Adelphi

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,407 sections

2.2.246
Etiam insuper defrudat? nusquam abeo.
2.2.246b
Ut lubet.
2.2.247
Numquid vis quin abeam?
2.2.247b
Immo hercle hoc quaeso, Syre;
2.2.248
Ut ut haec sunt acta, potius quam lites sequar,
2.2.249
Meum mihi reddatur; saltem quanti emta est, Syre.
2.2.250
Scio te non usum antehac amicitia mea:
2.2.251
Memorem me dices esse et gratum.
2.2.251b
Sedulo
2.2.252
Faciam: sed Ctesiphonem video: laetus est
2.2.253
De amica.
2.2.253b
Quid quod te oro?
2.2.253c
Paulisper mane.
2.3.254
Abs quivis homine, cum est opus, beneficium accipere gaudeas:
2.3.255
Verum enimvero id demum iuvat, si, quem aequum est facere, is bene facit.
2.3.256
O frater frater, quid ego nunc te laudem? Satis certo scio;
2.3.257
Nunquam ita magnifice quicquam dicam id virtus quin superet tua.
2.3.258
Itaque unam hanc rem me habere praeter alios praecipuam arbitror,
2.3.259
Fratrem homini nemini esse primarum artium magis principem.
2.3.260
O Ctesipho.
2.3.260b
O Syre, Aeschinus ubi est?
2.3.260c
Ellum, te exspectat domi.
2.3.260d
Hem.
2.3.261
Quid est?
2.3.261b
Quid sit? illius opera, Syre, nunc vivo: festivum caput,
2.3.262
Qui omnia sibi post putavit esse prae meo commodo;
2.3.263
Maledicta, famam, meum amorem, et peccatum in se transtulit:
2.3.264
Nihil pote supra. Quidnam foris crepuit?
2.3.264b
Mane, mane: ipse exit foras.
2.4.265
Ubi ille est sacrilegus?
2.4.265b
Men quaerit? numquidnam effert? Occidi:
2.4.266
Nihil video.
2.4.266b
Ehem, opportune; te ipsum quaero. Quid fit, Ctesipho?
2.4.267
In tuto est omnis res: omitte vero tristitiam tuam.
2.4.268
Ego illam hercle vero omitto qui quidem te habeam fratrem. O mi Aeschine,
2.4.269
O mi germane; ah, vereor coram in os te laudare amplius,
2.4.270
Ne id assentandi magis quam quo habeam gratum facere existimes.
2.4.271
Age inepte; quasi nunc non norimus nos inter nos, Ctesipho.
2.4.272
Hoc mihi dolet, nos paene sero scisse, et paene in eum locum
2.4.273
Redisse ut si omnes cuperent nihil tibi possent auxiliarier.
2.4.274
Pudebat.
2.4.274b
Ah, stultitia est istaec, non pudor. Tam ob parvulam
2.4.275
Rem paene ex patria!—Turpe dictu. Deos quaeso ut istaec prohibeant.
2.4.276
Peccavi.
2.4.276b
Quid ait tandem nobis Sannio?
2.4.276c
Iam mitis est.
2.4.277
Ego ad forum ibo ut hunc absolvam: tu intro ad illam, Ctesipho.
2.4.278
Syre, insta.
2.4.278b
Eamus; namque hic properat in Cyprum.
2.4.278c
Ne tam quidem;
2.4.279
Quamvis etiam maneo otiosus hic.
2.4.279b
Reddetur; ne time.
2.4.280
At ut omne reddat.
2.4.280b
Omne reddet: tace modo, ac sequere hac.
2.4.280c
Sequor.
2.4.281
Heus, heus, Syre.
2.4.281b
Hem, quid est?
2.4.281c
Obsecro hercle, hominem istum impurissimum
2.4.282
Quamprimum absolvitote; ne, si magis irritatus siet,
2.4.283
Aliqua ad patrem hoc permanet, atque ego tum perpetuo perierim.
2.4.284
Non fiet; bono animo es: tu cum illa te intus oblecta interim;
2.4.285
Et lectulos iube sterni nobis, et parari caetera.
2.4.286
Ego iam transacta re convertam me domum cum obsonio.
2.4.287
Ita quaeso: quando hoc bene successit, hilarem hunc sumamus diem.
3.1.288
Obsecro, mea nutrix, quid nunc fiet?
3.1.288b
Quid fiat rogas?
3.1.289
Recte edepol spero.
3.1.289b
Modo dolores, mea tu, occipiunt primulum.
3.1.290
Iam nunc times, quasi nunquam affueris, nunquam tute pepereris.
3.1.291
Miseram me, neminem habeo; solae sumus: Geta autem hic non adest;
3.1.292
Nec quem ad obstetricem mittam; nec qui arcessat Aeschinum.
3.1.293
Pol is quidem iam hic aderit; nam nunquam unum intermittit diem
3.1.294
Quin semper veniat.
3.1.294b
Solus mearum miseriarum est remedium.
3.1.295
E re nata melius fieri haud potuit quam factum est hera;
3.1.296
Quando vitium oblatum est; quod ad illum attinet potissimum
3.1.297
Talem, tali genere atque animo, natum ex tanta familia.
3.1.298
Ita pol est ut dicis: salvus nobis Deos quaeso ut siet.
3.2.299
Nunc illud est quod si omnes omnia sua consilia conferant,
3.2.300
Atque huic malo salutem quaerant, auxili nihil afferant,
3.2.301
Quod mihique heraeque filiaeque herili est. Vae misero mihi!
3.2.302
Tot res repente circumvallant, unde emergi non potest,
3.2.303
Vis, egestas, iniustitia, solitudo, infamia.
3.2.304
Hocine saeclum? O scelera, O genera sacrilega, O hominem impium!
3.2.305
Me miseram! quidnam est quod sic video timidum et properantem Getam?
3.2.306
Quem neque fides neque iusiurandum neque illum misericordia
3.2.307
Repressit neque reflexit, neque quod partus instabat prope,
3.2.308
Cui miserae indigne per vim vitium obtulerat.
3.2.308b
Non intelligo
3.2.309
Satis quae loquatur.
3.2.309b
Propius obsecro accedamus, Sostrata.
3.2.309c
Ah,
3.2.310
Me miserum! vix sum compos animi; ita ardeo iracundia.
3.2.311
Nihil est quod malim quam illam totam familiam mihi dari obviam,
3.2.312
Ut ego iram hanc in eos evomam omnem dum aegritudo haec est recens:
3.2.313
Satis mihi id habeam supplici, dum illos ulciscar modo.
3.2.314
Seni animam primum extinguerem ipsi qui illud produxit scelus.
3.2.315
Tum autem Syrum impulsorem, vah, quibus illum lacerarem modis!
3.2.316
Sublimem medium arriperem, et capite pronum in terram statuerem,
3.2.317
Ut cerebro dispergat viam.

Perseus Latin. CTS URN phi0134.phi006.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.