Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← All works

Digest3

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,108 sections

  1. 301

    Dig. 3.3.8.1

  2. 302

    Ulpianus 8 ad ed.

  3. 303

    Invitus procurator non solet dari. invitum accipere debemus non eum tantum qui contradicit, verum eum quoque qui consensisse non probatur.

  4. 304

    Dig. 3.3.8.2

  5. 305

    Ulpianus 8 ad ed.

  6. 306

    Veterani procuratores fieri possunt: milites autem nec si velit adversarius procuratores dari possunt, nisi hoc tempore litis contestatae quocumque casu praetermissum est: excepto eo qui in rem suam procurator datus est, vel qui communem causam omnis sui numeri persequatur vel suscipit, quibus talis procuratio concessa est.

  7. 307

    Dig. 3.3.8.3

  8. 308

    Ulpianus 8 ad ed.

  9. 309

    " procuratorem ad litem suscipiendam datum, pro quo consentiente dominus iudicatum solvi exposuit", praetor ait, " iudicium accipere cogam". verum ex causa non debebit compelli. ut puta inimicitiae capitales intervenerunt inter ipsum procuratorem et dominum: scribit iulianus debere in procuratorem denegari actionem. item si dignitas accesserit procuratori: vel rei publicae causa afuturus sit:

  10. 310

    Dig. 3.3.9

  11. 311

    Gaius 3 ad ed. provinc.

  12. 312

    Aut si valetudinem aut si necessariam peregrinationem alleget:

  13. 313

    Dig. 3.3.10

  14. 314

    Ulpianus 8 ad ed.

  15. 315

    Vel hereditas superveniens eum occupet: vel ex alia iusta causa. hoc amplius et si habeat praesentem dominum, non debere compelli procuratorem,

  16. 316

    Dig. 3.3.11

  17. 317

    Paulus 8 ad ed.

  18. 318

    Si tamen dominus cogi possit.

  19. 319

    Dig. 3.3.12

  20. 320

    Gaius 3 ad ed. provinc.

  21. 321

    Sed etiam ex his causis dicitur aliquando cogendum procuratorem iudicium accipere: veluti si dominus praesens non sit et actor adfirmet tractu temporis futurum ut res pereat.

  22. 322

    Dig. 3.3.13

  23. 323

    Ulpianus 8 ad ed.

  24. 324

    Sed haec neque passim admittenda sunt neque destricte deneganda, sed a praetore causa cognita temperanda.

  25. 325

    Dig. 3.3.14

  26. 326

    Paulus 8 ad ed.

  27. 327

    Si post datum procuratorem capitales inimicitiae intercesserunt, non cogendum accipere iudicium nec stipulationem ob rem non defensam committi, quoniam nova causa sit.

  28. 328

    Dig. 3.3.15pr.

  29. 329

    Ulpianus 8 ad ed.

  30. 330

    Si defunctus sit dominus ante litem contestatam, iudicatum solvi stipulatione pro suo procuratore data, procurator compellendus est ad iudicium accipiendum: ita tamen si hoc dominus sciente procuratore et non contradicente fecit. quod si aliter actum est, inscium quidem procuratorem teneri satis incivile est, committitur autem ob rem non defensam stipulationis clausula.

  31. 331

    Dig. 3.3.15.1

  32. 332

    Ulpianus 8 ad ed.

  33. 333

    Qui ad communi dividundo iudicium datus est, ad agendum item et ad defendendum videbitur datus duplici cautela interponenda.

  34. 334

    Dig. 3.3.16

  35. 335

    Paulus 8 ad ed.

  36. 336

    Ante litem contestatam libera potestas est vel mutandi procuratoris vel ipsi domino iudicium accipiendi.

  37. 337

    Dig. 3.3.17pr.

  38. 338

    Ulpianus 9 ad ed.

  39. 339

    Post litem autem contestatam reus qui procuratorem dedit mutare quidem eum vel in se litem transferre a vivo procuratore vel in civitate manente potest, causa tamen prius cognita.

  40. 340

    Dig. 3.3.17.1

  41. 341

    Ulpianus 9 ad ed.

  42. 342

    Non solum autem ipsi qui dedit procuratorem hoc permittitur, sed etiam heredi eius et ceteris successoribus.

  43. 343

    Dig. 3.3.17.2

  44. 344

    Ulpianus 9 ad ed.

  45. 345

    In causae autem cognitione non solum haec versantur, quae supra diximus in procuratore non compellendo suscipere iudicium, verum et aetas.

  46. 346

    Dig. 3.3.18

  47. 347

    Modestinus 10 pand.

  48. 348

    Aut religionis beneficium.

  49. 349

    Dig. 3.3.19

  50. 350

    Ulpianus 9 ad ed.

  51. 351

    Item si suspectus sit procurator aut in vinculis aut in hostium praedonumve potestate,

  52. 352

    Dig. 3.3.20

  53. 353

    Paulus 8 ad ed.

  54. 354

    Vel iudicio publico privatove vel valetudine vel maiore re sua distringatur.

  55. 355

    Dig. 3.3.21

  56. 356

    Gaius 3 ad ed. provinc.

  57. 357

    Vel exilio, vel si latitet, vel inimicus postea fiat,

  58. 358

    Dig. 3.3.22

  59. 359

    Paulus 8 ad ed.

  60. 360

    Aut adfinitate aliqua adversario iungatur, vel heres ei existat,

  61. 361

    Dig. 3.3.23

  62. 362

    Ulpianus 9 ad ed.

