Campion.elegies

Latin Library (medieval and later) · Campion · The Latin Library · 333 sections

201
quemque semel prendit non cito solvit Amor. quod pulchrum varium est; species non una probatur, 5
202
nec tabulis eadem conspicienda Venus. sive lepos oculis, in vultu seu rosa fulget,
203
compositis membris si decor aptus inest, gratia sive pedes, leviter seu brachia motat,
204
undique spectanti retia tendit Amor. 10 distineat iuvenem neque pompa, nec aurea vestis,
205
nec picti currus, mormoreaeve fores: raro urbem solus provecta nocta pererret,
206
nox tenebris fieri multa proterva sinit; siqua die placita est, noctu pulcherrima fiet: 15
207
adde merum, Phaedram possit amare gener. haec ego: cum contra est telis facibusque minatus,
208
ni silieam, triplex pectore vulnus Amor.
209
XII
210
Qui gerit auspiciis res et, nisi consulat exta,
211
nil agit, hic subitos nescit abire dies. suspiciosa mora est, fortuna irridet inertes,
212
omnia praecipiti dans redimensque manu. dum Menelaus abest, Helenen Priameius urget, 5
213
urgentique aderant numina Fors et Amor. Herus aeque omnes voluere cubilia, solus
214
Laeander Cypria sed duce victor amat. solus congreditur dubia sub luce puellam
215
defessam sacris anti ministeriis. 10 saepe opportune cadit importuna voluntas,
216
insperataque sors ad cita vota venit. parva sed immemoris sponsi cunctatio Thisben
217
seque per umbrosum praecipitavit iter. una dies aufert quod secula nulla resolvent, 15
218
secula quod dederint nulla, dat una dies. mane rosas si non decerpis, vespere lapsas
219
aspiecies spinis succubuisse suis. dum iuvat, et fas est, praesentibus utere; totum
220
incertum est quod erit; quid fuit, invalidum. 20
221
XIII.
222
AD EDOARDUM MYCHELBURNUM DE OBITU SORORIS
223
Ergone perpetuos dabit umbra sororia fletus?
224
inque fugam molles ossea forma deas? sic, Edoarde, situ ferali horrenda Thalia
225
antiquosque sales deliciasque abiget? carmina nequaquam tangunt funebria manes. 5
226
impetrabilior saxa ad acuta canas. parce piam cruciare animam; si chara sorori
227
exstinctae superest, ne sit iniqua tibi. aspice, distortis elegeia lassa capillis
228
procubuit, lachrymis arida facta suis; 10 ecce, premit, frustraque oculos exsolvit inanes:
229
prodiga quod sparsim fudit, egena sitit. sic proiecta graves Istri glacialis ad undas
230
dicitur emeritum deposuisse caput. sic exhausta sacri vatis lugubre canendo 15
231
exilium, et tardos ad meliora deos. iam satis est, Edoarde, tui miserere, deaeque;
232
fessa dea est nimium sollicitata diu. assueti redeant animi, solatia, lusus;
233
exuat atratam vestra Thalia togam. 20 nec te detineat formae pereuntis imago;
234
ad manes abiit non reditura soror. neve recorderis quae verba novissima dixit;
235
praesidio illa minus proficiente iuvant. verba dolorem acuunt, solvunt oblivia curas, 25
236
immemores animos cura dolorque fugit. sed tua si pietas monitis parere recusat,
237
aegraque mens constans in feritate sua est, nulla sit in terris regio, non ora, nec aetas
238
inscia ploratus, insatiate, tui. 30 non Hyades tantum celebrent fulgentia coelo
239
sidera, fraternus quas reparavit amor, quantum fama tuas lacrhimas, obitusque sororis;
240
o bene defleto funere digna soror! et, tibi, si placet hoc, indulge, Edoarde, dolori; 35
241
singultuque gravem pectore pasce animum. tristitiam levat ipsa dies; gaudebit et ultro
242
ascitis tandem mens vegetare iocis.
243
XIV. (1595 only)
244
Ite procul tetrici, moneo, procul ite severi,
245
ludit censuras pagina nostra graves. ite senes, nisi forte aliquis torpente medulla carminibus flammas credit inesse meis. aptior ad teneros lusus florentor aetas; 5
246
vel iuvenis, vel me docta puella legat. et vatem celebrant Bruti de nomine primum
247
qui molles elegos et sua furta canat. probro nec semper fax sit tua, Phoebe, remota
248
fervet ab innato flamma calore magis. 10 nobis egelidas Neptunus molliit auras
249
qui fovet amplexu litora lata suo. et nos Phoebus amat, quantumque hieme abdicat, ardens
250
tanto plus facili conspicit ore pater. quid sacras memorem nymphis habilantibus undas, 15
251
sive tuas, Thamesis, sive, Sabrina, tuas? mille etiam Charites silveis, totidemque Napaeae,
252
tot Veneres, tot eunt indigenae deae. ut taceam musas, toto quas orbe silentes
253
Chaucerus mira fecerat arte loqui. 20 ille Palaemonios varie depinxit amores,
254
infidamque viro Chressida Dardanio. prodigiosa illo dictante canebat arator
255
ludicra, decertans cum molitore faber. sic peregrinantum ritus perstringit aniles, 25
256
