Codex Sinaiticus: Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:3
το ουν χοιριον προϲ τουτο ειπεν ου κολληθηϲη φηϲιν ανοιϲ τοιουτοιϲ οιτινεϲ ειϲιν ομοιοι χοιρων τουτεϲτιν οταν ϲπαταλωϲιν επιλανθανονται του κυ οταν δε ϋϲτερουνται επιγινωϲκουϲιν τον κν ωϲ και ο κϲ οταν τρωγει τον κυριον ουκ οιδεν οταν δε επικραυγαζει και λαβων παλιν ϲιωπα ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:4
ουτε φαγη τον αετον · ουδε τον οξυπτερον ουδε τον ϊκτινα ουτε τον κορακα ου μη φηϲιν κολληθηϲη ουδε ομοιωθηϲη ανοιϲ τοιουτοιϲ οιτινεϲ ουκ οιδαϲιν δια κοπου και ϊδρωτοϲ εαυτοιϲ ποριζειν την τροφην αλλα αρπαζουϲιν τα αλλοτρια εν ανομια αυτων και περιτηρουϲιν εν ακερεοϲυνη περιπατουντεϲ και περιβλεπονται τινα εκδυϲωϲιν δια την πλεονεξιαν ωϲ και τα ορνεα ταυτα μονα εαυτοιϲ ου ποριζει την τροφην αλλα και τα καθημενα εκζητει πωϲ αλλοτριαϲ ϲαρκαϲ φαγη οντα λοιμα τη πονηρια αυτων
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:5
και ου φαγη φηϲιν ϲμυρναν · ουδε πωλυπαν ουδε ϲηπιαν ου μη φαγωϲιν ου μη φηϲιν ομοιωθηϲη ανοιϲ τοιουτοιϲ οιτινεϲ ειϲιν αϲεβειϲ ειϲ τελοϲ και κεκριμενοι ηδη τω θανατω ωϲ και ταυτα τα ϊχθυδια μονα επικαταρατα τα εν τω βυθω νηχεται μη κολυμβωντα ωϲ και τα λοιπα αλλα εν τη γη κατω του βυθου κατοικι ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:6
αλλα και τον δαϲυποδα ου μη φαγη προϲ τι ου μη γενη παιδοφθοροϲ ουδε ομοιωθηϲη τοιϲ τοιουτοιϲ οτι λαογωοϲ κατ ενιαυτον πλεονεκτι την αφοδευϲιν οϲα γαρ ετη ζη τοϲαυταϲ εχει τρυπαϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:7
αλλ ουδε την ϋεναν φαγη ου μη φηϲιν γενη μοιχοϲ ουδε φθορευϲ ουδε ομοιωθηϲη τοιϲ τοιουτοιϲ προϲ τι οτι το ζωον τουτο παρ ενιαυτον αλλαϲϲει την φυϲιν και ποτε μεν αρρεν ποτε θηλυ γεινεται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:8
αλλα και την γαλην εμιϲηϲεν καλωϲ ου μη φηϲιν γενηθηϲ τοιουτοϲ οιουϲ ακουομεν ανομιαϲ ποιουνταϲ εν τω ϲωματι δι ακαθαρϲιαν ουδε ταιϲ την ανομιαν ποιουϲαι εν τω ϲτοματι και ακαθαρϲια κολληθηϲει το γαρ ζωον τουτο τω ϲτοματι κυει
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:9
περι μεν των βρωματων λαβων μωυϲηϲ τρια δογματα ουτωϲ εν πνι ελαληϲεν οι δε κατ επιθυμιαν τηϲ ϲαρκοϲ ωϲ περι βρωϲεωϲ προϲεδεξαντο
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:10
λαμβανι δε των αυτων τριων δογματων γνωϲιν δαυειδ και λεγει μακαριοϲ ανηρ οϲ ουκ επορευθη εν βουλη αϲεβων καθωϲ και οι ιχθυεϲ πορευονται εν ϲκοτι ειϲ τα βαθη · και εν οδω αμαρτωλων ουκ εϲτη καθωϲ οι δοκουντεϲ φοβιϲθαι τον κν αμαρτανουϲιν ωϲ οι χοιροι και επι καθεδραν λοιμων ουκ εκαθιϲεν καθωϲ τα πετινα καθημενα ειϲ αρπαγην · εχε τελιωϲ και περι τηϲ βρωϲεωϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:11
