Digest21

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,139 sections

501
Dig. 21.1.38.9
502
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
503
Idem ait, si nata sit eo ingenio aut corpore, ut alterum iugum non patiatur, sanam non esse.
504
Dig. 21.1.38.10
505
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
506
Non tantum autem ob morbum vitiumve redhibitio locum habebit in iumentis, verum etiam si contra dictum promissumve, erit locus redhibitioni exemplo mancipiorum.
507
Dig. 21.1.38.11
508
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
509
Vendendi autem causa ornatum iumentum videri caelius ait non, si sub tempus venditionis, hoc est biduo ante venditionem ornatum sit, sed si in ipsa venditione ornatum sit, aut ideo, inquit, venale cum esset sic ornatum inspiceretur: semperque cum de ornamentis agitur, et in actione et in edicto adiectum est: " vendendi causa ornata ducta esse": poterit enim iumentum ornatum itineris causa duci, deinde venire.
510
Dig. 21.1.38.12
511
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
512
Si plura iumenta venierint, non omnia erunt redhibenda propter unius ornamentum: nam et si vitiosum sit unum iugum, non tamen propter hoc cetera iuga redhibebuntur.
513
Dig. 21.1.38.13
514
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
515
Si forte iugum mularum sit, quarum altera vitiosa est, non ex pretio tantum vitiosae, sed ex utriusque erit componendum, quanti minoris sit: cum enim uno pretio utraeque venierint, non est separandum pretium, sed quanto minoris cum veniret utrumque fuit, non alterum quod erat vitiosum.
516
Dig. 21.1.38.14
517
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
518
Cum autem iumenta paria veneunt, edicto expressum est, ut, cum alterum in ea causa sit, ut redhiberi debeat, utrumque redhibeatur: in qua re tam emptori quam venditori consulitur, dum iumenta non separantur. simili modo et si triga venierit, redhibenda erit tota, et si quadriga, redhibeatur. sed si duo paria mularum sint et una mula vitiosa sit vel par, solum par redhibebitur, alterum non: si tamen nondum sint paria constituta, sed simpliciter quattuor mulae uno pretio venierint, unius erit mulae redhibitio, non omnium: nam et si polia venierit, dicemus unum equum qui vitiosus est, non omnem poliam redhiberi oportere. haec et in hominibus dicemus pluribus uno pretio distractis, nisi si separari non possint, ut puta si tragoedi vel mimi.
519
Dig. 21.1.39
520
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
521
Vel fratres:
522
Dig. 21.1.40pr.
523
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
524
Hi enim non erunt separandi.
525
Dig. 21.1.40.1
526
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
527
Deinde aiunt aediles: " ne quis canem, verrem vel minorem aprum, lupum, ursum, pantheram, leonem",
528
Dig. 21.1.41
529
Paulus 2 ad ed. aedil. curul.
530
Et generaliter " aliudve quod noceret animal, sive soluta sint, sive alligata, ut contineri vinculis, quo minus damnum inferant, non possint,
531
Dig. 21.1.42
532
Ulpianus 2 ad ed. aedil. curul.
533
" qua vulgo iter fiet, ita habuisse velit, ut cuiquam nocere damnumve dare possit. si adversus ea factum erit et homo liber ex ea re perierit, solidi ducenti, si nocitum homini libero esse dicetur, quanti bonum aequum iudici videbitur, condemnetur, ceterarum rerum, quanti damnum datum factumve sit, dupli".
534
Dig. 21.1.43pr.
535
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
536
Bovem qui cornu petit vitiosum esse plerique dicunt, item mulas quae cessum dant: ea quoque iumenta, quae sine causa turbantur et semet ipsa eripiunt, vitiosa esse dicuntur.
537
Dig. 21.1.43.1
538
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
539
Qui ad amicum domini deprecaturus confugit, non est fugitivus: immo etiamsi ea mente sit, ut non impetrato auxilio domum non revertatur, nondum fugitivus est, quia non solum consilii, sed et facti fugae nomen est.
540
Dig. 21.1.43.2
541
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
542
Qui persuasu alterius a domino recessit, fugitivus est, licet id non fuerit facturus citra consilium eius qui persuasit.
543
Dig. 21.1.43.3
544
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
545
Si servus meus bona fide serviens fugerit vel sciens se meum esse vel ignorans, fugitivus est, nisi animo ad me revertendi id fecit.
546
Dig. 21.1.43.4
547
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
548
Mortis consciscendae causa sibi facit, qui propter nequitiam malosque mores flagitiumve aliquod admissum mortem sibi consciscere voluit, non si dolorem corporis non sustinendo id fecerit.
549
Dig. 21.1.43.5
550
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
551
Si quis servum emerit et rapto eo vi bonorum raptorum actione quadruplum consecutus est, deinde servum redhibeat, reddere debebit quod accepit: sed si per eum servum iniuriam passus iniuriae nomine egerit, non reddet venditori: aliter forsitan atque si loris ab aliquo caeso aut quaestione de eo habita emptor egerit.
