Codex Sinaiticus: Κατὰ Μαθθαῖον

λεγι αυτω ο ιϲ ου λεγω ϲοι εωϲ επτακιϲ αλλ εωϲ εβδομηκοντακιϲ επτα

δια τουτο ωμοιωθη η βαϲιλια των ουνων ανω βαϲιλι οϲ ηθεληϲεν ϲυναραι λογον μετα των δουλων αυτου

αρξαμενου δε αυτου ϲυναιριν προϲηνεχθη ειϲ αυτω οφιλετηϲ πολλων ταλαντων

μη εχοντοϲ δε αυτου αποδουνε εκελευϲεν αυτον ο κϲ πραθηνε και την γυνεκα και τα πεδια και παντα οϲα ειχεν και αποδοθηνε

πεϲων ουν ο δουλοϲ προϲεκυνι αυτω λεγων κε μακροθυμηϲον επ εμοι και παντα αποδωϲω ϲοι ‾̷‾

ϲπλαγχνιϲθιϲ δε ο κϲ του δουλου εκινου απελυϲεν αυτον και το δανιον αφηκεν αυτω ·

εξελθων δε ο δουλοϲ εκινοϲ ευρεν ενα των ϲυνδουλων αυτου οϲ ωφιλεν αυτω εκατον δηναρια και κρατηϲαϲ αυτον επνιγεν λεγων αποδοϲ ει τι οφιλιϲ

πεϲων ουν ο ϲυνδουλοϲ αυτου παρεκαλι αυτον λεγων μακροθυμηϲον επ εμοι και αποδωϲω ϲοι

ο δε ουκ ηθελεν και απελθων εβαλεν αυτον ειϲ φυλακην εωϲ αποδη το οφιλομενον

ϊδοντεϲ ουν οι ϲυνδουλοι αυτου τα γενομενα ελυπηθηϲαν ϲφοδρα οι δε ελθοντεϲ διεϲαφηϲαν τω κω εαυτων παντα τα γενομενα

τοτε προϲκαλεϲαμενοϲ αυτον ο κϲ αυτου λεγι αυτω δουλε πονηρε παϲαν την οφιλην εκινην αφηκα ϲοι επι παρεκαλεϲαϲ με

ουκ εδει και ϲε ελεηϲε τον ϲυνδουλον ϲου ωϲ καγω ϲε ηλεηϲα

και οργιϲθιϲ ο κϲ ωᵨαυτου παρεδωκεν αυτον τοιϲ βαϲανιϲταιϲ εωϲ ου αποδω παν το ὁφιλομενον αυτω ˙

ουτωϲ και ο πηρ μου ο ουρανιοϲ ποιηϲι ϋμιν εαν μη αφητε εκαϲτοϲ τω αδελφω αυτου απο των καρδιων ϋμων

και εγενετο οτε ετελεϲεν ο ιϲ τουϲ λογουϲ τουτουϲ μετηρεν απο τηϲ γαλιλαιαϲ και ηλθεν και ηλθεν ειϲ τα ορια τηϲ ιουδεαϲ περαν του ϊορδανου

και ηκολουθηϲαν αυτω οχλοι πολλοι και εθεραπευϲεν αυτουϲ εκι :

και προ‾̷‾ϲηλθον αυτω οι φαριϲεοι πιραζοντεϲ αυτον και λεγοντεϲ ει εξεϲτιν απολυϲε την γυνεκα αυτου κατα παϲαν αιτιαν

ὁ δε αποκριθειϲ ειπεν ουκ ανεγνωτε οτι ο ποιηϲαϲ απ αρχηϲ · αρϲεν και θηλυ εποιηϲεν αυτουϲ

και ειπεν ενεκα τουτου καταλιψι ανοϲ τον πρα και την μρα και προϲκολληθηϲετε τη γυνεκι αυτου και εϲοντε οι δυο ειϲ ϲαρκα μιαν

ωϲτε ουκετι ειϲιν δυο αλλα μια ϲαρξ · ο ουν ο θϲ ϲυνεζευξεν ανοϲ μη χωριζετω

λεγουϲιν αυτω τι ουν μωϲηϲ ενετιλατο δουνε βιβλιον αποϲταϲιου και απολυϲε :

λεγι αυτοιϲ ο ιϲ οτι μωϋϲηϲ προϲ την ϲκληροκαρδιαν ϋμων επετρεψεν ϋμιν απολυϲαι ταϲ γυναικαϲ ϋμων απ αρχηϲ δε ου γεγονεν ουτωϲ

λεγω δε ϋμιν οτι οϲ αν απολυϲη την γυνεκα αυτου μη επι πορνια και γαμηϲη αλλην μοιχατε

λεγουϲιν οι μαθηται ουτωϲ εϲτιν η αιτια του ανου μετα τηϲ γυνεκοϲ ου ϲυμφερι γαμηϲαι ˙

ὁ δε ειπεν αυτοιϲ ου παντεϲ χωρουϲι τον λογον τουτον αλλ οιϲ δεδοτε

ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ εκ κοιλιαϲ μρϲ εγεννηθηϲαν ουτωϲ · και ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ ευνουχιϲθηϲαν ϋπο των ανων και ειϲιν ευνουχοι οιτινεϲ ευνουχιϲαν εαυτουϲ δια την βαϲιλειαν των ουνων : ο δυναμενοϲ χωριν χωριτω :

τοτε προϲηνεχθηϲαν αυτω πεδια ϊνα ταϲ χιραϲ επιθη αυτοιϲ και προϲευξητε οι δε μαθητε επετιμηϲαν αυτοιϲ

ὁ δε ιϲ ειπεν αυτοιϲ αφετε τα πεδια και μη κωλυετε αυτα ελθιν προϲ εμε των γαρ τοιουτων εϲτιν η βαϲιλια των ουνων :

και επιθιϲ ταϲ χιραϲ επ αυτουϲ επορευθη εκειθεν

και ϊδου ειϲ προϲελθων αυτω ειπεν διδαϲκαλε τι αγαθον ποιηϲαϲ ζωην αιωνιον κληρονομηϲω :

ὁ δε ειπεν αυτω τι με ερωταϲ περι του αγαθου ειϲ εϲτιν ὁ αγαθοϲ ει δε θελιϲ ειϲ την ζωην ειϲελθιν τηρηϲον ταϲ εντολαϲ :

ποιαϲ φηϲιν : ο δε ιϲ ειπεν το ου φονευϲιϲ ου ψευδομαρτυρηϲιϲ

τιμα τον πρα και την μρα και αγαπηϲειϲ τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον

λεγι αυτω ο νεανιϲκοϲ παντα ταυτα εφυλαξα τι ετι ϋϲτερω :

εφη αυτω ο ιϲ ει θελιϲ τελιοϲ γενεϲθε ϋπαγε πωληϲον ϲου τα ϋπαρχοντα και δοϲ πτωχοιϲ και εξετε θηϲαυρον ενν ουνω και δευρο ακολουθι μοι

ακουϲαϲ δε ο νεανιϲκοϲ απηλθεν λυπουμενοϲ ην γαρ εχων κτηματα πολλα ˙

ὁ δε ιϲ ειπεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου αμην λεγω ϋμιν οτι πλουϲιοϲ δυϲκολωϲ ειϲελευϲετε ειϲ την βαϲιλιαν των ουνω

παλιν δε λεγω ϋμιν οτι ευκοπωτερον εϲτιν καμηλον δια τρηματοϲ ραφιδοϲ ειϲελθιν η πλουϲιον ειϲ την βαϲιλιαν του θυ

ακουϲαντεϲ οι μαθηται εξεπληϲϲοντο ϲφοδρα λεγοντεϲ τιϲ αρα δυνατε ϲωθηνε

εμβλεψαϲ δε ο ιϲ ειπεν αυτοιϲ τουτο αδυνατον εϲτιν παρα δε θω δυνατα παντα

τοτε αποκριθειϲ ο πετροϲ ειπεν αυτω ϊδου ημιϲ αφηκαμεν παντα και ηκολουθηϲαμεν ϲοι τι αρα εϲται ημιν ·

ο δε ιϲ ειπεν αυτοιϲ αμην λεγω ϋμιν οτι ϋμιϲ οι ακολουθηϲαντεϲ μοι εν τη παλινγενεϲια οταν καθιϲη ο υϲ του ανου επι θρονου δοξηϲ αυτου καθηϲεϲθε και αυτοι επι · ιβ · θρονουϲ κρινοντεϲ ταϲ ιβ φυλαϲ του ιηλ

και παϲ οϲτιϲ αφηκεν αδελφουϲ η αδελφαϲ η πρα η μρα η γυναικα η τεκνα η αγρουϲ ενεκα του εμου ονοματοϲ ˙ εκατονταπλαϲιονα λημψετε και ζωην αιωνιον κληρονομηϲι

πολλοι δε εϲοντε εϲχατοι πρωτοι και πρωτοι εϲχατοι

ομοια γαρ εϲτιν η βαϲιλια των ουρανων ανω οικοδεϲποτη οϲτιϲ εξηλθεν αμα πρωϊ μιϲθωϲαϲθε εργαταϲ ειϲ τον αμπελωνα αυτου

ϲυμφωνηϲαϲ δε μετα των εργατων εκ δηναριου την ημεραν απεϲτιλεν αυτουϲ ειϲ τον αμπελωνα αυτου

και εξελθων περι τριτην ωραν ειδεν αλλουϲ εϲτωταϲ εν τη αγορα αργουϲ

και εκεινοιϲ ειπεν ϋπαγετε και ϋμιϲ ειϲ τον αμπελωνα μου και ο εαν η δικεον δωϲω ϋμιν

οι δε απηλθον παλιν δε εξελθων περι εκτην και ενατην ωραν εποιηϲεν ωϲαυτωϲ

περι δε την ενδεκατην εξηλθεν ευρεν αλλουϲ εϲτωταϲ και λεγει αυτοιϲ τι ωδε εϲτηκατε ολην την ημεραν αργοι

λεγουϲιν αυτω οτι ουδιϲ εμιϲθωϲατο λεγει αυτοιϲ ϋπαγετε και ϋμιϲ ειϲ τον αμπελωνα

οψιαϲ δε γενομενηϲ λεγι ο κϲ του αμπελωνοϲ τω επιτροπω αυτου καλεϲον τουϲ εργαταϲ και αποδοϲ τον μιϲθον αρξαμενοϲ απο των εϲχατων εωϲ των πρωτων

και ελθοντεϲ οι περι την ενδεκατην ωραν ελαβον ανα δηναριον

ελθοντεϲ δε οι πρωτοι ενομιϲαν οτι πλιονα λημψονται και ελαβον το ανα δηναριον και αυτοι

λαβοντεϲ δε εγογγυζον κατα του οικοδεϲποτου

λεγοντεϲ ουτοι οι εϲχατοι μιαν ωραν εποιηϲαν και ϊϲουϲ αυτουϲ ημιν εποιηϲαϲ τοιϲ βαϲταϲαϲι το βαροϲ τηϲ ημεραϲ και τον καυϲωνα

ο δε αποκριθειϲ ενι αυτων ειπεν ετερε ουχ αδικω ϲε ουχι δηναριου ϲυνεφωνηϲαϲ μοι

αρον το ϲον και ϋπαγε θελω δε τουτω ω εϲχατω δουναι ωϲ και ϲυ

η ουκ εξεϲτιν μοι ο θελω ποιηϲε εν τοιϲ εμοιϲ η ο οφθαλμοϲ ϲου πονηροϲ εϲτιν οτι εγω αγαθοϲ ειμι

ουτωϲ εϲοντε οι εϲχατοι πρωτοι και οι πρωτοι εϲχατοι

και αναβενων ο ιϲ ιϲ ϊεροϲολυμα παρελαβεν τουϲ ιβ κατ ϊδιαν και εν τη οδω ειπεν αυτοιϲ

ϊδου αναβενομεν ιϲ ϊεροϲολυμα και ο υϲ του ανθρωπου παραδοθηϲετε τοιϲ αρχιερευϲιν και γραμματευϲιν και κατακρινουϲιν αυτον ειϲ θανατον

και παραδωϲουϲιν αυτον τοιϲ εθνεϲιν ειϲ το εμπεξε και μαϲτιγωϲε και ϲταυρωϲε τη τριτη ημερα εγερθηϲετε ˙

τοτε προϲηλθεν αυτω η μητηρ των ϋϊων ζεβεδαιου μετα των ϋϊων αυτηϲ προϲκυνουϲα και αιτουϲα τι παρ αυτου

ο δε ειπεν αυτη τι θελιϲ λεγι αυτω ειπε ϊνα καθιϲωϲιν ουτοι οι δυο ϋϊοι μου ειϲ εκ δεξιων και ειϲ εξ ευωνυμων ϲου εν τη βαϲιλια ϲου

αποκριθιϲ δε ο ιϲ ειπεν ουκ οιδατε τι αιτιϲθε δυναϲθε πιειν το ποτηριον ο εγω μελλω πινιν λεγουϲιν αυτω δυναμεθα

λεγι αυτοιϲ το μεν ποτηριον μου πιεϲθε το δε καθιϲαι εκ δεξιων μου και εξ ευωνυμων ουκ εϲτιν εμον δουνε αλλ οιϲ ητοιμαϲται ϋπο του πρϲ μου

και ακουϲαντεϲ οι δεκα ηρξαντο αγανακτιν περι των δυο αδελφων

ὁ δε ιϲ προϲκαλεϲαμενοϲ αυτουϲ ειπεν οιδατε οτι οι αρχοντεϲ των εθνων κατακυριευουϲιν αυτων και οι μεγαλοι κατεξουϲιαζουϲιν αυτων

ουχ ουτωϲ εϲτε εν ϋμιν αλλ οϲʼ εαν θελη εν ϋμιν μεγαϲ γενεϲθε εϲτε ϋμων διακονοϲ

και οϲ αν θελη εν ϋμιν εινε πρωτοϲ εϲτε ϋμων δουλοϲ

ωϲπερ ο υϲ του ανθρωπου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονηϲε και δουνε την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων

και εκπορευομενων αυτων απο ϊεριχω ηκολουθηϲεν οχλοϲ πολυϲ

και ϊδου δυο τυφλοι καθημενοι παρα την οδον ακουϲαντεϲ ο ιϲ παραγει εκραξαν λεγοντεϲ ελεηϲον ημαϲ ιυ ϋϊε δαδ

ο δε οχλοϲ επετιμηϲεν αυτοιϲ ϊνα ϲιωπηϲωϲιν οι δε πολλω μαλλον εκραξαν λεγοντεϲ κε ελεηϲον ημαϲ υυ δαδ

και ϲταϲ ο ιϲ εφωνηϲεν αυτουϲ και ειπεν τι θελετε ποιηϲω ϋμιν

λεγουϲιν αυτω κε ϊνα ανυγωϲιν οι οφθαλμοι ϋμων

ϲπλαγχνιϲθειϲ δε ὁ ιϲ ηψατο των οφθαλμων αυτου και ευθεωϲ ανεβλεψαν και ηκολουθηϲαν αυτω

και οτε ηγγιϲαν ιϲ ϊεροϲολυμα και ηλθεν ειϲ βηθφαγη προϲ το οροϲ των ελεων τοτε ο ιϲ απεϲτιλεν · βν · μαθηταϲ

λεγων αυτοιϲ πορευεϲθε ειϲ την κωμην την κατεναντει ϋμων και ευθυϲ ευρηϲετε ονον δεδεμενην και πωλον μετ αυτηϲ λυϲαντεϲ αγαγετε μοι

και εαν τιϲ υμιν ειπη τι · ερειτε οτι ο κϲ αυτου χριαν εχει ευθυϲ δε αποϲτελι αυτουϲ

