← All works

Antibarb

Latin Library (medieval and later) · Erasmus · The Latin Library · 1,451 sections

1. 601

   [86,599] Superbiunt philosophi, sibi placent poetae.

2. 602

   [86,600] Eho tu, nulli superbiunt theologi?

3. 603

   [86,601] An in ullo genere supercilium arrogantius?

4. 604

   [86,602] Quis tamen audeat sanctissimam theologiam in crimen uocare?

5. 605

   [86,603] Superbiunt hac permulti, sed suo, non theologiae uitio.

6. 606

   [86,604] Nulli ne superbiunt illiterati?

7. 607

   [86,605] Quid istos insolentiores facit?

8. 608

   [86,606] Nempe ipsa imperitia.

9. 609

   [86,607] Quid igitur facerent, si literas didicissent?

10. 610

    [87,608] IGNORANTIAM ESSE SVPERBIAE MATREM.

11. 611

    [87,609] ERVDITIONEM CONTRA MODESTIAM PARERE.

12. 612

    [87,610] Quanquam quid minus uerum dici potest quam homines literatura astutos, elatos et fastidiosos fieri.

13. 613

    [87,611] Si astutiam prudentiam appellant, nihil pugno, cum et euangelico consilio serpentum astutiam imitari iubeamur.

14. 614

    [87,612] De fastidio uero, cui non absurdum uideatur?

15. 615

    [87,613] Quis igitur saxeos illos et agrestes homines ad humaniorem uitam, ad mansuetius ingenium, ad mores modestiores adduxit? nonne literae?

16. 616

    [87,614] Hae fingunt animum nostrum, affectus mitigant, frangunt indomitos impetus molliunt et ingenium non sinunt esse ferox.

17. 617

    [87,615] An ueto hoc illi fastidium appellant, quod ipsorum barbariem non miramur, quod imperitissimorum hominum nugis delectari non possumus? quod stercora pro gemmis non amplectimur?

18. 618

    [87,616] Vtrum hoc fastidiosi est hominis, an sani potius et ab optimis pessima discernentis?

19. 619

    [87,617] De modestia uero idem ego sensi, quod diuum Hieronymum ex Graeci cuiusdam sententia et recte sensisse et eleganter scripsisse, Video imperitiam adducere confidentiam, scientiae ueto timorem esse comitem.

20. 620

    [87,618] Quod idem Quintilianum probe uidisse, intelligo.

21. 621

    [87,619] Quo quisque", inquit, "ingenio minus ualet, eo magis attollere se ac dilatare conatur".

22. 622

    [87,620] Videmus enim permultos, priusquam quid sciant aut nesciant, satis cognitum habeant, iam sibi consummate doctos uideri.

23. 623

    [87,621] Hi postquam et sibi persuaserunt et dementia sua nonnullam apud uulgus eruditionis opinionem sunt aucupati, et sibi non parum tribuant et alios fastidiant necesse est.

24. 624

    [87,622] Docent audacter quae nesciunt, scribunt, orant, interpretantur, nihil non tentant, nihil non audent, suis applausoribus freti, eruditiorum tum iudicia, tum paucitatem contemnunt.

25. 625

    [87,623] Pestilens hominum genus et sua mente suaque stoliditate dignum.

26. 626

    [87,624] GVILHELMVS.

27. 627

    [87,625] Dabis ueniam uel ex pacto, Batte, si disputationis tuae cursum paucis remorabor.

28. 628

    [87,626] Aut ego fallor, Batte, aut diuersa et inter se pugnantia loqueris.

29. 629

    [87,627] Ais enim istos sibi placere et fastidire meliores eo, quod sibi docti uideantur, at istud ipsum est argumentum, eruditionem adducere superbiam.

30. 630

    [87,628] Quanam enim alia te sibi placent isti, quam scientia etiam tenui et prope nulla?

31. 631

    [87,629] BATTVS.

32. 632

    [87,630] Recte nulla.

33. 633

    [87,631] Inscitia sua superbiunt isti, haud eruditione : adfert enim illa peritiae persuasio plane confidentiam quandam, quae ipsa summa est imperitia.

