← All works

Digest17

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,043 sections

1. 601

   De illo quaeritur, si ita sit coita societas, ut, si qua iusta hereditas alterutri obvenerit, communis sit, quae sit iusta hereditas, utrum quae iure legitimo obvenit an etiam ea quae testamento? et probabilius est ad legitimam hereditatem tantum hoc pertinere.

2. 602

   Dig. 17.2.3.3

3. 603

   Paulus 32 ad ed.

4. 604

   Societas si dolo malo aut fraudandi causa coita sit, ipso iure nullius momenti est, quia fides bona contraria est fraudi et dolo.

5. 605

   Dig. 17.2.4pr.

6. 606

   Modestinus 3 reg.

7. 607

   Societatem coire et re et verbis et per nuntium posse nos dubium non est.

8. 608

   Dig. 17.2.4.1

9. 609

   Modestinus 3 reg.

10. 610

    Dissociamur renuntiatione morte capitis minutione et egestate.

11. 611

    Dig. 17.2.5pr.

12. 612

    Ulpianus 31 ad ed.

13. 613

    Societates contrahuntur sive universorum bonorum sive negotiationis alicuius sive vectigalis sive etiam rei unius.

14. 614

    Dig. 17.2.5.1

15. 615

    Ulpianus 31 ad ed.

16. 616

    Societas autem coiri potest et valet etiam inter eos, qui non sunt aequis facultatibus, cum plerumque pauperior opera suppleat, quantum ei per comparationem patrimonii deest. donationis causa societas recte non contrahitur.

17. 617

    Dig. 17.2.6

18. 618

    Pomponius 9 ad sab.

19. 619

    Si societatem mecum coieris ea condicione, ut partes societatis constitueres, ad boni viri arbitrium ea res redigenda est: et conveniens est viri boni arbitrio, ut non utique ex aequis partibus socii simus, veluti si alter plus operae industriae pecuniae in societatem collaturus sit.

20. 620

    Dig. 17.2.7

21. 621

    Ulpianus 30 ad sab.

22. 622

    Coiri societatem et simpliciter licet: et si non fuerit distinctum, videtur coita esse universorum quae ex quaestu veniunt, hoc est si quod lucrum ex emptione venditione, locatione conductione descendit.

23. 623

    Dig. 17.2.8

24. 624

    Paulus 6 ad sab.

25. 625

    Quaestus enim intellegitur, qui ex opera cuius descendit.

26. 626

    Dig. 17.2.9

27. 627

    Ulpianus 30 ad sab.

28. 628

    Nec adiecit sabinus hereditatem vel legatum vel donationes mortis causa sive non mortis causa, fortassis haec ideo, quia non sine causa obveniunt, sed ob meritum aliquod accedunt.

29. 629

    Dig. 17.2.10

30. 630

    Paulus 6 ad sab.

31. 631

    Et quia plerumque vel a parente vel a liberto quasi debitum nobis hereditas obvenit:

32. 632

    Dig. 17.2.11

33. 633

    Ulpianus 30 ad sab.

34. 634

    Et ita de hereditate legato donatione quintus mucius scribit.

35. 635

    Dig. 17.2.12

36. 636

    Paulus 6 ad sab.

37. 637

    Sed nec aes alienum, nisi quod ex quaestu pendebit, veniet in rationem societatis.

38. 638

    Dig. 17.2.13

39. 639

    Paulus 32 ad ed.

40. 640

    Sed et si adiciatur, ut et quaestus et lucri socii sint, verum est non ad aliud lucrum, quam quod ex quaestu venit, hanc quoque adiectionem pertinere.

41. 641

    Dig. 17.2.14

42. 642

    Ulpianus 30 ad sab.

43. 643

    Si convenerit inter socios, ne intra certum tempus communis res dividatur, non videtur convenisse, ne societate abeatur. quid tamen si hoc convenit, ne abeatur, an valeat? eleganter pomponius scripsit frustra hoc convenire: nam et si non convenit, si tamen intempestive renuntietur societati, esse pro socio actionem. sed et si convenit, ne intra certum tempus societate abeatur, et ante tempus renuntietur, potest rationem habere renuntiatio. nec tenebitur pro socio qui ideo renuntiavit, quia condicio quaedam, qua societas erat coita, ei non praestatur: aut quid si ita iniuriosus et damnosus socius sit, ut non expediat eum pati?

44. 644

    Dig. 17.2.15

45. 645

    Pomponius 13 ad sab.

46. 646

    Vel quod ea re frui non liceat, cuius gratia negotiatio suscepta sit?

47. 647

    Dig. 17.2.16pr.

48. 648

    Ulpianus 30 ad sab.

49. 649

    Idemque erit dicendum, si socius renuntiaverit societati, qui rei publicae causa diu et invitus sit afuturus: quamvis nonnumquam ei obici possit, quia potuit et per alium societatem administrare vel socio committere: sed hoc non alias, nisi valde sit idoneus socius aut facilis afuturo etiam per alium societatis administratio.

50. 650

    Dig. 17.2.16.1

51. 651

    Ulpianus 30 ad sab.

52. 652

    Qui igitur paciscitur ne dividat, nisi aliqua iusta ratio intercedat, nec vendere poterit, ne alia ratione efficiat, ut dividatur. sed sane potest dici venditionem quidem non impediri, sed exceptionem adversus emptorem locum habere, si ante dividat, quam divideret is qui vendidit.

53. 653

    Dig. 17.2.17pr.