παλιν λεγει μωυϲηϲ και φαγεϲθαι παν διχηλουν και μαρυκουμενον τι λεγει οτι την τροφην λαμβανων οιδεν τον τρεφοντα αυτον και επ αυτω αναπαυομενοϲ ευφρενεϲθαι δοκει · καλωϲ ειπεν βλεπων την εντολην τι ουν λεγει κολλαϲθαι μετα των φοβουμενων τον κν μετα των μελετουντων ο ελαβον διαϲταλμα ρηματοϲ εν τη καρδια μετα των λαλουντων τα δικαιωματα κυ και τηρουντων μετα των ειδοτων οτι η μελετη εϲτιν εργον ευφροϲυνηϲ και αναμαρυκωμενοντον λογον του κυ τι δε το διχηλουν οτι και ο δικαιοϲ εν τουτω τω κοϲμω περιπατι και τον αγιον ο αιωνα εκδεχεται βλεπετε πωϲ ˙ ενομοθετηϲεν μωϋϲηϲ καλωϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 10:12
αλλα ποθεν εκεινοϲ ταυτα νοηϲαι η ϲυνιεναι ημειϲ δε δικαιωϲ νοηϲαντεϲ ταϲ εντολαϲ δικαιωϲ λαλουμεν ωϲ ηθεληϲεν ο κϲ δια τουτο περιετεμεν ταϲ ακοαϲ ημων και ταϲ καρδιαϲ ινα ϲυνιωμεν ταυτα ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:1
ζητηϲωμεν ταυτα ει εμεληϲεν τω κω προεφανερωϲεν περι του ϋδατοϲ και περι του ϲταυρου περι μεν του υδατοϲ γεγραπται επι τον ϊϲλʼ πωϲ το βαπτιϲμα το φερον αφεϲιν αμαρτιων ου μη προϲδεξονται αλλ εαυτοιϲ οικοδομηϲουϲιν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:2
λεγει γαρ ο προφητηϲ εκϲτηθι ουνε και επι τουτω πλιον φραξατω η γη οτι δυο και πονηρα εποιηϲεν ο λαοϲ ουτοϲ εμε εγκατελιπον πηγην ζωηϲ και εαυτοιϲ ωρυξαν βοθρον θανατου
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:3
μη πετρα ερημοϲ εϲτιν το οροϲ το αγιον μου ϲεινα εϲεϲθαι γαρ ωϲ πετινου νοϲϲοι ανεπταμενοι νοϲϲιαϲ αφειρημενοι
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:4
και παλιν λεγει ο προφητηϲ εγω πορευϲομαι εμπροϲθεν ϲου και ορη ομαλιω και πυλαϲ χαλκαϲ ϲυντριψω και μοχλουϲ ϲιδηρουϲ ϲυνκλαϲω και δωϲω ϲοι θηϲαυρουϲ ϲκοτουϲ αποκρυφουϲ αορατουϲ ϊνα γνωϲιν οτι εγω κϲ ο θϲ και κατοικηϲειϲ εν ϋψηλω ϲπηλαιω πετραϲ ϊϲχυραϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:5
και το υδωρ αυτου πιϲτον βαϲιλεα μετα δοξηϲ οψεϲθε και η ψυχη υμων μελετηϲει φοβον κυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:6
και παλιν εν αλλω προφητη λεγει και εϲται ο ταυτα ποιων ωϲ το ξυλον το πεφυτευμενον παρα ταϲ διεξοδουϲ των ϋδατων ο τον καρπον αυτου δωϲει εν καιρω αυτου και το φυλλον αυτου ουκ απορυηϲεται και παντα οϲα αν ποιη κατευοδωθηϲεται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:7
