← All works

Digest23

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,208 sections

1. 501

   Dig. 23.3.2

2. 502

   Paulus 60 ad ed.

3. 503

   Rei publicae interest mulieres dotes salvas habere, propter quas nubere possunt.

4. 504

   Dig. 23.3.3

5. 505

   Ulpianus 63 ad ed.

6. 506

   Dotis appellatio non refertur ad ea matrimonia, quae consistere non possunt: neque enim dos sine matrimonio esse potest. ubicumque igitur matrimonii nomen non est, nec dos est.

7. 507

   Dig. 23.3.4

8. 508

   Paulus 6 ad sab.

9. 509

   Si proprietati nudae in dotem datae usus fructus accesserit, incrementum videtur dotis, non alia dos, quemadmodum si quid alluvione accessisset.

10. 510

    Dig. 23.3.5pr.

11. 511

    Ulpianus 31 ad sab.

12. 512

    Profecticia dos est, quae a patre vel parente profecta est de bonis vel facto eius.

13. 513

    Dig. 23.3.5.1

14. 514

    Ulpianus 31 ad sab.

15. 515

    Sive igitur parens dedit dotem sive procurator eius sive iussit alium dare sive, cum quis dedisset negotium eius gerens, parens ratum habuerit, profecticia dos est.

16. 516

    Dig. 23.3.5.2

17. 517

    Ulpianus 31 ad sab.

18. 518

    Quod si quis patri donaturus dedit, Marcellus libro sexto digestorum scripsit hanc quoque a patre profectam esse: et est verum.

19. 519

    Dig. 23.3.5.3

20. 520

    Ulpianus 31 ad sab.

21. 521

    Sed et si curator furiosi vel prodigi vel cuiusvis alterius dotem dederit, similiter dicemus dotem profecticiam esse.

22. 522

    Dig. 23.3.5.4

23. 523

    Ulpianus 31 ad sab.

24. 524

    Sed et si proponas praetorem vel praesidem decrevisse, quantum ex bonis patris vel ab hostibus capti aut a latronibus oppressi filiae in dotem detur, haec quoque profecticia videtur.

25. 525

    Dig. 23.3.5.5

26. 526

    Ulpianus 31 ad sab.

27. 527

    Si pater repudiaverit hereditatem dotis constituendae causa ( forte quod maritus erat substitutus aut qui potuit ab intestato hereditatem vindicare), dotem profecticiam non esse iulianus ait. sed et si legatum in hoc repudiaverit pater, ut apud generum heredem remaneat dotis constituendae causa, iulianus probat non esse profectum id de bonis, quia nihil erogavit de suo pater, sed non adquisivit.

28. 528

    Dig. 23.3.5.6

29. 529

    Ulpianus 31 ad sab.

30. 530

    Si pater non quasi pater, sed alio dotem promittente fideiussit et quasi fideiussor solverit, neratius ait non esse profecticiam dotem, quamvis pater servare a reo id quod solvit non possit.

31. 531

    Dig. 23.3.5.7

32. 532

    Ulpianus 31 ad sab.

33. 533

    Sed si pater dotem promisit et fideiussorem vel reum pro se dedit, ego puto profecticiam esse dotem: sufficit enim, quod pater sit obligatus sive reo sive fideiussori.

34. 534

    Dig. 23.3.5.8

35. 535

    Ulpianus 31 ad sab.

36. 536

    Si filius familias mutuatus creditorem delegavit, ut daret pro filia dotem, vel etiam ipse accepit et dedit, videri dotem ab avo profectam neratius ait hactenus, quatenus avus esset dotaturus neptem suam: id enim in rem avi videri versum.

37. 537

    Dig. 23.3.5.9

38. 538

    Ulpianus 31 ad sab.

39. 539

    Si quis certam quantitatem patri donaverit ita, ut hanc pro filia daret, non esse dotem profecticiam iulianus libro septimo decimo digestorum scripsit: obstrictus est enim ut det aut, si non dederit, condictione tenetur. hoc et in matre iuris esse ait, si forte sub ea condicione uxor marito det, ut pro filia genero in dotem daret, nec videri uxorem marito donasse rectissime ergo ait, ut non sit interdicta donatio iure civili: non enim ad hoc dedit, ut ipse habeat, sed ut genero pro filia expendat: denique si non dederit, condictione tenetur. esse igitur dotem istam adventiciam iulianus ait: et ita utimur.

40. 540

    Dig. 23.3.5.10

41. 541

    Ulpianus 31 ad sab.