34. 634

    [88, 632] Recte enim Socrates dixit, nullam inscitiam esse maiorem, quam qua quis se credit scire, quod nescit.

35. 635

    [88,633] Quod si uere docti essent, ut sibi uidentur, iam alios mirari sibi minus inciperent placere.

36. 636

    [88,634] Nil mirum est, si uenti plurimum concipiant, qui sunt inanes.

37. 637

    [88,635] Solida uirtus se ipsa contenta est, suo se precio, non aliorum opinione metitur.

38. 638

    [88,636] Isti igitur si doctiores essent, essent et modestiores.

39. 639

    [88,637] Quod nolim mihi credatis, nisi ipsi in nobis idem experimur.

40. 640

    [88,638] Quid enim hoc aliud est, quod in initio studiorum nostrorum, ubi disciplinas uix a limine, (ut dici solet) salutauimus, statim efferimur et iam tum in ipsis rudimentis magis nobis placemus, quam ubi iam multo usu multarum rerum certam scientiam comparauerimus, iuuenum more, qui quo minus habent prudentiae, plus habent animi.

41. 641

    [88,639] Vnde id?

42. 642

    [88,640] Profecto quia nondum hoc ipsum scimus, quam multa nesciamus; quanquam haec inanitas non temere nobis a natura insita uideri potest, ut hac falsa gloriola excitati ad summos labores capessendos prouocemur.

43. 643

    [88,641] Alioqui quis tantas tamque diuturnas uigilias adiret, si nihil magni sibi promitteret?

44. 644

    [88,642] Neque in hac re plane cum Stoicis sentio, qui uniuersos affectus non superuacaneos modo, sed et pernitiosos arbitrantur.

45. 645

    [88,643] Mihi ad uirtutem tendentibus animis, tanquam paedagogi quidam uidentur adhibiti.

46. 646

    [88,644] Haec igitur fiducia gloriaque, si modo non sit immodica, in tyronibus quidem non prorsus uidetur inutilis, eo quod calcar et stimulum quendam ingeniis nostris subiiciat; nam freno uix inuenias, qui indigeant.

47. 647

    [88,645] At eandem gloriam iidem, ubi saniores sumus effecti, et ridemus ipsi et damnamus.

48. 648

    [88,646] De me fateor: equidem cum puer essem, probe sciolus eram et mihi placebam, cum haec studia uixdum summis, (ut aiunt) labiis degustassem.

49. 649

    [88,647] Nunc post tantum annorum, accedo enim ad annum undetrigesimum, in dies mihi magis magisque displiceo et Socraticum illud amplector: Hoc unum scio, quod nihil scio.

50. 650

    [88,648] Tum mihi uidebar arcem tenere summum, nunc me ne uestibulum quidem adhuc praeteriisse puto ac iuxta Graecorum prouerbium ne in apiis quidem consistere.

51. 651

    [89,649] Tum me nihil nisi exactum, perpolitum, absolutum delectabat, nunc prope nihil non miror.

52. 652

    [89,650] Tum quosuis ultro prouocabam, nunc Milium senescentem imitor, minus audeo, trepido magis, ex quo facile coniicio, ubi copiosior etiam, quam quae nunc est, eruditio accesserit, minus etiam mea mihi placitura.

53. 653

    [89,651] Quod si mihi euenit homini uentosiore ingenio nato (est enim apud familiares simpliciter fatendum) quid aliis meliore mente praeditis accidere putatis?

54. 654

    [89,652] Tum Guilhelmus: Astipulor, inquit, ista in re tibi, Iacobe: istuc enim ipsum, quod tu doctissime disseruisti, in me ipso et agnosco et fateor nec in paucis animaduerti.

55. 655

    [89,653] Maturescunt eruditione ingenia, reddunturque tum molliora, tum mitiora.

56. 656

    [89,654] BATTVS: Ita prorsus, ait Battus, cuius rei nusquam non copiosissima exempla offerunt sese, siue nostra, siue ueterum secula respiciamus.

57. 657

    [89,655] Quid enim dici potest aut cogitari superbius, quam summa confidentia docere alios, quod ipse nescias?