ουχ ουτωϲ οι αϲεβειϲ ουχ ουτωϲ αλλ η ωϲ ο χνουϲ ον εκριμοϲ απο προϲωπου τηϲ γηϲ · δια τουτο ουκ αναϲτηϲονται οι αϲεβειϲ εν κριϲει · ουδε αμαρτωλοι εν βουλη δικαιων οτι γεινωϲκι κϲ οδον δικαιων και οδοϲ αϲεβων απολιται ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:8
αιϲθανεϲθαι πωϲ το υδωρ και τον ϲταυρον επι το αυτο ωριϲεν τουτο γαρ λεγι μακαριοι οι επι τον ϲταυρον ελπιϲαντεϲ κατεβηϲαν ειϲ το ϋδωρ οτι τον μεν μιϲθον λεγει εν καιρω αυτου τοτε φηϲιν αποδωϲω νυν δε ο λεγει τα φυλλα ουκ απορυηϲεται τουτο λεγει οτι παν ρημα ο εαν εξελευϲεται εξ υμων δια του ϲτοματοϲ υμων εν πιϲτι και αγαπη εϲται και επιϲτροφην και ελπιδα πολλοιϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:9
και παλιν εταιροϲ προφητηϲ λεγει και ην η γη του ϊακωβʼ επαινουμενη παρα παϲαν την γην τουτο λεγει το ϲκευοϲ του πνϲ αυτου δοξαζει
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:10
ειτα τι λεγει και ην ποταμοϲ ελκων εκ δεξιων και ανεβαινεν εξ αυτου δενδρα ωραια και οϲ αν φαγη εξ αυτων ζηϲεται ειϲ τον αιωνα ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 11:11
οτι ημιϲ μεν καταβενομεν ειϲ το ϋδωρ γεμοντεϲ αμαρτιων και ρυπου και αναβενομεν καρποφορουντεϲ εν τη καρδια και τον φοβον και την ελπιδαν ειϲ τον ιν εν τω πνι εχοντεϲ και οϲ αν φαγη απο τουτων ζηϲεται ειϲ τον αιωνα τουτο λεγει οϲ αν φηϲιν ακουϲη τουτων λαλουμενων και πιϲτευϲει ζηϲεται ειϲ τον αιωνα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:1
ομοιωϲ παλιν περι του ϲταυρου οριζει εν αλλω προφητη λεγων οτι και ποτε ταυτα ϲυντελεϲθηϲεται λεγει κϲ οταν ξυλον κλιθη και αναϲτη και οταν εκ ξυλου αιμα ϲταξη εχειϲ παλιν περι του ϲταυρου και του ϲταυρουϲθαι μελλοντοϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:2
λεγει δε παλιν τω μωϋϲη πολεμουμενου του ιηλʼ ϋπο των αλλοφυλων και ϊνα ϋπομνηϲει αυτουϲ πολεμουμενουϲ οτι δια ταϲ αμαρτιαϲ αυτων παρεδοθηϲαν ειϲ θανατον λεγει ειϲ την καρδιαν μωϲεωϲ το πνα ϊνα ποιηϲη τυπον του ϲταυρου του μελλοντοϲ παϲχειν οτι εαν μη φηϲιν ελπιϲωϲιν επ αυτω ειϲ τον αιωνα πολεμηθηϲονται τιθηϲιν ουν μωυϲηϲ εν εφ εν οπλον εν μεϲω τηϲ πυγμηϲ και ϋψηλοτεροϲ ϲταθιϲ παντων εξετινεν ταϲ χιραϲ και ουτωϲ παλιν ενικα τον ιν ειτα οποταν καθιλεν εθανατουντο ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:3
προϲ τι ϊνα γνωϲιν οτι ου δυνανται ϲωθηναι εαν μη επ αυτω ελπιϲωϲιν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:4
και παλιν εν ετερω προφητη λεγει ολην την ημεραν εξεπεταϲα ταϲ χειραϲ μου προϲ λαον απιθη και αντιλεγοντα οδω δικαια μου ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:5
