Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← All works

Digest42

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,127 sections

  1. 201

    Imperatores antoninus et verus rescripserunt, quamquam sub obtentu novorum instrumentorum restitui negotia minime oporteat, tamen in negotio publico ex causa permittere se huiusmodi instrumentis uti.

  2. 202

    Dig. 42.1.36

  3. 203

    Paulus 17 ad ed.

  4. 204

    Pomponius libro trigensimo septimo ad edictum scribit, si uni ex pluribus iudicibus de liberali causa cognoscenti de re non liqueat, ceteri autem consentiant, si is iuraverit sibi non liquere, eo quiescente ceteros, qui consentiant, sententiam proferre, quia, etsi dissentiret, plurium sententia optineret.

  5. 205

    Dig. 42.1.37

  6. 206

    Marcellus 3 Dig.

  7. 207

    Tunc autem universi iudices intelleguntur iudicare, cum omnes adsunt.

  8. 208

    Dig. 42.1.38pr.

  9. 209

    Paulus 17 ad ed.

  10. 210

    Inter pares numero iudices si dissonae sententiae proferantur, in liberalibus quidem causis, secundum quod a divo pio constitutum est, pro libertate statutum optinet, in aliis autem causis pro reo. quod et in iudiciis publicis optinere oportet.

  11. 211

    Dig. 42.1.38.1

  12. 212

    Paulus 17 ad ed.

  13. 213

    Si diversis summis condemnent iudices, minimam spectandam esse iulianus scribit.

  14. 214

    Dig. 42.1.39

  15. 215

    Celsus 3 Dig.

  16. 216

    Duo ex tribus iudicibus uno absente iudicare non possunt, quippe omnes iudicare iussi sunt. sed si adsit et contra sentiat, statur duorum sententiae: quid enim minus verum est omnes iudicasse?

  17. 217

    Dig. 42.1.40

  18. 218

    Papinianus 10 resp.

  19. 219

    Commodis praemiorum, quae propter coronas sacras praestantur, condemnato placuit interdici et eam pecuniam iure pignoris in causam iudicati capi.

  20. 220

    Dig. 42.1.41pr.

  21. 221

    Paulus 14 quaest.

  22. 222

    Nesennius apollinaris: si te donaturum mihi delegavero creditori meo, an in solidum conveniendus sis? et si in solidum conveniendus, an diversum putes, si non creditori meo, sed ei, cui donare volebam, te delegavero? et quid de eo, qui pro muliere, cui donare volebat, marito eius dotem promiserit? respondit: nulla creditor exceptione summoveretur, licet is, qui ei delegatus est, poterit uti adversus eum, cuius nomine promisit: cui similis est maritus, maxime si constante matrimonio petat. et sicut heres donatoris in solidum condemnatur et ipse fideiussor, quem in donando adhibuit, ita et ei, cui non donavit, in solidum condemnatur.

  23. 223

    Dig. 42.1.41.1

  24. 224

    Paulus 14 quaest.

  25. 225

    Fundum quis donavit: si non restituat, ut quivis possessor damnandus est: si autem fundum restituit, fructuum nomine, si non eos consumpsit, in solidum condemnandus est: potuit enim non periclitari, si statim restituisset: si dolo desiit possidere, in litem iurabitur et tanti sequetur condemnatio.

  26. 226

    Dig. 42.1.41.2

  27. 227

    Paulus 14 quaest.

  28. 228

    In solidum condemnatus donator actione iudicati, nisi in quantum facere potest, non tenetur beneficio constitutionis.

  29. 229

    Dig. 42.1.42

  30. 230

    Paulus 3 resp.

  31. 231

    Paulus responsit rescindere quidem sententiam suam praecedentem praetorem non posse, reliqua autem, quae ad consequentiam quidem iam statutorum pertinent, priori tamen sententiae desunt, circa condemnandum reum vel absolvendum debere supplere, scilicet eodem die.

  32. 232

    Dig. 42.1.43

  33. 233

    Paulus 16 resp.

  34. 234

    Paulus respondit eos, qui una sententia in unam quantitatem condemnati sunt, pro portione virili ex causa iudicati conveniri, et si ex sententia adversus tres dicta titius portionem sibi competentem exsolvit, ex persona ceterorum ex eadem sententia conveniri eum non posse.

  35. 235

    Dig. 42.1.44

  36. 236

    Scaevola 5 resp.

  37. 237

    Ex contractu paterno actum est cum pupilla tutore auctore et condemnata est: postea tutores abstinuerunt eam bonis paternis et ita bona defuncti ad substitutum vel ad coheredes pervenerunt: quaeritur, an hi ex causa iudicati teneantur. rescripsit dandam in eos actionem, nisi culpa tutorum pupilla condemnata est.

  38. 238

    Dig. 42.1.45pr.

  39. 239

    Paulus 1 sent.

  40. 240

    Acta apud se habita, si partes consentiant et iudex hoc permiserit, potest iubere ea die circumduci, nisi vel negotium vel lis terminata est.

  41. 241

    Dig. 42.1.45.1

  42. 242

    Paulus 1 sent.

  43. 243

    De amplianda vel minuenda poena damnatorum post sententiam dictam sine principali auctoritate nihil est statuendum.

  44. 244

    Dig. 42.1.45.2

  45. 245

    Paulus 1 sent.

  46. 246

    Contra indefensos minores tutorem vel curatorem non habentes nulla sententia proferenda est.

