← All works

Digest21

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,139 sections

1. 301

   Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

2. 302

   Iulianus ait iudicium redhibitoriae actionis utrumque, id est venditorem et emptorem quodammodo in integrum restituere debere.

3. 303

   Dig. 21.1.23.8

4. 304

   Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

5. 305

   Quare sive emptori servus furtum fecerit sive alii cuilibet, ob quod furtum emptor aliquid praestiterit, non aliter hominem venditori restituere iubetur, quam si indemnem eum praestiterit. quid ergo, inquit iulianus, si noluerit venditor hominem recipere? non esse cogendum ait quicquam praestare, nec amplius quam pretio condemnabitur: et hoc detrimentum sua culpa emptorem passurum, qui cum posset hominem noxae dedere, maluerit litis aestimationem sufferre: et videtur mihi iuliani sententia humanior esse.

6. 306

   Dig. 21.1.23.9

7. 307

   Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

8. 308

   Cum redhibetur mancipium, si quid ad emptorem pervenit vel culpa eius non pervenit, restitui oportet, non solum si ipse fructus percepit mercedesve a servo vel conductore servi accepit, sed etiam si a venditore fuerit idcirco consecutus, quod tardius ei hominem restituit: sed et si a quovis alio possessore fructus accepit emptor, restituere eos debebit: sed et si quid fructuum nomine consecutus est, id praestet: item si legatum vel hereditas servo obvenerit. neque refert, potuerit haec consequi venditor an non potuerit, si servum non vendidisset: ponamus enim talem esse, qui capere aliquid ex testamento non potuerat: nihil haec res nocebit. pedius quidem etiam illud non putat esse spectandum, cuius contemplatione testator servum heredem scripserit vel ei legaverit, quia et si venditio remansisset, nihil haec res emptori proderat: et per contrarium, inquit, si contemplatione venditoris institutus proponeretur, tamen diceremus restituere emptorem non debere venditori, si nollet eum redhibere.

9. 309

   Dig. 21.1.24

10. 310

    Gaius 1 ad ed. aedil. curul.

11. 311

    Et generaliter dicendum est, quidquid extra rem emptoris per eum servum adquisitum est, id iustum videri reddi oportere.

12. 312

    Dig. 21.1.25pr.

13. 313

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

14. 314

    Aediles etiam hoc praestare emptorem volunt, si in aliquo deterior factus sit servus, sed ita demum, si post venditionem traditionemque factus sit: ceterum si ante fuit, non pertinet ad hoc iudicium quod ante factum est.

15. 315

    Dig. 21.1.25.1

16. 316

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

17. 317

    Sive ergo ipse deteriorem eum fecit sive familia eius sive procurator, tenebit actio.

18. 318

    Dig. 21.1.25.2

19. 319

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

20. 320

    Familiae appellatione omnes qui in servitio sunt continentur, etiam liberi homines, qui ei bona fide serviunt, vel alieni: accipe eos quoque qui in potestate eius sunt.

21. 321

    Dig. 21.1.25.3

22. 322

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

23. 323

    Procuratoris fit mentio in hac actione: sed neratius procuratorem hic eum accipiendum ait, non quemlibet, sed cui universa negotia aut id ipsum, propter quod deterius factum sit, mandatum est.

24. 324

    Dig. 21.1.25.4

25. 325

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

26. 326

    Pedius ait aequum fuisse id dumtaxat imputari emptori ex facto procuratoris et familiae, quod non fuit passurus servus nisi venisset: quod autem passurus erat etiam, si non venisset, in eo concedi emptori servi sui noxae deditionem et ex eo, inquit, quod procurator commisit, solum actionum praestandarum necessitatem ei iniungi.

27. 327

    Dig. 21.1.25.5

28. 328

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

29. 329

    Quid ergo, si culpa, non etiam dolo emptoris servus deterior factus sit? aeque condemnabitur.

30. 330

    Dig. 21.1.25.6

31. 331

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

32. 332

    Hoc autem, quod deterior factus est servus, non solum ad corpus, sed etiam ad animi vitia referendum est, ut puta si imitatione conservorum apud emptorem talis factus est, aleator forte vel vinarius vel erro evasit.

