Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← All works

Digest29

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,595 sections

  1. 501

    Dig. 29.2.31

  2. 502

    Paulus 2 ad sab.

  3. 503

    Heredi cum postumo instituto reliquae partes adcrescunt, quae postumo datae sunt, si certum sit non esse praegnatem, licet heres ignoret.

  4. 504

    Dig. 29.2.32pr.

  5. 505

    Ulpianus 8 ad sab.

  6. 506

    Heres institutus si putet testatorem vivere, quamvis iam defunctus sit, adire hereditatem non potest.

  7. 507

    Dig. 29.2.32.1

  8. 508

    Ulpianus 8 ad sab.

  9. 509

    Sed et si scit se heredem institutum, sed utrum pure an sub condicione ignoret, non poterit adire hereditatem, licet pure heres institutus sit, et sub condicione licet paruerit condicioni.

  10. 510

    Dig. 29.2.32.2

  11. 511

    Ulpianus 8 ad sab.

  12. 512

    Sed et si de condicione testatoris incertus sit, pater familias an filius familias sit, non poterit adire hereditatem, etsi eius condicionis sit in veritate, ut testari potuerit.

  13. 513

    Dig. 29.2.33

  14. 514

    Paulus 12 ad plaut.

  15. 515

    Quod si dubitet, apud hostes decessit an civis romanus, quoniam utroque casu est ius adeundi et in re est, ut possit adire, dicendum est posse adire.

  16. 516

    Dig. 29.2.34pr.

  17. 517

    Ulpianus 8 ad sab.

  18. 518

    Sed et si de sua condicione quis dubitet, an filius familias sit, posse eum adquirere hereditatem iam dictum est. cur autem, si suam ignoret condicionem, adire potest, si testatoris, non potest? illa ratio est, quod qui condicionem testatoris ignorat, an valeat testamentum dubitat, qui de sua, de testamento certus est.

  19. 519

    Dig. 29.2.34.1

  20. 520

    Ulpianus 8 ad sab.

  21. 521

    Sed et si cum esset pure institutus, putavit sub condicione et impleta condicione, quam iniectam putavit, adiit, an possit adquirere hereditatem? consequens est dicere posse eum adire, maxime cum haec suspicio nihil ei offuerit nec periculum adtulerit. facilius quis admittet, si quis pure institutus putavit se sub condicione institutum condicionemque impletam quam in eventum putabat: nam in nullo haec suspicio offuit.

  22. 522

    Dig. 29.2.35pr.

  23. 523

    Ulpianus 9 ad sab.

  24. 524

    Si quis heres institutus ex parte, mox titio substitutus, antequam ex causa substitutionis ei deferatur hereditas, pro herede gesserit, erit heres ex causa quoque substitutionis, quoniam invito quoque ei adcrescit portio. idem dico et si filius familias vel servus iussu domini vel patris adierint hereditatem, mox emancipatus vel manumissus ex causa substitutionis adeant: erunt namque heredes: sunt enim appendices praecedentis institutionis.

  25. 525

    Dig. 29.2.35.1

  26. 526

    Ulpianus 9 ad sab.

  27. 527

    Si exclusus per condicionem sibi datam pater filium iussit adire, dicendum erit eum non quaesisse suam portionem.

  28. 528

    Dig. 29.2.35.2

  29. 529

    Ulpianus 9 ad sab.

  30. 530

    Sed si ex duobus filiis unum iusserit, debebit et alium filium iubere adire.

  31. 531

    Dig. 29.2.36

  32. 532

    Pomponius 3 ad sab.

  33. 533

    Si ex sua parte dominus vel pater adierit, necessarium est iussum, ut filius vel servus coheredes adeant.

  34. 534

    Dig. 29.2.37

  35. 535

    Pomponius 5 ad sab.

  36. 536

    Heres in omne ius mortui, non tantum singularum rerum dominium succedit, cum et ea, quae in nominibus sint, ad heredem transeant.

  37. 537

    Dig. 29.2.38

  38. 538

    Ulpianus 43 ad ed.

