Codex Sinaiticus: Τωβείθ

Codex Sinaiticus · 232 sections

Τωβείθ 12:20
και νυν ευλογειτε επι τηϲ γηϲ κν και εξομολογειϲθε τω θω ϊδου εγω αναβαινω προϲ τον αποϲτειλαντα με γραψατε παντα ταυτα τα ϲυμβαντα ϋμιν και ανεβη : ‾̷‾
Τωβείθ 12:21
και ανεϲτηϲαν και ουκετι ηδυναντο ϊδειν αυτον
Τωβείθ 12:22
και ηυλογουν › και υμνουν τον θν . και εξωμολογουντο αυτω επι τα εργα αυτου τα › μεγαλα ταυτα ωϲ ωφθη αυτοιϲ αγγελοϲ θυ
Τωβείθ 13:1
και ειπεν
Τωβείθ 13:2
ευλογητοϲ ο θϲ ο ζων ειϲ τον αιωνα και η βαϲιλεια αυτου οτι αυτοϲ μαϲτειγοι και ελεα καταγει εωϲ αδου κατωτατω τηϲ γηϲ και αυτοϲ αναγει εκ τηϲ απωλειαϲ τηϲ μεγαληϲ και ουκ εϲτιν ουδεν ο εκφευξεται την χειρα αυτου ˙
Τωβείθ 13:3
εξο›μολογειϲθε αυτω οι υϊοι ιϲλ ενωπιον των εθνων οτι αυτοϲ διεϲπειρεν ϋμαϲ εν αυτοιϲ
Τωβείθ 13:4
και εκει ϋπεδειξεν υμιν την μεγαλωϲυνην αυτου και ϋψουτε αυτον ε›νωπιον παντοϲ ζωντοϲ καθοτι › αυτοϲ ημων κϲ εϲτιν και αυτοϲ θϲ ημων και αυτοϲ πατηρ ημων και › αυτοϲ θϲ ειϲ παν›ταϲ τουϲ αιωναϲ ›
Τωβείθ 13:5
μαϲτειγωϲει ϋμαϲ επι ταιϲ αδικιαιϲ υμων και πανταϲ ϋμαϲ ελεηϲει εκ παντων των εθνων οπου αν διαϲκορ›πιϲθητε εν αυτοιϲ
Τωβείθ 13:6
οταν επιϲτρεψητε προϲ αυτον εν ολη τη καρδια ϋμων και εν ολη τη ψυχη ϋμων ποιηϲαι ενωπιον αυτου αληθειαν τοτε επιϲτρεψει προϲ ϋμαϲ και ου μη κρυψη το προϲωπον αυτου αφ υμων ουκετι ·
Τωβείθ 13:7
και νυν θεαϲαϲθε α εποιηϲεν μεθ υμων και εξομολογηϲαϲθε αυτω εν ολω τω › ϲτοματι ϋμων › και ευλογηϲατε τον κν τηϲ δικαιοϲυνηϲ και ϋψωϲατε τον βαϲιλεα των αιωνων
Τωβείθ 13:11
και παλιν η ϲκηνη ϲου οικοδομηθηϲεται ϲοι μετα χαραϲ
Τωβείθ 13:12
και ευφραναι εν ϲοι πανταϲ τουϲ αιχμαλωτουϲ και αγαπηϲαι εν ϲοι πανταϲ τουϲ ταλαιπωρουϲ και παϲαϲ ταϲ γενεαϲ του αιωνοϲ
Τωβείθ 13:13
φωϲ λαμπρον λαμψει ειϲ παντα τα περατα τηϲ γηϲ εθνη πολλα μακροθεν και κατοικιει παντων των εϲχατων τηϲ γηϲ προϲ το ονομα το αγιον ϲου και τα δωρα αυτων εν ταιϲ χερϲιν αυτων εχοντεϲ τω βαϲιλει του ουρανου γενεαι γενεων δωϲουϲιν εν ϲοι αγαλλιαμα και ονομα τηϲ εκλεκτηϲ ειϲ ταϲ γενεαϲ του αιωνοϲ
Τωβείθ 13:14
επικαταρατοι παντεϲ οι ερουϲιν λογον ϲκληρον επικαταρατοι εϲονται παντεϲ οι καθαιρουν›τεϲ ϲε και καταϲπωντεϲ τα τειχη ϲου και παντεϲ οι ανατρεποντεϲ τουϲ πυρ›γουϲ ϲου και εμπυριζοντεϲ ταϲ οικηϲειϲ ϲου και ευλο›γητοι εϲονται παντεϲ ειϲ τον αιωνα οι φοβουμενοι ϲε
Τωβείθ 13:15
τοτε πορευθητι και αγαλλιαϲαι προϲ τουϲ υϊουϲ των δικαιων οτι παντεϲ επιϲυναχθηϲονται και ευλογηϲουϲιν τον κν του αιωνοϲ · μακαριοι οι αγαπωντεϲ ϲε και μακαριοι οι χαρηϲονται επι τη ειρηνη ϲου ˙
Τωβείθ 13:16
και μακαριοι παντεϲ οι ανθρωποι οι επι ϲοι λυπηθηϲονται επι παϲαιϲ ταιϲ μαϲτιξιν ϲου οτι εν ϲοι χαρηϲονται και οψονται παϲαν την χαραν ϲου ειϲ τον αιωνα η ψυχη μου ευλογει › τον κν τον βαϲιλεα τον μεγαν