  63. 363

    Aut longa peregrinatio et aliae similes causae impedimento sint,

  64. 364

    Dig. 3.3.24

  65. 365

    Paulus 8 ad ed.

  66. 366

    Mutari debebit vel ipso procuratore postulante.

  67. 367

    Dig. 3.3.25

  68. 368

    Ulpianus 9 ad ed.

  69. 369

    Quae omnia non solum ex parte rei, sed etiam in persona actoris observabuntur. sed si adversarius vel ipse procurator dicat dominum mentiri, apud praetorem haec finiri oportet. nec ferendus est procurator qui sibi adserit procurationem: nam hoc ipso suspectus est qui operam suam ingerit invito. nisi forte purgare magis convicium quam procurationem exsequi maluit. et hactenus erit audiendus, si dicat se procuratione quidem carere velle, sed si id inlaesa existimatione sua fiat: ceterum ferendus erit pudorem suum purgans. plane si dicat in rem suam se procuratorem datum et hoc probaverit, non debet carere propria lite. item si retentione aliqua procurator uti velit, non facile ab eo lis erit transferenda,

  70. 370

    Dig. 3.3.26

  71. 371

    Paulus 8 ad ed.

  72. 372

    Nisi dominus ei solvere paratus sit.

  73. 373

    Dig. 3.3.27pr.

  74. 374

    Ulpianus 9 ad ed.

  75. 375

    In causae cognitione etiam hoc versabitur, ut ita demum transferri a procuratore iudicium permittatur, si quis omnia iudicii ab eo transferre paratus sit. ceterum si velit quaedam transferre, quaedam relinquere, iuste procurator hanc inconstantiam recusabit. sed haec ita, si mandato domini procurator egit. ceterum si mandatum non est, cum neque in iudicium quicquam deduxerit, nec tu ea comprobasti: quae invito te acta sunt tibi non praeiudicant ideoque translatio earum litium non est tibi necessaria, ne alieno facto onereris. haec autem cognitio procuratoris mutandi praetoris est.

  76. 376

    Dig. 3.3.27.1

  77. 377

    Ulpianus 9 ad ed.

  78. 378

    Si ex parte actoris litis transactio fiat, dicimus committi iudicatum solvi stipulationem a reo factam, idque et neratius probat et iulianus et hoc iure utimur: scilicet si dominus satis accepit. sed et si procurator satis accepit et transferatur iudicium in dominum: verius est committi et ex stipulatu actionem a procuratore in dominum transferri. sed et si a domino vel a procuratore in procuratorem iudicium transferatur, non dubitat Marcellus, quin committatur stipulatio. et haec vera sunt. et licet procuratori commissa sit stipulatio, tamen domino erit danda utilis ex stipulatu actio, directa penitus tollenda.

  79. 379

    Dig. 3.3.28

  80. 380

    Ulpianus 1 disp.

  81. 381

    Si procurator meus iudicatum solvi satis acceperit, mihi ex stipulatu actio utilis est, sicuti iudicati actio mihi indulgetur. sed et si egit procurator meus ex ea stipulatione me invito, nihilo minus tamen mihi ex stipulatu actio tribuetur. quae res facit ut procurator meus ex stipulatu agendo exceptione debeat repelli: sicuti cum agit iudicati non in rem suam datus nec ad eam rem procurator factus. per contrarium autem si procurator meus iudicatus solvi satisdederit, in me ex stipulatu actio non datur. sed et si defensor meus satisdederit, in me ex stipulatu actio non datur, quia nec iudicati mecum agi potest.

  82. 382

    Dig. 3.3.29

  83. 383

    Ulpianus 9 ad ed.

  84. 384

    Si actor malit dominum potius convenire quam eum qui in rem suam procurator est, dicendum est ei licere.

  85. 385

    Dig. 3.3.30

  86. 386

    Paulus 1 sent.

  87. 387

    Actoris procurator non in rem suam datus propter impensas quas in litem fecit potest desiderare, ut sibi ex iudicatione satisfiat, si dominus litis solvendo non sit.

  88. 388

    Dig. 3.3.31pr.

  89. 389

    Ulpianus 9 ad ed.

  90. 390

    Si quis, cum procuratorio nomine condemnatus esset, heres extiterit domino litis: iudicati actionem non recte recusabit. hoc si ex asse. sin autem ex parte heres extiterit et totum solverit, si quidem ei mandatum est hoc quoque ut solvat, mandati actionem adversus coheredes habebit: si non sit mandatum, negotiorum gestorum actio datur. quod est et si heres procurator non exstiterit et solverit.

  91. 391

    Dig. 3.3.31.1

  92. 392

    Ulpianus 9 ad ed.

  93. 393

    Unius litis plurium personarum plures dari procuratores non est prohibitum.

  94. 394

    Dig. 3.3.31.2

  95. 395

    Ulpianus 9 ad ed.

  96. 396

    Iulianus ait eum, qui dedit diversis temporibus procuratores duos, posteriorem dando priorem prohibuisse videri.

  97. 397

    Dig. 3.3.32

  98. 398

    Paulus 8 ad ed.

  99. 399

    Pluribus procuratoribus in solidum simul datis occupantis melior condicio erit, ut posterior non sit in eo quod prior petit procurator.

  100. 400

    Dig. 3.3.33pr.

← Previous · Next → — showing 301400 of 1,108

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.