Codex Sinaiticus: Τωβείθ

Codex Sinaiticus · 232 sections

Τωβείθ 1:1
βιβλοϲ λογων τωβειθ του τωβιηλʼ του ανανιηλ του αδουηλ του γαβαηλ του ραφαηλ του ραγουηλ εκ του ϲπερματοϲ αϲιηλ εκ φυληϲ νεφθαλειμʼ
Τωβείθ 1:2
οϲ ηχμαλωτευθη εν ταιϲ ημεραιϲ ενεμεϲϲαρου του βαϲιλεωϲ των αϲϲυριων εκ θιϲβηϲ η εϲτιν εκ δεξιων κυδιωϲ τηϲ νεφθαλειμ εν τη ανω γαλειλαια ϋπερανω αϲϲηρ οπιϲω δυ›ϲμων ηλιου εξ αριϲτερων φογωρ
Τωβείθ 1:3
εγω τωβειθ οδοιϲ αληθειαϲ επορευομην και εν δικαιοϲυναιϲ παϲαϲ › ταϲ ημεραϲ τηϲ › ζωηϲ μου και ελεημοϲυναϲ πολλαϲ εποιηϲα τοιϲ αδελφοιϲ μου και τω εθνει μου τοιϲ πορευθειϲιν μετ εμου εν τη αιχμαλωϲια ειϲ την χωραν των αϲϲυριων ειϲ νινευη
Τωβείθ 1:4
και ο›τε ημην εν τη χωρα μου εν γη ϊϲραηλ και οτε ημην νεοϲ παϲα η φυλη › νεφθαλειμ του πατροϲ μου απεϲτηϲαν απο του οικου δαυειδ του πατροϲ μου και απο ϊερουϲαλημ › πολεωϲ τηϲ εκ παϲων φυλων ιϲλ ειϲ το θυϲιαζειν παϲαιϲ φυλαιϲ ιϲλ και ηγιαϲθη ο ναοϲ τηϲ καταϲκη›νωϲεωϲ του θυ : και ωκοδομηθη εν αυτη ειϲ παϲαϲ ταϲ γενεαϲ του αιωνοϲ
Τωβείθ 1:5
παντεϲ οι αδελφοι ου και ο οικοϲ νεφθαλειμ του πατροϲ μου › εθυϲιαζον εκει›νοι τω μοϲχω ον εποιηϲεν ϊεροβεαμ ο βαϲιλευϲ ιϲλ εν δαν επι παν›των ορεων τηϲ › γαλειλαιαϲ
Τωβείθ 1:6
καγω μονωτατοϲ επορευομην πολλακιϲ ειϲ ϊεροϲολυμα εν ταιϲ εορταιϲ › καθωϲ γεγραπται εν παντι ιϲλ εν › προϲταγματι αιωνιω ταϲ απαρχαϲ και τα πρωτογενηματα και ταϲ δεκαταϲ των κτηνων και ταϲ πρωτοκουραϲ των προβατων εχων απετρεχον ειϲ ϊεροϲολυμα
Τωβείθ 1:7
και εδιδουν αυτα τοιϲ ϊερευϲιν τοιϲ υϊοιϲ ααρων προϲ το θυϲιαϲτηριον και την δεκατην του οινου και του ϲιτου και ελαιων και ροων και των λοιπων κροδρυων τοιϲ υϊοιϲ λευει τοιϲ θεραπουϲιν εν ιλμ και την δεκατην την δευτεραν απεδεκατιζον αργυριω των εξ ετων και επορευομην και εδαπανων αυτα εν ιερουϲαλημ καθ εκαϲτον ενιαυτον
Τωβείθ 1:8
και εδιδουν αυτα τοιϲ ορφανοιϲ και ταιϲ χηραιϲ και › προϲηλυτοιϲ τοιϲ προϲκειμενοιϲ τοιϲ υϊοιϲ ιϲλ ειϲεφερον και εδιδουν αυτοιϲ εν τω τριτω ετει και ηϲθιομεν αυτα κατα το προϲταγμα το › προϲτεταγμενον περι αυτων εν τω νομω μωϲη και κατα ταϲ εντολαϲ αϲ ενετειλατο δεββωρα η μητηρ ανανιηλ του πατροϲ ημων οτι ορφανον κατελιπεν με ο πατηρ και απεθανεν ˙
Τωβείθ 1:9
και οτε εγεθην ανηρ ελαβον γυναικα εκ του ϲπερματοϲ τηϲ πατριαϲ ημων και εγεννηϲα εξ αυτηϲ υϊον και εκαλεϲα το ονομα αυτου τωβιαν ›
Τωβείθ 1:10
μετα το αιχμαλωτιϲθηναι ειϲ αϲϲυριουϲ και οτε ηχμαλωτιϲθην ειϲ νινευη επορευομην και παντεϲ οι αδελφοι μου και οι εκ του γενουϲ μου ηϲθιον εκ των αρτων των εθνων
Τωβείθ 1:11
εγω δε ϲυνετηρηϲα την ψυχην μου μη φαγειν εκ των αρτων των εθνων
Τωβείθ 1:12
και οτε εμεμνημην του θυ μου εν ολη ψυχη μου