rivalemque dei devovet usque papam. quis deus, o vates magnis erepte tenebris,
257
admovit capiti lumina tanta tuo? fabula nec vulgi, nec te Romana fefellit
258
pompa, nec Ausonii picta theatra lupi. 30 imperio titubante novos sibi finxit honores
259
queis mundi dominos callida Roma tenet. iuris sola sui gentes procul Anglia ridet
260
tendentes Latio libera colla iugo. sacra libertate dea regnante potimur, 35
261
quae dare iam nobis otia sola potest. omnia nnc pacem, montesque urbesque fatentur,
262
cum Venere et nudo qui pede saltat Amor. pacis amans deus est, quamvis fera bella Cupido
263
corde gerens nostro semper ad arma vocat. 40 alme puer, teneris adsit tua gratia musis,
264
paces suve deae, seu tua bella canunt.
265
XV. (1595 only)
266
DE MELLEA LUSUS
267
Pulchra roseta inter mea Mellea pulchrior illis dum legit umbroso mollia fraga solo, venit Amor, qui iam pharetra positisque sagittis gestitat ignivomo ferra forata cavo. pulvis agit sine voce pilas ubi concipit ignem, 5 et nivis in tacito pulvere candor inest. audax o nimium puer! o versute Cupido! tu ne ferebaris caecus? at ipse vides, argutoque minax intendis acumine ferrum. intueror, licet hac fronde latere velis. 10 erubuit deprensus Amor, risuque fugavit mollitiem, et dixit "tu mihi miles eris. si confirmandus de more poposceris aurum, aurea virgo tibi haec oscula quinque dabit. post illa ut nostris possit succedere castris, 15 aurea iam de te basia quinque feret." "immo etiam de me centum, vel millia centum, et placeas mage si prodigus esse velis." dixi, aufugit Amor, pictasque reverberat alas, nos veriti numen mutua labra damus. 20 gessimus acre dehinc ductore Cupidine bellum, et reparat nova nos in nova bella dies.
268
XVI. (1595 only)
269
CASPIA POTITUS LAETATUR
270
Quos cupiam laetus? quos alloquar? anne deorum
271
formosorum aliquem noster adibit amor? tutius an manes tacitasque exoscitet umbras?
272
sors erit invidiae facta beata nimis. tum neque Shora suos audebit prodere lusus, 5 errore implexos nec Rosimunda lares. nocte immortalem me Caspia reddidit una,
273
tanta extirpabit gaudia nulla dies. quas ego, quam cupide vidi tetigique papillas!
274
quam formosa inter brachia molle latus! 10 qualia inhaerenti spiravit basia labro!
275
qualia - sed castis non referenda viris! delitias tantas miratus et ipse Cupido est,
276
quasque dedit nobis optat habere vices. iniectis igitur miser asservare lacertis 15
277
cogor, pectoribusque insinuare meis. sed miserum iuvat esse diu, sed saepius illo
278
rivalem cupiam posse timere loco. quae mihi per longos venit exorata labores,
279
non nisi per magnos est retinenda metus. 20 nox est, si moriar, satis haec mihi sola beato;
280
si vivo, non sunt millia mille satis.
281
XVII. (1595 only)
282
AD AMICOS CUM AEGROTARET
283
Aeger eram, non uva meos lenire dolores,
284
nec condita modis mille operosa Ceres, non dulces potuere ioci, comitumve lepores;
285
ex angore animi mens hebetata fuit. deciderat manibus lyra, nec suspiria crebris 5 exitibus numeros sustinuere suos. horrebam procul obscurae confinia noctis,
286
nec lassos artus mollia fulcra iuvant. illaetos querimur tarde proserpere soles,
287
noxque die gravior fit mihi, nocte dies. 10 excutiunt placidos insomnia dira sopores,
288
somnia non ullam post habitura fidem. in me saepe ruunt armatis agmina turmis,
289
sulphureisque boant aenea monstra cavis. hispidus hinc serpens inter deserta relicto 15
290
fit mihi, vel frendens obvius ore leo. et quae nulla aetas tulerit portenta videmus,
291
excurrit vario flexilis orbe timor. iam iam lapsuras capiti impendere ruinas
292
suspicor, aut tremulo sub pede sidit humus. 20 iam mare, iam ventos metuo, saxa aspera terrent,
293
antennas video fractaque transtra ratis. amisos etiam comites in littore flemus,
294
et cadit ex oculis lachrima vera meis. te modo spectabam tumidas, Hatecliffe, per undas 25
295
aegre versantem brachia fessa salo. iamque tuos, Stanforde, tuos, Thurbarne, volutos
296
exanimes artus per vada summa lego. collectos manibus moerens amplector, et omnis
297
flebilibus resonat quaestibus ora meis. 30 si mihi displiceant somni mirabile non est,
298
quos misere afflictos tam ferus horror habet. nec minus illepide nocturnis territa visis
299
mens vigilans toto somniat illa die. sed vos o chari multum valeatis amici, 35
300
differor externis dum miser ipse locis. invidiosa via est quae nos disiungit amantes,

The Latin Library (thelatinlibrary.com), via CLTK's latin_text_latin_library mirror. Public Domain Mark 1.0: no copyright. Licence: Public Domain Mark 1.0. Source.