De Rerum Natura

Perseus Latin · Perseus Latin · 7,412 sections

1.201
transire et magnos manibus divellere montis
1.202
multaque vivendo vitalia vincere saecla,
1.203
si non, materies quia rebus reddita certast
1.204
gignundis, e qua constat quid possit oriri?
1.205
nil igitur fieri de nilo posse fatendumst,
1.206
semine quando opus est rebus, quo quaeque creatae
1.207
aeris in teneras possint proferrier auras.
1.208
Postremo quoniam incultis praestare videmus
1.209
culta loca et manibus melioris reddere fetus,
1.210
esse videlicet in terris primordia rerum
1.211
quae nos fecundas vertentes vomere glebas
1.212
terraique solum subigentes cimus ad ortus;
1.213
quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore
1.214
sponte sua multo fieri meliora videres.
1.215
Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum
1.216
dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.
1.217
nam siquid mortale e cunctis partibus esset,
1.218
ex oculis res quaeque repente erepta periret;
1.219
nulla vi foret usus enim, quae partibus eius
1.220
discidium parere et nexus exsolvere posset.
1.221
quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
1.222
donec vis obiit, quae res diverberet ictu
1.223
aut intus penetret per inania dissoluatque,
1.224
nullius exitium patitur natura videri.
1.225
Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
1.226
si penitus peremit consumens materiem omnem,
1.227
unde animale genus generatim in lumina vitae
1.228
redducit Venus, aut redductum daedala tellus
1.229
unde alit atque auget generatim pabula praebens?
1.230
unde mare ingenuei fontes externaque longe
1.231
flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
1.232
omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
1.233
infinita aetas consumpse ante acta diesque.
1.234
quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
1.235
e quibus haec rerum consistit summa refecta,
1.236
inmortali sunt natura praedita certe.
1.237
haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
1.238
Denique res omnis eadem vis causaque volgo
1.239
conficeret, nisi materies aeterna teneret,
1.240
inter se nexus minus aut magis indupedita;
1.241
tactus enim leti satis esset causa profecto,
1.242
quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
1.243
contextum vis deberet dissolvere quaeque.
1.244
at nunc, inter se quia nexus principiorum
1.245
dissimiles constant aeternaque materies est,
1.246
incolumi remanent res corpore, dum satis acris
1.247
vis obeat pro textura cuiusque reperta.
1.248
haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
1.249
discidio redeunt in corpora materiai.
1.250
postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
1.251
in gremium matris terrai praecipitavit;
1.252
at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
1.253
arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
1.254
hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
1.255
hinc laetas urbes pueris florere videmus
1.256
frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
1.257
hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
1.258
corpora deponunt et candens lacteus umor
1.259
uberibus manat distentis, hinc nova proles
1.260
artubus infirmis teneras lasciva per herbas
1.261
ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
1.262
haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
1.263
quando alit ex alio reficit natura nec ullam
1.264
rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
1.265
Nunc age, res quoniam docui non posse creari
1.266
de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
1.267
ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
1.268
quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
1.269
accipe praeterea quae corpora tute necessest
1.270
confiteare esse in rebus nec posse videri.
1.271
Principio venti vis verberat incita corpus
1.272
ingentisque ruit navis et nubila differt,
1.273
inter dum rapido percurrens turbine campos
1.274
arboribus magnis sternit montisque supremos
1.275
silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
1.276
cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
1.277
sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
1.278
quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
1.279
verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
1.280
nec ratione fluunt alia stragemque propagant
1.281
et cum mollis aquae fertur natura repente
1.282
flumine abundanti, quam largis imbribus auget
1.283
montibus ex altis magnus decursus aquai
1.284
fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
1.285
nec validi possunt pontes venientis aquai
1.286
vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
1.287
molibus incurrit validis cum viribus amnis,
1.288
dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
1.289
grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
1.290
sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
1.291
quae vel uti validum cum flumen procubuere
1.292
quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
1.293
impetibus crebris, inter dum vertice torto
1.294
corripiunt rapidique rotanti turbine portant.
1.295
quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,
1.296
quandoquidem factis et moribus aemula magnis
1.297
amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.
1.298
Tum porro varios rerum sentimus odores
1.299
nec tamen ad naris venientis cernimus umquam
1.300
nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus

Perseus Latin. CTS URN phi0550.phi001.perseus-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.