54. 654

    Paulus 6 ad sab.

55. 655

    Sed et socius qui alienaverit contra pactionem accipit committit et tenetur societatis aut communi dividundo iudicio.

56. 656

    Dig. 17.2.17.1

57. 657

    Paulus 6 ad sab.

58. 658

    Si absenti renuntiata societas sit, quoad is scierit, quod is adquisivit qui renuntiavit in commune redigi, detrimentum autem solius eius esse qui renuntiaverit: sed quod absens adquisiit, ad solum eum pertinere, detrimentum ab eo factum commune esse.

59. 659

    Dig. 17.2.17.2

60. 660

    Paulus 6 ad sab.

61. 661

    In societate autem coeunda nihil attinet de renuntiatione cavere, quia ipso iure societatis intempestiva renuntiatio in aestimationem venit.

62. 662

    Dig. 17.2.18

63. 663

    Pomponius 13 ad sab.

64. 664

    Si servus societatem coierit, non sufficiet, si iubeatur a domino servus abire a societate, sed socio renuntiandum est.

65. 665

    Dig. 17.2.19

66. 666

    Ulpianus 30 ad sab.

67. 667

    Qui admittitur socius, ei tantum socius est qui admisit, et recte: cum enim societas consensu contrahatur, socius mihi esse non potest quem ego socium esse nolui. quid ergo si socius meus eum admisit? ei soli socius est.

68. 668

    Dig. 17.2.20

69. 669

    Ulpianus 31 ad ed.

70. 670

    ( nam socii mei socius meus socius non est)

71. 671

    Dig. 17.2.21

72. 672

    Ulpianus 30 ad sab.

73. 673

    Et quidquid fuerit de societate nostra consecutus, cum illo qui eum adsumpsit communicabit, nos cum eo non communicabimus. sed factum eius praestabitur societati, id est aget socius et societati praestabit quod fuerit consecutus.

74. 674

    Dig. 17.2.22

75. 675

    Gaius 10 ad ed. provinc.

76. 676

    Ex contrario factum quoque sociorum debet ei praestare sicuti suum, quia ipse adversus eos habet actionem. item certum est nihil vetare prius inter eum qui admiserit et eum qui admissus fuerit societatis iudicio agi, quam agi incipiat inter ceteros et eum qui admiserit.

77. 677

    Dig. 17.2.23pr.

78. 678

    Ulpianus 30 ad sab.

79. 679

    De illo pomponius dubitat, utrum actionem eum mandare sociis sufficit, ut, si facere ille non possit, nihil ultra sociis praestet, an vero indemnes eos praestare debeat. et puto omnimodo eum teneri eius nomine, quem ipse solus admisit, quia difficile est negare culpa ipsius admissum.

80. 680

    Dig. 17.2.23.1

81. 681

    Ulpianus 30 ad sab.

82. 682

    Idem quaerit, an commodum, quod propter admissum socium accessit, compensari cum damno, quod culpa praebuit, debeat, et ait compensandum. quod non est verum, nam et Marcellus libro sexto digestorum scribit, si servus unius ex sociis societati a domino praepositus neglegenter versatus sit, dominum societati qui praeposuerit praestaturum nec compensandum commodum, quod per servum societati accessit, cum damno: et ita divum marcum pronuntiasse, nec posse dici socio: " abstine commodo, quod per servum accessit, si damnum petis. "

83. 683

    Dig. 17.2.24

84. 684

    Ulpianus 31 ad ed.

85. 685

    Plane si ambo socii servum alterius praeposuerint, non tenebitur dominus eius nomine, nisi dumtaxat de peculio: commune enim periculum esse oportet, cum ambo eum praeponamus.

86. 686

    Dig. 17.2.25

87. 687

    Paulus 6 ad sab.

88. 688

    Non ob eam rem minus ad periculum socii pertinet quod neglegentia eius perisset, quod in plerisque aliis industria eius societas aucta fuisset: et hoc ex appellatione imperator pronuntiavit.

89. 689

    Dig. 17.2.26

90. 690

    Ulpianus 31 ad ed.

91. 691

    Et ideo si socius quaedam neglegenter in societate egisset, in plerisque autem societatem auxisset, non compensatur compendium cum neglegentia, ut Marcellus libro sexto digestorum scripsit.

92. 692

    Dig. 17.2.27

93. 693

    Paulus 6 ad sab.

94. 694

    Omne aes alienum, quod manente societate contractum est, de communi solvendum est, licet posteaquam societas distracta est solutum sit. igitur et si sub condicione promiserat et distracta societate condicio exstitit, ex communi solvendum est: ideoque si interim societas dirimatur, cautiones interponendae sunt.

95. 695

    Dig. 17.2.28

96. 696

    Paulus 60 ad ed.

97. 697

    Si socii sumus et unus ex die pecuniam debeat et dividatur societas, non debet hoc deducere socius quemadmodum praesens pure debet, sed omnes dividere et cavere, cum dies venerit, defensu iri socium.

98. 698

    Dig. 17.2.29pr.

99. 699

    Ulpianus 30 ad sab.

100. 700

     Si non fuerint partes societati adiectae, aequas eas esse constat. si vero placuerit, ut quis duas partes vel tres habeat, alius unam, an valeat? placet valere, si modo aliquid plus contulit societati vel pecuniae vel operae vel cuiuscumque alterius rei causa.

← Previous · Next → — showing 601–700 of 1,043

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.