae mihi de rapto tua venit epistula Celso,
1.9.2
protinus est lacrimis umida facta meis;
1.9.3
quodque nefas dictu, fieri nec posse putavi,
1.9.4
invitis oculis littera lecta tua est.
1.9.5
nec quicquam ad nostras pervenit acerbius aures,
1.9.6
ut sumus in Ponto, perveniatque precor,
1.9.7
ante meos oculos tamquam praesentis imago
1.9.8
haeret, et extinctum vivere fingit amor.
1.9.9
saepe refert animus lusus gravitate carentes,
1.9.10
seria cum liquida saepe peracta fide.
1.9.11
nulla tamen subeunt mihi tempora densius illis,
1.9.12
quae vellem vitae summa fuisse meae,
1.9.13
cum domus ingenti subito mea lapsa ruina
1.9.14
concidit in domini procubuitque caput.
1.9.15
adfuit ille mihi, cum me pars magna reliquit,
1.9.16
Maxime, fortunae nec fuit ipse comes,
1.9.17
illum ego non aliter flentem mea funera vidi,
1.9.18
ponendus quam si frater in igne foret.
1.9.19
haesit in amplexu consolatusque iacentem est,
1.9.20
cumque meis lacrimis miscuit usque suas.
1.9.21
o quotiens vitae custos invisus amarae
1.9.22
continuit promptas in mea fata manus!
1.9.23
o quotiens dixit " placabilis ira deorum est:
1.9.24
vive nec ignosci tu tibi posse nega!
1.9.25
vox tamen illa fuit celeberrima, " respice, quantum
1.9.26
debeat auxilium Maximus esse tibi.
1.9.27
Maximus incumbet, quaque est pietate, rogabit,
1.9.28
ne sit ad extremum Caesaris ira tenax;
1.9.29
cumque suis fratris vires adhibebit, et omnem,
1.9.30
quo levius doleas, experietur opem.
1.9.31
haec mihi verba malae minuerunt taedia vitae.
1.9.32
quae tu ne fuerint, Maxime, vana cave.
1.9.33
huc quoque venturum mihi se iurare solebat
1.9.34
non nisi te longae ius sibi dante viae.
1.9.35
nam tua non alio coluit penetralia ritu,

Perseus Latin. CTS URN phi0959.phi009.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.