← All works

Digest25

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 588 sections

1. 301

   Idem iulianus scribit, si uxore denuntiante se praegnatem maritus non negaverit, non utique suum illi partum effici, cogendum tamen alere: ceterum esse satis iniuriosum ait, si quis longo tempore afuerit et reversus uxorem praegnatem invenerit et idcirco reiecerit, si quid ex his, quae senatus consulto continentur, omiserit, suum heredem ei nasci.

2. 302

   Dig. 25.3.1.15

3. 303

   Ulpianus 34 ad ed.

4. 304

   Ex his apparet, sive uxor omiserit, quae eam ex senatus consulto observare oportuit, nihil praeiudicare filio, si filius est, non tantum in iure sui, verum ne in alimentis quidem secundum divi pii rescriptum: sive maritus neglexerit facere, quae ex senatus consulto debet, natum cogitur omnimodo alere, ceterum recusare poterit filium.

5. 305

   Dig. 25.3.1.16

6. 306

   Ulpianus 34 ad ed.

7. 307

   Plane si denuntiante muliere negaverit ex se esse praegnatem, tametsi custodes non miserit, non evitabit, quo minus quaeratur, an ex eo mulier praegnas sit. quae causa si fuerit acta apud iudicem et pronuntiaverit, cum de hoc agetur quod ex eo praegnas fuerit nec ne, in ea causa esse, ut agnosci debeat: sive filius non fuit sive fuit, esse suum.

8. 308

   Dig. 25.3.2

9. 309

   Iulianus 19 Dig.

10. 310

    In omnibus causis ( quare et fratribus consanguineus erit):

11. 311

    Dig. 25.3.3pr.

12. 312

    Ulpianus 34 ad ed.

13. 313

    Sive contra pronuntiaverit, non fore suum, quamvis suus fuerit: placet enim eius rei iudicem ius facere. et ita Marcellus libro septimo digestorum probat, eoque iure utimur.

14. 314

    Dig. 25.3.3.1

15. 315

    Ulpianus 34 ad ed.

16. 316

    Quia plancianum senatus consultum ad eos partus pertinet qui post divortium eduntur, aliud senatus consultum temporibus divi hadriani factum est, ut, etiamsi constante matrimonio partus sit editus, de agnoscendo eo agatur.

17. 317

    Dig. 25.3.3.2

18. 318

    Ulpianus 34 ad ed.

19. 319

    Quid ergo, si quis post mortem patris nascatur avo superstite, in cuius potestate recasurus est, ut si ex filio eius susceptus probetur? videndum quid dici debeat. et certe probandum est cum avo praeiudicium de partu agnoscendo similiter agendum.

20. 320

    Dig. 25.3.3.3

21. 321

    Ulpianus 34 ad ed.

22. 322

    Quid si hoc ipsum in quaestionem veniat, utrum in matrimonio an postea editus sit? dicendum est et super hoc ex senatus consultis agendum.

23. 323

    Dig. 25.3.3.4

24. 324

    Ulpianus 34 ad ed.

25. 325

    Et quid sit, si an uxor fuerit disceptetur? et iulianus sexto caecilio africano respondit locum esse praeiudicio.

26. 326

    Dig. 25.3.3.5

27. 327

    Ulpianus 34 ad ed.

28. 328

    Illud tenendum haec senatus consulta post mortem parentis cessare, si is supersit, in cuius potestate recasuri non sunt. quid ergo est? in petitione hereditatis, quam filius intendit, quaeretur, utrum ex eo natus sit cuius hereditatem petit an non. adeo hoc verum est, ut iulianus libro nono decimo digestorum scribat, si vivo patre redditum sit praeiudicium et antequam sententia feratur, pater decesserit, transeundum ad carbonianum edictum.

29. 329

    Dig. 25.3.3.6

30. 330

    Ulpianus 34 ad ed.

31. 331

    Item haec senatus consulta pertinent ad eos, qui sui heredes adgnascantur: ceterum si forte non sint in potestatem recasuri, verius est senatus consulta cessare.

32. 332

    Dig. 25.3.4

33. 333

    Paulus 2 sent.

34. 334

    Necare videtur non tantum is qui partum praefocat, sed et is qui abicit et qui alimonia denegat et is qui publicis locis misericordiae causa exponit, quam ipse non habet.

35. 335

    Dig. 25.3.5pr.

36. 336

    Ulpianus 2 de off. cons.

37. 337

    Si quis a liberis ali desideret vel si liberi, ut a parente exhibeantur, iudex de ea re cognoscet.

38. 338

    Dig. 25.3.5.1

39. 339

    Ulpianus 2 de off. cons.

40. 340

    Sed utrum eos tantum liberos qui sunt in potestate cogatur quis exhibere, an vero etiam emancipatos vel ex alia causa sui iuris constitutos, videndum est. et magis puto, etiamsi non sunt liberi in potestate, alendos a parentibus et vice mutua alere parentes debere.

41. 341

    Dig. 25.3.5.2

42. 342

    Ulpianus 2 de off. cons.

43. 343

    Utrum autem tantum patrem avumve paternum proavumve paterni avi patrem ceterosque virilis sexus parentes alere cogamur, an vero etiam matrem ceterosque parentes et per illum sexum contingentes cogamur alere, videndum. et magis est, ut utrubique se iudex interponat, quorundam necessitatibus facilius succursurus, quorundam aegritudini: et cum ex aequitate haec res descendat caritateque sanguinis, singulorum desideria perpendere iudicem oportet.

44. 344

    Dig. 25.3.5.3

45. 345

    Ulpianus 2 de off. cons.

46. 346

    Idem in liberis quoque exhibendis a parentibus dicendum est.

