De Rerum Natura

Perseus Latin · Perseus Latin · 7,412 sections

1.101
tantum religio potuit suadere malorum.
1.102
Tutemet a nobis iam quovis tempore vatum
1.103
terriloquis victus dictis desciscere quaeres.
1.104
quippe etenim quam multa tibi iam fingere possunt
1.105
somnia, quae vitae rationes vertere possint
1.106
fortunasque tuas omnis turbare timore!
1.107
et merito; nam si certam finem esse viderent
1.108
aerumnarum homines, aliqua ratione valerent
1.109
religionibus atque minis obsistere vatum.
1.110
nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas,
1.111
aeternas quoniam poenas in morte timendum.
1.112
ignoratur enim quae sit natura animai,
1.113
nata sit an contra nascentibus insinuetur
1.114
et simul intereat nobiscum morte dirempta
1.115
an tenebras Orci visat vastasque lacunas
1.116
an pecudes alias divinitus insinuet se,
1.117
Ennius ut noster cecinit, qui primus amoeno
1.118
detulit ex Helicone perenni fronde coronam,
1.119
per gentis Italas hominum quae clara clueret;
1.120
etsi praeterea tamen esse Acherusia templa
1.121
Ennius aeternis exponit versibus edens,
1.122
quo neque permaneant animae neque corpora nostra,
1.123
sed quaedam simulacra modis pallentia miris;
1.124
unde sibi exortam semper florentis Homeri
1.125
commemorat speciem lacrimas effundere salsas
1.126
coepisse et rerum naturam expandere dictis.
1.127
qua propter bene cum superis de rebus habenda
1.128
nobis est ratio, solis lunaeque meatus
1.129
qua fiant ratione, et qua vi quaeque gerantur
1.130
in terris, tunc cum primis ratione sagaci
1.131
unde anima atque animi constet natura videndum,
1.132
et quae res nobis vigilantibus obvia mentes
1.133
terrificet morbo adfectis somnoque sepultis,
1.134
cernere uti videamur eos audireque coram,
1.135
morte obita quorum tellus amplectitur ossa.
1.136
Nec me animi fallit Graiorum obscura reperta
1.137
difficile inlustrare Latinis versibus esse,
1.138
multa novis verbis praesertim cum sit agendum
1.139
propter egestatem linguae et rerum novitatem;
1.140
sed tua me virtus tamen et sperata voluptas
1.141
suavis amicitiae quemvis efferre laborem
1.142
suadet et inducit noctes vigilare serenas
1.143
quaerentem dictis quibus et quo carmine demum
1.144
clara tuae possim praepandere lumina menti,
1.145
res quibus occultas penitus convisere possis.
1.146
hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
1.147
non radii solis neque lucida tela diei
1.148
discutiant, sed naturae species ratioque.
1.149
Principium cuius hinc nobis exordia sumet,
1.150
nullam rem e nihilo gigni divinitus umquam.
1.151
quippe ita formido mortalis continet omnis,
1.152
quod multa in terris fieri caeloque tuentur,
1.153
quorum operum causas nulla ratione videre
1.154
possunt ac fieri divino numine rentur.
1.156
quas ob res ubi viderimus nil posse creari
1.157
de nihilo, tum quod sequimur iam rectius inde
1.158
perspiciemus, et unde queat res quaeque creari
1.155
et quo quaeque modo fiant opera sine divom.
1.159
Nam si de nihilo fierent, ex omnibus rebus
1.160
omne genus nasci posset, nil semine egeret.
1.161
e mare primum homines, e terra posset oriri
1.162
squamigerum genus et volucres erumpere caelo;
1.163
armenta atque aliae pecudes, genus omne ferarum,
1.164
incerto partu culta ac deserta tenerent.
1.165
nec fructus idem arboribus constare solerent,
1.166
sed mutarentur, ferre omnes omnia possent.
1.167
quippe ubi non essent genitalia corpora cuique,
1.168
qui posset mater rebus consistere certa?
1.169
at nunc seminibus quia certis quaeque creantur,
1.170
inde enascitur atque oras in luminis exit,
1.171
materies ubi inest cuiusque et corpora prima;
1.172
atque hac re nequeunt ex omnibus omnia gigni,
1.173
quod certis in rebus inest secreta facultas.
1.174
Praeterea cur vere rosam, frumenta calore,
1.175
vites autumno fundi suadente videmus,
1.176
si non, certa suo quia tempore semina rerum
1.177
cum confluxerunt, patefit quod cumque creatur,
1.178
dum tempestates adsunt et vivida tellus
1.179
tuto res teneras effert in luminis oras?
1.180
quod si de nihilo fierent, subito exorerentur
1.181
incerto spatio atque alienis partibus anni,
1.182
quippe ubi nulla forent primordia, quae genitali
1.183
concilio possent arceri tempore iniquo.
1.184
Nec porro augendis rebus spatio foret usus
1.185
seminis ad coitum, si e nilo crescere possent;
1.186
nam fierent iuvenes subito ex infantibus parvis
1.187
e terraque exorta repente arbusta salirent.
1.188
quorum nil fieri manifestum est, omnia quando
1.189
paulatim crescunt, ut par est semine certo,
1.190
crescentesque genus servant; ut noscere possis
1.191
quicque sua de materia grandescere alique.
1.192
Huc accedit uti sine certis imbribus anni
1.193
laetificos nequeat fetus submittere tellus
1.194
nec porro secreta cibo natura animantum
1.195
propagare genus possit vitamque tueri;
1.196
ut potius multis communia corpora rebus
1.197
multa putes esse, ut verbis elementa videmus,
1.198
quam sine principiis ullam rem existere posse.
1.199
Denique cur homines tantos natura parare
1.200
non potuit, pedibus qui pontum per vada possent

Perseus Latin. CTS URN phi0550.phi001.perseus-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.