Codex Sinaiticus: Ψαλμοί

εξελιπον οι οφθαλμοι μου ειϲ το λογιον ϲου λεγοντεϲ παρεκαλεϲαν με

οτι εγενηθην ωϲ αϲκοϲ εν παχνη τα δικαιωματα ϲου ουκ επελαθομην

ποϲαι ειϲιν αι ημεραι του δουλου ϲου ποτε ποιηϲειϲ μοι εκ των καταδιωκοντων με κριϲιν

διηγηϲαντο μοι παρανομοι αδολεϲχιαϲ αλλ ουχ ωϲ ο νομοϲ ϲου κε

παϲαι αι εντολαι ϲου αληθεια αδικωϲ κατεδιωξαν με βοηθηϲον μοι

παρα βραχυ ϲυνετελεϲαν με εν τη γη εγω δε ουκ ενκατελειπον ταϲ εντολαϲ ϲου

κατα το ελεοϲ ϲου ζηϲομε και φυλαξω τα μαρτυρια ϲου ϲτοματοϲ ϲου

ειϲ τον αιωνα κε ο λογοϲ ϲου διαμενι εν τω ουρανω

ειϲ γεναιαν και γεναιαν η αληθια ϲου εθεμελιωϲαϲ την γην και διαμενει

τη διαταξι ϲου διαμενει η ημερα οτι τα ϲυμπαντα δουλα ϲου

ι μη οτι ο νομοϲ ϲου μελετη μου εϲτιν τοτε αν απωλομην εν τη ταπινωϲι μου

ειϲ τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων ϲου οτι εν αυτοιϲ εζηϲαϲ με κε

ϲοϲ ειμι κε ϲωϲον με οτι τα δικαιωματα ϲου εξεζητηϲα

τα μαρτυρια ϲου ϲυνηκα

παϲηϲ ϲυντελειαϲ ειδον περαϲ πλατεια η εντολη ϲου ϲφοδρα

ωϲ ηγαπηϲα τον νομον ϲου κε ολην την ημεραν μελετη μου εϲτιν

ϋπερ τουϲ εχθρουϲ μου εϲοφιϲαϲ με ταϲ εντολαϲ ϲου οτι ειϲ τον αιωνα μοι εϲτιν

ϋπερ πανταϲ τουϲ διδαϲκονταϲ με ϲυνηκα οτι τα μαρτυρια ϲου μελετη μου εϲτιν

ϋπερ πρεϲβυτερουϲ ϲυνηκα οτι ταϲ εντολαϲ ϲου εζητηϲα

εκ παϲηϲ οδου πονηραϲ εκωλυϲα τουϲ ποδαϲ μου οπωϲ αν φυλαξω τουϲ λογουϲ ϲου

απο των κλιματων ϲου ουκ εξεκλινα οτι ϲυ ενομοθετηϲαϲ μοι

ωϲ γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια ϲου ϋπερ μελει και κηριον τω ϲτοματι μου

απο των εντολων ϲου ϲυνηκα δια τουτο εμιϲηϲα παϲαν οδον αδικιαϲ οτι ϲυ ενομοθετηϲαϲ μοι

λυχνοϲ τοιϲ ποϲιν μου ο νομοϲ ϲου και φωϲ ταιϲ τριβοιϲ μου

ομωμοκα και εϲτηϲα του φυλαξαϲθαι τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου

εταπινωθην εωϲ ϲφοδρα κε ζηϲον με κατα το λογιον ϲου

τα εκουϲια του ϲτοματοϲ μου ευλογηϲον κε και τα κριματα ϲου διδαξον με

η ψυχη μου εν ταιϲ χερϲι δια παντοϲ και τον νομον ϲου ουκ επελαθομην

εθεντο αμαρτωλοι παγιδα μοι και εκ των εντολων ϲου ουκ επλανηθην

εκληρονομηϲα τα μαρτυρια ϲου ειϲ τον αιωνα οτι αγαλλιαμα τηϲ καρδιαϲ μου ειϲιν

εκλινα την καρδιαν μου του ποιηϲαι τα δικαιωματα ϲου ειϲ τον αιωνα διαπαντοϲ αμιψειν

παρανομουϲ εμιϲηϲα και τον νομον ϲου ηγαπηϲα

βοηθοϲ μου και αντιλημπτωρ μου ει ϲυ και ειϲ τον λαον ϲου ηλπιϲα

εκκλινατε απ εμου οι πονηρευομενοι και εξεραυνηϲω ταϲ εντολαϲ του θυ μου

αντιλαβου κατα το λογιον ϲου και ζηϲον με και μη καταιϲχυνηϲ με απο τηϲ προϲδοκιαϲ μου

βοηθηϲον μοι και ϲωθηϲομαι και μελετηϲω εν τοιϲ δικαιωμαϲιν ϲου δια παντοϲ

εξουδενωϲαϲ πανταϲ τουϲ αποϲτατουνταϲ απο των δικαιωματων ϲου οτι αδικον το ενθυμημα αυτων

παραβαινονταϲ ελογιϲαμην πανταϲ τουϲ αμαρτωλουϲ τηϲ γηϲ δια τουτο ηγαπηϲα τα μαρτυρια ϲου δια παντοϲ

καθηλωϲον εκ του φοβου ϲου ταϲ ϲαρκαϲ μου απο γαρ των κριματων ϲου εφοβηθην

εποιηϲα κριμα και δικαιοϲυνην μη παραδωϲ με τοιϲ αδικουϲιν με

εκδεξαι τον δουλον ϲου ειϲ αγαθα μη ϲυκοφαντηϲατωϲαν με υπερηφανοι

οι οφθαλμοι μου εξελιπον ειϲ το ϲωτηριον ϲου και ειϲ το λογιον τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου

ποιηϲον μετα του δουλου ϲου κατα το λογιον ϲου και κατα τα δικαιωματα ϲου διδαξον με

δουλοϲ ϲου ειμι εγω ϲυνετιϲον με και γνωϲομαι τα μαρτυρια ϲου

καιροϲ του ποιηϲαι τω κω διεϲκεδαϲαν τον νομον ϲου

δια τουτο ηγαπηϲα ταϲ εντολαϲ το υπερ το χρυϲιον και τοπαζιον

δια τουτο προϲ παϲαϲ ταϲ εντολαϲ ϲου κατωρθουμην παϲαν οδον αδικον εμιϲηϲα

θαυμαϲτα τα μαρτυρια ϲου δια τουτο εξηρευνηϲεν αυτα η ψυχη μου

η δηλωϲειϲ των λογων ϲου φωτιει και ϲυνετιει νηπιουϲ

το ϲτομα μου ηνυξα και ηλκυϲα πνα οτι ταϲ εντολαϲ ϲου επεποθουν

επιβλεψον επ εμε και ελεηϲον με κατα το κριμα των αγαπωντων το ονομα ϲου

τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον ϲου και μη κατακυριευϲατω μου παϲα ανομια

λυτρωϲαι με απο ϲυκοφαντιαϲ ανθρωπων και φυλαξαι ταϲ εντολαϲ ϲου

το προϲωπον ϲου επιφανον επι τον δουλον ϲου και διδαξον με τα δικαιωματα ϲου

διεξοδουϲ ϋδατων κατεβηϲαν οι οφθαλμοι μου επει ουκ εφυλαξαν τον νομον ϲου

δικαιοϲ ει κε και ευθηϲ η κριϲιϲ ϲου

ενετιλω δικαιοϲυνην τα μαρτυρια ϲου και αληθειαν ϲφοδρα

εξετηξεν με ο ζηλοϲ του οικου ϲου οτι επελαθοντο των εντολων ϲου οι εχθροι μου

πεπυρωμενον το λογιον ϲου ϲφοδρα και ο δουλοϲ ϲου ηγαπηϲεν αυτο

νεωτερο ειμι εγω και εξουδενωμενοϲ τα δικαιωματα ϲου ουκ επελαθομην

η δικαιοϲυνη ϲου δικαιοϲυνη ειϲ τον αιωνα και ο λογοϲ ϲου αληθια

θλιψειϲ και αναγκη ευροϲαν με αι εντολαι ϲου μελετη μου

δικαιοϲυνη τα μαρτυρια ϲου ειϲ τον αιωνα ϲυνετιϲον με και ζηϲον με

εκεκραξα εν ολη καρδια επακουϲον μου κε τα δικαιωματα ϲου εκζητηϲω

εκεκραξα ϲε ϲωϲον με και φυλαξω τα μαρτυρια ϲου

προεφθαϲαν με εν αωρια και εκεκραξα ειϲ τουϲ λογουϲ ϲου επηλπιϲα

προεφθαϲαν οι οφθαλμοι μου προϲ ϲε ορθρουν του μελεταν τα λογια ϲου

τηϲ φωνηϲ μου ακουϲον κε κατα το λογιον ϲου κατα το κριμα ϲου ζηϲον με

προϲηγγιϲαν οι καταδιωκοντεϲ με ανομια απο δε του νομου ϲου εμακρυνθηϲαν

εγγυϲ ει κε και παϲαι αι οδοι ϲου αληθια

κατ αρχαϲ εκ των μαρτυριων ϲου οτι ειϲ τον αιωνα εθεμελιωϲαϲ αυτα

ϊδε την ταπινωϲιν μου και εξελου με οτι τον νομον ϲου ουκ επελαθομην

κρινον την κριϲιν μου και λυτρωϲαι με δια τον λογον ϲου ζηϲον με

μακραν απο αμαρτωλων η ϲωτηρια οτι τα δικαιωματα ϲου ουκ εξεζητηϲαν

οι οικτιρμοι ϲου πολλοι κε ϲφοδρα κατα τα κριματα ϲου ζηϲον με

πολλοι οι εκδιωκοντεϲ με και εκθλιβοντεϲ με εκ των μαρτυριων ϲου ουκ εξεκλινα

ειδον αϲυνθετουνταϲ και εξετηκομην οτι τα λογια ϲου ουκ εφυλαξαντο

ϊδε οτι ταϲ εντολαϲ ϲου ηγαπηϲα κε εν τω ελεει ϲου ζηϲον με

αρχη των λογων ϲου αληθεια και ειϲ τον αιωνα παντα τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου

αρχοντεϲ κατεδιωξαν με δωρεαν και απο των λογων ϲου εδιλιαϲεν η καρδια μου

αγαλλιαϲομαι εγω επι τα λογια ϲου ωϲ ο ευριϲκων ϲκυλα πολλα

αδικιαν εμιϲηϲα εβδελυξαμην τον δε νομον ϲου ηγαπηϲα

επτακιϲ τηϲ ημεραϲ ηνεϲα ϲοι επι τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου

ειρηνη πολλη τοιϲ αγαπωϲιν τον νομον ϲου και ουκ εϲτιν αυτοιϲ ϲκανδαλον

προϲεδοκων το ϲωτηριον ϲου κε και ταϲ εντολαϲ ϲου ηγαπηϲα

και εφυλαξεν η ψυχη μου τα μαρτυρια ϲου και ηγαπηϲεν αυτα ϲφοδρα

εφυλαξα ταϲ εντολαϲ ϲου και τα μαρτυρια ϲου οτι παϲαι αι οδοι μου εναντιον ϲου

εγγιϲατω δη η δεηϲιϲ μου ενωπιον ϲου κε κε κατα το λογιον ϲου ϲυνετιϲον με

ειϲελθοι το αξιωμα μου ενωπιον ϲου κατα το λογιον ϲου ρυϲαι με

εξηρευξαντο τα χιλη μου ϋμνον οταν διδαξηϲ με τα δικαιωματα ϲου

φθεγξαιτο η γλωϲϲα μου το λογιον ϲου οτι παϲαι αι εντολαι ϲου δικαιοϲυνη εϲτιν

γενεϲθω η χειρ ϲου του ϲωϲαι οτι ταϲ εντολαϲ ϲου ηρετιϲαμην

επεποθα το ϲωτηριον ϲου κε και ο νομοϲ ϲου μελετη μου εϲτιν

ζηϲεται η ψυχη μου και αινεϲει ϲε και τα κριματα ϲου βοηθηϲει μοι

επλανηθην ωϲει προβατον απολωλοϲ ζηϲον τον δουλον ϲου οτι ταϲ εντολαϲ ϲου ουκ επελαθομην

ωδη των αναβαθμων προϲ κν εν τω θλιβεϲθαι με εκεκραξα και ειϲηκουϲεν μου

κε ρυϲαι την ψυχην μου απο χειλεων αδικων και απο γλωϲϲηϲ δολιαϲ

τι δοθειη ϲοι και τι προϲτεθειη ϲοι προϲ γλωϲϲαν δολιαν

τα βελη του δυνατου ηκονημενα ϲυν τοιϲ ανθραξιν τοιϲ ερημικοιϲ

οιμμοι οτι η παροικια μου εμακρυνθη κατεϲκηνωϲα μετα των ϲκηνωματων κηδαρ