58. 658

    [89,656] Quod isti nostri antacademici passim faciunt, qui cum nihil sciant, nihil non praecipiunt.

59. 659

    [89,657] Ita me deus amet, ad uomitum usque nauseo, quoties quorundam delicias et stultam gloriam ex operum inscriptionibus colligo.

60. 660

    [89,658] Qui cum nihil, nisi meram barbariem euomuerint, audite, quaeso, quam splendidis titulis suas nugas adornent, ut facile intelligas, quam delicate simii isti suos catulos adament.

61. 661

    [89,659] Alius quod somniauit Gemmulam, alius Margaritam appellat, hic Floretum, ille Rosetum inscripsit, at in medio, o bone deus, ut nihil nisi carduos et lolium inuenias.

62. 662

    [89,660] Est qui Speculum operi suo nomen dedit, est qui omnium errorum syluam, Catholicon ausus est appellare.

63. 663

    [90,661] Ineptius etiam quidam Mammetrectum, uelut haustum lactis gallinacei pollicens.

64. 664

    [90,662] Sunt qui Summas et Summarum Summas appellent, quasi lectori non sit alius scriptor requirendus, ubi tales sit nactus lacunas.

65. 665

    [90,663] An non eandem insolentiam deprehendas in autorum titulis, quos ideo magnificos illis tribuunt, ut ipsi praeclarum aliquid ac supra hominem profiteri uideantur?

66. 666

    [90,664] Basilium, Origenem, Chrysostomum et his consimiles uiros aut non citant aut contemptim citant, ueluti censores, uerum cum crepant illos suos doctores sanctos, doctores irrefragabiles, doctores subtilissimos, doctores seraphicos, tum sibi uidentur adferre nescio quid, cui cedere debeat etiam maiestas euangelica.

67. 667

    [90,665] Quod si in antiquis et eruditis has inscriptionum delicias docti non tulerunt, quis in his barbaris ferat, qui ad contaminandas literas geniti uideri possint?

68. 668

    [90,666] Quis non, (ut est in prouerbio), suspendio trabem eligat, ubi uidet huiusmodi uoluminibus refertas passim bibliothecas, perstrepere ludos?

69. 669

    [90,667] Ex his contexi conciones ecclesiasticas, ex his colligi dogmata, quibus gubernetur orbis, ex his nos censeri Christianos aut secus?

70. 670

    [90,668] Adde, quod in tradendo nusquam haerent, nihil addubitant, omnia constant, omnia praecipiuntur.

71. 671

    [90,669] Credas eos non docere, sed leges praescribere.

72. 672

    [90,670] En modestiam quam secum adfert supina ignorantia, quanto satius erat Academicorum uerecundiam imitari, ad quos cum isti ne componendi quidem fuerant, nihil tamen se scire professi, omnibus de rebus pudenter disputare, quam confidenter affirmare maluerunt.

73. 673

    [90,671] Nec me fugit esse qui hoc philosophorum genus parum probent; mihi uel omnibus anteferendum uideur, cur uideatur alias fortasse.

74. 674

    [90,672] Iam si prisca repetimus, quid tam abfuit ab insolentia, quam Socratis doctum pariter ac facundum ingenium, quem nunquam puduit undecunque doceri ne iam senem quidem.

75. 675

    [91,673] Non sibi turpe duxit rhetoricen uirilem utique disciplinam a foemina Aspasia doceri.

76. 676

    [91,674] Idem iam grandis natu fidibus operam dedisse legitur, praeceptore, nisi fallor, Cono; praeterea uox illa iam nobilis: Hoc unum scio, quod nescio, utrum quaeso, sibi placentis, an modestissimi potius hominis uidetur?

77. 677

    [91,675] Hac modestia promeruit, ut solus ab Apolline sapiens iudicaretur, quod cum alii sibi ea uiderentur scire, quae nescirent, hic tanto esset caeteris uerecundior, quanto sapientior.

78. 678

    [91,676] Id quod illius apud Platonem disputationes facile indicant, in quibus omnibus apparet studiosi quidem et acuti, sed inquirentis potius, quam praecipientis oratio.