  47. 247

    Dig. 42.1.46

  48. 248

    Hermogenianus 2 iuris epit.

  49. 249

    Actorum verba emendare tenore sententiae perseverante non est prohibitum.

  50. 250

    Dig. 42.1.47pr.

  51. 251

    Paulus 5 sent.

  52. 252

    De unoquoque negotio praesentibus omnibus, quos causa contingit, iudicari oportet: aliter enim iudicatum tantum inter praesentes tenet.

  53. 253

    Dig. 42.1.47.1

  54. 254

    Paulus 5 sent.

  55. 255

    Qui apud fiscum causam defendere saepius conventi neglexerint, rebus iudicatis subiciendi sunt. quod eo apparet, si saepe conventi praesentiam suam facere noluerint.

  56. 256

    Dig. 42.1.48

  57. 257

    Tryphonus 2 disp.

  58. 258

    Decreta a praetoribus latine interponi debent.

  59. 259

    Dig. 42.1.49

  60. 260

    Paulus 2 manual.

  61. 261

    Et exheredatum vel eum, qui se paterna hereditate abstinuit, nec ex ipsius contractu nisi id quod facere potest condemnandum. quemadmodum autem facere posse credatur, videndum est, utrum deducto omni aere alieno, ut is, qui ex donatione convenitur, an ut maritus et patronus nullo deducto aere alieno. et indubitati iuris est ad similitudinem viri et patroni eum detrahendum: pinguius enim donatori succurrere debemus quam ei, qui verum debitum persolvere compellitur,

  62. 262

    Dig. 42.1.50

  63. 263

    Tryphonus 12 disp.

  64. 264

    Ne liberalitate sua inops fieri periclitetur.

  65. 265

    Dig. 42.1.51pr.

  66. 266

    Paulus 2 manual.

  67. 267

    Si quis dolo fecerit, ut bona eius venirent, in solidum tenetur.

  68. 268

    Dig. 42.1.51.1

  69. 269

    Paulus 2 manual.

  70. 270

    Si quis creditorem missum in possessionem rei servandae causa non admiserit, si venditor praestiterit creditori, quanti eius interfuerit, quaesitum est an debitor liberetur. et puto improbum esse eum, qui velit iterum consequi quod accepit.

  71. 271

    Dig. 42.1.52

  72. 272

    Tryphonus 12 disp.

  73. 273

    Si rerum amotarum cum viro agatur, quamquam videatur ea quoque actio praecedentis societatis vitae causam habuisse, in solidum condemnari debet, quoniam ex male contractu et delicto oritur.

  74. 274

    Dig. 42.1.53pr.

  75. 275

    Hermogenianus 1 iuris epit.

  76. 276

    Contumacia eorum, qui ius dicenti non obtemperant, litis damno coercetur.

  77. 277

    Dig. 42.1.53.1

  78. 278

    Hermogenianus 1 iuris epit.

  79. 279

    Contumax est, qui tribus edictis propositis vel uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur. litteris evocatus praesentiam sui facere contemnet.

  80. 280

    Dig. 42.1.53.2

  81. 281

    Hermogenianus 1 iuris epit.

  82. 282

    Poenam contumacis non patitur, quem adversa valetudo vel maioris causae occupatio defendit.

  83. 283

    Dig. 42.1.53.3

  84. 284

    Hermogenianus 1 iuris epit.

  85. 285

    Contumaces non videntur, nisi qui, cum oboedire deberent, non obsequuntur, id est qui ad iurisdictionem eius, cui negant obsequi, pertinent.

  86. 286

    Dig. 42.1.54pr.

  87. 287

    Paulus 1 sent.

  88. 288

    Contra pupillum indefensum eumque, qui rei publicae causa abest, vel minorem viginti quinque annis propositum peremptorium nihil momenti habet.

  89. 289

    Dig. 42.1.54.1

  90. 290

    Paulus 1 sent.

  91. 291

    Is, qui ^ quid^ ad maius auditorium vocatus est, si litem inchoatam deseruit, contumax non videtur.

  92. 292

    Dig. 42.1.55

  93. 293

    Ulpianus 51 ad sab.

  94. 294

    Iudex posteaquam semel sententiam dixit, postea iudex esse desinit: et hoc iure utimur, ut iudex, qui semel vel pluris vel minoris condemnavit, amplius corrigere sententiam suam non possit: semel enim male seu bene officio functus est.

  95. 295

    Dig. 42.1.56

  96. 296

    Ulpianus 27 ad ed.

  97. 297

    Post rem iudicatam vel iureiurando decisam vel confessionem in iure factam nihil quaeritur post orationem divi marci, quia in iure confessi pro iudicatis habentur.

  98. 298

    Dig. 42.1.57

  99. 299

    Ulpianus 2 disp.

  100. 300

    Quidam consulebat, an valeret sententia a minore viginti quinque annis iudice data. et aequissimum est tueri sententiam ab eo dictam, nisi minor decem et octo annis sit. certe si magistratum minor gerit, dicendum est iurisdictionem eius non improbari. et si forte ex consensu iudex minor datus sit scientibus his, qui in eum consentiebant, rectissime dicitur valere sententiam. proinde si minor praetor, si consul ius dixerit sententiamve protulerit, valebit: princeps enim, qui ei magistratum dedit, omnia gerere decrevit.

← Previous · Next → — showing 201300 of 1,127

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.