← All works

Digest11

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 791 sections

1. 401

   Competit autem haec actio ei, cuius interfuit falsum modum renuntiatum non esse, hoc est vel emptori vel venditori, cui renuntiatio offuit.

2. 402

   Dig. 11.6.3.2

3. 403

   Ulpianus 24 ad ed.

4. 404

   Pomponius tamen scribit, si emptor plus dederit venditori propter renuntiationem, quia condicere potest quod plus dedit, agi cum mensore non posse: nihil enim emptoris interesse, cum possit condicere: nisi solvendo venditor non fuit: tunc enim mensor tenebitur.

5. 405

   Dig. 11.6.3.3

6. 406

   Ulpianus 24 ad ed.

7. 407

   Sed si venditor maiorem modum tradiderit fraudatus a mensore, consequenter dicit pomponius non esse actionem adversus mensorem, quia est ex vendito actio adversus emptorem, nisi et hic emptor solvendo non sit.

8. 408

   Dig. 11.6.3.4

9. 409

   Ulpianus 24 ad ed.

10. 410

    Idem pomponius scribit, si propter iudicium adhibitus mensor fraudaverit me in renuntiatione, teneri eum, si ob hoc de iudicio minus tuli: plane si a iudice adhibitus contra me renuntiaverit dolo malo, dubitat, an teneri mihi debeat? quod magis admittit.

11. 411

    Dig. 11.6.3.5

12. 412

    Ulpianus 24 ad ed.

13. 413

    Hanc actionem heredi similibusque personis dandam pomponius scribit: sed in heredem similesque personas denegandam ait.

14. 414

    Dig. 11.6.3.6

15. 415

    Ulpianus 24 ad ed.

16. 416

    Servi autem nomine magis noxale quam de peculio competere ait, quamvis civilis actio de peculio competat.

17. 417

    Dig. 11.6.4

18. 418

    Paulus 25 ad ed.

19. 419

    Haec actio perpetua est, quia initium rei non ad circumscriptionem, sed a suscepto negotio originem accipit.

20. 420

    Dig. 11.6.5pr.

21. 421

    Ulpianus 24 ad ed.

22. 422

    Si mensor non falsum modum renuntiaverit, sed traxerit renuntiationem et ob hoc evenerit ut venditor liberetur, qui adsignaturum se modum intra certum diem promisit, haec actio locum non habet: sed nec dari utilem debere pomponius ait. erit ergo ad actionem de dolo decurrendum.

23. 423

    Dig. 11.6.5.1

24. 424

    Ulpianus 24 ad ed.

25. 425

    Si, cum falsus modus renuntiatus esset, emptor cum venditore ex empto egisset, agere poterit etiam cum mensore: sed si nihil eius interest, condemnari mensorem non oportet. quod si non de toto modo qui deerat cum venditore egerit, sed de minore, consequenter scribit pomponius de residuo cum mensore agi posse.

26. 426

    Dig. 11.6.5.2

27. 427

    Ulpianus 24 ad ed.

28. 428

    Hoc iudicium latius praetor porrexit: nam et si cuius alterius rei mensuram falsam renuntiavisse dicetur, haec actio competit. proinde si in aedificii mensura fefellit vel in frumenti vel in vini,

29. 429

    Dig. 11.6.6

30. 430

    Paulus 24 ad ed.

31. 431

    Sive de itineris latitudine sive de servitute immittendi proiciendique quaeratur, sive aream vel tignum vel lapidem metiendo mentitus fuerit.

32. 432

    Dig. 11.6.7pr.

33. 433

    Ulpianus 24 ad ed.

34. 434

    Vel cuius alterius rei, tenebitur.

35. 435

    Dig. 11.6.7.1

36. 436

    Ulpianus 24 ad ed.

37. 437

    Et si mensor machinarius fefellerit, haec actio dabitur.

38. 438

    Dig. 11.6.7.2

39. 439

    Ulpianus 24 ad ed.

40. 440

    Nec non illud quoque pomponius dicit etiam in eum, qui mensor non fuit, fefellit tamen in modo, competere hanc actionem.

41. 441

    Dig. 11.6.7.3

42. 442

    Ulpianus 24 ad ed.

43. 443

    Hoc exemplo etiam adversus architectum actio dari debet qui fefellit: nam et divus severus adversus architectum et redemptorem actiones dandas decreverit.

44. 444

    Dig. 11.6.7.4

45. 445

    Ulpianus 24 ad ed.

46. 446

    Ego etiam adversus tabularium puto actiones dandas, qui in computatione fefellit.

47. 447

    Dig. 11.7.0. De religiosis et sumptibus funerum et ut funus ducere liceat.

48. 448

    Dig. 11.7.1

49. 449

    Ulpianus 10 ad ed.

50. 450

    Qui propter funus aliquid impendit, cum defuncto contrahere creditur, non cum herede.

51. 451

    Dig. 11.7.2pr.

52. 452

    Ulpianus 25 ad ed.

53. 453

    Locum in quo servus sepultus est religiosum esse aristo ait.

54. 454

    Dig. 11.7.2.1

55. 455

    Ulpianus 25 ad ed.

56. 456

    Qui mortuum in locum alienum intulit vel inferre curavit, tenebitur in factum actione. " in locum alterius" accipere debemus sive in agro sive in aedificio. sed hic sermo domino dat actionem, non bonae fidei possessori: nam cum dicat " in locum alterius", apparet de domino eum sentire, id est eo cuius locus est. sed et fructuarius inferendo tenebitur domino proprietatis. an et socius teneatur, si ignorante socio intulerit, tractari potest: est tamen verius familiae erciscundae vel communi dividundo conveniri eum posse.

