Digest17

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 1,043 sections

1
Digest of Justinian: Liber XVII
2
OMINI NOSTRI SACRATISSIMI PRINCIPIS IUSTINIANI IURIS ENUCLEATI EX OMNI VETERE IURE COLLECTI DIGESTORUM SEU PANDECTARUM
3
LIBER SEPTIMUS DECIMUS
4
Dig. 17.1.0. Mandati vel contra.
5
Dig. 17.2.0. Pro socio.
6
Dig. 17.1.0. Mandati vel contra.
7
Dig. 17.1.1pr.
8
Paulus 32 ad ed.
9
Obligatio mandati consensu contrahentium consistit.
10
Dig. 17.1.1.1
11
Paulus 32 ad ed.
12
Ideo per nuntium quoque vel per epistulam mandatum suscipi potest.
13
Dig. 17.1.1.2
14
Paulus 32 ad ed.
15
Item sive " rogo" sive " volo" sive " mando" sive alio quocumque verbo scripserit, mandati actio est.
16
Dig. 17.1.1.3
17
Paulus 32 ad ed.
18
Item mandatum et in diem differri et sub condicione contrahi potest.
19
Dig. 17.1.1.4
20
Paulus 32 ad ed.
21
Mandatum nisi gratuitum nullum est: nam originem ex officio atque amicitia trahit, contrarium ergo est officio merces: interveniente enim pecunia res ad locationem et conductionem potius respicit.
22
Dig. 17.1.2pr.
23
Gaius 2 cott.
24
Mandatum inter nos contrahitur, sive mea tantum gratia tibi mandem sive aliena tantum sive mea et aliena sive mea et tua sive tua et aliena. quod si tua tantum gratia tibi mandem. supervacuum est mandatum et ob id nulla ex eo obligatio nascitur.
25
Dig. 17.1.2.1
26
Gaius 2 cott.
27
Mea tantum gratia intervenit mandatum, veluti si tibi mandem, ut negotia mea geras vel ut fundum mihi emeres vel ut pro me fideiubeas.
28
Dig. 17.1.2.2
29
Gaius 2 cott.
30
Aliena tantum, veluti si tibi mandem, ut titii negotia gereres vel ut fundum ei emeres vel ut pro eo fideiubeas.
31
Dig. 17.1.2.3
32
Gaius 2 cott.
33
Mea et aliena, veluti si tibi mandem, ut mea et titii negotia gereres vel ut mihi et titio fundum emeres vel ut pro me et titio fideiubeas.
34
Dig. 17.1.2.4
35
Gaius 2 cott.
36
Tua et mea, veluti si mandem tibi, ut sub usuris crederes ei, qui in rem meam mutuaretur.
37
Dig. 17.1.2.5
38
Gaius 2 cott.
39
Tua et aliena, veluti si tibi mandem, ut titio sub usuris crederes: quod si, ut sine usuris crederes, aliena tantum gratia intervenit mandatum.
40
Dig. 17.1.2.6
41
Gaius 2 cott.
42
Tua autem gratia intervenit mandatum, veluti si mandem tibi, ut pecunias tuas potius in emptiones praediorum colloces quam faeneres, vel ex diverso ut faeneres potius quam in emptiones praediorum colloces: cuius generis mandatum magis consilium est quam mandatum et ob id non est obligatorium, quia nemo ex consilio obligatur, etiamsi non expediat ei cui dabatur, quia liberum est cuique apud se explorare, an expediat sibi consilium.
43
Dig. 17.1.3pr.
44
Paulus 32 ad ed.
45
Praeterea in causa mandati etiam illud vertitur, ut interim nec melior causa mandantis fieri possit, interdum melior, deterior vero numquam.
46
Dig. 17.1.3.1
47
Paulus 32 ad ed.
48
Et quidem si mandavi tibi, ut aliquam rem mihi emeres, nec de pretio quicquam statui tuque emisti, utrimque actio nascitur.
49
Dig. 17.1.3.2
50
Paulus 32 ad ed.
51
Quod si pretium statui tuque pluris emisti, quidam negaverunt te mandati habere actionem, etiamsi paratus esses id quod excedit remittere: namque iniquum est non esse mihi cum illo actionem, si nolit, illi vero, si velit, mecum esse.
52
Dig. 17.1.4
53
Gaius 2 rer. cott.
54
Sed proculus recte eum usque ad pretium statutum acturum existimat, quae sententia sane benignior est.
55
Dig. 17.1.5pr.
56
Paulus 32 ad ed.
57
Diligenter igitur fines mandati custodiendi sunt:
58
Dig. 17.1.5.1
59
Paulus 32 ad ed.
60
Nam qui excessit, aliud quid facere videtur et, si susceptum non impleverit, tenetur.
61
Dig. 17.1.5.2
62
Paulus 32 ad ed.
63
Itaque si mandavero tibi, ut domum seianam centum emeres tuque titianam emeris longe maioris pretii, centum tamen aut etiam minoris, non videris implesse mandatum.