  39. 539

    Si duo sint necessarii heredes, quorum alter se abstinuit, alter posteaquam prior abstinuit immiscuit se, dicendum est hunc non posse recusare, quo minus tota onera hereditaria subeat: qui enim scit aut scire potuit illo abstinente se oneribus fore implicitum, ea condicione adire videtur.

  40. 540

    Dig. 29.2.39

  41. 541

    Ulpianus 46 ad ed.

  42. 542

    Quam diu potest ex testamento adiri hereditas, ab intestato non defertur.

  43. 543

    Dig. 29.2.40

  44. 544

    Ulpianus 4 disp.

  45. 545

    Quaesitum est, an, licet quis paternae hereditatis nihil attingat, aliquid tamen propter patris voluntatem habeat vel faciat, an creditoribus paternis cogatur respondere: ut puta si impuberi fuerit substitutus. in qua specie iulianus libro vicesimo sexto digestorum scripsit incidere eum in edictum, si se immiscuerit impuberis hereditati: nam qui iudicium parentis oppugnaverit, non debet ex eadem hereditate quicquam consequi. sed Marcellus eleganter distinguit multum interesse, utrum ex asse fuerit institutus in patris testamento an ex parte, ut, si ex parte, potuerit sine metu remota patris successione impuberis hereditatem amplecti.

  46. 546

    Dig. 29.2.41

  47. 547

    Iulianus 26 Dig.

  48. 548

    Filius, qui se paterna hereditate abstinuit, si exheredati fratris hereditati se immiscuerit et pro herede gesserit, poterit ex substitutione hereditatem optinere.

  49. 549

    Dig. 29.2.42pr.

  50. 550

    Ulpianus 4 disp.

  51. 551

    Iulianus libro vicesimo sexto digestorum scripsit, si pupillus paterna hereditate se abstinuisset, deinde ei aliquis heres exstitisset, non esse eum compellendum creditoribus paternis respondere, nisi substitutus ei fuit: inclinat enim in hoc, ut putet substitutum etiam patris onera subiturum. quae sententia a Marcello recte notata est: impugnat enim utilitatem pupilli, qui ipse saltem potest habere successorem: metu enim onerum patris timidius quis etiam impuberis hereditatem adibit. alioquin, inquit, et si frater fuit, omissa causa testamenti ab intestato possidebit hereditatem et quidem impune: nec enim videtur voluisse fraudare edictum, qui sibi prospicit, ne oneribus patris pupilli hereditas implicaretur. sed quod in fratre scripsit, credo ita intellegendum, si non impuberis frater fuit, sed testatoris: ceterum utique si frater a patre fratri substitutus impuberi sit, sine dubio necessarius heres existet.

  52. 552

    Dig. 29.2.42.1

  53. 553

    Ulpianus 4 disp.

  54. 554

    Si in societate, quam vivo patre inchoaverat, filius post mortem patris perseveraverit, iulianus recte distinguit interesse, utrum rem coeptam sub patre perficit an novam inchoavit: nam si quid novum in societate inchoavit, non videri miscuisse hereditati patris scripsit.

  55. 555

    Dig. 29.2.42.2

  56. 556

    Ulpianus 4 disp.

  57. 557

    Si servum paternum filius manumiserit, sine dubio miscuisse se paternae hereditati videbitur.

  58. 558

    Dig. 29.2.42.3

  59. 559

    Ulpianus 4 disp.

  60. 560

    Proponebatur filius a patre de castrensi peculio servos comparasse eosque a patre manumittere rogatus, cum heres esset ab eo institutus: quaerebatur, si se abstinuisset paterna hereditate eosque manumisisset, an miscuisse se paternae hereditati videatur. dicebamus, nisi evidenter quasi heres manumiserit, non debere eum calumniam pati, quasi se miscuerit hereditati.

  61. 561

    Dig. 29.2.43

  62. 562

    Iulianus 30 Dig.

  63. 563

    Heres per servum hereditarium eiusdem hereditatis partem vel id, quod eiusdem hereditatis sit, adquirere non potest.

  64. 564

    Dig. 29.2.44

  65. 565

    Iulianus 47 Dig.