παλιν μωϲηϲ ποιει τυπον του ιυ οτι δι αυτον παθειν και αυτοϲ ζωοποιηϲει ον δοξουϲιν απολωλεκεναι εν ϲημιω πιπτοντοϲ του ϊϲλʼ εποιηϲεν γαρ κϲ παντα οφιν δακνιν αυτουϲ και απεθνηϲκον επιδη η παραβαϲιϲ δια του οφεωϲ εν ευα εγενετο ϊνα ελεγξη αυτουϲ οτι δια την παραβαϲιν αυτων ειϲ θλιψιν θανατου παραδοθηϲονται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:6
περαϲ γε τοιουτοϲ μωϋϲηϲ εντιλαμενοϲ ουκ εϲτιν ϋμιν ουτε χωνευτον ουτε γλυπτον ειϲ θν ϋμιν αυτοϲ ποιει ϊνα τυπον του ιυ δειξει ποιει ουν μωυϲηϲ χαλκουν οφιν και τιθηϲιν ενδοξωϲ και κηρυγματι καλι τον λαον
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:7
ελθοντεϲ ουν επι το αυτο εδεοντο μωϲεωϲ ϊνα περι αυτων ανενεγκη δεηϲιν περι τηϲ ϊαϲεωϲ αυτων ειπεν δε μωϲηϲ προϲ αυτουϲ οταν φηϲιν δηχθη τιϲ ϋμων ελθετω επι τον οφιν τον επι του ξυλου επικειμενον και ελπιϲατω πιϲτευϲαϲ οτι αυτοϲ ων νεκροϲ δυναται ζωοποιηϲαι και παραχρημα ϲωθηϲεται και ουτωϲ εποιουν εχειϲ παλιν και εν τουτοιϲ την δοξαν του ιυ οτι εν αυτω παντα και ειϲ αυτον ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:8
τι λεγει παλιν μωυϲηϲ ιυ υιω ναυη επιθεϲ αυτω τουτο το ονομα οντι προφητη ϊνα μονον ακουϲη οτι παϲ ο λαοϲ οτι ο πατηρ ϲου παντα φανεροι περι του υιου ιυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:9
λεγει ουν μωυϲηϲ ιυ ϋϊω ναυη επιθειϲ τουτο ονομα αποτε επεμπεν αυτον καταϲκοπον τηϲ γηϲ λαβε βιβλιον ειϲ ταϲ χιραϲ ϲου και γραψον α λεγει κϲ οτι εκκοψειϲ εκ ριζων τον οικον παντα του αμαληκʼ · ο ϋιοϲ του θυ επ εϲχατων των ημερων
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:10
ειδε παλιν ιϲ ουχι ϋιοϲ ανου αλλα υϊοϲ του θυ τυπω δε εν ϲαρκι φανερωθειϲ επι ουν μελλουϲιν οτι χϲ ϋϊοϲ δαδ εϲτιν αυτοϲ ο προφητευει δαδ φοβουμενοϲ και ϲυνιων την πλανην των αμαρτωλων . ειπεν κϲ τω κω μου καθου εκ δεξιων μου εωϲ αν θω τουϲ εχθρουϲ ϲου ϋποποδιον των ποδων ϲου
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 12:11
και παλιν λεγει ουτωϲ ηϲαϊαϲ · ειπεν κϲ τω κω μου ου εκρατηϲεν τηϲ δεξιαϲ αυτου επακουϲε αυτου εθνη και ϊϲχυν βαϲιλεων διαρρηξω ειδε πωϲ δαδ λεγει αυτον κν και υν ου λεγει ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:1
ειδωμεν δε ει ουτοϲ ο λαοϲ κληρονομει ο πρωτοϲ και η διαθηκη ειϲ ημαϲ η ειϲ εκινουϲ ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:2