47. 347

    Dig. 25.3.5.4

48. 348

    Ulpianus 2 de off. cons.

49. 349

    Ergo et matrem cogemus praesertim volgo quaesitos liberos alere nec non ipsos eam.

50. 350

    Dig. 25.3.5.5

51. 351

    Ulpianus 2 de off. cons.

52. 352

    Item divus pius significat, quasi avus quoque maternus alere compellatur.

53. 353

    Dig. 25.3.5.6

54. 354

    Ulpianus 2 de off. cons.

55. 355

    Idem rescripsit, ut filiam suam pater exhibeat, si constiterit apud iudicium iuste eam procreatam.

56. 356

    Dig. 25.3.5.7

57. 357

    Ulpianus 2 de off. cons.

58. 358

    Sed si filius possit se exhibere, aestimare iudices debent, ne non debeant ei alimenta decernere. denique idem pius ita rescripsit: " aditi a te competentes iudices ali te a patre tuo iubebunt pro modo facultatium eius, si modo, cum opificem te esse dicas, in ea valetudine es, ut operis sufficere non possis".

59. 359

    Dig. 25.3.5.8

60. 360

    Ulpianus 2 de off. cons.

61. 361

    Si vel parens neget filium idcircoque alere se non debere contendat, vel filius neget parentem, summatim iudices oportet super ea re cognoscere. si constiterit filium vel parentem esse, tunc ali iubebunt: ceterum si non constiterit, nec decernent alimenta.

62. 362

    Dig. 25.3.5.9

63. 363

    Ulpianus 2 de off. cons.

64. 364

    Meminisse autem oportet, etsi pronuntiaverint ali oportere, attamen eam rem praeiudicium non facere veritati: nec enim hoc pronuntiatur filium esse, sed ali debere: et ita divus marcus rescripsit.

65. 365

    Dig. 25.3.5.10

66. 366

    Ulpianus 2 de off. cons.

67. 367

    Si quis ex his alere detrectet, pro modo facultatium alimenta constituentur: quod si non praestentur, pignoribus captis et distractis cogetur sententiae satisfacere.

68. 368

    Dig. 25.3.5.11

69. 369

    Ulpianus 2 de off. cons.

70. 370

    Idem iudex aestimare debet, num habeat aliquid parens vel an pater quod merito filios suos nolit alere: trebatio denique marino rescriptum est merito patrem eum nolle alere, quod eum detulerat.

71. 371

    Dig. 25.3.5.12

72. 372

    Ulpianus 2 de off. cons.

73. 373

    Non tantum alimenta, verum etiam cetera quoque onera liberorum patrem ab iudice cogi praebere rescriptis continetur.

74. 374

    Dig. 25.3.5.13

75. 375

    Ulpianus 2 de off. cons.

76. 376

    Si impubes sit filius emancipatus, patrem inopem alere cogetur: iniquissimum enim quis merito dixerit patrem egere, cum filius sit in facultatibus.

77. 377

    Dig. 25.3.5.14

78. 378

    Ulpianus 2 de off. cons.

79. 379

    Si mater alimenta, quae fecit in filium, a patre repetat, cum modo eam audiendam. ita divus marcus rescripsit antoniae montanae in haec verba: " sed et quantum tibi alimentorum nomine, quibus necessario filiam tuam exhibuisti, a patre eius praestari oporteat, iudices aestimabunt, nec impetrare debes ea, quae exigente materno affectu in filiam tuam erogatura esses, etiamsi a patre suo educaretur".

80. 380

    Dig. 25.3.5.15

81. 381

    Ulpianus 2 de off. cons.

82. 382

    A milite quoque filio, qui in facultatibus sit, exhibendos parentes esse pietatis exigit ratio.

83. 383

    Dig. 25.3.5.16

84. 384

    Ulpianus 2 de off. cons.

85. 385

    Parens quamvis ali a filio ratione naturali debeat, tamen aes alienum eius non esse cogendum exsolvere filium rescriptum est.

86. 386

    Dig. 25.3.5.17

87. 387

    Ulpianus 2 de off. cons.

88. 388

    Item rescriptum est heredes filii ad ea praestanda, quae vivus filius ex officio pietatis suae dabit, invitos cogi non oportere, nisi in summam egestatem pater deductus est.

89. 389

    Dig. 25.3.5.18

90. 390

    Ulpianus 2 de off. cons.

91. 391

    Solent iudices cognoscere et inter patronos et libertos, si alendis his agatur: itaque si negent se esse libertos, cognoscere eos oportebit: quod si libertos constiterit, tunc demum decernere, ut alant: nec tamen alimentorum decretum tollet liberto facultatem, quo minus praeiudicio certare possit, si libertum se neget.

92. 392

    Dig. 25.3.5.19

93. 393

    Ulpianus 2 de off. cons.

94. 394

    Alimenta autem pro modo facultatium erunt praebenda, egentibus scilicet patronis: ceterum si sit unde se exhibeant, cessabunt partes iudicis.

95. 395

    Dig. 25.3.5.20

96. 396

    Ulpianus 2 de off. cons.

97. 397

    Utrum autem tantum patroni alendi sint an etiam patronorum liberi, tractari potest. et puto causa cognita iudices et liberos quoque patronorum alendos decernere, non quidem tam facile ut patronos, sed nonnumquam et ipsos: nam et obsequium non solum patronis, verum etiam liberis eorum debere praestari.

98. 398

    Dig. 25.3.5.21

99. 399

    Ulpianus 2 de off. cons.

100. 400

     Sed et libertus maternus alere cogitur.

← Previous · Next → — showing 301–400 of 588

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.