Ancient Textssearch the texts themselves, not just their titles

← All works

Digest11

Latin Library (medieval and later) · Justinian · The Latin Library · 791 sections

  1. 301

    Marcianus 4 reg.

  2. 302

    Servi corrupti nomine et constante matrimonio marito in mulierem datur actio, sed favore nuptiarum in simplum.

  3. 303

    Dig. 11.4.0. De fugitivis.

  4. 304

    Dig. 11.4.1pr.

  5. 305

    Ulpianus 1 ad ed.

  6. 306

    Is qui fugitivum celavit fur est.

  7. 307

    Dig. 11.4.1.1

  8. 308

    Ulpianus 1 ad ed.

  9. 309

    Senatus censuit, ne fugitivi admittantur in saltus neque protegantur a vilicis vel procuratoribus possessorum et multam statuit: his autem, qui intra viginti dies fugitivos vel dominis reddidissent vel apud magistratus exhibuissent, veniam in ante actum dedit: sed et deinceps eodem senatus consulto impunitas datur ei, qui intra praestituta tempora, quam repperit fugitivos in agro suo, domino vel magistratibus tradiderit.

  10. 310

    Dig. 11.4.1.2

  11. 311

    Ulpianus 1 ad ed.

  12. 312

    Hoc autem senatus consultum aditum etiam dedit militi vel pagano ad investigandum fugitivum in praedia senatorum vel paganorum ( cui rei etiam lex fabia prospexerat et senatus consultum modesto consule factum), ut fugitivos inquirere volentibus litterae ad magistratus dentur, multa etiam centum solidorum in magistratus statuta, si litteris acceptis inquirentes non adiuvent. sed et in eum, qui quaeri apud se prohibuit, eadem poena statuta. est etiam generalis epistula divorum marci et commodi, qua declaratur et praesides et magistratus et milites stationarios dominum adiuvare debere inquirendis fugitivis, et ut inventos redderent, et ut hi, apud quos delitescant, puniantur, si crimine contingantur.

  13. 313

    Dig. 11.4.1.3

  14. 314

    Ulpianus 1 ad ed.

  15. 315

    Unusquisque eorum, qui fugitivum adprehendit, in publicum deducere debet.

  16. 316

    Dig. 11.4.1.4

  17. 317

    Ulpianus 1 ad ed.

  18. 318

    Et merito monentur magistratus eos diligenter custodire, ne evadant.

  19. 319

    Dig. 11.4.1.5

  20. 320

    Ulpianus 1 ad ed.

  21. 321

    Fugitivum accipe et si quis erro sit. fugitivi autem appellatione ex fugitiva natum non contineri labeo libro primo ad edictum scribit.

  22. 322

    Dig. 11.4.1.6

  23. 323

    Ulpianus 1 ad ed.

  24. 324

    In publicum deduci intelleguntur qui magistratibus municipalibus traditi sunt vel publicis ministeriis.

  25. 325

    Dig. 11.4.1.7

  26. 326

    Ulpianus 1 ad ed.

  27. 327

    Diligens custodia etiam vincire permittit.

  28. 328

    Dig. 11.4.1.8

  29. 329

    Ulpianus 1 ad ed.

  30. 330

    Tamdiu autem custodiuntur, quamdiu ad praefectum vigilum vel ad praesidem deducantur.

  31. 331

    Dig. 11.4.1.8a

  32. 332

    Ulpianus 1 ad ed.

  33. 333

    Eorumque nomina et notae et cuius se quis esse dicat ad magistratus deferantur, ut facilius adgnosci et percipi fugitivi possint ( notae autem verbo etiam cicatrices continentur): idem iuris est, si haec in scriptis publice vel in aedes proponas.

  34. 334

    Dig. 11.4.2

  35. 335

    Callistratus 6 cogn.

  36. 336

    Fugitivi simplices dominis reddendi sunt: sed si pro libero se gesserint, gravius coerceri solent.