Τωβείθ 13:17
οτι ϊερουϲαλημ οικοδομηθηϲεται τη πολει οικοϲ αυτου ειϲ πανταϲ τουϲ αιωναϲ μακαριοϲ εϲομαι αν γενηται το καταλιμμα του › ϲπερματοϲ μου ϊδειν την δοξαν ϲου και εξομολογηϲαϲθαι τω βαϲιλει του ουρανου και αι θυραι ϊερουϲαλημʼ ϲαπφειρω και ϲμαραγδω οικοδομηθηϲονται και λι›θω τιμιω παντα τα τειχη ϲου οι πυργοι ϊερουϲαλημʼ χρυϲιω οικοδομηθηϲονται και οι προμαχωνεϲ αυτων χρυϲιω καθαρω αι πλατειαι ιλμ ανθρακι ψηφολογηθηϲονται και λιθω ϲουφειρ
Τωβείθ 13:18
και αι θυραι ϊερουϲαλημ ωδαϲ αγαλλιαματοϲ ερουϲιν και παϲαι αι οικιαι αυτηϲ ε›ρουϲιν αλληλουϊα ευλογητοϲ ο θϲ του ιϲλ και ευλογητοι ευλογηϲουϲιν το ονομα το αγιον ειϲ τον αιωνα και ετι
Τωβείθ 14:1
και ϲυνετελεϲθηϲαν οι λογοι τηϲ εξομολογηϲεωϲ τωβειθ
Τωβείθ 14:2
και απεθανεν εν ειρηνη ετων εκατον δωδεκα και εταφη ενδοξωϲ εν νινευη και ξβ ετων ην οτε εγενετο αναπειροϲ τοιϲ οφθαλμοιϲ και μετα το αναβλεψαι αυτον εζηϲεν εν αγαθοιϲ και ελεημοϲυναϲ εποιηϲεν και ετι προϲεθετο ευλογειν τον θν και εξομολογειϲθαι την μεγαλωϲυνην του θυ :
Τωβείθ 14:3
και οτε απε‾̷‾θνηϲκεν εκαλεϲεν τωβειαν τον υϊον αυτου και ενετειλατο αυτω λεγων παιδιον απαγαγε › τα παιδια ϲου
Τωβείθ 14:4
και αποτρεχε ειϲ μηδειαν οτι πιϲτευω εγω τω ρηματι του θυ επι νινευη α ελαληϲεν ναουμ οτι παντα εϲται › και απαντηϲει επι αθηρ και νινευη και οϲα ελαληϲαν οι προφηται του ιϲλ ουϲ απεϲτειλεν ο θϲ παντα απαντηϲει και ου μηθεν ελαττονωθη εκ παντων των ρηματων και παντα ϲυμβηϲεται τοιϲ καιροιϲ αυτων και εν τη μηδεια εϲται ϲωτηρια μαλλον ηπερ εν αϲϲυριοιϲ και εν βαβυλωνι διο γινωϲκω εγω και πιϲτευω οτι παντα α ειπεν ο θϲ ϲυντελεϲθηϲεται και εϲται και ου μη διαπεϲη ρημα εκ των λογων και οι αδελφοι ημων οι κατοικουντεϲ εν τη γη ιϲλ παντων λογιϲθηϲονται και αιχμαλωτιϲθηϲονται εκ τηϲ γηϲ τηϲ αγαθηϲ και εϲται παϲα η γη του ιϲλ ερημοϲ και ϲαμαρια και ιλμ εϲται ερημοϲ και ο οικοϲ του θυ εν λυπη και καυθηϲεται μεχρι χρονου
Τωβείθ 14:5
και παλιν ελεηϲει αυτουϲ ο θϲ και επιϲτρεψει αυτουϲ ο θϲ ειϲ την γην › του ιϲλ και παλιν οικοδομηϲουϲιν τον οικον και ουχ ωϲ τον πρωτον εωϲ του χρονου ου αν πληρωθη ο χρονοϲ των καιρων και μετα ταυτα επιϲτρεψουϲιν εκ τηϲ αιχμαλωϲιαϲ αυτων παντεϲ και οικοδομηϲουϲιν ιλμ εντιμωϲ και ο οικοϲ του θυ εν αυτη οικοδομηθηϲεται καθωϲ ελαληϲαν περι αυτηϲ οι προφηται του ιϲλ
Τωβείθ 14:6
και παντα τα εθνη τα εν ολη τη γη παντεϲ επιϲτρεψουϲιν και › φοβηθηϲονται › τον θν αληθινωϲ και αφηϲουϲιν παντεϲ τα ειδωλα αυτων τουϲ πλανωνταϲ ψευδη την πλανηϲιν αυτων και ευλογηϲουϲιν τον θνν του αιωνοϲ εν δικαιοϲυνη
Τωβείθ 14:7