ακουϲατε ουν περι του λαου τι λεγει η γραφη εδειτο δε ιϲαακʼ περι ρεβεκκαϲ τηϲ γυναικοϲ αυτου οτι ϲτιρα ην και ϲυνελαβεν ειτα εξηλθεν ρεβεκκα πυθεϲθαι παρα κυ και ειπεν κϲ προϲ αυτην δυο εθνη εν τη γαϲτρι ϲου και δυο λαοι εν τη κοιλια ϲου και ϋπερεξει λατοϲε λαου και ο μειζον δουλευϲει τω ελαϲϲονι
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:3
αιϲθανεϲθαι οφιλεται τιϲ ο ϊϲακ και τιϲ η ρεβεκκα και επι τινων δεδιχεν οτι μειζων ο λαοϲ ουτοϲ η εκεινοϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:4
και εν αλλη προφητια λεγει φανερωτερον ο ϊακωβ προϲ ιωϲηφʼ τον υιον αυτου λεγων ϊδου ουκ εϲτερεϲεν με κϲ του προϲωπου ϲου προϲαγαγε μοι τουϲ ϋϊουϲ ϲου · ϊνα ευλογηϲω αυτουϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:5
και προϲηγαγεν εφραιμ και μαναϲϲη θελων τον εφραιμ ϊνα ευλογηϲη οτι πρεϲβυτεροϲ ην ο γαρ ϊωϲηφ προϲηγαγεν ειϲ την δεξιαν χειραν του πρϲ ιακωβ ειδεν δε ϊακωβʼ τυπον τω πνι του λαου του μετοξυ και τι λεγει και εποιηϲεν ιακωβ εναλλαξ ταϲ χιραϲ αυτου και επεθηκεν την δεξιαν επι την κεφαλην μαναϲϲη του δευτερου και νεωτερου · και ευλογηϲεν αυτον και ειπεν ϊωϲηφʼ · προϲ ϊακωβ μεταθεϲ ϲου την δεξιαν επι την κεφαλην εφραιμ οτι πρωτοτοκοϲ μου υ̇ϊοϲ εϲτιν · και ειπεν ϊακωβʼ · προϲ ιακωβʼ · οιδα τεκνον οιδα αλλ ο μιζων δουλευϲει τω ελαϲϲονι και ουτοϲ δε ευλογηθηϲεται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:6
βλεπετε επι τινων εοικεν τον λαον τουτον ειναι πρωτον και τηϲ διαθηκηϲ κληρονομον .
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 13:7
ει ουν ετι και δια του αβρααμ εμνηϲθη απεχομεν το τελιον τηϲ γνωϲεωϲ ημων τι ουν λεγει τω αβρααμ · οτε μονοϲ πιϲτευϲαϲ ετεθη ειϲ δικαιοϲυνην ϊδου τεθικα ϲε αβρααμʼ πρα εθνων των πιϲτευοντων δι ακροβυϲτιαν τω θω
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:1
ναι αλλα ειδωμεν ει η διαθηκη ην ωμοϲεν δουναι τοιϲ πατραϲιν δουναι τω λαω ει δεδωκεν · δεδωκεν · αυτοι δε ουκ εγενοντο αξιοι λαβειν δια ταϲ αμαρτιαϲ αυτων
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:2
λεγει γαρ ο προφητηϲ και ην μωϋϲηϲ νηϲτευων εν ορι ϲινα του λαβειν την διαθηκην κυ προϲ τον λαον ημεραϲ τεϲϲερακοντα και νυκταϲ μν και ελαβεν μωϲηϲ παρα κυ ταϲ δυο πλακαϲ ταϲ γεγραμμεναϲ τω δακτυλω τηϲ χειροϲ κυ εν πνι και λαβων μωϲηϲ κατεφερεν προϲ τον λαον δουναι ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:3
και ειπεν κϲ προϲ μωϲην μωϲη μωϲη καταβηθι το ταχοϲ οτι ο λαοϲ ϲου ον εξηγαγεϲ εκ γηϲ αιγυπτου ηνομηϲεν και ϲυνηκεν μωϲηϲ οτι εποιηϲαν εαυτοιϲ χωνευματα και ερρειψεν εκ των χιρων και ϲυνετριβηϲαν αι πλακεϲ τηϲ διαθηκηϲ κυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:4