Τωβείθ 1:13
και εδωκεν μοι ο ϋψιϲτοϲ χαριν και μορφην ενωπιον ενεμεϲϲαρου και ηγοραζον αυτω παντα τα προϲ την χρηϲιν
Τωβείθ 1:14
και επορευομην ειϲ μηδιαν και ηγοραζον αυτω εκειθεν εωϲ αυτον αποθανειν και παρεθεμην γαβηλω βαλλαντια τω αδελφω τω γαβρει εν τη χωρα τηϲ μηδιαϲ αργυριου ταλαντα δεκα ˙
Τωβείθ 1:15
και οτε απεθανεν ενεμαϲϲαρ και εβαϲι›λευϲεν ϲενναχηρειμ υϊοϲ αυτου αντ αυτου και αι οδοι τηϲ μηδειαϲ απεϲτηϲαν και ουκετι ηδυναϲθην […]ευθηναι ειϲ την μηδιαν
Τωβείθ 1:16
εν ταιϲ ημεραιϲ ενεμεϲϲαρου ελεημοϲυναϲ πολλαϲ εποιηϲα › τοιϲ αδελφοιϲ μου τοιϲ εκ του γενουϲ μου
Τωβείθ 1:17
τουϲ αρτουϲ μου εδιδουν τοιϲ πεινωϲιν · και ϊματια τοιϲ γυμνοιϲ και ει τινα των εκ του εθνουϲ μου εθεωρουν τεθνηκοτα και ερριμμενον οπιϲω του τειχουϲ νινευη εθαπτον αυτον
Τωβείθ 1:18
και ει τινα απεκτεινεν ϲενναχηρειμ οτε α›πηλθεν φευγων εκ τηϲ ϊουδαιαϲ εν ημεραιϲ τηϲ κριϲεωϲ ηϲ εποιηϲεν εξ αυτου ο βαϲιλευϲ › του ουρανου περι › των βλαϲφημιων ων εβλαϲφημηϲεν εθαψα πολλουϲ γαρ απεκτεινεν εν τω θυμω αυτου εκ των υϊων ιϲλ και εκλεπτον τα ϲωματα αυτων και εθαπτον και εζητηϲεν αυτα ϲενναχηρειμ και ουχ ευρεν αυτα
Τωβείθ 1:19
και επορευθη ειϲ › τιϲ των εκ τηϲ νινευη και ϋπεδειξεν τω βαϲιλει περι εμου οτι εγω θαπτω αυτουϲ και εκρυβην και οτε επεγνων οτι εγνω περι εμου ο βαϲιλευϲ και οτι ζητουμαι του αποθανειν εφοβηθην και απεδραϲα
Τωβείθ 1:20
και ηρπαγη παντα οϲα ϋπηρχεν μοι και ου κατελιφθη μοι ουδεν ο ουκ ανελημφθη ειϲ το βαϲιλεικον πλην ανναϲ τηϲ γυναικοϲ μου και τωβια του υιου μου
Τωβείθ 1:21
και ου διηλθον ημεραι τεϲϲερα›κοντα εωϲ ου απεκτειναν αυτον οι δυο ϋιοι αυτου και εφυγεν ειϲ τα ορη αραρατ και εβαϲιλευϲεν ϲαχερδονοϲ υϊοϲ αυτου μετ αυτον και εταξεν αχειχαρον τον αναηλ τον του αδελφου μου υϊον επι παϲαν την εκλογιϲτιαν τηϲ βαϲιλειαϲ αυτου και αυτοϲ ειχεν την εξουϲιαν επι παϲαν την διοικηϲιν
Τωβείθ 1:22
τοτε ηξιωϲεν αχειχαροϲ περι εμου › και κατηλθον ειϲ την νινευη αχειχαροϲ γαρ ην ο αρχιοινοχοοϲ και επι του δακτυλιου και διοικητηϲ και εκλογιϲτηϲ επι ϲενναχηρειμ βαϲιλεωϲ › αϲϲυριων και κατεϲτηϲεν αυτον ϲαχερδονοϲ εκ δευτεραϲ η δε εξαδελφοϲ μου και εκ τηϲ ϲυγγενιαϲ μου
Τωβείθ 2:1
και επι ϲαρχεδονοϲ βαϲιλεωϲ κατηλθον ειϲ τον οικον μου και απεδοθη μοι η γυνη μου αννα και τωβιαϲ ο ϋιοϲ μου και εν τη πεντηκοϲτη τηϲ εορτηϲ ημων η εϲτιν αγια εβδομαδων εγενηθη μοι αριϲτον καλον και ανεπεϲα του αριϲτηϲαι
Τωβείθ 2:2
και παρετεθη μοι η τραπεζα και παρετεθη μοι οψαρια πλειονα και ειπα τω τωβεια τω υϊω μου παιδιον βαδιζε και ον αν ευρηϲ πτωχον των αδελφων ημων εκ νινευητων αιχμαλωτων οϲ μεμνηται εν ολη καρδια αυτου και αγαγε αυτον και φαγεται κοινωϲ μετ εμου και ϊδε προϲμενω ϲε παιδιον μεχρι του ϲε ελθειν