42. 542

    Si filius familias dotem promiserit et sui iuris factus dederit, profecticiam esse dotem: non enim pro hereditate patris aes alienum solvit, sed suum aes alienum susceptum, dum filius familias esset, pater familias factus exoneravit.

43. 543

    Dig. 23.3.5.11

44. 544

    Ulpianus 31 ad sab.

45. 545

    Si pater pro filia emancipata dotem dederit, profecticiam nihilo minus dotem esse nemini dubium est, quia non ius potestatis, sed parentis nomen dotem profecticiam facit: sed ita demum, si ut parens dederit: ceterum si, cum deberet filiae, voluntate eius dedit, adventicia dos est.

46. 546

    Dig. 23.3.5.12

47. 547

    Ulpianus 31 ad sab.

48. 548

    Papinianus libro decimo quaestionum ait, cum pater curator suae filiae iuris sui effectae dotem pro ea constituisset, magis eum quasi patrem id quam quasi curatorem fecisse videri.

49. 549

    Dig. 23.3.5.13

50. 550

    Ulpianus 31 ad sab.

51. 551

    Iulianus libro nono decimo digestorum adoptivum quoque patrem, si ipse dotem dedit, habere eius repetitionem ait.

52. 552

    Dig. 23.3.5.14

53. 553

    Ulpianus 31 ad sab.

54. 554

    Si quis pro aliena filia dotem promiserit et promissori pater heres exstiterit, iulianus distinguit interesse, ante nuptias pater heres exstiterit et dotem dederit an postea: si ante, videri dotem ab eo profectam ( potuit enim nuntium remittendo resolvere dotem), quod si post nuptias, non esse profecticiam.

55. 555

    Dig. 23.3.6pr.

56. 556

    Pomponius 14 ad sab.

57. 557

    Iure succursum est patri, ut filia amissa solacii loco cederet, si redderetur ei dos ab ipso profecta, ne et filiae amissae et pecuniae damnum sentiret.

58. 558

    Dig. 23.3.6.1

59. 559

    Pomponius 14 ad sab.

60. 560

    Si pater alienum fundum bona fide emptum in dotem dedit, ab ipso profectus intellegitur.

61. 561

    Dig. 23.3.6.2

62. 562

    Pomponius 14 ad sab.

63. 563

    Si in dote danda circumventus sit alteruter, etiam maiori annis viginti quinque succurrendum est, quia bono et aequo non conveniat aut lucrari aliquem cum damno alterius aut damnum sentire per alterius lucrum.

64. 564

    Dig. 23.3.7pr.

65. 565

    Ulpianus 31 ad sab.

66. 566

    Dotis fructum ad maritum pertinere debere aequitas suggerit: cum enim ipse onera matrimonii subeat, aequum est eum etiam fructus percipere.

67. 567

    Dig. 23.3.7.1

68. 568

    Ulpianus 31 ad sab.

69. 569

    Si fructus constante matrimonio percepti sint, dotis non erunt: si vero ante nuptias percepti fuerint, in dotem convertuntur, nisi forte aliquid inter maritum futurum et destinatam uxorem convenit: tunc enim quasi donatione facta fructus non redduntur.

70. 570

    Dig. 23.3.7.2

71. 571

    Ulpianus 31 ad sab.

72. 572

    Si usus fructus in dotem datus sit, videamus, utrum fructus reddendi sunt nec ne. et celsus libro decimo digestorum ait interesse, quid acti sit, et nisi appareat aliud actum, putare se ius ipsum in dote esse, non etiam fructus qui percipiuntur.

73. 573

    Dig. 23.3.7.3

74. 574

    Ulpianus 31 ad sab.

75. 575

    Si res in dote dentur, puto in bonis mariti fieri accessionemque temporis marito ex persona mulieris concedendam. fiunt autem res mariti, si constante matrimonio in dotem dentur. quid ergo, si ante matrimonium? si quidem sic dedit mulier, ut statim eius fiant, efficiuntur: enimvero si hac condicione dedit, ut tunc efficiantur, cum nupserit, sine dubio dicemus tunc eius fieri, cum nuptiae fuerint secutae. proinde si forte nuptiae non sequantur nuntio remisso, si quidem sic dedit mulier, ut statim viri res fiant, condicere eas debebit misso nuntio: enimvero si sic dedit, ut secutis nuptiis incipiant esse, nuntio remisso statim eas vindicabit. sed ante nuntium remissum si vindicabit, exceptio poterit nocere vindicanti aut doli aut in factum: doti enim destinata non debebunt vindicari.