μωϲηϲ μεν ελαβεν αυτοι δε ουκ εγενοντο αξιοι πωϲ δε ημιϲ ελαβομεν μαθετε μωϲηϲ θεραπων ων ελαβεν · αυτοϲ δε κϲ ημιν εδωκεν ειϲ λαον κληρονομιαϲ δι ημαϲ ϋπομιναϲ ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:5
εφανερωθη δε εινα κακινοι τελιωθωϲιν τοιϲ αμαρτημαϲιν και ημιϲ δια του κληρονομουντοϲ διαθηκην κυ ιυ λαβωμεν […]ϲ ειϲ τουτο ητοιμαϲθη ϊνα αυτοϲ φανιϲ ταϲ ηδη δεδαπανημεναϲ ημων καρδιαϲ τω θανατω και παραδεδομεναϲ τη τηϲ πλανηϲ ανομια λυτρωϲαμενοϲ εκ του ϲκοτουϲ διαθηται εν ημιν διαθηκην λογω
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:6
γεγραπται γαρ πωϲ αυτω ο πατηρ εντελλεται λυτρωϲαμενον ημαϲ εκ του ϲκοτουϲ εαυτω ητοιμαϲε λαον αγιον
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:7
λεγει ουν ε ο προφητηϲ εγω κϲ ο θϲ ϲου εκαλεϲα ϲε εν δικαιοϲυνη και κρατηϲω τηϲ ι χιροϲ ϲου και ϊϲχυϲω ϲε και εδωκα ϲε ειϲ διαθηκην γενουϲ ειϲ φωϲ εθνων ανοιξε οφθαλμουϲ τυφλων και εξαγαγειν εκ δεϲμων πεπεδημενουϲ και εξ οικου φυλακηϲ καθημενουϲ εν ϲκοτι γινωϲκομεν ουν ποθεν ελυτρωθημεν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:9
παλιν ο προφητηϲ λεγει πνα κυ επ εμε ου εινεκεν εχριϲεν με ευαγγελιϲαϲθαι πτωχοιϲ απεϲταλκεν με ειαϲαϲθαι τουϲ ϲυντετριμμενουϲ την καρδιαν κηρυξαι αιχμαλωτοιϲ αφεϲιν και τυφλοιϲ αναβλεψιν καλεϲε ενιαυτον κυ δεκτον και ημεραν ανταποδοϲεωϲ παρακαλεϲε πανταϲ τουϲ πενθουνταϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 14:8
παλιν ο προφητηϲ λεγει ϊδου τεθεικα ϲε ειϲ φωϲ εθνων του ειναι ειϲ ϲωτηριαν εωϲ εϲχατου τηϲ γηϲ · ουτωϲ λεγει κϲ ο λυτρωϲαμενοϲ ϲε θϲ ιηλ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:1
οτι ουν και περι του ϲαββατου γεγραπται εν τοιϲ δεκα λογοιϲ εν οιϲ ελαληϲεν εν τω ορι ϲινα προϲ μωϲην κατα προϲωπον και αγιαϲαται το ϲαββατον κυ χερϲιν καθαραιϲ και καρδια καθαρα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:2
και εν εταιρω λεγει εαν φυλαξωϲιν οι ϋϊοι μου το ϲαββατον τοτε επιθηϲω το ελεοϲ μου επ αυτουϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:3
το ϲαββατον λεγει εν αρχη τηϲ κτιϲεωϲ · και εποιηϲεν ο θϲ εν εξ ημεραιϲ τα εργα των χιρων αυτου και ϲυνετελεϲεν τη ημερα τη εβδομη και κατεπαυϲεν αυτην και ηγιαϲεν αυτην
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:4
προϲεχετε τεκνα τι λεγει το ϲυνετελεϲεν εν εξ ημεραιϲ τουτο λεγει οτι εν εξακιϲχιλιοιϲ ετεϲιν ϲυντελεϲι κϲ τα ϲυνπαντα η γαρ ημερα παρ αυτω ϲημαινι χιλια ετη αυτοϲ δε μοι μαρτυρι λεγων ϊδου ημερα κυ εϲται ωϲ χιλια ετη ουκουν τεκνα εν εξ ημεραιϲ εν τοιϲ εξακιϲχιλιοιϲ ετεϲιν · ϲυντελεϲθηϲεται τα ϲυνπαντα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:5
και κατεπαυϲεν τη ημερα τη ε ζν τουτο λεγει οταν ελθων ο υϲ αυτου καταργηϲει τον καιρον και κρινι τουϲ αϲεβειϲ · και αλλαξει τον ηλιον και τουϲ αϲτεραϲ και την ϲεληνην τοτε καλωϲ καταπαυϲεται τη ημερα τη εβδομη ·
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:6
περαϲ γε τοι λεγει αγιαϲειϲ αυτην χερϲιν καθαραιϲ και καρδια καθαρα ει ουν ην ο θϲ ημεραν ηγιαϲεν νυν τιϲ δυναται αγιαϲαι καθαροϲ ων τη καρδια εν παλιν πεπλανημεθα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:7
ει δε ου αρα τοτε καλωϲ καταπαυομενοι αγιαϲομεν αυτην οτε δυνηϲομεθα αυτοι δικαιωθεντεϲ και απολαβοντεϲ την επαγγελιαν μηκετι ουϲηϲ τηϲ ανομιαϲ καινων δε γεγονοτων παντων ϋπο του κυ ου δυνηϲομεθα αυτην αγιαϲε αυτοι γαρ αγιαϲθεντεϲ πρωτον :
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:8
περαϲ γε τοι λεγει αυτοιϲ ταϲ νεομηνιαϲ υμων και τα ϲαββατα υκ ανεχομαι οραται πωϲ λεγει ου τα νυν ϲαββατα δεκτα αλλα ο πεποιηκα εν ω καταπαυϲαϲ τα παντα αρχην ημεραϲ ογδοηϲ ποιηϲω ο εϲτιν αλλου κοϲμου αρχην
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 15:9
διο και αγομεν την ημεραν την ογδοην ειϲ ευφροϲυνην εν η και ο ιϲ ανεϲτη εκ νεκρων και φανερωθειϲ ανεβη ειϲ ουνουϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:1
ετι δε και περι του ναου ερω ϋμιν ωϲ πλανωμενοι οι ταλαιπωροι ειϲ την οικοδομην ηλπιϲαν και ουκ επι τον θν αυτων τον ποιηϲαντα αυτουϲ ωϲ οντα οικον θυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:2
ϲχεδον ειϲ τα εθνη γαρ αφιερωϲαν γαρ αυτον εν τω ναω αλλα πωϲ λεγει κϲ καταργων αυτον μαθεται τιϲ εμετρηϲεν τον ουρανον ϲπιθαμη η την γην δρακει ουκ εγω λεγει κϲ ο ουνοϲ μοι θρονοϲ η δε γη υποποδιον των ποδων μου ποιον οικον οικοδομηϲεται μοι η τιϲ τοποϲ τηϲ καταπαυϲεωϲ μου εγνωκαται οτι ματαια η ελπιϲ ϋμων
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:3
περαϲ γε τοι παλιν λεγει ϊδου οι καθελοντεϲ τον ναον τουτον αυτοι οικοδομηϲουϲιν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:4
δια γαρ το πολεμιν αυτουϲ καθηρεθη ϋπο των εχθρων νυν και αυτοι και οι των εχθρων υπηρεται ανοικοδομηϲωϲιν αυτον
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:5
παλιν ωϲ εμελλεν η πολιϲ και ο λαοϲ και ο ναοϲ ϊηλ παραδιδοϲθαι εφανερωθη λεγει γαρ η γραφη · και εϲται επ εϲχατων των ημερων και παραδωϲει κϲ τα προβατα τηϲ νομηϲ και την μανδραν και τον πυργον αυτων ειϲ καταφθοραν και εγενετο καθ α ελαληϲεν κϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:6