  37. 337

    Dig. 11.4.3

  38. 338

    Ulpianus 7 de off. procons.

  39. 339

    Divus pius rescripsit eum, qui fugitivum vult requirere in praediis alienis, posse adire praesidem litteras ei daturum et, si ita res exegerit, apparitorem quoque, ut ei permittatur ingredi et inquirere, et poenam eundem praesidem in eum constituere, qui inquiri non permiserit. sed et divus marcus oratione, quam in senatu recitavit, facultatem dedit ingrediendi tam caesaris quam senatorum et paganorum praedia volentibus fugitivos inquirere scrutarique cubilia atque vestigia occultantium.

  40. 340

    Dig. 11.4.4

  41. 341

    Paulus 1 sent.

  42. 342

    Limenarchae et stationarii fugitivos deprehensos recte in custodiam retinent. magistratus municipales ad officium praesidis provinciae vel proconsulis comprehensos fugitivos recte transmittunt.

  43. 343

    Dig. 11.4.5

  44. 344

    Tryphonus 1 disp.

  45. 345

    Si in harenam fugitivus servus se dederit, ne isto quidem periculo, discriminis vitae tantum, sibi irrogato potestatem domini evitare poterit: nam divus pius rescripsit omnimodo eos dominis suis reddere sive ante pugnam ad bestias sive post pugnam, quoniam interdum aut pecunia interversa aut commisso aliquo maiore maleficio ad fugiendam inquisitionem vel iustitiam animadversionis in harenam se dare mallent. reddi ergo eos oportet.

  46. 346

    Dig. 11.5.0. De aleatoribus.

  47. 347

    Dig. 11.5.1pr.

  48. 348

    Ulpianus 23 ad ed.

  49. 349

    Praetor ait: " si quis eum, apud quem alea lusum esse dicetur, verberaverit damnumve ei dederit sive quid eo tempore dolo eius subtractum est, iudicium non dabo. in eum, qui aleae ludendae causa vim intulerit, uti quaeque res erit, animadvertam. "

  50. 350

    Dig. 11.5.1.1

  51. 351

    Ulpianus 23 ad ed.

  52. 352

    Si rapinas fecerint inter se collusores, vi bonorum raptorum non denegabitur actio: susceptorem enim dumtaxat prohibuit vindicari, non et collusores, quamvis et hi indigni videantur.

  53. 353

    Dig. 11.5.1.2

  54. 354

    Ulpianus 23 ad ed.

  55. 355

    Item notandum, quod susceptorem verberatum quidem et damnum passum ubicumque et quandocumque non vindicat: verum furtum factum domi et eo tempore quo alea ludebatur, licet lusor non fuerit qui quid eorum fecerit, impune fit. domum autem pro habitatione et domicilio nos accipere debere certum est.

  56. 356

    Dig. 11.5.1.3

  57. 357

    Ulpianus 23 ad ed.

  58. 358

    Quod autem praetor negat se furti actionem daturum, videamus utrum ad poenalem actionem solam pertineat an et si ad exhibendum velit agere vel vindicare vel condicere. et est relatum apud pomponium solummodo poenalem actionem denegatam, quod non puto verum: praetor enim simpliciter ait " si quid subtractum erit, iudicium non dabo. "

  59. 359

    Dig. 11.5.1.4

  60. 360

    Ulpianus 23 ad ed.

  61. 361

    " in eum", inquit, " qui aleae ludendae causa vim intulerit, uti quaeque res erit, animadvertam. " haec clausula pertinet ad animadversionem eius qui compulit ludere, ut aut multa multetur aut in lautumias vel in vincula publica ducatur:

  62. 362

    Dig. 11.5.2pr.

  63. 363

    Paulus 19 ad ed.

  64. 364

    Solent enim quidam et cogere ad lusum vel ab initio vel victi dum retinent.

  65. 365

    Dig. 11.5.2.1

  66. 366

    Paulus 19 ad ed.

