Digest29
- 501
Dig. 29.2.31
- 502
Paulus 2 ad sab.
- 503
Heredi cum postumo instituto reliquae partes adcrescunt, quae postumo datae sunt, si certum sit non esse praegnatem, licet heres ignoret.
- 504
Dig. 29.2.32pr.
- 505
Ulpianus 8 ad sab.
- 506
Heres institutus si putet testatorem vivere, quamvis iam defunctus sit, adire hereditatem non potest.
- 507
Dig. 29.2.32.1
- 508
Ulpianus 8 ad sab.
- 509
Sed et si scit se heredem institutum, sed utrum pure an sub condicione ignoret, non poterit adire hereditatem, licet pure heres institutus sit, et sub condicione licet paruerit condicioni.
- 510
Dig. 29.2.32.2
- 511
Ulpianus 8 ad sab.
- 512
Sed et si de condicione testatoris incertus sit, pater familias an filius familias sit, non poterit adire hereditatem, etsi eius condicionis sit in veritate, ut testari potuerit.
- 513
Dig. 29.2.33
- 514
Paulus 12 ad plaut.
- 515
Quod si dubitet, apud hostes decessit an civis romanus, quoniam utroque casu est ius adeundi et in re est, ut possit adire, dicendum est posse adire.
- 516
Dig. 29.2.34pr.
- 517
Ulpianus 8 ad sab.
- 518
Sed et si de sua condicione quis dubitet, an filius familias sit, posse eum adquirere hereditatem iam dictum est. cur autem, si suam ignoret condicionem, adire potest, si testatoris, non potest? illa ratio est, quod qui condicionem testatoris ignorat, an valeat testamentum dubitat, qui de sua, de testamento certus est.
- 519
Dig. 29.2.34.1
- 520
Ulpianus 8 ad sab.
- 521
Sed et si cum esset pure institutus, putavit sub condicione et impleta condicione, quam iniectam putavit, adiit, an possit adquirere hereditatem? consequens est dicere posse eum adire, maxime cum haec suspicio nihil ei offuerit nec periculum adtulerit. facilius quis admittet, si quis pure institutus putavit se sub condicione institutum condicionemque impletam quam in eventum putabat: nam in nullo haec suspicio offuit.
- 522
Dig. 29.2.35pr.
- 523
Ulpianus 9 ad sab.
- 524
Si quis heres institutus ex parte, mox titio substitutus, antequam ex causa substitutionis ei deferatur hereditas, pro herede gesserit, erit heres ex causa quoque substitutionis, quoniam invito quoque ei adcrescit portio. idem dico et si filius familias vel servus iussu domini vel patris adierint hereditatem, mox emancipatus vel manumissus ex causa substitutionis adeant: erunt namque heredes: sunt enim appendices praecedentis institutionis.
- 525
Dig. 29.2.35.1
- 526
Ulpianus 9 ad sab.
- 527
Si exclusus per condicionem sibi datam pater filium iussit adire, dicendum erit eum non quaesisse suam portionem.
- 528
Dig. 29.2.35.2
- 529
Ulpianus 9 ad sab.
- 530
Sed si ex duobus filiis unum iusserit, debebit et alium filium iubere adire.
- 531
Dig. 29.2.36
- 532
Pomponius 3 ad sab.
- 533
Si ex sua parte dominus vel pater adierit, necessarium est iussum, ut filius vel servus coheredes adeant.
- 534
Dig. 29.2.37
- 535
Pomponius 5 ad sab.
- 536
Heres in omne ius mortui, non tantum singularum rerum dominium succedit, cum et ea, quae in nominibus sint, ad heredem transeant.
- 537
Dig. 29.2.38
- 538
Ulpianus 43 ad ed.
- 539
Si duo sint necessarii heredes, quorum alter se abstinuit, alter posteaquam prior abstinuit immiscuit se, dicendum est hunc non posse recusare, quo minus tota onera hereditaria subeat: qui enim scit aut scire potuit illo abstinente se oneribus fore implicitum, ea condicione adire videtur.
- 540
Dig. 29.2.39
- 541
Ulpianus 46 ad ed.
- 542
Quam diu potest ex testamento adiri hereditas, ab intestato non defertur.
- 543
Dig. 29.2.40
- 544
Ulpianus 4 disp.
- 545
Quaesitum est, an, licet quis paternae hereditatis nihil attingat, aliquid tamen propter patris voluntatem habeat vel faciat, an creditoribus paternis cogatur respondere: ut puta si impuberi fuerit substitutus. in qua specie iulianus libro vicesimo sexto digestorum scripsit incidere eum in edictum, si se immiscuerit impuberis hereditati: nam qui iudicium parentis oppugnaverit, non debet ex eadem hereditate quicquam consequi. sed Marcellus eleganter distinguit multum interesse, utrum ex asse fuerit institutus in patris testamento an ex parte, ut, si ex parte, potuerit sine metu remota patris successione impuberis hereditatem amplecti.
- 546
Dig. 29.2.41
- 547
Iulianus 26 Dig.
- 548
Filius, qui se paterna hereditate abstinuit, si exheredati fratris hereditati se immiscuerit et pro herede gesserit, poterit ex substitutione hereditatem optinere.
- 549
Dig. 29.2.42pr.
- 550
Ulpianus 4 disp.
