← All works

Digest14

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 709 sections

1. 401

   Dig. 14.4.3pr.

2. 402

   Ulpianus 29 ad ed.

3. 403

   Sed si servus communis sit et ambo sciant domini, in utrumlibet ex illis dabitur actio: at si alter scit, alter ignoravit, in eum qui scit dabitur actio, deducetur tamen solidum quod ei qui ignoravit debetur. quod si ipsum quis ignorantem convenerit, quoniam de peculio convenitur, deducetur etiam id quod scienti debetur et quidem in solidum: nam et si ipse de peculio conventus esset, solidum quod ei deberetur deduceretur, et ita iulianus libro duodecimo digestorum scripsit.

4. 404

   Dig. 14.4.3.1

5. 405

   Ulpianus 29 ad ed.

6. 406

   Si servus pupilli vel furiosi sciente tutore vel curatore in merce peculiari negotietur, dolum quidem tutoris vel curatoris nocere pupillo vel furioso non debere puto, nec tamen lucrosum esse debere, et ideo hactenus eum ex dolo tutoris tributoria teneri, si quid ad eum pervenerit: idem et in furioso puto. quamvis pomponius libro octavo epistularum, si solvendo tutor sit, ex dolo eius pupillum teneri scripsit: et sane hactenus tenebitur, ut actionem, quam contra tutorem habeat, praestet.

7. 407

   Dig. 14.4.3.2

8. 408

   Ulpianus 29 ad ed.

9. 409

   Sed et si ipsius pupilli dolo factum sit, si eius aetatis sit, ut doli capax sit, efficere ut teneatur, quamvis scientia eius non sufficiat ad negotiationem. quid ergo est? scientia quidem tutoris et curatoris debet facere locum huic actioni: dolus autem quatenus noceat, ostendi.

10. 410

    Dig. 14.4.4

11. 411

    Paulus 30 ad ed.

12. 412

    Si pupillus, cuius tutor scierit, pubes factus vel furiosus sanae mentis dolum admittant, tenentur ex hoc edicto.

13. 413

    Dig. 14.4.5pr.

14. 414

    Ulpianus 29 ad ed.

15. 415

    Procuratoris autem scientiam et dolum nocere debere domino neque pomponius dubitat nec nos dubitamus.

16. 416

    Dig. 14.4.5.1

17. 417

    Ulpianus 29 ad ed.

18. 418

    Si vicarius servi mei negotietur, si quidem me sciente, tributoria tenebor, si me ignorante, ordinario sciente, de peculio eius actionem dandam pomponius libro sexagensimo scripsit, nec deducendum ex vicarii peculio, quod ordinario debetur, cum id quod mihi debetur deducatur. sed si uterque scierimus, et tributoriam et de peculio actionem competere ait, tributoriam vicarii nomine, de peculio vero ordinarii: eligere tamen debere agentem, qua potius actione experiatur, sic tamen, ut utrumque tribuatur et quod mihi et quod servo debetur, cum, si servus ordinarius ignorasset, deduceretur integrum, quod ei a vicario debetur.

19. 419

    Dig. 14.4.5.2

20. 420

    Ulpianus 29 ad ed.

21. 421

    Sed et si ancilla negotiabitur, admittendam tributoriam dicimus.

22. 422

    Dig. 14.4.5.3

23. 423

    Ulpianus 29 ad ed.

24. 424

    Item parvi refert, cum ipso servo contrahatur an cum institore eius.

25. 425

    Dig. 14.4.5.4

26. 426

    Ulpianus 29 ad ed.

27. 427

    " mercis nomine" merito adicitur, ne omnis negotiatio cum eo facta tributoriam inducat.

28. 428

    Dig. 14.4.5.5

29. 429

    Ulpianus 29 ad ed.

30. 430

    Per hanc actionem tribui iubetur, quod ex ea merce et quod eo nomine receptum est.

31. 431

    Dig. 14.4.5.6

32. 432

    Ulpianus 29 ad ed.

33. 433

    In tributum autem vocantur, qui in potestate habent, cum creditoribus mercis.

34. 434

    Dig. 14.4.5.7

35. 435

    Ulpianus 29 ad ed.

36. 436

    Sed est quaesitum, dominus utrum ita demum partietur ex merce, si quid ei mercis nomine debeatur, an vero et si ex alia causa. et labeo ait, ex quacumque causa ei debeatur, parvique referret, ante mercem an postea ei debere quid servus coeperit: sufficere enim, quod privilegium deductionis perdidit.

37. 437

    Dig. 14.4.5.8

38. 438

    Ulpianus 29 ad ed.

39. 439

    Quid tamen si qui contrahebant ipsam mercem pignori acceperint? puto debere dici, praeferendos domino iure pignoris.

40. 440

    Dig. 14.4.5.9

41. 441

    Ulpianus 29 ad ed.

42. 442

    Sive autem domino sive his qui in potestate eius sunt, debeatur, utique erit tribuendum.

43. 443

    Dig. 14.4.5.10

44. 444

    Ulpianus 29 ad ed.

45. 445

    Sed si duo pluresve domini sint, utique omnibus tribuetur pro rata debiti sui.

46. 446

    Dig. 14.4.5.11

47. 447

    Ulpianus 29 ad ed.

48. 448

    Non autem totum peculium venit in tributum, sed id dumtaxat, quod ex ea merce est, sive merces manent sive pretium earum receptum conversumve est in peculium.

49. 449

    Dig. 14.4.5.12

50. 450

    Ulpianus 29 ad ed.

51. 451

    Sed et si adhuc debeatur mercis nomine a quibusdam, quibus solebat servus distrahere, hoc quoque tribuetur, prout fuerit receptum.

52. 452

    Dig. 14.4.5.13

53. 453

    Ulpianus 29 ad ed.