  66. 566

    Quotiens pupillus patri heres exstitit et abstinet se hereditate, quamvis patris bona sub creditoribus fiant, tamen rata haberi debent, quaecumque pupillus bona fide gesserit: et ideo ei, qui fundum tutore auctore a pupillo emerit, succurrendum erit: nec interest, pupillus solvendo sit nec ne.

  67. 567

    Dig. 29.2.45pr.

  68. 568

    Iulianus 1 ad urs. ferocem.

  69. 569

    Aditio hereditatis non est in opera servili.

  70. 570

    Dig. 29.2.45.1

  71. 571

    Iulianus 1 ad urs. ferocem.

  72. 572

    Idcirco si servus dotalis adierit, actione de dote eam hereditatem mulier reciperabit, quamvis ea, quae ex operis dotalium adquiruntur, ad virum pertineant.

  73. 573

    Dig. 29.2.45.2

  74. 574

    Iulianus 1 ad urs. ferocem.

  75. 575

    Et cum quaestus et compendii societas initur, quidquid ex operis suis socius adquisierit, in medium conferet: sibi autem quisque hereditatem adquirit.

  76. 576

    Dig. 29.2.45.3

  77. 577

    Iulianus 1 ad urs. ferocem.

  78. 578

    Praeterea nec fructuarius quidem servus iussu eius, qui usum fructum in eo habet, adire hereditatem poterit.

  79. 579

    Dig. 29.2.45.4

  80. 580

    Iulianus 1 ad urs. ferocem.

  81. 581

    Et quod a quibusdam respondetur, si liber homo, qui bona fide mihi serviebat, propter me heres institutus erit, posse eum iussu meo adire hereditatem, potest verum esse, ut intellegatur non opera sua mihi adquirere, sed ex re mea, sicut in stipulando et per traditionem accipiendo ex re mea mihi adquirat.

  82. 582

    Dig. 29.2.46

  83. 583

    Africanus 1 quaest.

  84. 584

    Cum falsum testamentum diceretur, si quidem ipse heres accusaretur, quoniam certus esse debeat se falsum non fecisse, recte adibit hereditatem: sin autem alius argueretur citra conscientiam eius, non potest adire, quasi dubitet verum esse testamentum.

  85. 585

    Dig. 29.2.47

  86. 586

    Africanus 4 quaest.

  87. 587

    Qui servum suum heredem institutum adire iusserat, priusquam ille adiret, furiosus est factus. negavit recte servum aditurum, quoniam non nisi voluntate domini adquiri hereditas potest, furiosi autem voluntas nulla est.

  88. 588

    Dig. 29.2.48

  89. 589

    Paulus 1 manual.

  90. 590

    Si quis alicui mandaverit, ut, si aestimaverit, peteret sibi bonorum possessionem, et postquam ille petit, furere coeperit, nihilo minus adquisita est ei bonorum possessio. quod si antequam ille petat, is qui mandavit petendum furere coeperit, dicendum est non statim ei adquisitam bonorum possessionem: igitur bonorum possessionis petitio ratihabitione debet confirmari.

  91. 591

    Dig. 29.2.49

  92. 592

    Africanus 4 quaest.

  93. 593

    Pupillum etiam eo tutore auctore, qui tutelam non gerat, hereditatem adeundo obligari ait.

  94. 594

    Dig. 29.2.50

  95. 595

    Modestinus l.S. de heuremat.

  96. 596

    Si per epistulam servo pupilli tutor hereditatem adire iusserit, si post subscriptam epistulam tutor moriatur, antequam ex epistula servus adiret, nemo dicturus est obligari postea pupillum hereditati.

  97. 597

    Dig. 29.2.51pr.

  98. 598

    Africanus 4 quaest.

  99. 599

    Eum, qui duobus testamentis eiusdem testatoris heres scribitur, cum dubitet, num posterius falsum sit, ex neutro eorum posse adire hereditatem placet.

  100. 600

    Dig. 29.2.51.1

← Previous · Next → — showing 501600 of 1,595

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.