← All works

Digest23

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,208 sections

1. 601

   Ulpianus 34 ad sab.

2. 602

   Sed fetus dotalium pecorum ad maritum pertinent, quia fructibus computantur, sic tamen, ut suppleri proprietatem prius oporteat et summissis in locum mortuorum capitum ex adgnatis residuum in fructum maritus habeat, quia fructus dotis ad eum pertineat.

3. 603

   Dig. 23.3.10.4

4. 604

   Ulpianus 34 ad sab.

5. 605

   Si ante matrimonium aestimatae res dotales sunt, haec aestimatio quasi sub condicione est: namque hanc habet condicionem " si matrimonium fuerit secutum". secutis igitur nuptiis aestimatio rerum perficitur et fit vera venditio.

6. 606

   Dig. 23.3.10.5

7. 607

   Ulpianus 34 ad sab.

8. 608

   Inde quaeri potest, si ante nuptias mancipia aestimata deperierint, an mulieris damnum sit, et hoc consequens est dicere: nam cum sit condicionalis venditio, pendente autem condicione mors contingens exstinguat venditionem, consequens est dicere mulieri perisse, quia nondum erat impleta venditio, quia aestimatio venditio est.

9. 609

   Dig. 23.3.10.6

10. 610

    Ulpianus 34 ad sab.

11. 611

    Si res in dotem datae fuerint quamvis aestimatae, verum convenerit, ut aut aestimatio aut res praestentur, si quidem fuerit adiectum " utrum mulier velit", ipsa eliget, utrum malit petere rem aestimationem: verum si ita fuerit adiectum " utrum maritus velit", ipsius erit electio. aut si nihil de electione adiciatur, electionem habebit maritus, utrum malit res offerre an pretium earum: nam et cum illa aut illa res promittitur, rei electio est, utram praestet. sed si res non exstet, aestimationem omnimodo maritus praestabit.

12. 612

    Dig. 23.3.11

13. 613

    Paulus 7 ad sab.

14. 614

    Sane et deteriorem factam reddere poterit.

15. 615

    Dig. 23.3.12pr.

16. 616

    Ulpianus 34 ad sab.

17. 617

    Si res aestimata post contractum matrimonium donationis causa adprobetur, nulla est aestimatio, quia nec res distrahi donationis causa potest, cum effectum inter virum et uxorem non habeat: res igitur in dote remanebit. sed si ante matrimonium, magis est, ut in matrimonii tempus collata donatio videatur: atque ideo non valet.

18. 618

    Dig. 23.3.12.1

19. 619

    Ulpianus 34 ad sab.

20. 620

    Si mulier se dicat circumventam minoris rem aestimasse, ut puta servum, si quidem in hoc circumventa est, quod servum dedit, non tantum in hoc, quod minoris aestimavit: in eo acturam, ut servus sibi restituatur. enimvero si in aestimationis modo circumventa est, erit arbitrium mariti, utrum iustam aestimationem an potius servum praestet. et haec, si servus vivit. quod si decessit, Marcellus ait magis aestimationem praestandam, sed non iustam, sed eam quae facta est: quia boni consulere mulier debet, quod fuit aestimatus: ceterum, si simpliciter dedisset, procul dubio periculo eius moreretur, non mariti. idemque et in minore circumventa Marcellus probat. plane si emptorem habuit mulier iusti pretii, tunc dicendum iustam aestimationem praestandam idque dumtaxat uxori minori annis praestandum Marcellus scribit: scaevola autem in marito notat, si dolus eius adfuit, iustam aestimationem praestandam: et puto verius, quod scaevola ait.

21. 621

    Dig. 23.3.12.2

22. 622

    Ulpianus 34 ad sab.

23. 623

    Si cum marito debitore mulier pacta sit, ut id quod debeat in dotem habeat, dotis actione scilicet eam agere posse existimo: licet enim ipso iure priore debito liberatus non sit, sed tamen exceptionem habere potest.

24. 624

    Dig. 23.3.13

25. 625

    Modestinus l.S. de diff. dotis.

26. 626

    Si mulier post divortium, antequam ex stipulatu de dote agat, ad eundem virum fuerit reversa, constantius dicetur per doli exceptionem inefficacem fieri ex stipulatu actionem, usque quo matrimonium durat.

27. 627

    Dig. 23.3.14

28. 628

    Ulpianus 34 ad ed.

29. 629

    Si rem aestimatam mulier in dotem dederit, deinde ea moram faciente in traditione in rerum natura esse desierit, actionem eam habere non puto.

30. 630

    Dig. 23.3.15

31. 631

    Pomponius 14 ad sab.