33. 333

    Dig. 21.1.25.7

34. 334

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

35. 335

    Sed notandum est, quod non permittitur emptori ex huiusmodi causis noxae dedere servum suum: nec enim factum servorum suorum itemque procuratoris praestat.

36. 336

    Dig. 21.1.25.8

37. 337

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

38. 338

    Item sciendum est haec omnia, quae exprimuntur edicto aedilium, praestare eum debere, si ante iudicium acceptum facta sint: idcirco enim necesse habuisse ea enumerari, ut, si quid eorum ante litem contestatam contigisset, praestaretur. ceterum post iudicium acceptum tota causa ad hominem restituendum in iudicio versatur, et tam fructus veniunt quam id quo deterior factus est ceteraque veniunt: iudici enim statim atque iudex factus est omnium rerum officium incumbit, quaecumque in iudicio versantur: ea autem quae ante iudicium contingunt non valde ad eum pertinent, nisi fuerint ei nominatim iniuncta.

39. 339

    Dig. 21.1.25.9

40. 340

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

41. 341

    Praeterea in edicto adicitur sic: " et quanta pecunia pro eo homine soluta accessionisve nomine data erit, non reddetur: cuiusve pecuniae quis eo nomine obligatus erit, non liberabitur " .

42. 342

    Dig. 21.1.25.10

43. 343

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

44. 344

    Ordine fecerunt aediles, ut ante venditori emptor ea omnia, quae supra scripta sunt, praestet, sic deinde pretium consequatur.

45. 345

    Dig. 21.1.26

46. 346

    Gaius 1 ad ed. aedil. curul.

47. 347

    Videamus tamen, ne iniquum sit emptorem compelli dimittere corpus et ad actionem iudicati mitti, si interdum nihil praestatur propter inopiam venditoris, potiusque res ita ordinanda sit, ut emptor caveat, si intra certum tempus pecunia sibi soluta sit, se mancipium restituturum.

48. 348

    Dig. 21.1.27

49. 349

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

50. 350

    Debet autem recipere pecuniam, quam dedit pro eo homine, vel si quid accessionis nomine. dari autem non id solum accipiemus, quod numeratur venditori, ut puta pretium et usuras eius, sed et si quid emptionis causa erogatum est. hoc autem ita demum deducitur, si ex voluntate venditoris datur: ceterum si quid sua sponte datum esse proponatur, non imputabitur: neque enim debet quod quis suo arbitrio dedit a venditore exigere. quid ergo, si forte vectigalis nomine datum est, quod emptorem forte sequeretur? dicemus hoc quoque restituendum: indemnis enim emptor debet discedere.

51. 351

    Dig. 21.1.28

52. 352

    Gaius 1 ad ed. aedil. curul.

53. 353

    Si venditor de his quae edicto aedilium continentur non caveat, pollicentur adversus eum redhibendi iudicium intra duos menses vel quanti emptoris intersit intra sex menses.

54. 354

    Dig. 21.1.29pr.

55. 355

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

56. 356

    Illud sciendum est, si emptor venditori haec non praestat, quae desiderantur in hac actione, non posse ei venditorem condemnari: si autem emptori venditor ista non praestat, condemnabitur ei.

57. 357

    Dig. 21.1.29.1

58. 358

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

59. 359

    Item emptori praestandum est, ut pecuniae, cuius nomine obligatus erit, liberetur, sive ipsi venditori obligatus sit sive etiam alii.

60. 360

    Dig. 21.1.29.2

61. 361

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

62. 362

    Condemnatio autem fit, quanti ea res erit: ergo excedet pretium an non, videamus. et quidem continet condemnatio pretium accessionesque. an et usuras pretii consequatur, quasi quod sua intersit debeat accipere, maxime cum fructus quoque ipse restituat? et placet consecuturum.

63. 363

    Dig. 21.1.29.3

64. 364

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

65. 365

    Si quid tamen damni sensit vel si quid pro servo impendit, consequetur arbitrio iudicis, sic tamen, non ut ei horum nomine venditor condemnetur, ut ait iulianus, sed ne alias compellatur hominem venditori restituere, quam si eum indemnem praestet.