- 551
Iulianus libro vicesimo sexto digestorum scripsit, si pupillus paterna hereditate se abstinuisset, deinde ei aliquis heres exstitisset, non esse eum compellendum creditoribus paternis respondere, nisi substitutus ei fuit: inclinat enim in hoc, ut putet substitutum etiam patris onera subiturum. quae sententia a Marcello recte notata est: impugnat enim utilitatem pupilli, qui ipse saltem potest habere successorem: metu enim onerum patris timidius quis etiam impuberis hereditatem adibit. alioquin, inquit, et si frater fuit, omissa causa testamenti ab intestato possidebit hereditatem et quidem impune: nec enim videtur voluisse fraudare edictum, qui sibi prospicit, ne oneribus patris pupilli hereditas implicaretur. sed quod in fratre scripsit, credo ita intellegendum, si non impuberis frater fuit, sed testatoris: ceterum utique si frater a patre fratri substitutus impuberi sit, sine dubio necessarius heres existet.
- 552
Dig. 29.2.42.1
- 553
Ulpianus 4 disp.
- 554
Si in societate, quam vivo patre inchoaverat, filius post mortem patris perseveraverit, iulianus recte distinguit interesse, utrum rem coeptam sub patre perficit an novam inchoavit: nam si quid novum in societate inchoavit, non videri miscuisse hereditati patris scripsit.
- 555
Dig. 29.2.42.2
- 556
Ulpianus 4 disp.
- 557
Si servum paternum filius manumiserit, sine dubio miscuisse se paternae hereditati videbitur.
- 558
Dig. 29.2.42.3
- 559
Ulpianus 4 disp.
- 560
Proponebatur filius a patre de castrensi peculio servos comparasse eosque a patre manumittere rogatus, cum heres esset ab eo institutus: quaerebatur, si se abstinuisset paterna hereditate eosque manumisisset, an miscuisse se paternae hereditati videatur. dicebamus, nisi evidenter quasi heres manumiserit, non debere eum calumniam pati, quasi se miscuerit hereditati.
- 561
Dig. 29.2.43
- 562
Iulianus 30 Dig.
- 563
Heres per servum hereditarium eiusdem hereditatis partem vel id, quod eiusdem hereditatis sit, adquirere non potest.
- 564
Dig. 29.2.44
- 565
Iulianus 47 Dig.
- 566
Quotiens pupillus patri heres exstitit et abstinet se hereditate, quamvis patris bona sub creditoribus fiant, tamen rata haberi debent, quaecumque pupillus bona fide gesserit: et ideo ei, qui fundum tutore auctore a pupillo emerit, succurrendum erit: nec interest, pupillus solvendo sit nec ne.
- 567
Dig. 29.2.45pr.
- 568
Iulianus 1 ad urs. ferocem.
- 569
Aditio hereditatis non est in opera servili.
- 570
Dig. 29.2.45.1
- 571
Iulianus 1 ad urs. ferocem.
- 572
Idcirco si servus dotalis adierit, actione de dote eam hereditatem mulier reciperabit, quamvis ea, quae ex operis dotalium adquiruntur, ad virum pertineant.
- 573
Dig. 29.2.45.2
- 574
Iulianus 1 ad urs. ferocem.
- 575
Et cum quaestus et compendii societas initur, quidquid ex operis suis socius adquisierit, in medium conferet: sibi autem quisque hereditatem adquirit.
- 576
Dig. 29.2.45.3
- 577
Iulianus 1 ad urs. ferocem.
- 578
Praeterea nec fructuarius quidem servus iussu eius, qui usum fructum in eo habet, adire hereditatem poterit.
- 579
Dig. 29.2.45.4
- 580
Iulianus 1 ad urs. ferocem.
- 581
Et quod a quibusdam respondetur, si liber homo, qui bona fide mihi serviebat, propter me heres institutus erit, posse eum iussu meo adire hereditatem, potest verum esse, ut intellegatur non opera sua mihi adquirere, sed ex re mea, sicut in stipulando et per traditionem accipiendo ex re mea mihi adquirat.
- 582
Dig. 29.2.46
- 583
Africanus 1 quaest.
- 584
Cum falsum testamentum diceretur, si quidem ipse heres accusaretur, quoniam certus esse debeat se falsum non fecisse, recte adibit hereditatem: sin autem alius argueretur citra conscientiam eius, non potest adire, quasi dubitet verum esse testamentum.
- 585
Dig. 29.2.47
- 586
Africanus 4 quaest.
- 587
Qui servum suum heredem institutum adire iusserat, priusquam ille adiret, furiosus est factus. negavit recte servum aditurum, quoniam non nisi voluntate domini adquiri hereditas potest, furiosi autem voluntas nulla est.
- 588
Dig. 29.2.48
- 589
Paulus 1 manual.
- 590
Si quis alicui mandaverit, ut, si aestimaverit, peteret sibi bonorum possessionem, et postquam ille petit, furere coeperit, nihilo minus adquisita est ei bonorum possessio. quod si antequam ille petat, is qui mandavit petendum furere coeperit, dicendum est non statim ei adquisitam bonorum possessionem: igitur bonorum possessionis petitio ratihabitione debet confirmari.
- 591
Dig. 29.2.49
- 592
Africanus 4 quaest.
- 593
Pupillum etiam eo tutore auctore, qui tutelam non gerat, hereditatem adeundo obligari ait.
- 594
Dig. 29.2.50
- 595
Modestinus l.S. de heuremat.
- 596
Si per epistulam servo pupilli tutor hereditatem adire iusserit, si post subscriptam epistulam tutor moriatur, antequam ex epistula servus adiret, nemo dicturus est obligari postea pupillum hereditati.
- 597
Dig. 29.2.51pr.
- 598
Africanus 4 quaest.
- 599
Eum, qui duobus testamentis eiusdem testatoris heres scribitur, cum dubitet, num posterius falsum sit, ex neutro eorum posse adire hereditatem placet.
- 600
Dig. 29.2.51.1
← Previous · Next → — showing 501–600 of 1,595
The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.