Epistulae

Perseus Latin · Perseus Latin · 3,970 sections

4.83
Sive tenes lato venabula cornea ferro.
4.84
Denique nostra iuvat lumina, quidquid agis.
4.85
Tu modo duritiam silvis depone iugosis;
4.86
Non sum militia digna perire tua.
4.87
Quid iuvat incinctae studia exercere Dianae,
4.88
Et Veneri numeros eripuisse suos?
4.89
Quod caret alterna requie, durabile non est;
4.90
Haec reparat vires fessaque membra novat.
4.91
Arcus — et arma tuae tibi sunt imitanda Dianae —
4.92
Si numquam cesses tendere, mollis erit.
4.93
Clarus erat silvis Cephalus, multaeque per herbas
4.94
Conciderant illo percutiente ferae;
4.95
Nec tamen Aurorae male se praebebat amandum.
4.96
Ibat ad hunc sapiens a sene diva viro.
4.97
Saepe sub ilicibus Venerem Cinyraque creatum
4.98
Sustinuit positos quaelibet herba duos.
4.99
Arsit et Oenides in Maenalia Atalanta;
4.100
Illa ferae spolium pignus amoris habet.
4.101
Nos quoque quam primum turba numeremur in ista!
4.102
Si Venerem tollas, rustica silva tua est.
4.103
Ipsa comes veniam, nec me latebrosa movebunt
4.104
Saxa neque obliquo dente timendus aper.
4.105
Aequora bina suis obpugnant fluctibus isthmon,
4.106
Et tenuis tellus audit utrumque mare.
4.107
Hic tecum Troezena colam, Pittheia regna;
4.108
Iam nunc est patria carior illa mea.
4.109
Tempore abest aberitque diu Neptunius heros;
4.110
Illum Pirithoi detinet ora sui.
4.111
Praeposuit Theseus — nisi si manifesta negamus —
4.112
Pirithoum Phaedrae Pirithoumque tibi.
4.113
Sola nec haec ad nos iniuria venit ab illo;
4.114
In magnis laesi rebus uterque sumus.
4.115
Ossa mei fratris clava perfracta trinodi
4.116
Sparsit humi; soror est praeda relicta feris.
4.117
Prima securigeras inter virtute puellas
4.118
Te peperit, nati digna vigore parens;
4.119
Si quaeras, ubi sit — Theseus latus ense peregit,
4.120
Nec tanto mater pignore tuta fuit.
4.121
At ne nupta quidem taedaque accepta iugali —
4.122
Cur, nisi ne caperes regna paterna nothus?
4.123
Addidit et fratres ex me tibi, quos tamen omnis
4.124
Non ego tollendi causa, sed ille fuit.
4.125
O utinam nocitura tibi, pulcherrime rerum,
4.126
In medio nisu viscera rupta forent!
4.127
I nunc, sic meriti lectum reverere parentis —
4.128
Quem fugit et factis abdicat ipse suis!
4.129
Nec, quia privigno videar coitura noverca,
4.130
Terruerint animos nomina vana tuos.
4.131
Ista vetus pietas, aevo moritura futuro,
4.132
Rustica Saturno regna tenente fuit.
4.133
Iuppiter esse pium statuit, quodcumque iuvaret,
4.134
Et fas omne facit fratre marita soror.
4.135
Illa coit firma generis iunctura catena,
4.136
Inposuit nodos cui Venus ipsa suos.
4.137
Nec labor est celare, licet peccemus, amorem.
4.138
Cognato poterit nomine culpa tegi.
4.139
Viderit amplexos aliquis, laudabimur ambo;
4.140
Dicar privigno fida noverca meo.
4.141
Non tibi per tenebras duri reseranda mariti
4.142
Ianua, non custos decipiendus erit;
4.143
Ut tenuit domus una duos, domus una tenebit;
4.144
Oscula aperta dabas, oscula aperta dabis;
4.145
Tutus eris mecum laudemque merebere culpa,
4.146
Tu licet in lecto conspiciare meo.
4.147
Tolle moras tantum properataque foedera iunge —
4.148
Qui mihi nunc saevit, sic tibi parcat Amor!
4.149
Non ego dedignor supplex humilisque precari.
4.150
Heu! ubi nunc fastus altaque verba iacent?
4.151
Et pugnare diu nec me submittere culpae
4.152
Certa fui — certi siquid haberet amor;
4.153
Victa precor genibusque tuis regalia tendo
4.154
Bracchia! quid deceat, non videt ullus amans.
4.155
Depudui, profugusque pudor sua signa reliquit.
4.156
Da veniam fasse duraque corda doma!
4.157
Quod mihi sit genitor, qui possidet aequora, Minos,
4.158
Quod veniant proavi fulmina torta manu,
4.159
Quod sit avus radiis frontem vallatus acutis,
4.160
Purpureo tepidum qui movet axe diem —
4.161
Nobilitas sub amore iacet! miserere priorum
4.162
Et, mihi si non vis parcere, parce meis!
4.163
Est mihi dotalis tellus Iovis insula, Crete —
4.164
Serviat Hippolyto regia tota meo!
4.165
Flecte, ferox, animos! potuit corrumpere taurum
4.166
Mater; eris tauro saevior ipse truci?
4.167
Per Venerem, parcas, oro, quae plurima mecum est!
4.168
Sic numquam, quae te spernere possit, ames;
4.169
Sic tibi secretis agilis dea saltibus adsit,
4.170
Silvaque perdendas praebeat alta feras;
4.171
Sic faveant Satyri montanaque numina Panes,
4.172
Et cadat adversa cuspide fossus aper;
4.173
Sic tibi dent Nymphae, quamvis odisse puellas
4.174
Diceris, arentem quae levet unda sitim!
4.175
Addimus his precibus lacrimas quoque; verba precantis
4.176
Qui legis, et lacrimas finge videre meas!
5.a
Nympha suo Paridi, quamvis suus esse recuset,
5.b
Mittit ab Idaeis verba legenda iugis.
5.1
Perlegis? an coniunx prohibet nova? perlege — non est
5.2
Ista Mycenaea littera facta manu!
5.3
Pegasis Oenone, Phrygiis celeberrima silvis,
5.4
Laesa queror de te, si sinis ipse, meo.

Perseus Latin. CTS URN phi0959.phi002.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.