76. 576

    Dig. 23.3.8

77. 577

    Callistratus 2 quaest.

78. 578

    Sed nisi hoc evidenter actum fuerit, credendum est hoc agi, ut statim res sponsi fiant et, nisi nuptiae secutae fuerint, reddantur.

79. 579

    Dig. 23.3.9pr.

80. 580

    Ulpianus 31 ad sab.

81. 581

    Si ego seiae res dedero, ut ipsa suo nomine in dotem det, efficientur eius, licet non in dotem sint datae: sed condictione tenebitur. quod si pro ea res ego dem, si quidem ante nuptias, interest qua condicione dedi, utrum ut statim fiant accipientis an secutis nuptiis: si statim, nuntio misso condicam: sin vero non statim, potero vindicare, quia meae res sunt. quare et si sequi nuptiae non possunt propter matrimonii interdictionem, ex posteriore casu res meae remanebunt.

82. 582

    Dig. 23.3.9.1

83. 583

    Ulpianus 31 ad sab.

84. 584

    Si res alicui tradidero, ut nuptiis secutis dotis efficiantur, et ante nuptias decessero, an secutis nuptiis dotis esse incipiant? et vereor, ne non possint in dominio eius effici cui datae sunt, quia post mortem incipiat dominium discedere ab eo qui dedit, quia pendet donatio in diem nuptiarum et cum sequitur condicio nuptiarum, iam heredis dominium est, a quo discedere rerum non posse dominium invito eo fatendum est. sed benignius est favore dotium necessitatem imponi heredi consentire ei quod defunctus fecit aut, si distulerit vel absit, etiam nolente vel absente eo dominium ad maritum ipso iure transferri, ne mulier maneat indotata.

85. 585

    Dig. 23.3.9.2

86. 586

    Ulpianus 31 ad sab.

87. 587

    Dotis autem causa data accipere debemus ea, quae in dotem dantur.

88. 588

    Dig. 23.3.9.3

89. 589

    Ulpianus 31 ad sab.

90. 590

    Ceterum si res dentur in ea, quae graeci paraferna dicunt quaeque galli peculium appellant, videamus, an statim efficiuntur mariti. et putem, si sic dentur ut fiant, effici mariti, et cum distractum fuerit matrimonium, non vindicari oportet, sed condici, nec dotis actione peti, ut divus marcus et imperator noster cum patre rescripserunt. plane si rerum libellus marito detur, ut romae volgo fieri videmus ( nam mulier res, quas solet in usu habere in domo mariti neque in dotem dat, in libellum solet conferre eumque libellum marito offerre, ut is subscribat, quasi res acceperit, et velut chirographum eius uxor retinet res quae libello continentur in domum eius se intulisse): hae igitur res an mariti fiant, videamus. et non puto, non quod non ei traduntur ( quid enim interest, inferantur volente eo in domum eius an ei tradantur?), sed quia non puto hoc agi inter virum et uxorem, ut dominium ad eum transferatur, sed magis ut certum sit in domum eius illata, ne, si quandoque separatio fiat, negetur: et plerumque custodiam earum maritus repromittit, nisi mulieri commissae sint. videbimus harum rerum nomine, si non reddantur, utrum rerum amotarum an depositi an mandati mulier agere possit. et si custodia marito committitur, depositi vel mandati agi poterit: si minus, agetur rerum amotarum, si animo amoventis maritus eas retineat, aut ad exhibendum, si non amovere eas connisus est.

91. 591

    Dig. 23.3.10pr.

92. 592

    Ulpianus 34 ad sab.

93. 593

    Plerumque interest viri res non esse aestimatas idcirco, ne periculum rerum ad eum pertineat, maxime si animalia in dotem acceperit vel vestem, qua mulier utitur: eveniet enim, si aestimata sit et eam mulier adtrivit, ut nihilo minus maritus aestimationem eorum praestet. quotiens igitur non aestimatae res in dotem dantur, et meliores et deteriores mulieri fiunt.

94. 594

    Dig. 23.3.10.1

95. 595

    Ulpianus 34 ad sab.

96. 596

    Si praediis inaestimatis aliquid accessit, hoc ad compendium mulieris pertinet: si aliquid decessit, mulieris damnum est.

97. 597

    Dig. 23.3.10.2

98. 598

    Ulpianus 34 ad sab.

99. 599

    Si servi subolem ediderunt, mariti lucrum non est.

100. 600

     Dig. 23.3.10.3

← Previous · Next → — showing 501–600 of 1,208

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.