Bacchides

Em illuc pacisce, si potes; perge obsecro,

pacisce quid vis.

Ibo et faciam sedulo.

quid clamas?

Vbi erus tuos est?

Nusquam. nescio.

vis tibi ducentos nummos iam promittier,

ut ne clamorem hic facias neu convicium?

Nihil est quod malim.

Atque ut tibi mala multa ingeram?

Tuo arbitratu.

Vt subblanditur carnufex.

Pater hic Mnesilochi est; sequere, is promittet tibi.

tu aurum rogato; ceterum verbum sat est.

Quid fít?

Ducentis Phílippis rem pepigi.

Ah, salus

mea, servavisti me. quam mox dico dabo?

Roga hunc tu, tu promitte huic.

Promitto, roga.

Ducentos nummos aureos Philippós probos

dabin?

Dabuntur inque. responde.

Dabo.

Quid nunc, impure? numquid debetur tibi?

quid illí molestu'smolestus es? quid illum morte territas?

et ego te et ille mactámus infortunio.

si tibi est machaera, at nobis veruinast domi:

qua quidem te faciam, si tu me inritaveris,

confossiorem soricina nenia.

iam dudum hercle equidem sentio, suspicio

quae te sollicitet: eum esse cum illa muliere.

Immo est quoque.

Ita me Iuppiter Iuno Ceres

Minerva † Latona Spes Opis Virtus Venus

Castor Polluces Mars Mercurius Hercules

Summanus Sol Saturnus dique omnes ament,

ut ille cum illa neque cubat neque ambulat

neque osculatur neque illud quod dici solet.

Vt iurat! servat me ille suis periuriis.

Vbi nunc Mnesilochus ergost?

Rus misit pater.

illa autem in arcem ábiit aedem visere

Minervae. nunc apertast. i, vise estne ibi.

Abeo ad forum igitur.

Vél hercle ín malam crucem.

Hodie exigam aurum hoc?

Exige, ac suspende te:

ne supplicare hunc censeas tibi, nihili homo.—

ille est amotus. sine me (per te, ere, opsecro

deos immortales) ire huc intro ad filium.

Quid eo intro ibis?

Vt eum dictis plurumis

castigem, cum haec sic facta ad hunc faciat modum.

Immo oro ut facias, Chrysale, et ted opsecro,

cave pársis in eum dicere.

Etiam me mones?

satin est si plura ex me audiet hodie mala,

quam audivit umquam Clinia ex Demetrio?—

Lippi illic oculi servos est simillimus:

si non est, nolis esse neque desideres;

si est, abstinere quin attingas non queas.

nam ni illic hodie forte fortuna hic foret,

miles Mnesilochum cum uxore opprimeret sua

atque obtruncaret moechum manufestarium.

nunc quasi ducentis Phílippis emi filium,

quos dare promisi militi: quos non dabo

temere etiam prius quam filium convenero.

numquam edepol quicquam temere credam Chrysalo;

verum lubet etiam mi has perlegere denuo:

aequomst tabellis consignatis credere.—

Atrídae duo fratrés cluent fecísse facinus máxumum,

quom Priami patriam Pergamum divina moenitum manu

armis, equis, exercitu atque eximiis bellatoribus

mille cum numero navium decumo anno post subegerunt.

non pedibus termento fuit praeut égo erum expugnabo meum

sine classe sineque exercitu et tanto numero militum.

cepi expugnavi amanti erili filio aurum ab suo patre.

nunc prius quam húc senex venit, libet lámentari dum éxeat.

o Troia, o patria, o Pergamum, o Priame periisti senex,

qui misere male mulcabere quadringéntis Philippis aureis.

nam ego has tabellas obsignatas consignatas quas fero

non sunt tabellae, sed equos quem misere Achivi ligneum.

Epiust Pistoclerus: ab eo haec sumptae; Mnesilochus Sino est

relictus, ellum non in busto Achilli, sed in lecto accubat;

Bacchidem habet secum: ille olim hábuit ignem qui signum daret,

hunc ipsum exurit; ego sum Vlixes, cuius consilio haec gerunt.

tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo ínsunt milites

armati atque animati probe. ita res successit mi usque adhuc.

atque hic equos non in arcem, verum in arcam faciet impetum:

exitium excidium exlecebra fiet hic equos hodie auro senis.

nostro seni huic stolido, ei profecto nomen facio ego Ilio;

miles Menelaust, ego Agamemno, ídem Vlixes Lartius,

Mnesilochust Alexander, qui erit exitio rei patriae suae;

is Helenam avexit, cuia causa nunc facio obsidium Ilio.

nam illi ítidem Vlixem audivi, ut ego sum, fuisse et audacem et malum:

ín dolis ego prénsus sum, ille mendícans paene invéntus interiit,

dum íbi exquirit fata Iliorum; adsímiliter mi hodie óptigit.

vínctus sum, sed dólis me exemi: item se ílle servavít dolis.

Ílio tria fuísse audivi fáta quae illi fórent exitio: