Elegiae

foedera sunt ponenda prius signandaque iura

et scribenda mihi lex in amore novo.

haec Amor ipse suo constringet pignora signo:

testis sidereae torta corona deae.

namque ubi non certo vincitur foedere lectus,

non habet ultores nox vigilanda deos,

et quibus imposuit, solvit mox vincla libido:

contineant nobis omina prima fidem.

ergo, qui tactis haec foedera ruperit aris,

pollueritque novo sacra marita toro,

illi sint quicumque solent in amore dolores,

et caput argutae praebeat historiae,

nec flenti dominae patefiant nocte fenestrae:

semper amet, fructu semper amoris egens.

Magnum iter ad doctas proficisci cogor Athenas

ut me longa gravi solvat amore via.

crescit enim assidue spectando cura puellae:

ipse alimenta sibi maxima praebet amor.

omnia sunt temptata mihi, quacumque fugari

posset: at exsomnis me premit ipse deus.

vix tamen aut semel admittit, cum saepe negarit:

seu venit, extremo dormit amicta toro.

unum erit auxilium: mutatis Cynthia terris

quantum oculis, animo tam procul ibit amor.

nunc agite, o socii, propellite in aequora navem,

remorumque pares ducite sorte vices,

iungiteque extremo felicia lintea malo:

iam liquidum nautis aura secundat iter.

Romanae turres et vos valeatis, amici,

qualiscumque mihi tuque, puella, vale!

ergo ego nunc rudis Hadriaci vehar aequoris hospes,

cogar et undisonos nunc prece adire deos.

deinde per Ionium vectus cum fessa Lechaeo

sedarit placida vela phaselus aqua,

quod superest, sufferre, pedes, properate laborem,

Isthmos qua terris arcet utrumque mare.

inde ubi Piraei capient me litora portus,

scandam ego Theseae bracchia longa viae.

illic vel stadiis animum emendare Platonis

incipiam aut hortis, docte Epicure, tuis;

persequar aut studium linguae, Demosthenis arma,

libaboque tuos, culte Menandre, sales;

aut certe tabulae capient mea lumina pictae,

sive ebore exactae, seu magis aere, manus.

et spatia annorum et longa intervalla profundi

lenibunt tacito vulnera nostra sinu:

seu moriar, fato, non turpi fractus amore;

atque erit illa mihi mortis honesta dies.

Frigida tam multos placuit tibi Cyzicus annos,

Tulle, Propontiaca qua fluit isthmos aqua,

Dindymis et sacra fabricata in vite Cybebe,

raptorisque tulit quae via Ditis equos?

si te forte iuvant Helles Athamantidos urbes,

nec desiderio, Tulle, movere meo,

si tibi olorigeri visendast ora Caystri,

et quae serpentis temperat unda vias;

tu licet aspicias caelum omne Atlanta gerentem,

sectaque Persea Phorcidos ora manu,

Geryonis stabula et luctantum in pulvere signa

Herculis Antaeique, Hesperidumque choros;

tuque tuo Colchum propellas remige Phasim,

Peliacaeque trabis totum iter ipse legas,

qua rudis Argoa natat inter saxa columba

in faciem prorae pinus adacta novae:

omnia Romanae cedent miracula terrae.

natura hic posuit, quidquid ubique fuit.

armis apta magis tellus quam commoda noxae:

Famam, Roma, tuae non pudet historiae.

nam quantum ferro tantum pietate potentes

stamus: victricis temperat ira manus.

hic, Anio Tiburne, fluis, Clitumnus ab Umbro

tramite, et aeternum Marcius umor opus,

Albanus lacus et foliis Nemorensis abundans,

potaque Pollucis nympha salubris equo.

at non squamoso labuntur ventre cerastae,

Itala portentis nec furit unda novis;

non hic Andromedae resonant pro matre catenae,

nec tremis Ausonias, Phoebe fugate, dapes,

nec cuiquam absentes arserunt in caput ignes

exitium nato matre movente suo;

Penthea non saevae venantur in arbore Bacchae,

nec solvit Danaas subdita cerva rates;

cornua nec valuit curvare in paelice Iuno

aut faciem turpi dedecorare bove;

arboreasque cruces Sinis, et non hospita Grais

saxa, et curtatas in fera fata trabes.

haec tibi, Tulle, parens, haec est pulcherrima sedes,

hic tibi pro digna gente petendus honos,

hic tibi ad eloquium cives, hic ampla nepotum

spes et venturae coniugis aptus amor.

Ergo tam doctae nobis periere tabellae,

scripta quibus pariter tot periere bona!

has quondam nostris manibus detriverat usus,

qui non signatas iussit habere fidem.

illae iam sine me norant placare puellas,

et quaedam sine me verba diserta loqui.

non illas fixum caras effecerat aurum:

vulgari buxo sordida cera fuit.

qualescumque mihi semper mansere fideles,

semper et effectus promeruere bonos.