64
Dig. 17.1.5.3
65
Paulus 32 ad ed.
66
Item si mandavero tibi, ut fundum meum centum venderes tuque eum nonaginta vendideris et petam fundum, non obstabit mihi exceptio, nisi et reliquum mihi, quod deest mandatu meo, praestes et indemnem me per omnia conserves.
67
Dig. 17.1.5.4
68
Paulus 32 ad ed.
69
Servo quoque dominus si praeceperit certa summa rem vendere, ille minoris vendiderit, similiter vindicare eam dominus potest nec ulla exceptione summoveri, nisi indemnitas ei praestetur.
70
Dig. 17.1.5.5
71
Paulus 32 ad ed.
72
Melior autem causa mandantis fieri potest, si, cum tibi mandassem, ut stichum decem emeres, tu eum minoris emeris vel tantidem, ut aliud quicquam servo accederet: utroque enim casu aut non ultra pretium aut intra pretium fecisti.
73
Dig. 17.1.6pr.
74
Ulpianus 31 ad ed.
75
Si remunerandi gratia honor intervenit, erit mandati actio.
76
Dig. 17.1.6.1
77
Ulpianus 31 ad ed.
78
Si cui fuerit mandatum, ut negotia administraret, hac actione erit conveniendus nec recte negotiorum gestorum cum eo agetur: nec enim ideo est obligatus, quod negotia gessit, verum idcirco quod mandatum susceperit: denique tenetur et si non gessisset.
79
Dig. 17.1.6.2
80
Ulpianus 31 ad ed.
81
Si passus sim aliquem pro me fideiubere vel alias intervenire, mandati teneor et, nisi pro invito quis intercesserit aut donandi animo aut negotium gerens, erit mandati actio.
82
Dig. 17.1.6.3
83
Ulpianus 31 ad ed.
84
Rei turpis nullum mandatum est et ideo hac actione non agetur.
85
Dig. 17.1.6.4
86
Ulpianus 31 ad ed.
87
Si tibi mandavero quod mea non intererat, veluti ut pro seio intervenias vel ut titio credas, erit mihi tecum mandati actio, ut celsus libro septimo digestorum scribit, et ego tibi sum obligatus.
88
Dig. 17.1.6.5
89
Ulpianus 31 ad ed.
90
Plane si tibi mandavero quod tua intererat, nulla erit mandati actio, nisi mea quoque interfuit: aut, si non esses facturus, nisi ego mandassem, nisi mea non interfuit, tamen erit mandati actio.
91
Dig. 17.1.6.6
92
Ulpianus 31 ad ed.
93
Apud iulianum libro tertio decimo digestorum quaeritur: si dominus iusserit procuratorem suum certam pecuniam sumere et faenerare periculo suo ita, ut certas usuras domino penderet dumtaxat, si pluris faenerare potuisset, ipse lucraretur, in creditam pecuniam videtur, inquit, accepisse. plane si omnium negotiorum erat ei administratio mandata, mandati quoque eum teneri, quemadmodum solet mandati teneri debitor, qui creditoris sui negotia gessit.
94
Dig. 17.1.6.7
95
Ulpianus 31 ad ed.
96
Marius paulus quidam fideiusserat pro daphnide mercedem pactus ob suam fideiussionem et sub nomine alterius ex eventu litis caverat sibi certam quantitatem dari: hic a claudio saturnino praetore maiores fructus inferre iussus erat et advocationibus ei idem saturninus interdixerat. videbatur autem mihi iudicatum solvi fideiussisse et quasi redemptor litis extitisse et velle a daphnide mandati iudicio consequi, quod erat condemnatus. sed rectissime divi fratres rescripserunt nullam actionem eum propter suam calliditatem habere, quia mercede pacta accesserat ad talem redemptionem. Marcellus autem sic loquitur de eo qui pecunia accepta spopondit, ut, si quidem hoc actum est, ut suo periculo sponderet, nulla actione agat, sin vero non hoc actum est, utilis ei potius actio competat: quae sententia utilitati rerum consentanea est.
97
Dig. 17.1.7
98
Papinianus 3 resp.
99
Salarium procuratori constitutum si extra ordinem peti coeperit, considerandum erit, laborem dominus remunerare voluerit atque ideo fidem adhiberi placitis oporteat an eventum litium maioris pecuniae praemio contra bonos mores procurator redemerit.
100
Dig. 17.1.8pr.

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.