54. 454

    Si praeter mercem servus iste in tabernam habeat instrumentum, an hoc quoque tribuatur? et labeo ait et hoc tribui, et est aequissimum: plerumque enim hic apparatus ex merce est, immo semper. cetera tamen, quae extra haec in peculium habuit, non tribuentur, ut puta argentum habuit vel aurum, nisi si haec ex merce comparavit.

55. 455

    Dig. 14.4.5.14

56. 456

    Ulpianus 29 ad ed.

57. 457

    Item si mancipia in negotiatione habuit ex merce parata, etiam haec tribuentur.

58. 458

    Dig. 14.4.5.15

59. 459

    Ulpianus 29 ad ed.

60. 460

    Si plures habuit servus creditores, sed quosdam in mercibus certis, an omnes in isdem confundendi erunt et omnes in tributum vocandi? ut puta duas negotiationes exercebat, puta sagariam et linteariam, et separatos habuit creditores. puto separatim eos in tributum vocari: unusquisque enim eorum merci magis quam ipsi credidit.

61. 461

    Dig. 14.4.5.16

62. 462

    Ulpianus 29 ad ed.

63. 463

    Sed si duas tabernas eiusdem negotiationis exercuit et ego fui tabernae verbi gratia quam ad bucinum habuit ratiocinator, alius eius quam trans tiberim, aequissimum puto separatim tributionem faciendam, ne ex alterius re merceve alii indemnes fiant, alii damnum sentiant.

64. 464

    Dig. 14.4.5.17

65. 465

    Ulpianus 29 ad ed.

66. 466

    Plane si in eadem taberna merces deferebantur, licet hae quae extent ^ exstent^ ex unius creditoris pecunia sint comparatae, dicendum erit omnes in tributum venire, nisi fuerint creditori pigneratae.

67. 467

    Dig. 14.4.5.18

68. 468

    Ulpianus 29 ad ed.

69. 469

    Sed si dedi mercem meam vendendam et exstat, videamus, ne iniquum sit in tributum me vocari. et si quidem in creditum ei abiit, tributio locum habebit: enimvero si non abiit, quia res venditae non alias desinunt esse meae, quamvis vendidero; nisi aere soluto vel fideiussore dato vel alias satisfacto, dicendum erit vindicare me posse.

70. 470

    Dig. 14.4.5.19

71. 471

    Ulpianus 29 ad ed.

72. 472

    Tributio autem fit pro rata eius quod cuique debeatur, et ideo, si unus creditor veniat desiderans tribui, integram portionem consequitur, sed quoniam fieri potest, ut alius quoque vel alii exsistere possint mercis peculiaris creditores, cavere debet creditor iste pro rata se refusurum, si forte alii emerserint creditores.

73. 473

    Dig. 14.4.6

74. 474

    Paulus 30 ad ed.

75. 475

    Non enim haec actio sic ut de peculio occupantis meliorem causam facit, sed aequalem condicionem quandoque agentium.

76. 476

    Dig. 14.4.7pr.

77. 477

    Ulpianus 29 ad ed.

78. 478

    Illud quoque cavere debet, si quid aliud domini debitum emerserit, refusurum se ei pro rata. finge enim condicionale debitum imminere vel in occulto esse: hoc quoque admittendum est: nam iniuriam dominus pati non debet, licet in tributum vocatur.

79. 479

    Dig. 14.4.7.1

80. 480

    Ulpianus 29 ad ed.

81. 481

    Quid tamen si dominus tribuere nolit nec hanc molestiam suscipere, sed peculio vel mercibus cedere paratus sit? pedius refert audiendum eum, quae sententia habet aequitatem: et plerumque arbitrum in hanc rem praetor debebit dare, cuius interventu tribuantur merces peculiares.

82. 482

    Dig. 14.4.7.2

83. 483

    Ulpianus 29 ad ed.

84. 484

    Si cuius dolo malo factum est, quo minus ita tribueretur, in eum tributoria datur, ut quanto minus tributum sit quam debuerit, praestet: quae actio dolum malum coercet domini. minus autem tribuere videtur etiam si nihil tributum sit. si tamen ignorans in merce servum habere minus tribuit, non videtur dolo minus tribuisse, sed re comperta si non tribuat, dolo nunc non caret. proinde si sibi ex ea merce solvi fecit, utique dolo videtur minus tribuisse.

85. 485

    Dig. 14.4.7.3

86. 486

    Ulpianus 29 ad ed.

87. 487

    Sed et si mercem perire passus est aut eam avertit aut vilioris data opera distraxit vel si ab emptoribus pretium non exegerit, dicendum erit teneri eum tributoria, si dolus intervenit.

88. 488

    Dig. 14.4.7.4

89. 489

    Ulpianus 29 ad ed.

90. 490

    Sed et si negaverit dominus cuiquam deberi, videndum erit, an tributoriae locus sit: et est verior labeonis sententia tributoriam locum habere: alioquin expediet domino negare.

91. 491

    Dig. 14.4.7.5

92. 492

    Ulpianus 29 ad ed.

93. 493

    Haec actio et perpetuo et in heredem datur de eo dumtaxat quod ad eum pervenit,

94. 494

    Dig. 14.4.8

95. 495

    Iulianus 11 Dig.

96. 496

    Quia non de dolo est, sed rei persecutionem continet: quare etiam mortuo servo dominus, item heres eius perpetuo teneri debebit propter factum defuncti: quamvis non aliter quam dolo interveniente competat.

97. 497

    Dig. 14.4.9pr.

98. 498

    Ulpianus 29 ad ed.

99. 499

    Quod in herede dicimus, idem erit et in ceteris successoribus.

100. 500

     Dig. 14.4.9.1

← Previous · Next → — showing 401–500 of 709

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.