Τωβείθ 2:3
και επορευθη τωβιαϲ ζητηϲαι τινα πτωχον των α›δελφων ημων και επιϲτρεψαϲ λεγει πατερ και ειπα αυτω ϊδου εγω παιδιον και αποκριθειϲ ειπεν πατερ ϊδου ειϲ εκ του εθνουϲ ημων πεφονευται και ερριπται εν τη αγορα και αυτοθι νυν εϲτραγγαληται
Τωβείθ 2:4
και αναπηδηϲαϲ αφηκα το αριϲτον πριν η γευϲαϲθαι με αυτου και αναιρουμαι αυτον εκ τηϲ πλατειαϲ και ειϲ εν των οικιδιων εθηκα μεχρι του τον ηλιον δυειν και θαψω αυτον ˙
Τωβείθ 2:5
επιϲτρεψαϲ ουν ελουϲαμην και ηϲθιον τον αρτον μετα πενθουϲ
Τωβείθ 2:6
και εμνηϲθην του ρηματοϲ του προφητου οϲα ελαληϲεν αμωϲ επι βαιθηλ λεγων ϲτραφηϲονται ϋμων αι εορται ειϲ πενθοϲ και παϲαι αι οδοι ϋμων ειϲ › θρηνοϲ και εκλαυϲα
Τωβείθ 2:7
και οτε εδυ ο ηλιοϲ ωχομην και ορυξαϲ εθαψα αυτον
Τωβείθ 2:8
και οι πληϲιον μου κατεγελων λεγοντεϲ ου φοβειται ουκετι η›δη γαρ επεζητηθην του φονευθηναι περι του πραγματοϲ τουτου και απεδρα και παλιν ϊδου θαπτει › τουϲ νεκρουϲ
Τωβείθ 2:9
και αυτη τη νυκτι ελουϲαμην και ειϲηλθον ειϲ την αυλην μου και εκοιμηθην παρα τον τοιχον τηϲ αυληϲ και το προϲωπον μου ανακεκαλυμμενον δια το καυμα
Τωβείθ 2:10
και ουκ ηδειν οτι ϲτρουθια εν τω τοιχω επανω μου ειϲιν και εκαθιϲεν το αφοδευμα αυτων ειϲ τουϲ οφθαλ›μουϲ μου θερμον και επηγαγεν λευκωματα και επορευομην προϲ τουϲ ϊατρουϲ θεραπευθηναι και οϲω ενεχρειοϲαν με › τα φαρμακα τοϲουτω μαλλον εξετυφλουντο οι οφθαλμοι μου τοιϲ λευκωμαϲιν μεχρι › του αποτυφλωθηναι και ημην αδυνατοϲ τοιϲ οφθαλμοιϲ ετη τεϲϲερα και παντεϲ οι αδελφοι μου ελυπουντο περι εμου και αχειαχαροϲ ετρε›φεν με ετη δυο › προ του αυτον βαδιϲαι ειϲ την ελυμαϊδα
Τωβείθ 2:11
και εν τω χρονω εκεινω αννα η γυνη μου ηριθευετο εν τοιϲ εργοιϲ τοιϲ γυναικιοιϲ
Τωβείθ 2:12
και απεϲτελλε τοιϲ κυριοιϲ αυτων και απεδιδουν αυτη › τον μιϲθον και εν τη εβδομη του δυϲτρου εξετεμε τον ϊϲτον και απεϲτειλεν αυτον τοιϲ κυριοιϲ και εδωκαν αυτη τον μιϲθον παντα και εδωκαν αυτη εφ εϲτια εριφον εξ αιγων
Τωβείθ 2:13
και οτε ειϲηλθεν προϲ με ο εριφοϲ ηρξατο κραζειν και ε›καλεϲα αυτην και ειπα ποθεν το εριφιον τουτο › μηποτε κλεψιμαιον εϲτιν αποδοϲ αυτο τοιϲ κυριοιϲ αυτου ου γαρ εξουϲιαν εχομεν ημειϲ φαγειν ουδεν κλεψιμαιον
Τωβείθ 2:14
και λεγει μοι αυτη δοϲει δεδοται μοι επι τω μιϲθω και ουκ ε›πιϲτευον αυτη και ελεγον αποδουναι τοιϲ κυριοιϲ και προϲηρυθριων χαριν τουτου προϲ αυτην ειτα αποκριθειϲα λεγει μοι και που ειϲιν αι ελεημοϲυναι ϲου που ειϲιν αι δικαιοϲυναι ϲου ϊδε ταυτα μετα ϲου γνωϲτα εϲτιν
Τωβείθ 3:1
και περιλυποϲ γενομενοϲ τη ψυχη › και ϲτεναξαϲ εκλαυϲα και ηρξαμην › προϲευχεϲθαι μετα ϲτεναγμων