66. 366

    Dig. 21.1.30pr.

67. 367

    Paulus 1 ad ed. aedil. curul.

68. 368

    Item si servi redhibendi nomine emptor iudicium accepit vel ipse eius nomine dictavit, cavendum ex utraque parte erit, ut, si quid sine dolo malo condemnatus sit vel si quid ex eo quod egerit ad eum pervenerit dolove malo eius factum sit quo minus perveniret, id reddat.

69. 369

    Dig. 21.1.30.1

70. 370

    Paulus 1 ad ed. aedil. curul.

71. 371

    Quas impensas necessario in curandum servum post litem contestatam emptor fecerit, imputabit: praecedentes impensas nominatim comprehendendas pedius: sed cibaria servo data non esse imputanda aristo, nam nec ab ipso exigi, quod in ministerio eius fuit.

72. 372

    Dig. 21.1.31pr.

73. 373

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

74. 374

    Quodsi nolit venditor hominem recipere, non in maiorem summam, inquit, quam in pretium ei condemnandum. ob haec ergo, quae propter servum damna sensit, solam dabimus ei corporis retentionem: ceterum poterit evitare praestationem venditor, si nolit hominem recipere, quo facto pretii praestationem eorumque quae pretium sequuntur solam non evitabit.

75. 375

    Dig. 21.1.31.1

76. 376

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

77. 377

    Si venditor pronuntiaverit vel promiserit furem non esse, tenetur ex sua promissione, si furtum servus fecit: esse enim hoc casu furem non tantum eum, qui extraneo, sed et eum, qui domino suo res subtraxit, intellegendum est.

78. 378

    Dig. 21.1.31.2

79. 379

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

80. 380

    Si ancilla redhibeatur, et quod ex ea post venditionem natum erit reddetur, sive unus partus sit sive plures.

81. 381

    Dig. 21.1.31.3

82. 382

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

83. 383

    Sed et si forte usus fructus proprietati adcreverit, indubitate hic quoque restituetur.

84. 384

    Dig. 21.1.31.4

85. 385

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

86. 386

    Si peculium quaesiit apud emptorem, quid de hoc dicemus? et si quidem ex re emptoris accessit, dicendum est apud ipsum relinquendum, si aliunde crevit, venditori restituendum est.

87. 387

    Dig. 21.1.31.5

88. 388

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

89. 389

    Si plures heredes sint emptoris, an omnes ad redhibendum consentire debeant, videamus. et ait pomponius omnes consentire debere ad redhibendum dareque unum procuratorem, ne forte venditor iniuriam patiatur, dum ab alio partem recipit hominis, alii in partem pretii condemnatur, quanti minoris is homo sit.

90. 390

    Dig. 21.1.31.6

91. 391

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

92. 392

    Idem ait homine mortuo vel etiam redhibito singulos pro suis portionibus recte agere. pretium autem et accessiones pro parte recipient: sed et fructus accessionis et si quo deterior homo factus est pro parte praestabitur ab ipsis, nisi forte tale sit, quod divisionem non recipiat, ut puta ancillae partus: in hoc enim idem servandum est, quod in ipsa matre vendita, quam pro parte redhiberi posse negavimus.

93. 393

    Dig. 21.1.31.7

94. 394

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

95. 395

    Marcellus quoque scribit, si servus communis servum emerit et sit in causa redhibitionis, unum ex dominis pro parte sua redhibere servum non posse: non magis, inquit, quam cum emptori plures heredes exstiterunt nec omnes ad redhibendum consentiunt.

96. 396

    Dig. 21.1.31.8

97. 397

    Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

98. 398

    Idem Marcellus ait non posse alterum ex dominis consequi actione ex empto, ut sibi pro parte venditor tradat, si pro portione pretium dabit: et hoc in emptoribus servari oportere ait: nam venditor pignoris loco quod vendidit retinet, quoad emptor satisfaciat.

99. 399

    Dig. 21.1.31.9

100. 400

     Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.

← Previous · Next → — showing 301–400 of 1,139

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.