Bacchides

Vbist biclinium

vobis stratum?

Quid id exquaeris?

Res itast, dici volo.

nescis quid ego acturus sim nec facinus quantum exordiar.

Cedo manum ac subsequere propius me ad fores. intro inspice.

Euax, nimis bellus átque ut esse maxume optabam locus.

Quae imperavisti. imperatum bene bonis factum ilicost.

Quid parasti?

Quae parari tu iussisti ómnia.

Cape stilum propere et tabellas tu has tibi.

Quid postea?

Quod iubebo scribito istic. nam propterea te volo

scribere, ut pater cognoscat litteras quando legat.

scribe.

Quid scribam?

Salutem tuo patri verbis tuis.

Quid si potius morbum mortem scribat? id erit rectius.

Ne interturba.

Iam imperatum in cera inest.

Dic quem ad modum.

Mnesilochus salutem dicit suo patri.

Adscribe hoc cito:

“Chrysalus mihi usque quaque loquitur nec recte, pater,

quia tibi aurum reddidi et quía non te fraudaverim.”

Mane dum scribit.

Celerem oportet esse amatoris manum.

Atque † idem hercle em perdundum magis quam ad scribundumst cito.

Loquere. hoc scriptumst.

“Nunc, pater mi, proin tu ab eo ut caveas tibi,

sycophantias componit, aurum ut abs ted auferat;

et profecto se ablaturum dixit.” plane adscribito.

Dic modo.

“Atque id pollicetur se daturum aurum mihi,

quod dem scortis quodque in lustris comedim congraecem, pater.

sed, pater, vide né tibi hodie verba det: quaeso cave.”

Loquere porro.

Adscribe dum etiam.

Loquere quid scribam modo.

“Sed, pater, quod promisisti mihi, te quaeso ut memineris,

ne illum verberes; verum apud te vinctum adservato domi.”

cedo tu ceram ac linum actutum. age obliga, obsigna cito.

Obsecro, quid istís ad istunc usust conscriptis modum,

ut tibi ne quid credat atque ut vinctum te adservet domi?

Quia mi ita lubet. potin ut cures te atque ut ne parcas mihi?

mea fiducia ópus conduxi et meo periclo rem gero.

Aequom dicis.

Cedo tabellas.

Accipe.

Animum advortite.

Mnesiloche et tu, Pistoclere, iam facite in biclinio

cum amica sua uterque accubitum eatis, ita negotiumst,

atque ibidem ubi nunc sunt lecti strati potetis cito.

Numquid aliud?

Hoc, atque etiam: úbi erit accubitum semel,

ne quoquam exsurgatis, donec a me erit signum datum.

O imperatorem probum!

Iam bis bibisse oportuit.

Fugimus.—

Vos vostrum curate officium, ego efficiam meum.

insánum magnum molior negotium,

metuoque ut hodie possiem emolirier.

sed nunc truculento mi atque saevo usus senest;

nam non conducit húic sycophantiae

senem tranquillum ésse ubi me aspexerit.

versabo ego illum hodie, si vivo, probe.

tam frictum ego illum reddam quam frictum est cicer.

adambulabo ad ostium, ut, quando exeat,

extemplo advenienti ei tabellas dem in manum.

Nimium illaec res est magnae dividiae mihi,

supterfugisse sic mihi hodie Chrysalum.

Salvos sum, iratus est senex. nunc est mihi

adeundi ad hominem tempus.

Quis loquitur prope?

atque hic quidem, opinor, Chrysalust.

Accessero.

Bone serve, salve. quid fit? quam mox navigo

in Ephesum, ut aurum repetam ab Theotimo domum?

taces? per omnis deos adiuro, ut ni meum

gnatum tam amem atque ei facta cupiam quae is velit,

ut tua iam virgis latera lacerentur probe

ferratusque in pistrino aetatem conteras.

omnia rescivi scelera ex Mnesilocho tua.

Men criminatust? optimest: ego sum malus,

ego sum sacer, scelestus. specta rem modo;

ego verbum faciam nullum.

Etiam, carnufex,

minitare?

Nosces tu illum actutum qualis sit.

nunc has tabellas ferre me iussit tibi.

orabat, quod istic esset scriptum ut fieret.

Cedo.

Nosce signum.

Novi. ubi ipse est?

Nescio.

nil iam me oportet scire. oblitus sum omnia.

scio me ésse servom. nescio etiam id quod scio.

nunc ab trasenna hic turdus lumbricum petit;

pendebit hodie pulcre, ita intendi tenus.

Mane dum parumper; iam exeo ad te, Chrysale.—