Casina

Perseus Latin · Perseus Latin · 1,277 sections

1.1.99
Lubet.
1.1.99b
Quin ruri es in praefectura tua?
1.1.100
quin potius quod legatum est tibi negotium,
1.1.101
id curas atque urbanis rebus te apstines?
1.1.102
huc mihi venisti sponsam praereptum meam:
1.1.103
abi rus, abi dierectus tuam in provinciam.
1.1.104
Chaline, non sum oblitus officium meum:
1.1.105
praefeci ruri recte qui curet tamen.
1.1.106
ego huc quod veni in urbem si impetravero,
1.1.107
uxorem ut istam ducam, quam tu deperis,
1.1.108
bellam et tenellam Casinam, conservam tuam,
1.1.109
quando ego eam mecum rus uxorem abduxero,
1.1.110
ruri incubabo usque in praefectura mea.
1.1.111
Tun illam ducas? hercle me suspendio,
1.1.112
quam tu eius potior fias, satiust mortuom.
1.1.113
Mea praedast illa: proin tu te in laqueum induas.
1.1.114
Ex sterculino effosse, tua illaec praeda sit?
1.1.115
Scies hóc ita esse.
1.1.115b
Vae tibi.
1.1.115c
Quot te modis,
1.1.116
si vivo, habebo in nuptiis miserum meis.
1.1.117
Quid tu mihi facies?
1.1.117b
Egone quid faciam tibi?
1.1.118
primum omnium huic lucebis novae nuptae facem;
1.1.119
postilla, ut semper, improbus nihilique eris:
1.1.120
post id locorum quando ad villam veneris,
1.1.121
dabitur tibi amphora una et una semita,
1.1.122
fons unus, unum ahenum et octo dolia:
1.1.123
quae nisi erunt semper plena, ego te implebo flagris.
1.1.124
ita te aggerunda curvom aqua faciam probe,
1.1.125
ut postilena possit ex te fieri.
1.1.126
post autem érvi nisi tu acervom éderis
1.1.127
aut quasi lumbricus terram, quod te postules
1.1.128
gustare quicquam, numquam edepol ieiunium
1.1.129
ieiunumst aeque atque ego te ruri reddibo.
1.1.130
post id, quom lassus fueris et famelicus,
1.1.131
noctu ut condigne te cubes curabitur.
1.1.132
Quid facies?
1.1.132b
Concludere in fénestram firmiter,
1.1.133
unde auscultare possis quóm ego illam ausculer:
1.1.134
quom mi illa dicet “mi animule, mi Olympio,
1.1.135
mea vita, mea mellilla, mea festivitas,
1.1.136
sine tuos ocellos deosculer, voluptas mea,
1.1.137
sine amabo ted amari, meus festus dies,
1.1.138
meus pullus passer, mea columba, mi lepus”,
1.1.139
quom mi haec dicentur dicta, tum tu, furcifer,
1.1.140
quasi mus, in medio pariete versabere.
1.1.141
nunc ne tu te mihi respondere postules,
1.1.142
abeo intro. taedet tui sermonis.—
1.1.142b
Te sequor.
1.1.143
hic quidem pol certo nil ages síne med arbitro.—
2.1.144
Obsígnate céllas, reférte anulum ád me:
2.1.145
ego húc transeo ín proxumum ád meam vicínam.
2.1.146
vir sí quid volét me, facite hínc accersátis.
2.1.147
Prándium iússerat sénex sibi parari.
2.1.148
St! tace átque abi; néque paro néque hodie coquetur,
2.1.149
quándo is mi et fílio ádvorsatúr suo
2.1.150
ánimi amorísque causá sui,
2.1.151
flágitium illud hóminis. ego illúm fame, ego illúm siti,
2.1.152
maledíctis, malefáctis amátorem ulcíscar,
2.1.153_155
ego pól illum probe íncommodís dictis ángam,
2.1.156
fáciam uti proínde ut est dígnus vitám colat,
2.1.157
Ácheruntis pábulum,
2.1.158
flágiti persequentem†
2.1.159
stabulúm nequitiae.
2.1.160
nunc húc meas fortúnas eo quéstum ad vicínam.
2.1.161
séd foris concrépuit, atque eápse eccam egreditúr foras:
2.1.162
non pól per tempus iter húc mi incepi.
2.2.163_165
Sequimíni, comites, in próxumum me huc. heus vós, ecquis haec quae lóquor audit?
2.2.166
ego hic éro, vir si aut quispiám quaeret.
2.2.167
nam úbi domi sóla sum, sópor manus cálvitur.
2.2.168_170
iussín colum ferrí mihi?
2.2.168_170b
Myrrhína, salve.
2.2.171
Salvé mecastor. séd quid tu es tristís, amabo?
2.2.172_175
Itá solent omnes quae súnt male nuptae:
2.2.176
domi ét foris aegre quód siet, satis sémper est.
2.2.177
nam ego íbam ad te.
2.2.177b
Et pol ego ístuc ad te.
2.2.178
sed quíd est quod tuo nunc ánimo aegrest?
2.2.179_180
nam quód tibi est aégre, idem mi ést dividiae.
2.2.181
Credo écastor, nam vícinam nemínem amo merito mágis quam te
2.2.182
nec † qua in plura sint mihi quae ego velim.
2.2.183_185
Amó te, atque istúc expetó scire quíd sit.
2.2.186
Péssumis mé modis déspicatúr domi.
2.2.187
Hém, quid est? díc idem (nám pol hau sátis meo
2.2.188
córde accepí querellas tuas) ópsecro.
2.2.189
Vír me habet péssumis déspicatám modis,
2.2.190
néc mihi iús meum óptinendi optio est.
2.2.191
Míra sunt, véra si praédicas, nám viri
2.2.192
iús suom ad múlieres óptinere haúd queunt.
2.2.193
Quín mihi ancíllulam ingrátiis póstulat,
2.2.194
quaé mea est, quaé meo edúcta sumptú siet,
2.2.195
vílico suo sé dare,
2.2.196
séd ipsus eam amat.
2.2.196b
Obsecro
2.2.197
táce.
2.2.197b
Nam hic nunc licet dícere:
2.2.198
nós sumus.
2.2.198b
Ita est. unde éa tibi est?
2.2.199
nám peculí probam níl habere áddecet

Perseus Latin. CTS URN phi0119.phi006.perseus-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.