  67. 367

    Senatus consultum vetuit in pecuniam ludere, praeterquam si quis certet hasta vel pilo iaciendo vel currendo saliendo luctando pugnando quod virtutis causa fiat:

  68. 368

    Dig. 11.5.3

  69. 369

    Marcianus 5 reg.

  70. 370

    In quibus rebus ex lege titia et publicia et cornelia etiam sponsionem facere licet: sed ex aliis, ubi pro virtute certamen non fit, non licet.

  71. 371

    Dig. 11.5.4pr.

  72. 372

    Paulus 19 ad ed.

  73. 373

    Quod in convivio vescendi causa ponitur, in eam rem familia ludere permittitur.

  74. 374

    Dig. 11.5.4.1

  75. 375

    Paulus 19 ad ed.

  76. 376

    Si servus vel filius familias victus fuerit, patri vel domino competit repetitio. item si servus acceperit pecuniam, dabitur in dominum de peculio actio, non noxalis, quia ex negotio gesto agitur: sed non amplius cogendus est praestare, quam id quod ex ea re in peculio sit.

  77. 377

    Dig. 11.5.4.2

  78. 378

    Paulus 19 ad ed.

  79. 379

    Adversus parentes et patronos repetitio eius quod in alea lusum est utilis ex hoc edicto danda est.

  80. 380

    Dig. 11.6.0. Si mensor falsum modum dixerit.

  81. 381

    Dig. 11.6.1pr.

  82. 382

    Ulpianus 24 ad ed.

  83. 383

    Adversus mensorem agrorum praetor in factum actionem proposuit. a quo falli nos non oportet: nam interest nostra, ne fallamur in modi renuntiatione, si forte vel de finibus contentio sit vel emptor scire velit vel venditor, cuius modi ager veneat. ideo autem hanc actionem proposuit, quia non crediderunt veteres inter talem personam locationem et conductionem esse, sed magis operam beneficii loco praeberi et id quod datur ei, ad remunerandum dari et inde honorarium appellari: si autem ex locato conducto fuerit actum, dicendum erit nec tenere intentionem.

  84. 384

    Dig. 11.6.1.1

  85. 385

    Ulpianus 24 ad ed.

  86. 386

    Haec actio dolum malum dumtaxat exigit: visum est enim satis abundeque coerceri mensorem, si dolus malus solus conveniatur eius hominis, qui civiliter obligatus non est. proinde si imperite versatus est, sibi imputare debet qui eum adhibuit: sed et si neglegenter, aeque mensor securus erit: lata culpa plane dolo comparabitur. sed et si mercedem accepit, non omnem culpam eum praestare propter verba edicti: utique enim scit praetor et mercede eos intervenire.

  87. 387

    Dig. 11.6.1.2

  88. 388

    Ulpianus 24 ad ed.

  89. 389

    Is autem tenetur hac actione qui renuntiavit: sed renuntiasse et eum accipere debemus, qui per alium renuntiavit.

  90. 390

    Dig. 11.6.2pr.

  91. 391

    Paulus 25 ad ed.

  92. 392

    Vel per litteras.

  93. 393

    Dig. 11.6.2.1

  94. 394

    Paulus 25 ad ed.

  95. 395

    Sed si ego tibi, cum esses mensor, mandaverim, ut mensuram agri ageres et tu id titio delegaveris et ille dolo malo quid in ea re fecerit, tu teneberis, quia dolo malo versatus es, qui tali homini credidisti.

  96. 396

    Dig. 11.6.3pr.

  97. 397

    Ulpianus 24 ad ed.

  98. 398

    Si duobus mandavero et ambo dolose fecerint, adversus singulos in solidum agi poterit, sed altero convento, si satisfecerit, in alterum actionem denegari oportebit.

  99. 399

    Dig. 11.6.3.1

  100. 400

    Ulpianus 24 ad ed.

← Previous · Next → — showing 301400 of 791

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.