Digest21

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,139 sections

101
De myope quaesitum est, an sanus esset: et puto eum redhiberi posse.
102
Dig. 21.1.10.4
103
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
104
Sed et nuktalwpa morbosum esse constat, id est ubi homo neque matutino tempore videt neque vespertino, quod genus morbi graeci vocant nuktalwpa. luscitionem eam esse quidam putant, ubi homo lumine adhibito nihil videt.
105
Dig. 21.1.10.5
106
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
107
Quaesitum est, an balbus et blaesus et atypus isque qui tardius loquitur et varus et vatius sanus sit: et opinor eos sanos esse.
108
Dig. 21.1.11
109
Paulus 11 ad sab.
110
Cui dens abest, non est morbosus: magna enim pars hominum aliquo dente caret neque ideo morbosi sunt: praesertim cum sine dentibus nascimur nec ideo minus sani sumus donec dentes habeamus: alioquin nullus senex sanus esset.
111
Dig. 21.1.12pr.
112
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
113
Qui clavum habet, morbosus est: sed et polyposus.
114
Dig. 21.1.12.1
115
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
116
Eum, qui alterum oculum aut alteram maxillam maiorem habet, si recte iis utatur, sanum videri pedius scribit: ait enim inaequalitatem maxillarum oculorum brachiorum, si nihil ex ministerio praestando subtrahit, extra redhibitionem esse. sed et latus vel crus brevius potest adferre impedimentum: ergo et hic erit redhibendus.
117
Dig. 21.1.12.2
118
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
119
Si quis natura gutturosus sit aut oculos eminentes habeat, sanus videtur.
120
Dig. 21.1.12.3
121
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
122
Item sciendum est scaevam non esse morbosum vel vitiosum, praeterquam si inbecillitate dextrae validius sinistra utitur: sed hunc non scaevam, sed mancum esse.
123
Dig. 21.1.12.4
124
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
125
Is cui os oleat an sanus sit quaesitum est: trebatius ait non esse morbosum os alicui olere, veluti hircosum, strabonem: hoc enim ex illuvie oris accidere solere. si tamen ex corporis vitio id accidit, veluti quod iecur, quod pulmo aut aliud quid similiter dolet, morbosus est.
126
Dig. 21.1.13
127
Gaius 1 ad ed. aedil. curul.
128
Item clodus morbosus est.
129
Dig. 21.1.14pr.
130
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
131
Quaeritur de ea muliere, quae semper mortuos parit, an morbosa sit: et ait sabinus, si vulvae vitio hoc contingit, morbosam esse.
132
Dig. 21.1.14.1
133
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
134
Si mulier praegnas venierit, inter omnes convenit sanam eam esse: maximum enim ac praecipuum munus feminarum est accipere ac tueri conceptum:
135
Dig. 21.1.14.2
136
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
137
Puerperam quoque sanam esse, si modo nihil extrinsecus accidit, quod corpus eius in aliquam valetudinem immitteret.
138
Dig. 21.1.14.3
139
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
140
De sterili caelius distinguere trebatium dicit, ut, si natura sterilis sit, sana sit, si vitio corporis, contra.
141
Dig. 21.1.14.4
142
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
143
Item de eo qui urinam facit quaeritur. et pedius ait non ob eam rem sanum non esse, quod in lecto somno vinoque pressus aut etiam pigritia surgendi urinam faciat: sin autem vitio vesicae collectum umorem continere non potest, non quia urinam in lecto facit, sed quia vitiosam vesicam habet, redhiberi posse: et verius est quod pedius.
144
Dig. 21.1.14.5
145
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
146
Idem ait, si uva alicuius praecisa sit, tollere magis quam praestare redhibitionem, quod morbus minuitur: ego puto, si morbus desinit, non esse redhibitioni locum, sin autem vitium perseveret, redhibitionem locum habere.
147
Dig. 21.1.14.6
148
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
149
Si quis digitis coniunctis nascatur, non videtur sanus esse, sed ita demum, si incommodatur ad usum manus.
150
Dig. 21.1.14.7
151
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
152
Mulierem ita artam, ut mulier fieri non possit, sanam non videri constat.
153
Dig. 21.1.14.8
154
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
155
Si quis antiadas habeat, an redhiberi quasi vitiosus possit, quaeritur. et si antiades hae sunt quas existimo, id est inveteratas, et qui iam discuti non possint faucium tumores, qui antiadas habet vitiosus est.
156
Dig. 21.1.14.9
157
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
158
Si venditor nominatim exceperit de aliquo morbo et de cetero sanum esse dixerit aut promiserit, standum est eo quod convenit ( remittentibus enim actiones suas non est regressus dandus), nisi sciens venditor morbum consulto reticuit: tunc enim dandam esse de dolo malo replicationem.