32. 632

    Quod si per eam non stetisset, perinde pretium aufert ac si tradidisset, quia quod evenit emptoris periculo est.

33. 633

    Dig. 23.3.16

34. 634

    Ulpianus 34 ad sab.

35. 635

    Quotiens res aestimata in dotem datur, evicta ea virum ex empto contra uxorem agere et quidquid eo nomine fuerit consecutus, dotis actione soluto matrimonio ei praestare oportet. quare et si duplum forte ad virum pervenerit, id quoque ad mulierem redigetur. quae sententia habet aequitatem, quia non simplex venditio sit, sed dotis causa, nec debeat maritus lucrari ex damno mulieris: sufficit enim maritum indemnem praestari, non etiam lucrum sentire.

36. 636

    Dig. 23.3.17pr.

37. 637

    Paulus 7 ad sab.

38. 638

    In rebus dotalibus virum praestare oportet tam dolum quam culpam, quia causa sua dotem accipit: sed etiam diligentiam praestabit, quam in suis rebus exhibet.

39. 639

    Dig. 23.3.17.1

40. 640

    Paulus 7 ad sab.

41. 641

    Si re aestimata data nuptiae secutae non sint, videndum est, quid repeti debeat, utrum res an aestimatio. sed id agi videtur, ut ita demum aestimatio rata sit, si nuptiae sequantur, quia nec alia causa contrahendi fuerit, res igitur repeti debeat, non pretium.

42. 642

    Dig. 23.3.18

43. 643

    Pomponius 14 ad sab.

44. 644

    Si mancipia in dotem aestimata accepisti et pactum conventum factum est, ut tantidem aestimata divortio facto redderes, manere partum eorum apud te labeo ait, quia et mancipia tuo periculo fuerint.

45. 645

    Dig. 23.3.19

46. 646

    Ulpianus 34 ad sab.

47. 647

    Etiamsi alii iussu mariti dos detur, nihilo minus maritus de dote obligatur.

48. 648

    Dig. 23.3.20

49. 649

    Paulus 7 ad sab.

50. 650

    Iulianus scribit valere talem stipulationem: " cum morieris, dotis nomine tot dari?" quia et pacisci soleant, ne a viva exhibeatur. quod non esse simile accepi: aliud est enim differre exactionem, aliud ab initio in id tempus stipulari, quo matrimonium futurum non sit. idque et aristoni et neratio et pomponio placet.

51. 651

    Dig. 23.3.21

52. 652

    Ulpianus 35 ad sab.

53. 653

    Stipulationem, quae propter causam dotis fiat, constat habere in se condicionem hanc " si nuptiae fuerint secutae", et ita demum ex ea agi posse ( quamvis non sit expressa condicio), si nuptiae, constat: quare si nuntius remittatur, defecisse condicio stipulationis videtur.

54. 654

    Dig. 23.3.22

55. 655

    Paulus 7 ad sab.

56. 656

    Et licet postea eidem nupserit, non convalescit stipulatio.

57. 657

    Dig. 23.3.23

58. 658

    Ulpianus 35 ad sab.

59. 659

    Quia autem in stipulatione non est necessaria dotis adiectio, etiam in datione tantundem ducimus.

60. 660

    Dig. 23.3.24

61. 661

    Pomponius 15 ad sab.

62. 662

    Si filia familias nuptura ex peculio, cuius administrationem habet, dotem viro dedit, deinde, cum in eadem causa peculium eius esset, divortium fecerit, dos ei recte solvitur quasi a quolibet peculiari debitore.

63. 663

    Dig. 23.3.25

64. 664

    Paulus 7 ad sab.

65. 665

    Si ei nuptura mulier, qui stichum debebat, ita cum eo pacta est: " pro sticho, quem mihi debes, decem tibi doti erunt", secundum id quod placuit rem pro re solvi posse et liberatio contingit et decem in dotem erunt, quia et permutatio dotium conventione fieri potest.

66. 666

    Dig. 23.3.26

67. 667

    Modestinus 1 reg.

68. 668

    Ita constante matrimonio permutari dotem posse dicimus, si hoc mulieri utile sit, si ex pecunia in rem aut ex re in pecuniam: idque probatum est.

69. 669

    Dig. 23.3.27

70. 670

    Ulpianus 36 ad sab.

71. 671

    Quod si fuerit factum, fundus vel res dotalis efficitur.

72. 672

    Dig. 23.3.28

73. 673

    Paulus 7 ad sab.

74. 674

    Post nuptias pater non potest deteriorem causam filiae facere, quia nec reddi ei dos invita filia potest.

