Ars Amatoria

Nec desint, quas tu digitis ostendere possis?

Ut quamque adtigeris, fabula turpis erit?

Parva queror: fingunt quidam, quae vera negarent,

Et nulli non se concubuisse ferunt.

Corpora si nequeunt, quae possunt, nomina tangunt,

Famaque non tacto corpore crimen habet.

I nunc, claude fores, custos odiose puellae,

Et centum duris postibus obde seras!

Quid tuti superest, cum nominis extat adulter,

Et credi quod non contigit esse, cupit?

Nos etiam veros parce profitemur amores,

Tectaque sunt solida mystica furta fide.

Parcite praecipue vitia exprobrare puellis,

Utile quae multis dissimulasse fuit.

Nec suus Andromedae color est obiectus ab illo,

Mobilis in gemino cui pede pinna fuit.

Omnibus Andromache visa est spatiosior aequo:

Unus, qui modicam diceret, Hector erat.

Quod male fers, adsuesce, feres bene; multa vetustus

Leniet, incipiens omnia sentit amor.

Dum novus in viridi coalescit cortice ramus,

Concutiat tenerum quaelibet aura, cadet:

Mox eadem ventis, spatio durata, resistet,

Firmaque adoptivas arbor habebit opes.

Eximit ipsa dies omnes e corpore mendas,

Quodque fuit vitium, desinit esse mora.

Ferre novae nares taurorum terga recusant:

Adsiduo domitas tempore fallit odor.

Nominibus mollire licet mala: fusca vocetur,

Nigrior Illyrica cui pice sanguis erit:

Si straba, sit Veneri similis: si rava, Minervae:

Sit gracilis, macie quae male viva sua est;

Dic habilem, quaecumque brevis, quae turgida, plenam,

Et lateat vitium proximitate boni.

Nec quotus annus eat, nec quo sit nata, require,

Consule, quae rigidus munera Censor habet:

Praecipue si flore caret, meliusque peractum

Tempus, et albentes iam legit illa comas.

Utilis, o iuvenes, aut haec, aut serior aetas:

Iste feret segetes, iste serendus ager.

Dum vires annique sinunt, tolerate labores:

Iam veniet tacito curva senecta pede.

Aut mare remigiis, aut vomere findite terras,

Aut fera belligeras addite in arma manus,

Aut latus et vires operamque adferte puellis:

Hoc quoque militia est, hoc quoque quaerit opes.

Adde, quod est illis operum prudentia maior,

Solus et artifices qui facit, usus adest:

Illae munditiis annorum damna rependunt,

Et faciunt cura, ne videantur anus.

Utque velis, venerem iungunt per mille figuras:

Invenit plures nulla tabella modos.

Illis sentitur non inritata voluptas:

Quod iuvet, ex aequo femina virque ferant.

Odi concubitus, qui non utrumque resolvunt;

Hoc est, cur pueri tangar amore minus.

Odi quae praebet, quia sit praebere necesse,

Siccaque de lana cogitat ipsa sua.

Quae datur officio, non est mihi grata voluptas:

Officium faciat nulla puella mihi.

Me voces audire iuvat sua gaudia fassas,

Quaeque morer meme sustineamque rogent.

Aspiciam dominae victos amentis ocellos:

Langueat, et tangi se vetet illa diu.

Haec bona non primae tribuit natura iuventae,

Quae cito post septem lustra venire solent.

Qui properant, nova musta bibant: mihi fundat avitum

Consulibus priscis condita testa merum.

Nec platanus, nisi sera, potest obsistere Phoebo,

Et laedunt nudos prata novella pedes.

Scilicet Hermionen Helenae praeponere posses,

Et melior Gorge, quam sua mater, erat?

At venerem quicumque voles adtingere seram,

Si modo duraris, praemia digna feres.

Conscius, ecce, duos accepit lectus amantes:

Ad thalami clausas, Musa, resiste fores.

Sponte sua sine te celeberrima verba loquentur,

Nec manus in lecto laeva iacebit iners.

Invenient digiti, quod agant in partibus illis,

In quibus occulte spicula tingit Amor.

Fecit in Andromache prius hoc fortissimus Hector,

Nec solum bellis utilis ille fuit.

Fecit et in capta Lyrneside magnus Achilles,

Cum premeret mollem lassus ab hoste torum.

Illis te manibus tangi, Briseï, sinebas,

Imbutae Phrygia quae nece semper erant.

An fuit hoc ipsum, quod te, lasciva, iuvaret,

Ad tua victrices membra venire manus?

Crede mihi, non est veneris properanda voluptas,

Sed sensim tarda prolicienda mora.

Cum loca reppereris, quae tangi femina gaudet,

Non obstet, tangas quo minus illa, pudor.

Aspicies oculos tremulo fulgore micantes,

Ut sol a liquida saepe refulget aqua.

Accedent questus, accedet amabile murmur,

Et dulces gemitus aptaque verba ioco.

Sed neque tu dominam velis maioribus usus

Desere, nec cursus anteat illa tuos;

Ad metam properate simul: tum plena voluptas,

Cum pariter victi femina virque iacent.