Τωβείθ 3:2
δικαιοϲ ει κε και παντα τα εργα ϲου δικαια και παϲαι αι οδοι › ϲου ελεημοϲυνη και αληθεια ˙ ϲυ κρινειϲ τον αιωνα ·
Τωβείθ 3:3
και νυν ϲυ κε μνηϲθητι μου και επιβλεψον ˙ και μη με εκδικηϲηϲ ταιϲ αμαρτιαιϲ μου · και εν τοιϲ αγνοημαϲιν μου και των πατερων μου ˙ ημαρτον εναντιον ϲου
Τωβείθ 3:4
και παρηκουϲα των εντολων ϲου ˙ και εδωκαϲ ημαϲ ειϲ αρπαγην και αιχμαλωϲιαν και θανατον · και ειϲ παραβολην και λαλημα και ονειδιϲμον εν παϲιν τοιϲ εθνεϲιν εν οιϲ ημαϲ διεϲκορπιϲαϲ ˙
Τωβείθ 3:5
και νυν πολλαι ϲου αι κριϲειϲ ϋπαρχουϲιν αληθιναι ποιηϲαι εξ εμου περι των αμαρτιων μου οτι ουκ εποιηϲαμεν ταϲ εντολαϲ ϲου και ουκ επορευθημεν αληθινωϲ ενωπιον ϲου
Τωβείθ 3:6
και νυν κατα το αρε›ϲτον ϲου ποιηϲον μετ εμου και επιταξον αναλαβειν το πνα μου εξ εμου οπωϲ απολυθω α›πο προϲωπου τηϲ γηϲ και γενωμαι γη διο λυϲιτελει μοι αποθανειν μαλλον η ζην οτι ονειδιϲμουϲ ψευδειϲ ηκουϲα και λυπη πολλη μετ εμου κε επιταξον οπωϲ απολυθω απο τηϲ αναγκηϲ ταυτηϲ απολυϲον με ειϲ τον τοπον τον αιωνιον και › μη αποϲτρεψηϲ το προϲωπον ϲου κε απ εμου διο λυϲιτελει μοι αποθανειν μαλλον η βλεπειν αναγκην πολλην εν τη ζωη μου και μη ακουειν ονειδιϲμουϲ
Τωβείθ 3:7
εν τη ημερα ταυτη ϲυνεβη ϲαρρα τη θυγατρι ραγουηλ του εν εκβατανοιϲ τηϲ μηδειαϲ και αυτην ακουϲαι ονιδιϲμουϲ υπο μιαϲ των παιδιϲκων του πατροϲ εαυτηϲ
Τωβείθ 3:8
διοτι ην › εκδεδομενη ανδραϲιν επτα και α›ϲμοδεοϲ το δαιμονιον το πονηρον απεκτεννεν αυτουϲ πριν η γενε›ϲθαι αυτουϲ μετ αυτηϲ καθαπερ αποδεδιγμενον εϲτιν ταιϲ γυναιξιν και ειπεν αυτη η › παιδιϲκη ϲυ ει η αποκτεννουϲα τουϲ ανδραϲ ϲου ϊδου ηδη απεκδεδοϲαι επτα ανδραϲιν και ενοϲ αυτων ουκ ωνομαϲθηϲ
Τωβείθ 3:9
τι ημαϲ μαϲτιγοιϲ περι των ανδρων ϲου οτι α›πεθανον βαδιζε μετ αυτων και μη ϊδοιμεν υϊον μηδε θυγατερα ειϲ τον αιωνα
Τωβείθ 3:10
εν τη ημερα εκεινη ελυπηθη εν τη ψυχη και εκλαυϲεν και αναβαϲα ειϲ το ϋπερωον του πατροϲ αυτηϲ ηθεληϲεν απαγξαϲθαι και παλιν ελογιϲατο και › λεγει μηποτε ονειδιϲωϲιν τον πρα μου και ερουϲιν › αυτω μια ϲοι ϋπηρχεν θυγατηρ αγαπητη και αυτη απηγξατο απο των κακων και καταξω το γηραϲ του πατροϲ μου μετα λυπηϲ › ειϲ αδουϲ χρηϲιμωτερον μοι εϲτιν μη απαγξαϲθαι αλλα δεηθηναι του κυ οπωϲ αποθανω και μηκετι ονιδιϲμουϲ ακουϲω εν τη ζωη μου
Τωβείθ 3:11
εν αυτω τω καιρω διαπεταϲαϲα ταϲ › χειραϲ προϲ την θυριδα εδεηθη και ειπεν ˙ ευλογητοϲ ει θεε ελεημων και ευλογητον το ο›νομα ϲου ειϲ τουϲ αιωναϲ ˙ και ευλογηϲατωϲαν ϲε παντα τα εργα ϲου ειϲ τον αιωνα ˙
Τωβείθ 3:12
και νυν επι ϲε το προϲωπον μου και τουϲ οφθαλμουϲ μου ανεβλεψα ˙
Τωβείθ 3:13
ειπον απολυθηναι με απο τηϲ γηϲ και μη ακουειν με μηκετι ονιδιϲμουϲ .