57. 457

    Dig. 11.7.2.2

58. 458

    Ulpianus 25 ad ed.

59. 459

    Praetor ait: " sive homo mortuus ossave hominis mortui in locum purum alterius aut in id sepulchrum, in quo ius non fuerit, illata esse dicentur. " qui hoc fecit, in factum actione tenetur et poena pecuniaria subicietur.

60. 460

    Dig. 11.7.2.3

61. 461

    Ulpianus 25 ad ed.

62. 462

    De ea autem illatione praetor sensit, quae sepulturae causa fit.

63. 463

    Dig. 11.7.2.4

64. 464

    Ulpianus 25 ad ed.

65. 465

    Purus autem locus dicitur, qui neque sacer neque sanctus est neque religiosus, sed ab omnibus huiusmodi nominibus vacare videtur.

66. 466

    Dig. 11.7.2.5

67. 467

    Ulpianus 25 ad ed.

68. 468

    Sepulchrum est, ubi corpus ossave hominis condita sunt. celsus autem ait: non totus qui sepulturae destinatus est, locus religiosus fit, sed quatenus corpus humatum est.

69. 469

    Dig. 11.7.2.6

70. 470

    Ulpianus 25 ad ed.

71. 471

    Monumentum est, quod memoriae servandae gratia existat.

72. 472

    Dig. 11.7.2.7

73. 473

    Ulpianus 25 ad ed.

74. 474

    Si usum fructum quis habeat, religiosum locum non facit. sed et si alius proprietatem. alius usum fructum habuit, non faciet locum religiosum nec proprietarius, nisi forte ipsum qui usum fructum legaverit intulerit, cum in alium locum inferri tam oportune non posset: et ita iulianus scribit. alias autem invito fructuario locus religiosus non fiet: sed si consentiat fructuarius, magis est ut locus religiosus fiat.

75. 475

    Dig. 11.7.2.8

76. 476

    Ulpianus 25 ad ed.

77. 477

    Locum qui servit nemo religiosum facit, nisi consentiat is cui servitus debetur. sed si non minus commode per alium locum servitute uti potest, non videtur servitutis impediendae causa id fieri, et ideo religiosus fit: et sane habet hoc rationem.

78. 478

    Dig. 11.7.2.9

79. 479

    Ulpianus 25 ad ed.

80. 480

    Is qui pignori dedit agrum si in eum suorum mortuum intulerit, religiosum eum facit: sed et si ipse inferatur, idem est: ceterum alii concedere non potest.

81. 481

    Dig. 11.7.3

82. 482

    Paulus 27 ad ed.

83. 483

    Ex consensu tamen omnium utilius est dicere religiosum posse fieri, idque pomponius scribit.

84. 484

    Dig. 11.7.4

85. 485

    Ulpianus 25 ad ed.

86. 486

    Scriptus heres prius quam hereditatem adeat patrem familias mortuum inferendo locum facit religiosum, nec quis putet hoc ipso pro herede eum gerere: finge enim adhuc eum deliberare de adeunda hereditate. ego etiam si non heres eum intulerit, sed quivis alius herede cessante vel absente vel verente ne pro herede gerere videatur, tamen locum religiosum facere puto: plerumque enim defuncti ante sepeliuntur, quam quis heres eis existet. sed tunc locus fit religiosus, cum defuncti fuit: naturaliter enim videtur ad mortuum pertinere locus in quem infertur, praesertim si in eum locum inferatur, in quem ipse destinavit: usque adeo, ut etiamsi in legatum locum sit illatus ab herede, illatione tamen testatoris fit religiosus, si modo in alium locum tam oportune inferri non potuit.

87. 487

    Dig. 11.7.5

88. 488

    Gaius 19 ad ed. provinc.

89. 489

    Familiaria sepulchra dicuntur, quae quis sibi familiaeque suae constituit, hereditaria autem, quae quis sibi heredibusque suis constituit.

90. 490

    Dig. 11.7.6pr.

91. 491

    Ulpianus 25 ad ed.

92. 492

    Vel quod pater familias iure hereditario adquisiit. sed in utroque heredibus quidem ceterisque successoribus qualescumque fuerint licet sepeliri et mortuum inferre, etiamsi ex minima parte heredes ex testamento vel ab intestato sint, licet non consentiant alii. liberis autem cuiuscumque sexus vel gradus etiam filiis familiae et emancipatis idem ius concessum est, sive extiterint heredes sive sese abstineant. exheredatis autem, nisi specialiter testator iusto odio commotus eos vetuerit, humanitatis gratia tantum sepeliri, non etiam alios praeter suam posteritatem inferre licet. liberti autem nec sepeliri nec alios inferre poterunt, nisi heredes extiterint patrono, quamvis quidam inscripserint monumentum sibi libertisque suis fecisse: et ita papinianus respondit et saepissime idem constitutum est.

93. 493

    Dig. 11.7.6.1

94. 494

    Ulpianus 25 ad ed.

95. 495

    Si adhuc monumentum purum est, poterit quis hoc et vendere et donare. si cenotaphium fit, posse hoc venire dicendum est: nec enim esse hoc religiosum divi fratres rescripserunt.

96. 496

    Dig. 11.7.7pr.

97. 497

    Gaius 19 ad ed. provinc.

98. 498

    Is qui intulit mortuum in alienum locum aut tollere id quod intulit aut loci pretium praestare cogitur per in factum actionem, quae tam heredi quam in heredem competit et perpetua est.

99. 499

    Dig. 11.7.7.1

100. 500

     Gaius 19 ad ed. provinc.

← Previous · Next → — showing 401–500 of 791

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.