79. 679

    [91,677] Et o utinam nostri temporis philosophastri, qui nobis fastum obiiciunt, huius omnis philosophiae parentis uerecundiam, quam Gorgiae promptam garrulitatem mallent imitari, qui cum ne suam quidem ipsorum uocem intelligant, magna fiducia quauis de re pronunciant, probant, damnant, praecipiunt, praescribunt; sed aliorum exempla prosequamur.

80. 680

    [91,678] An fuit quicquam uno Pythagora uel acutius, uel doctius?

81. 681

    [91,679] Hic certe superiores philosophos quam eruditione uicit, tam modestia superauit.

82. 682

    [91,680] Qui cum ante id temporis sophi, id est sapientes, soliti essent appellari, ipse primus nominis arrogantiam recusauit et se philosophum id est sapientiae studiosum, quam sapientem dici maluit.

83. 683

    [91,681] Platonem nonnulli ob ingenii diuinam quandam sublimitatem fastus insimularunt; at in hoc ipso quanta modestia?

84. 684

    [91,682] Vbi omnem praeceptoris disciplinam ad plenum hausisset, perinde ac si nihil actum, quot maria, quot terras emensus legitur, dum ubique quaerit, quod discat.

85. 685

    [91,683] Qui Athenis magister fuerat et potens" (Hieronymianis enim uerbis libenter utimur) "cuiusque doctrinas Academiae gymnasia personabant, fit" denuo "peregrinus atque discipulus, malens aliena uerecunde discere, quam sua impudenter ingerere".

86. 686

    [92,684] Quid de Solone et Herodoto loquar, quos iam natu grandes omnes orbis angulos peruagatos uidemus, laboriosa utique peregrinatione tanquam impigros sapientiae mercatores.

87. 687

    [92,685] Theophrastus philosophorum facile praecipuus moriens ceruis et cornicibus inuidisse legitur, quibus natura uitam tam diuturnam tribuisset, homini tam exiguam.

88. 688

    [92,686] Et qui omnium opinione consummatam sapientiam tenere putabatur, is se tum querebatur extingui, cum iam quid esset sapere, uidere coepisset.

89. 689

    [92,687] Et unde in tantis ingeniis tanta modestia ab imperitia ne, ut isti dicunt, an a doctrina quadam singulari?

90. 690

    [92,688] Quis iam Vergilio palmam inter poetas inuidet?

91. 691

    [92,689] An non huius modestia factum est, ut dum in uiuis ageret multis indoctioribus inferior haberetur?

92. 692

    [92,690] Idem a Philisto mediocri oratore conuiciis salibusque agitatus ab insulso Perone famosis etiam uersibus impetitus a Cicerone summo oratore laudatus pari modestia et illius scommata et huius laudes tulit.

93. 693

    [92,691] Quid autem de ecclesiasticis commemorem? quorum longe princeps Hieronymus incredibili discendi auiditate, quem tandem praeceptorem recusauit?

94. 694

    [92,692] Num Iudaeum? num haereticum? num Latinum? num Graecum? num Hebraeum?

95. 695

    [92,693] Adeo uir doctissimus discere, quam docere putauit pulchrius.

96. 696

    [92,694] Augustino quid eruditius ? at quid eodem modestius? qui iam multorum annorum episcopus ac doctor, non solum se uel ab anniculo episcopo doceri paratum fatetur, uerum nec ipsum errata sua fateri puduit et scriptorum suorum tanquam palinodiam canere.

97. 697

    [92,695] Quis hanc modestiam e nostri temporis criticis unquam est imitatus?

98. 698

    [92,696] An sunt Augustino uel cautiores uel doctiores?

99. 699

    [92,697] An non potius quanto indoctiores tanto arrogantiores? qui quicquid scripserint, hoc ipso uerum uideri uolunt, quod scripserint pro coelestibus oraculis sua somnia recipi uolunt.

100. 700

     [93,698] De parum doctis haec loquor nam egregie doctum neminem adhuc repperi, quin in eodem singularem modestiam agnouerim.

← Previous · Next → — showing 601–700 of 1,451

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.