Τωβείθ 3:14
ϲυ γινωϲκειϲ δε›ϲποτα οτι καθαρα ειμι απο παϲηϲ α›καθαρϲιαϲ ανδροϲ ˙
Τωβείθ 3:15
και ουχι εμολυνα μου το ονομα ˙ και ουδε το ονομα του πατροϲ μου εν τη γη τηϲ αιχμαλωϲιαϲ μου ˙ μονογενηϲ ειμι τω πατρι μου · και ουκ υπαρχει αυτω ετερον › τεκνον ϊνα κληρονομηϲη αυτον ˙ ουδε αδελφοϲ αυτω εγγυϲ ουτε ϲυγγενηϲ αυτω ϋπαρχει ϊνα ϲυντηρηϲω αυτην αυτω γυναικα ˙ ηδη απωλοντο μοι επτα και ϊνα τι μοι εϲτιν ετι ζην · και ει μη ϲοι δοκει αποκτειναι με καν νυν ειϲακουϲον ονειδιϲμον μου +
Τωβείθ 3:16
εν αυτω τω καιρω ειϲηκουϲθη η προϲευχη αμφοτερων ενωπιον τηϲ δοξηϲ του θυ ˙
Τωβείθ 3:17
και απεϲταλη ραφαηλ ϊαϲαϲθαι τουϲ δυο ˙ τωβειν απολυϲαι τα λευκωματα απο των οφθαλμων αυτου · ϊνα ϊδη τοιϲ ο›φθαλμοιϲ το φωϲ του θυ ˙ και ϲαρρα τη ραγουηλ δουναι αυτην τωβεια τω ϋιω τωβειθ γυναικα › και λυϲαι αϲμοδαιον το δαιμονιον το πονηρον απ αυτηϲ διοτι τωβια επιβαλλει κληρονομηϲαι αυτην παρα πανταϲ τουϲ θελονταϲ λαβειν αυτην εν εκεινω τω καιρω επεϲτρεψεν τω›βειθ απο τηϲ αυληϲ ειϲ τον οικον αυτου και ϲαρρα η του ρα›γουηλ και αυτη κατεβη εκ του ϋπερωου ˙
Τωβείθ 4:1
εν τη ημερα εκεινη εμνηϲθη τωβειθ του αργυριου ο παρεθετο γαβαηλω εν ραγοιϲ τηϲ μηδιαϲ
Τωβείθ 4:2
και ειπεν εν τη › καρδια αυτου ϊδου εγω ητηϲαμην › θανατον τι ουχι καλω τωβιαν τον υϊον μου και ϋποδειξω αυτω περι του αργυριου τουτου πριν αποθα›νειν με
Τωβείθ 4:3
και εκαλεϲεν τωβειαν τον υϊον αυτου · και ηλθεν προϲ αυτον και ειπεν αυτω θαψον με καλωϲ και τιμα την μητερα ϲου και μη εγκαταλιπηϲ αυτην παϲαϲ ταϲ ημεραϲ τηϲ ζωηϲ αυτηϲ και ποιει το αρεϲτον ενωπιον αυτηϲ και μη λυπηϲηϲ το πνα τηϲ εν παντι πραγματι
Τωβείθ 4:4
μνηϲθητι αυτηϲ παιδιον οτι κινδυνουϲ πολλουϲ εωρακεν επι ϲοι εν τη κοιλια αυτηϲ και οταν αποθανη θαψον αυτην παρ εμοι εν ενι ταφω
Τωβείθ 4:5
και παϲαϲ ταϲ ημεραϲ ϲου παιδιον του κυ μνημονευε › και μη θεληϲηϲ αμαρτειν και παραβηναι ταϲ εντολαϲ αυτου δικαιοϲυναϲ ποιει παϲαϲ ταϲ η›μεραϲ τηϲ ζωηϲ › ϲου και μη πορευθηϲ ταιϲ οδοιϲ τηϲ αδικιαϲ
Τωβείθ 4:6
διοτι οι ποιουντεϲ αληθιαν ευοδωθηϲονται εν τοιϲ εργοιϲ αυτων
Τωβείθ 4:7
και παϲιν τοιϲ ποιουϲιν δικαιοϲυνην
Τωβείθ 4:19
δωϲει κϲ αυτοιϲ › βουλην αγαθην και ον αν θελη κϲ ταπεινοι εωϲ αδου κατωτατω και νυν παιδιον μνημονευε ταϲ εντολαϲ ταυταϲ και μη εξαλιφθητωϲαν εκ τηϲ καρδιαϲ ϲου
Τωβείθ 4:20
και νυν παιδιον υποδικνυω ϲοι οτι δεκα ταλαντα αργυριου παρεθε›μην γαβαηλω τω του γαβρει εν αργοιϲ τηϲ μηδειαϲ
Τωβείθ 4:21
και › μη φοβου παιδιον οτι επτωχευϲαμεν ϋπαρχει ϲοι πολλα αγαθα εαν φοβηθηϲ τον θν και φυγηϲ › απο παϲηϲ αμαρτιαϲ και ποιηϲηϲ τα αγαθα ενωπιον › κυ του θυ ϲου
Τωβείθ 5:1
τοτε αποκριθειϲ › τωβιαϲ ειπεν τωβειθ τω πατρι αυτου παντα οϲα εντεταλϲαι μοι ποιηϲω πατερ
Τωβείθ 5:2