παντεϲ οι ϋϊοι του ιϲλ οι ϲωζομενοι εν ταιϲ ημεραιϲ εκειναιϲ μνημονευοντεϲ του θυ εν αληθεια επιϲυναχθηϲονται και ηξουϲιν ειϲ ιλμ και οικηϲουϲιν τον αιωνα εν τη γη › αβρααμ μετα αϲφαλειαϲ και παραδοθηϲεται αυτοιϲ και χαρηϲονται οι αγαπωντεϲ τον θν επ αληθειαϲ και οι ποιουντεϲ την αμαρτιαν και την αδικιαν εκλιψουϲιν απο παϲηϲ τηϲ γηϲ
Τωβείθ 14:9
και νυν παιδια εγω ϋμιν εντελλομαι δουλευϲατε τω θω εν αληθεια και ποιηϲατε το αρεϲτον ενωπιον αυτου και τοιϲ › παιδιοιϲ ϋμων ενϋποταγηϲεται ποιειν δικαιοϲυνην και ελεημοϲυνην και ϊνα ωϲιν μεμνημενοι του θυ και ευλογωϲιν το ονομα αυτου εν παντι καιρω εν αληθεια και ολη τη ϊϲχυει αυτων και νυν ϲυ παιδιον εξελθε εκ νινευη και μη μεινηϲ ωδε εν η αν ημερα θαψηϲ την μητερα ϲου μετ εμου αυτη τη ημερα μη αυλιϲθηϲ εν τοιϲ οριοιϲ αυτηϲ ορω γαρ οτι πολλη αδι›κια εν αυτη και δολοϲ πολυϲ ϲυντελειτε εν αυτη και ουκ αιϲχυνονται
Τωβείθ 14:10
ϊδε παιδιον οϲα ναδαβʼ εποιηϲεν αχεικαρω τω εκθρεψαντι αυτον ουχι ζων κατηνεχθη ειϲ την γην και απεδωκεν ο θϲ την ατιμιαν κατα ποϲωπον αυτου και εξηλθεν ειϲ το φωϲ αχικαροϲ και ναδαβ ειϲηλθεν ειϲ το ϲκοτοϲ του αιωνοϲ οτι εζητηϲεν αποκτειναι αχεικαρον εν τω ποιηϲαι με ελεημο›ϲυνην εξηλθεν › εκ τηϲ πακιδοϲ του θανατου ην επηξεν αυτω ναδαβ και ναδαβ επεϲεν ειϲ την πακιδα του θανατου και απωλεϲεν αυτον
Τωβείθ 14:11
και › νυν παιδια ϊδετε τι ποιει ελεημοϲυνη και τι ποιει αδικια οτι αποκτεννει και ϊδου η ψυχη › μου εκλιπει και εθηκαν αυτον επι την κλινην και απεθανεν και εταφη ενδοξωϲ
Τωβείθ 14:12
και οτε απεθανεν η μητηρ αυτου εθαψεν αυτην τωβειαϲ μετα του πατροϲ αυτου και απηλθεν αυτοϲ και η γυνη αυτου ειϲ μηδειαν και ωκηϲεν εν εκβατανοιϲ μετα ραγουηλου του πενθερου αυτου
Τωβείθ 14:13
και εγηροβοϲκηϲεν αυτουϲ εντιμωϲ και εθαψεν αυτουϲ εν εκβατανοιϲ › τηϲ μηδειαϲ και εκληρονομηϲεν την οικιαν ραγουηλου και τωβειθ › του πατροϲ αυτου
Τωβείθ 14:14
και απεθανεν ετων εκατον δεκα επτα ενδοξωϲ
Τωβείθ 14:15
και ειδεν και ηκουϲεν προ του αποθανειν αυτον την απωλιαν νινευη και ειδεν την αιχμαλωϲιαν αυ›τηϲ αγομενην › ειϲ μηδειαν ην ηχμαλωτιϲεν αχιαχαροϲ ο βαϲι›λευϲ τηϲ μηδιαϲ και ευλογηϲεν τον θν εν παϲιν οιϲ εποιηϲεν ε›πι τουϲ ϋϊουϲ νινευη και αθουρειαϲ εχαρη πριν του α›ποθανειν επι νινευη και ευλογηϲεν κν τον θν › ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην :

A Transcription of the Codex Sinaiticus, by the Codex Sinaiticus Project (D.C. Parker, Amy Myshrall, T.A.E. Brown, Rachel Kevern, H.A.G. Houghton, with the INTF Munster), via github.com/itsee-birmingham/codex-sinaiticus and codexsinaiticus.org. Licensed CC BY-NC-SA 3.0: noncommercial re-use with attribution, derivatives under the same terms. The text given here is the first hand; later correctors are recorded in the source and are not merged into it. Licence: CC BY-NC-SA 3.0. Source.