75. 675

    Dig. 23.3.29

76. 676

    Ulpianus 36 ad sab.

77. 677

    Cum pater dotem pro filia promittit et dotem legat, si quidem marito legavit, videndum est, an legatum valeat, et non puto valere: nam cum creditori debitor legat id quod debet, nullum legatum est. quod si filiae legavit, valet legatum: dos enim ex promissione marito debetur, legatum filiae. et si quidem hoc animo testatorem esse filia ostenderit, ut duplicaret ei legatum, habebit utrumque, dotem quam maritus persecutus fuerit et legatum ex causa legati. quod si alterutrum voluit habere: si mulier legatum petat, opposita doli exceptione non alias cogetur ei heres legatum solvere, quam si caverit indemnem hoc nomine heredem futurum adversus maritum ex promissione agentem. sed si maritus agat, nihil de indemnitate eum cavere oportebit, verum mulier post eum agens exceptione repelletur, quia semel dos praestita est.

78. 678

    Dig. 23.3.30

79. 679

    Paulus 7 ad sab.

80. 680

    Dotem, quae in prius matrimonium data est, non aliter converti in posterius matrimonium dicendum est, quam cum hoc agitur: dum hoc agi semper interpretemur, nisi probetur aliud convenisse.

81. 681

    Dig. 23.3.31

82. 682

    Papinianus 4 resp.

83. 683

    Quod si non divortium, sed iurgium fuit, dos eiusdem matrimonii manebit.

84. 684

    Dig. 23.3.32

85. 685

    Pomponius 16 ad sab.

86. 686

    Si ex lapidicinis dotalis fundi lapidem vel arbores, quae fructus non essent, sive superficium aedificii dotalis voluntate mulieris vendiderit, nummi ex ea venditione recepti sunt dotis.

87. 687

    Dig. 23.3.33

88. 688

    Ulpianus 6 ad sab.

89. 689

    Si extraneus sit qui dotem promisit isque defectus sit facultatibus, imputabitur marito, cur eum non convenerit, maxime si ex necessitate, non ex voluntate dotem promiserat: nam si donavit, utcumque parcendum marito, qui eum non praecipitavit ad solutionem qui donaverat quemque in id quod facere posset, si convenisset, condemnaverat. hoc enim divus pius rescripsit eos, qui ex liberalitate conveniuntur, in id quod facere possunt condemnandos. sed si vel pater vel ipsa promiserunt, iulianus quidem libro sexto decimo digestorum scribit etiam si pater promisit, periculum respicere ad maritum: quod ferendum non est. debebit igitur mulieris esse periculum: nec enim quicquam iudex propriis auribus audiet mulierem dicentem, cur patrem, qui de suo dotem promisit, non urserit ad exsolutionem, multo minus, cur ipsam non convenerit. recte itaque sabinus disposuit, ut diceret quod pater vel ipsa mulier promisit viri periculo non esse, quod debitor, id viri esse, quod alius, scilicet donaturus, eius periculo ait, cui adquiritur: adquiri autem mulieri accipiemus, ad quam rei commodum respicit.

90. 690

    Dig. 23.3.34

91. 691

    Ulpianus 33 ad sab.

92. 692

    Mater cum filiae aurum dedisset utendum, pater puellae id aurum in dotem viro adpendit: dein mortua est mater. si inscia invitave uxore vir id aurum in dotem dedisset, manet id aurum heredis matris vindicarique potest et eo minorem dotem viro datam esse placuit: quia res evicta est, marito competit adversus socerum actio.

93. 693

    Dig. 23.3.35

94. 694

    Ulpianus 47 ad sab.

95. 695

    Dotem a patre vel a quovis alio promissam si vir novandi causa stipuletur, coepit viri esse periculum, cum ante mulieris fuisset.

96. 696

    Dig. 23.3.36

97. 697

    Ulpianus 48 ad sab.

98. 698

    Debitor mulieris iussu eius pecuniam viro expromisit, deinde vir acceptam eam iussu mulieris fecit. res mulieri perit. hoc quomodo accipimus? utrum dotis nomine an et si alia ex causa? et videtur de eo debitore dictum, qui dotis nomine promisit. illud adhuc subest, utrum ante nuptias an post nuptias id factum sit: multum enim interesse videtur. nam si secutis nuptiis id factum est, dote iam constituta maritus accepto ferendo perdit, si autem antequam nuptiae sequerentur, nihil videtur doti constitutum esse.

99. 699

    Dig. 23.3.37

100. 700

     Paulus 12 ad sab.

← Previous · Next → — showing 601–700 of 1,208

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.