πωϲ δε δυνηϲομαι αυτο λαβειν παρʼ αυτου και αυτοϲ › ου γινωϲκει με και εγω ου γινωϲκω αυτον τι ϲημειον δω αυτω και επι›γνω με και πιϲτευϲη μοι και δω μοι το αργυριον και ταϲ οδουϲ ταϲ ειϲ μη›δειαν ου γινωϲκω του πορευθηναι εκει
Τωβείθ 5:3
τοτε αποκριθειϲ τωβειθʼ ειπεν τωβια τω ϋιω αυτου χειρογραφον αυτου εδωκεν μοι και › χειρογραφον εδωκα αυτω και διειλον ειϲ δυο και ελαβομεν εκατεροϲ εν και εθηκα μετα του αργυριου και νυν ϊδου ετη εικοϲι αφ ου › παρεθεμην το αργυριον τουτο εγω και νυν παιδιον ζητηϲον ϲεαυτω ανθρωπον πιϲτον οϲ πορευϲεται μετα ϲου και δωϲομεν αυτω μιϲθον εωϲ οτου ελθηϲ και λαβε παρ αυτου το αργυριον τουτο
Τωβείθ 5:4
εξηλθεν δε τωβιαϲ ζητηϲαι ανθρωπον οϲ πορευϲεται μετ αυτου ειϲ μηδιαν οϲ εμπειρει τηϲ οδου και εξηλθεν και ευρεν ραφαηλ τον αγγελον εϲτηκοτα απεναντι αυτου και ουκ εγνω οτι αγγελοϲ του θυ εϲτιν
Τωβείθ 5:5
και ειπεν αυτω ποθεν ει νεανιϲκε ˙ και ειπεν αυτω εκ των υϊων ιϲλ των αδελφων ϲου και εληλυθα ωδε εργατευεϲθαι και ειπεν αυτω ε›πιϲτη την οδον › πορευθηναι ειϲ › μηδιαν
Τωβείθ 5:6
και ειπεν […]ω ναι πολλακ[…]ω εγενομην εκει και εμπειρω και επιϲταμαι ταϲ οδουϲ παϲαϲ πλεονακιϲ ε›πορευθην ειϲ μηδιαν και ηυλιζο›μην παρα γαβαηλω τω αδελφω ημων τω οικουντι εν εκβατανοιϲ τηϲ μη›δειαϲ και απεχει οδον ημερων δυο τεταγμενων απο εκβατανων […]
Τωβείθ 5:7
και ειπεν αυτω μινον με νεανιϲκε μεχρι οτου ειϲελθων ϋποδειξω › τω πατρι μου χρειαν γαρ εχω ϊνα βαδιϲηϲ μετ εμου και δωϲω ϲοι τον μι›ϲθον ϲου
Τωβείθ 5:8
και ειπεν αυτω ϊδου εγω προϲκαρτερω μονον μη χρονιϲηϲ ˙
Τωβείθ 5:9
και ειϲελθων τωβειαϲ ϋπεδειξεν τωβειθ τω πρι αυτου και ειπεν αυ›τω ϊδου ανθρωπον ευρον των αδελφων ημων των υϊων ιϲλ και ειπεν αυτω καλεϲον μοι τον ανθρωπον οπωϲ επιγνω τι το γενοϲ αυτου και εκ ποιαϲ φυληϲ εϲτιν και ει πιϲτοϲ εϲτιν ϊνα πορευθη μετα ϲου › παιδιον
Τωβείθ 5:10
και εξηλθεν τωβειαϲ και εκαλεϲεν αυτον και ειπεν αυτω νεανιϲκε ο πηρ › καλει ϲε και ειϲηλθεν προϲ αυτον και εχαιρετιϲεν αυτον τω›βειθ πρωτοϲ ˙ και ειπεν αυτω χαιρειν ϲοι πολλα γενοιτο και αποκριθειϲ τωβειθ ειπεν αυτω τι μοι ετι ϋπαρχει χαιρειν και εγω ανθρωποϲ αδυνατοϲ τοιϲ οφθαλμοιϲ και ου βλεπω το φωϲ του ουρανου αλλ εν τω ϲκοτει κειμαι ωϲπερ οι νεκροι οι μηκετι θεωρουντεϲ το φωϲ ζων εγω εν νεκροιϲ ειμι φωνην ανθρω›πων ακουω και αυτουϲ ου βλεπω και ειπεν αυτω θαρϲει εγγυϲ παρα τω θω ϊαϲαϲθαι ϲε θαρϲει ˙ και ειπεν αυτω τωβειθ τωβειαϲ ο ϋιοϲ μου θελει πορευθηναι ειϲ μηδιαν ει › δυνηϲη ϲυνελθειν αυτω και αγαγειν αυτον και δωϲω ϲοι τον μιϲθον ϲου αδελφε και ειπεν αυτω δυνηϲομαι πορευθηναι μετ αυτου και επιϲταμαι εγω ταϲ οδουϲ παϲαϲ και › πολλακιϲ ωχομην ειϲ μηδειαν και διηλθον παντα τα πεδια αυτηϲ και τα ορη και παϲαϲ ταϲ οδουϲ αυτηϲ εγω γινωϲκω ˙
Τωβείθ 5:11
και ειπεν αυτω αδελφε ποιαϲ πατριαϲ ει και εκ ποιαϲ φυληϲ ϋποδειξον μοι α›δελφε
Τωβείθ 5:12
και ειπεν τι χρειαν εχειϲ φυληϲ ˙ και › ειπεν αυτω βουλομαι γνωναι τα κατʼ αληθεραν τινοϲ ει αδελφε και τι το ονομα ϲου