552
Dig. 21.1.43.6
553
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
554
Aliquando etiam redhiberi mancipium debebit, licet aestimatoria, id est quanto minoris, agamus: nam si adeo nullius sit pretii, ut ne expediat quidem tale mancipium domini habere, veluti si furiosum aut lunaticum sit, licet aestimatoria actum fuerit, officio tamen iudicis continebitur, ut reddito mancipio pretium recipiatur.
555
Dig. 21.1.43.7
556
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
557
Si quis, cum consilium inisset fraudandorum creditorum, redhibuerit non redhibiturus alias, nisi vellet eos fraudare, tenetur creditoribus propter mancipium venditor.
558
Dig. 21.1.43.8
559
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
560
Pignus manebit obligatum, etiamsi redhibitus fuerit servus: quemadmodum, si eum alienasset aut usum fructum eius, non recte redhibetur nisi redemptum, sic et pignore liberatum redhibetur.
561
Dig. 21.1.43.9
562
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
563
Si sub condicione homo emptus sit, redhibitoria actio ante condicionem exsistentem inutiliter agitur, quia nondum perfecta emptio arbitrio iudicis imperfecta fieri non potest: et ideo etsi ex empto vel vendito vel redhibitoria ante actum fuerit, expleta condicione iterum agi poterit.
564
Dig. 21.1.43.10
565
Paulus 1 ad ed. aedil. curul.
566
Interdum etiamsi pura sit venditio, propter iuris condicionem in suspenso est, veluti si servus, in quo alterius usus fructus, alterius proprietas est, aliquid emerit: nam dum incertum est, ex cuius re pretium solvat, pendet, cui sit adquisitum, et ideo neutri eorum redhibitoria competit.
567
Dig. 21.1.44pr.
568
Paulus 2 ad ed. aedil. curul.
569
Iustissime aediles noluerunt hominem ei rei quae minoris esset accedere, ne qua fraus aut edicto aut iure civili fieret: ut ait pedius, propter dignitatem hominum: alioquin eandem rationem fuisse et in ceteris rebus: ridiculum namque esse tunicae fundum accedere. ceterum hominis venditioni quidvis adicere licet: nam et plerumque plus in peculio est quam in servo, et nonnumquam vicarius qui accedit pluris est quam is servus qui venit.
570
Dig. 21.1.44.1
571
Paulus 2 ad ed. aedil. curul.
572
Proponitur actio ex hoc edicto in eum cuius maxima pars in venditione fuerit, quia plerumque venaliciarii ita societatem coeunt, ut quidquid agunt in commune videantur agere: aequum enim aedilibus visum est vel in unum ex his, cuius maior pars aut nulla parte minor esset, aedilicias actiones competere, ne cogeretur emptor cum multis litigare, quamvis actio ex empto cum singulis sit pro portione, qua socii fuerunt: nam id genus hominum ad lucrum potius vel turpiter faciendum pronius est.
573
Dig. 21.1.44.2
574
Paulus 2 ad ed. aedil. curul.
575
In redhibitoria vel aestimatoria potest dubitari, an, quia alienum servum vendidit, et ob evictionem et propter morbum forte vel fugam simul teneri potest: nam potest dici nihil interesse emptoris sanum esse, fugitivum non esse eum, qui evictus sit. sed interfuit emptoris sanum possedisse propter operas, neque ex postfacto decrescat obligatio: statim enim ut servus traditus est committitur stipulatio quanti interest emptoris.
576
Dig. 21.1.45
577
Gaius 1 ad ed. aedil. curul.
578
Redhibitoria actio duplicem habet condemnationem: modo enim in duplum, modo in simplum condemnatur venditor. nam si neque pretium neque accessionem solvat neque eum qui eo nomine obligatus erit liberet, dupli pretii et accessionis condemnari iubetur: si vero reddat pretium et accessionem vel eum qui eo nomine obligatus est liberet, simpli videtur condemnari.
579
Dig. 21.1.46
580
Pomponius 18 ad sab.
581
Cum mihi redhibeas, furtis noxisque solutum esse promittere non debes, praeterquam quod iussu tuo fecerat aut eius cui tu eum alienaveris.
582
Dig. 21.1.47pr.
583
Paulus 11 ad sab.
584
Si hominem emptum manumisisti, et redhibitoriam et quanti minoris denegandam tibi labeo ait, sicut duplae actio periret: ergo et quod adversus dictum promissumve sit, actio peribit.
585
Dig. 21.1.47.1
586
Paulus 11 ad sab.
587
Post mortem autem hominis aediliciae actiones manent,
588
Dig. 21.1.48pr.
589
Pomponius 23 ad sab.
590
Si tamen sine culpa actoris familiaeve eius vel procuratoris mortuus sit.
591
Dig. 21.1.48.1
592
Pomponius 23 ad sab.
593
Audiendus est is, qui de vitio vel morbo servi querens retinere eum velit.
594
Dig. 21.1.48.2
595
Pomponius 23 ad sab.
596
Non nocebit emptori, si sex mensum exceptione redhibitoria exclusus velit intra annum aestimatoria agere.
597
Dig. 21.1.48.3
598
Pomponius 23 ad sab.
599
Ei, qui servum vinctum vendiderit, aedilicium edictum remitti aequum est: multo enim amplius est id facere, quam pronuntiare in vinculis fuisse:
600
Dig. 21.1.48.4

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.