159
Dig. 21.1.14.10
160
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
161
Si nominatim morbus exceptus non sit, talis tamen morbus sit, qui omnibus potuit apparere ( ut puta caecus homo venibat, aut qui cicatricem evidentem et periculosam habebat vel in capite vel in alia parte corporis), eius nomine non teneri caecilius ait, perinde ac si nominatim morbus exceptus fuisset: ad eos enim morbos vitiaque pertinere edictum aedilium probandum est, quae quis ignoravit vel ignorare potuit.
162
Dig. 21.1.15
163
Paulus 11 ad sab.
164
Quae bis in mense purgatur, sana non est, item quae non purgatur, nisi per aetatem accidit.
165
Dig. 21.1.16
166
Pomponius 23 ad sab.
167
Quod ita sanatum est, ut in pristinum statum restitueretur, perinde habendum est, quasi numquam morbosum esset.
168
Dig. 21.1.17pr.
169
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
170
Quid sit fugitivus, definit ofilius: fugitivus est, qui extra domini domum fugae causa, quo se a domino celaret, mansit.
171
Dig. 21.1.17.1
172
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
173
Caelius autem fugitivum esse ait eum, qui ea mente discedat, ne ad dominum redeat, tametsi mutato consilio ad eum revertatur: nemo enim tali peccato, inquit, paenitentia sua nocens esse desinit.
174
Dig. 21.1.17.2
175
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
176
Cassius quoque scribit fugitivum esse, qui certo proposito dominum relinquat.
177
Dig. 21.1.17.3
178
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
179
Item apud vivianum relatum est fugitivum fere ab affectu animi intellegendum esse, non utique a fuga: nam eum qui hostem aut latronem, incendium ruinamve fugeret, quamvis fugisse verum est, non tamen fugitivum esse. item ne eum quidem, qui a praeceptore cui in disciplinam traditus erat aufugit, esse fugitivum, si forte ideo fugit, quia immoderate eo utebatur. idemque probat et si ab eo fugerit cui erat commodatus, si propter eandem causam fugerit. idem probat vivianus et si saevius cum eo agebat. haec ita, si eos fugisset et ad dominum venisset: ceterum si ad dominum non venisset, sine ulla dubitatione fugitivum videri ait.
180
Dig. 21.1.17.4
181
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
182
Idem ait: interrogatus proculus de eo, qui domi latuisset in hoc scilicet, ut fugae nactus occasionem se subtraheret, ait, tametsi fugere non posset videri, qui domi mansisset, tamen eum fugitivum fuisse: sin autem in hoc tantum latuisset, quoad iracundia domini effervesceret, fugitivum non esse, sicuti ne eum quidem, qui cum dominum animadverteret verberibus se adficere velle, praeripuisset se ad amicum, quem ad precandum perduceret. ne eum quidem fugitivum esse, qui in hoc progressus est, ut se praecipitaret ( ceterum etiam eum quis fugitivum diceret, qui domi in altum locum ad praecipitandum se ascendisset), magisque hunc mortem sibi consciscere voluisse. illud enim, quod plerumque ab imprudentibus, inquit, dici solet, eum esse fugitivum, qui nocte aliqua sine voluntate domini emansisset, non esse verum, sed ab affectu animi cuiusque aestimandum
183
Dig. 21.1.17.5
184
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
185
Idem vivianus ait, si a magistro puer recessit et rursus ad matrem pervenit, cum quaereretur, num fugitivus esset: si celandi causa quo, ne ad dominum reverteretur, fugisset, fugitivum esse: sin vero ut per matrem faciliorem deprecationem haberet delicti alicuius, non esse fugitivum.
186
Dig. 21.1.17.6
187
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
188
Caelius quoque scribit, si servum emeris, qui se in tiberim deiecit, si moriendi dumtaxat consilio suscepto a domino discessisset, non esse fugitivum, sed si fugae prius consilium habuit, deinde mutata voluntate in tiberim se deiecit, manere fugitivum. eadem probat et de eo, qui de ponte se praecipitavit. haec omnia vera sunt, quae caelius scribit.
189
Dig. 21.1.17.7
190
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
191
Idem ait, si servus tuus fugiens vicarium suum secum abduxit: si vicarius invitus aut imprudens secutus est neque occasionem ad te redeundi nactus praetermisit, non videri fugitivum fuisse: sed si aut olim cum fugeret intellexit quid ageretur aut postea cognovit quid acti esset et redire ad te cum posset noluit, contra esse. idem putat dicendum de eo, quem plagiarius abduxit.
192
Dig. 21.1.17.8
193
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
194
Idem caelius ait, si servus, cum in fundo esset, exisset de villa ea mente, ut profugeret et quis eum, priusquam ex fundo tuo exisset comprehendisset, fugitivum videri: animum enim fugitivum facere.
195
Dig. 21.1.17.9
196
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
197
Idem ait nec eum, qui ad fugam gradum unum alterumve promovit vel etiam currere coepit, si dominum sequentem non potest evadere, non esse fugitivum.
198
Dig. 21.1.17.10
199
Ulpianus 1 ad ed. aedil. curul.
200
Idem recte ait libertatis cuiusdam speciem esse fugisse, hoc est potestate dominica in praesenti liberatum esse.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.