Τωβείθ 5:13
και ειπεν αυτω εγω αζαριαϲ ανανιου του μεγαλου › των αδελφων › ϲου ˙
Τωβείθ 5:14
και ειπεν αυτω ϋγιαινων ελθοιϲ και ϲωζομενοϲ αδελφε και › μη μοι πικρανθηϲ αδελφε οτι την αληθειαν εβουλο›μην γνωναι και την πατριαν ϲου και ϲυ τυγχανειϲ αδελφοϲ ων και εκ γενεαϲ καληϲ και αγαθηϲ ει ϲυ εγινωϲκον ανανιαν και ναθαν τουϲ δυο υϊουϲ ϲεμελιου του μεγαλου και › αυτοι ϲυνεπορευοντο μοι ειϲ ιλμ και προϲεκυνουν μετ εμου εκει και ουκ επλανηθηϲαν οι αδελφοι ϲου ανθρωποι αγαθοι ˙ εκ ριζηϲ αγαθηϲ ει ϲυ και χαιρων ελθοιϲ
Τωβείθ 5:15
και ειπεν αυτω εγω ϲοι διδωμι μιϲθον την ημεραν δραχμην και τα δεοντα ϲοι ομοιωϲ τω υϊω μου
Τωβείθ 5:16
και πορευθητι μετα του υϊου μου και ετι προϲθηϲω ϲοι τω μιϲθω
Τωβείθ 5:17
και ειπεν αυτω οτι πορευϲομαι μετ αυτου και μη φοβηθηϲ ϋγιαινοντεϲ απελευϲομε θα και ϋγιαινον›τεϲ επιϲτρεψομεν προϲ ϲε διοτι η ο›δοϲ αϲφαληϲ και ειπεν αυτω ευλογια ϲοι γενοιτο αδελφε και εκαλεϲεν τον υϊον αυτου και ειπεν αυτω παιδιον ετοιμαϲον τα προϲ την οδον και εξελθε μετα του αδελφου ϲου και ο θϲ ο εν τω ουρανω διαϲωϲαι ϋμαϲ εκει και αποκατα›ϲτηϲαι ϋμαϲ προϲ εμε ϋγιαινονταϲ και ο αγγελοϲ αυτου ϲυνοδευϲαι υμιν μετα ϲωτηριαϲ › παιδιον και εξηλθεν πορευθηναι την οδον › αυτου και εφιλη›ϲεν τον πρα αυτου και την μητερα και ειπεν αυτω τωβειθ πορευου ϋγιαινων
Τωβείθ 5:18
και εκλαυϲεν η μηρ αυτου και ειπεν προϲ τωβειθ τι οτι απεϲτειλαϲ το παιδιον μου ουχι αυτοϲ ραβδοϲ τηϲ χειροϲ ημων εϲτιν και αυτοϲ ειϲπορευεται και εκπορευεται ενωπιον ημων
Τωβείθ 5:19
αργυριον τω αργυριω μη φθαϲαι αλλα περιψημα του παιδιου η›μων γενοιτο
Τωβείθ 5:20
ωϲ δεδοται ζην ημιν παρα του κυ τουτο ϊκανον ημιν
Τωβείθ 5:21
και ειπεν αυτη μη λογον εχε ϋγιαινων πορευϲεται το παιδιον ημων και ϋγιαινων ελευϲε›ται προϲ ημαϲ και οι οφθαλμοι ϲου οψονται εν τη ημερα η αν ελθη προϲ ϲε ϋγιαινων
Τωβείθ 5:22
μη λογον εχε μη φοβου περι αυτων αδελφη αγγελοϲ γαρ αγαθοϲ ϲυνε›λευϲεται αυτω και ευοδωθηϲεται η οδοϲ αυτου και ϋποϲτρεψει ϋγιαινων
Τωβείθ 5:23
και εϲιγηϲεν κλαιουϲα ‾̷‾
Τωβείθ 6:1
και εξηλθεν το παιδιον και ο αγγελοϲ μετ αυτου και ο κυων εξηλθεν μετʼ αυτου και επορευθη μετ αυτων και επορευθηϲαν αμφοτεροι και ετυ›χεν αυτοιϲ νυξ μια και ηϋλιϲθηϲαν επι του τιγριδοϲ ποταμου
Τωβείθ 6:2
και κατεβη το παιδιον περινιψαϲθαι τουϲ ποδαϲ ειϲ τον τι›γριν ποταμον και αναπηδηϲαϲ ϊχθυϲ μεγαϲ εκ του ϋδατοϲ εβουλετο καταπειν τον ποδα του παιδαριου και εκραξεν
Τωβείθ 6:3
και ο αγγελοϲ τω παιδαριω ειπεν επιλαβου και εγ›κρατηϲ του ϊχθυοϲ γενου και εκρατηϲεν το παιδαριον του ϊχθυοϲ και ανηνεγκεν αυτον επι την γην
Τωβείθ 6:4
και ειπεν αυτω ο αγγελοϲ αναϲχιϲον τον ϊχθυν και εξελε την χολην και την καρδιαν και το ηπαρ αυτου και αποθεϲ αυτα μετα ϲαυτου και τα εγκατα εκβαλε εϲτιν γαρ ειϲ φαρμακον χρηϲιμον η χολη και η καρδια και το ηπαρ αυτου