τουτο δε γεγονεν ϊνα πληρωθη το ρηθεν δια του προφητου λεγοντοϲ

ειπατε τη θυγατρι ϲιων › ϊδου ο βαϲιλευϲ ϲου › ερχετε ϲοι πραϋϲ › και επιβεβηκωϲ › επι ονον και επι › πωλον ϋϊον ϋπο› ζυγιου

πορευθεντεϲ δε οι μαθηται και ποιηϲαντεϲ καθωϲ προϲεταξεν αυτοιϲ ο ιϲ

ηγαγον την ονον και τον πωλον και επεθηκαν επ αυτων τα ϊματια και εκαθιϲαν επανω επ αυτων

ο δε πλιϲτοϲ οχλοϲ εϲτρωϲαν εαυτων τα ϊματια εν τη οδω αλλοι δε εκοπτον κλαδουϲ απο των δενδρων και εϲτρωϲαν εν τη οδω

οι δε οχλοι οι προαγοντεϲ αυτον και οι ακολουθουντεϲ εκραζον λεγοντεϲ ωϲαννα τω υυω δαδ ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ εν ονοματι κυ ωϲαννα εν τοιϲ ϋψιϲτοιϲ

και ελθοντοϲ αυτου ϊϲ ϊεροϲολυμα εϲιϲθη παϲα η πολιϲ λεγουϲα τιϲ εϲτιν ουτοϲ

οι δε οχλοι ελεγον ουτοϲ εϲτιν ο προφητηϲ ιϲ ο απο ναζαρεθ τηϲ γαλιλεαϲ

και ειϲηλθεν ιϲ ειϲ το ϊερον και εξεβαλεν πανταϲ τουϲ πωλουνταϲ και αγοραζονταϲ εν τω ϊερω και ταϲ τραπεζαϲ των κολλυβιϲτων κατεϲτρεψεν και ταϲ καθεδραϲ των πωλουντων ταϲ περιϲτεραϲ

και λεγι αυτοιϲ γεγραπται ο οικοϲ μου οικοϲ προϲευχηϲ κληθηϲετε ϋμιϲ δε αυτον ποιειτε ϲπηλεον ληϲτων

και προϲελθοντεϲ αυτω τυφλοι και χωλοι εν τω ϊερω και εθεραπευϲεν αυτουϲ

ϊδοντεϲ δε οι αρχιεριϲ και οι γραμματιϲ τα θαυμαϲια α εποιηϲεν και τουϲ παιδαϲ τουϲ κραζονταϲ εν τω ϊερω και λεγονταϲ ωϲαννα τω ϋϊω δαδ ηγανακτηϲαν

και ειπαν αυτω ακουειϲ τι ουτοι λεγουϲιν ο δε ιϲ λεγι αυτοιϲ ναι ουδεποτε ανεγνωτε › εκ ϲτοματοϲ νηπι›ων και θηλαζον›των κατηρτιϲω ενον

και καταλιπων αυτουϲ εξηλθεν ειϲ βηθανιαν και ηϋλιϲθη εκει

πρωϊ δε επαναγαγων ειϲ την πολιν επιναϲεν

και ϊδων ϲυκην μιαν επι τηϲ οδου ηλθεν επ αυτην και ουδεν εν αυτη ει μη φυλλα μονον και λεγει αυτη μηκετι εκ ϲου καρποϲ γενοιτο ειϲ τον αιωνα και εξηρανθη παραχρημα η ϲυκη

και ϊδοντεϲ οι μαθητε εθαυμαϲαν λεγοντεϲ πωϲ παραχρημα εξηρανθη η ϲυκη

αποκριθειϲ δε ο ιϲ ειπεν αυτοιϲ αμην λεγω ϋμιν εαν εχητε πιϲτιν και μη διακριθητε ου μονον το τηϲ ϲυκηϲ ποιηϲετε αλλα καν τω ορι τουτω ειπητε αρθητι και βληθητι ειϲ την θαλαϲϲαν γενηϲετε :

και παντα οϲα αν αιτηϲητε εν τη προϲευχη πιϲτευοντεϲ λημψεϲθε :