Fasti

Perseus Latin · Perseus Latin · 4,971 sections

1.101
‘disce metu posito, vates operose dierum,
1.102
quod petis, et voces percipe mente meas.
1.103
me Chaos antiqui (nam sum res prisca) vocabant:
1.104
aspice, quam longi temporis acta canam.
1.105
lucidus hic aer et quae tria corpora restant,
1.106
ignis, aqua et tellus, unus acervus erat.
1.107
ut semel haec rerum secessit lite suarum
1.108
inque novas abiit massa soluta domos,
1.109
flamma petit altum, propior locus aera cepit,
1.110
sederunt medio terra fretumque solo.
1.111
tunc ego, qui fueram globus et sine imagine moles,
1.112
in faciem redii dignaque membra deo.
1.113
nunc quoque, confusae quondam nota parva figurae,
1.114
ante quod est in me postque, videtur idem.
1.115
accipe, quaesitae quae causa sit altera formae,
1.116
hanc simul ut noris officiumque meum.
1.117
quicquid ubique vides, caelum, mare, nubila, terras,
1.118
omnia sunt nostra clausa patentque manu.
1.119
me penes est unum vasti custodia mundi,
1.120
et ius vertendi cardinis omne meum est.
1.121
cum libuit Pacem placidis emittere tectis,
1.122
libera perpetuas ambulat illa vias:
1.123
sanguine letifero totus miscebitur orbis,
1.124
ni teneant rigidae condita bella serae.
1.125
praesideo foribus caeli cum mitibus Horis:
1.126
it, redit officio Iuppiter ipse meo.
1.127
inde vocor Ianus, cui cum Ceriale sacerdos
1.128
imponit libum mixtaque farra sale,
1.129
nomina ridebis; modo namque Patulcius idem
1.130
et modo sacrifico Clusius ore vocor.
1.131
scilicet alterno voluit rudis illa vetustas
1.132
nomine diversas significare vices,
1.133
vis mea narrata est. causam nunc disce figurae:
1.134
iam tamen hanc aliqua tu quoque parte vides.
1.135
omnis habet geminas, hinc atque hinc, ianua frontis,
1.136
e quibus haec populum spectat, at illa larem;
1.137
utque sedens primi vester prope limina tecti
1.138
ianitor egressus introitusque videt,
1.139
sic ego perspicio caelestis ianitor aulae
1.140
Eoas partes Hesperiasque simul.
1.141
ora vides Hecates in tres vertentia partes,
1.142
servet ut in ternas compita secta vias;
1.143
et mihi, ne flexu cervicis tempora perdam,
1.144
cernere non moto corpore bina licet.’
1.145
dixerat et voltu, si plura requirere vellem,
1.146
difficilem mihi se non fore fassus erat.
1.147
sumpsi animum gratesque deo non territus egi
1.148
verbaque sum spectans pauca locutus humum!
1.149
‘dic, age, frigoribus quare novus incipit annus,
1.150
qui melius per ver incipiendus erat?
1.151
omnia tunc florent, tunc est nova temporis aetas,
1.152
et nova de gravido palmite gemma tumet,
1.153
et modo formatis operitur frondibus arbor,
1.154
prodit et in summum seminis herba solum,
1.155
et tepidum volucres concentibus aera mulcent,
1.156
ludit et in pratis luxuriatque pecus,
1.157
tum blandi soles, ignotaque prodit hirundo
1.158
et luteum celsa sub trabe figit opus:
1.159
tum patitur cultus ager et renovatur aratro.
1.160
haec anni novitas iure vocanda fuit.’
1.161
quaesieram multis: non multis ille moratus
1.162
contulit in versus sic sua verba duos:
1.163
‘bruma novi prima est veterisque novissima solis:
1.164
principium capiunt Phoebus et annus idem.’
1.165
post ea mirabar, cur non sine litibus esset
1.166
prima dies. causam percipe Ianus ait.
1.167
‘tempora commisi nascentia rebus agendis,
1.168
totus ab auspicio ne foret annus iners,
1.169
quisque suas artes ob idem delibat agendo
1.170
nec plus quam solitum testificatur opus.’
1.171
mox ego, ‘cur, quamvis aliorum numina placem,
1.172
Iane, tibi primum tura merumque fero?’
1.173
‘ut possis aditum per me, qui limina servo,
1.174
ad quoscumque voles’ inquit habere deos.
1.175
‘at cur laeta tuis dicuntur verba Kalendis,
1.176
et damus alternas accipimusque preces?’
1.177
tum deus incumbens baculo, quem dextra gerebat,
1.178
omina principiis inquit ‘inesse solent,
1.179
ad primam vocem timidas advertitis aures,
1.180
et visam primum consulit augur avem.
1.181
templa patent auresque deum, nec lingua caducas
1.182
concipit ulla preces, dictaque pondus habent.’
1.183
desierat Ianus, nec longa silentia feci,
1.184
sed tetigi verbis ultima verba meis:
1.185
quid volt palma sibi rugosaque carica dixi
1.186
et data sub niveo candida mella cado?
1.187
omen ait ‘causa est, ut res sapor ille sequatur,
1.188
et peragat coeptum dulcis ut annus iter.’
1.189
‘dulcia cur dentur, video, stipis adice causam,
1.190
pars mihi de festo ne labet ulla tuo.’
1.191
risit et o quam te fallunt tua saecula, dixit
1.192
‘qui stipe mel sumpta dulcius esse putes!
1.193
vix ego Saturno quemquam regnante videbam,
1.194
cuius non animo dulcia lucra forent.
1.195
tempore crevit amor, qui nunc est summus, habendi:
1.196
vix ultra, quo iam progrediatur, habet.
1.197
pluris opes nunc sunt, quam prisci temporis annis,
1.198
dum populus pauper, dum nova Roma fuit,
1.199
dum casa Martigenam capiebat parva Quirinum,
1.200
et dabat exiguum fluminis ulva torum.

Perseus Latin. CTS URN phi0959.phi007.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.