Τωβείθ 6:5
και αναϲχι›ϲαϲ το παιδαριον τον ϊχθυν ϲυνηγαγεν την χολην και την καρδιαν › και το ηπαρ και ωπτηϲεν του ϊχθυοϲ και εφαγεν και αφηκεν εξ αυτου ηλιϲμενον ˙
Τωβείθ 6:6
και επορευθηϲαν αμ›φοτεροι κοινωϲ εωϲ ηγγιϲαν ειϲ μηδιαν
Τωβείθ 6:7
και τοτε ηρωτηϲεν το παιδαριον τον αγγελον και ειπεν αυτω αζαρια αδελφε τι το φαρμακον εν τη καρδια και τω ηπατι του ϊχθυοϲ και εν τη χολη
Τωβείθ 6:8
και ειπεν αυτω η καρδια και το ηπαρ αυτου ϊχθυοϲ καπνιϲον ενωπιον ανθρωπου η γυναικοϲ ω απαντημα δαιμονιου η πνϲ πονηρου και φευξεται απ αυτου › παν απαντημα και ου μη μεινωϲιν μετ αυτου ειϲ τον αιωνα
Τωβείθ 6:9
και η χολη ενχρειϲαι ανθρωπου ο›φθαλμουϲ ὁυ λευκωματα ανεβηϲαν επ αυτων εμφυϲηϲαι επ αυτουϲ επι των λευκωματων και ϋγιαινουϲιν :
Τωβείθ 6:10
και οτε ειϲηλθεν ειϲ μηδειαν και ηδη ηγγιζεν ειϲ εκβατανων
Τωβείθ 6:11
λεγει ραφαηλ τω παιδαριω τωβεια αδελφε και ειπεν αυτω ιδου εγω και ειπεν αυτω εν τοιϲ ρα›γουηλου την νυκτα ταυτην δει ημαϲ αυλιϲθηναι και ο ανθρωποϲ ϲυγγενηϲ ϲου ε›ϲτιν και εϲτιν αυτω θυγατηρ η ονομα ϲαρρα
Τωβείθ 6:12
και ϋϊοϲ › αρϲην ουδε θυγατηρ υπαρχει αυτω πλην ϲαρραϲ μονηϲ και ϲυ εγγιϲτα αυτηϲ ει παρα πανταϲ › ανθρωπουϲ κληρονομηϲαι αυτην και τα οντα τω › πατρι αυτηϲ ϲοι δικαιουται κληρονομηϲαι και το κοραϲιον φρονιμον και ανδρειον και › καλον λειαν και ο πατηρ αυτηϲ καλοϲ
Τωβείθ 6:13
και ειπεν δεδικαιωται ϲοι λα›βειν αυτην και ακουϲον μου αδελφε και λαληϲω τω πατρι περι του κοραϲιου την νυκτα ταυτην ϊνα λημψομεθα ϲοι αυτην νυμφην και οταν επιϲτρεψωμεν εκ ραγουηλ ποιηϲομεν τον γαμον αυτηϲ και επιϲταμαι οτι ου μη δυνηθη ραγουηλ κωλυϲαι αυτην απο ϲου η εγγυαϲθαι ετερω οφειληϲιν θανατον κατα την κριϲιν τηϲ βιβλου μωυϲεωϲ και δια το γινωϲκειν οτι ϲυ κλη›ρονομια καθηκει λαβειν αυτην θυγατερα αυτου πα›ρα παντα ανθρωπον και νυν ακουϲον μου αδελφε και λαληϲωμεν περι του κοραϲιου την νυκτα ταυτην και › μνηϲτευϲομεθα ϲοι αυτην και οταν επιϲτρεψωμεν εκ ραγων λημψομεθα αυτην και απαξωμεν αυτην μεθʼ ημων ειϲ τον οικον ϲου
Τωβείθ 6:14
τοτε αποκριθειϲ τωβειαϲ ειπεν τω ραφαηλ αζαρια αδελφε ηκουϲα οτι ε›πτα ηδη εδθη ανδραϲιν και απεθανον εν τοιϲ νυμφωϲιν αυτων την νυκτα οποτε ειϲεπορευοντο προϲ αυτην και απεθνηϲκον και ηκουϲα λεγοντων αυτων οτι δαιμονιον αποκτεννει αυτουϲ

A Transcription of the Codex Sinaiticus, by the Codex Sinaiticus Project (D.C. Parker, Amy Myshrall, T.A.E. Brown, Rachel Kevern, H.A.G. Houghton, with the INTF Munster), via github.com/itsee-birmingham/codex-sinaiticus and codexsinaiticus.org. Licensed CC BY-NC-SA 3.0: noncommercial re-use with attribution, derivatives under the same terms. The text given here is the first hand; later correctors are recorded in the source and are not merged into it. Licence: CC BY-NC-SA 3.0. Source.