ζητηϲωμεν δε ει εϲτιν ναοϲ θυ εϲτιν οπου αυτοϲ λεγει ποιειν και καταρτιζειν γεγραπται γαρ και εϲται τηϲ εβδομαδοϲ ϲυντελουμενηϲ ει οικοδομηθηϲεται ναοϲ θυ ενδοξωϲ επι τω ονοματι κυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:7
ευριϲκω ουν οτι εϲτιν ναοϲ πωϲ ουν οικοδομηθηϲεται επι τω ονοματι κυ μαθεται προ του υμαϲ πιϲτευϲαι τω θω ημων το κατοικητηριον τηϲ καρδιαϲ φθαρτον και αϲθενεϲ ωϲ αληθωϲ οικοδομητοϲ ναοϲ δια χιροϲ οτι ην πληριϲ μεν ειδωλολατριαϲ και ην οικοϲ δαιμονιων δια το ποιειν ει οϲα ην εναντια τω θω
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:8
οικοδομηθηϲεται δε επι τω ονοματι κυ · μαθετε προ του ϋμαϲ πιϲτευ προϲεχετε δε ινα ο ναοϲ του θυ ενδοξωϲ οικοδομηθη πωϲ μαθεται λαβοντεϲ την αφεϲιν των αμαρτιων και ελπιϲαντεϲ επι το ονομα εγενομεθα κενοι παλιν εξ αρχηϲ κτιζομενοι διο εν τω κατοικητηριω ημων αληθωϲ ο θϲ κατοικει εν ημιν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:9
πωϲ ο λογοϲ αυτου τηϲ πιϲτεωϲ ‾‾ η κληϲιϲ τηϲ επαγγελιαϲ · ‾‾ η ϲοφια των δικαιωματων ‾‾ αι εντολαι τηϲ διδαχηϲ ‾‾ αυτοϲ εν ημιν προφητευων ‾‾ αυτοϲ εν ημιν κατοικων ‾‾ τοιϲ τω θανατω δεδουλωμενοιϲ ανυγων ημιν την θυραν του ναου · ‾‾ εϲτιν ϲτομα μετανοιαν διδουϲ ημιν ειϲαγει ειϲ τον αφθαρτον ναον
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 16:10
ο γαρ ποθων ϲωθηναι βλεπει ουκ ειϲ τον ανον αλλα ειϲ τον εν αυτω κατοικουντα και λαλουντα επ αυτω εκπληϲϲομενοϲ επι τω μηδεποτε μητε του λεγοντοϲ τα ρηματα ακηκοεναι εκ του ϲτοματοϲ μητε αυτοϲ ποτε επιτεθυμηκεναι ακουειν τουτο εϲτιν πνικοϲ ναοϲ οικοδομουμενοϲ τω κω
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 17:1
εφ οϲον ην εν δυνατω και απλοτητι δηλωϲε ϋμιν ελπιζει μου η ψυχη παραλελιπεναι τι
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 17:2
εαν γαρ περι των ενεϲτωτων η μελλοντων γραφω υμιν ου μη νοηϲηται δια το εν παραβολαιϲ κειϲθε ταυτα μεν ουτωϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 18:1
μεταβωμεν δε εφ ετεραν και γνωϲιν και διδαχην οδοι δυο ειϲιν διδαχηϲ και εξουϲιαϲ η του φωτοϲ και η του ϲκοτουϲ διαφθορα δε πολλη των δυο οδων εφ ηϲ μεν γαρ ειϲιν τεταγμενοι φωταγωγοι αγγελοι του θυ εφ οιϲ δε αγγελοι του ϲατανα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 18:2
και ο μεν εϲτιν κϲ απο αιωνων και ειϲ τουϲ αιωναϲ ο δε αρχων καιρου του νυν τηϲ ανομιαϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:1
η ουν οδοϲ του φωτοϲ εϲτιν τοιαυτη εαν τιϲ θελων οδον οδευειν επι τον ωριϲμενον τοπον ϲπευϲη τοιϲ εργοιϲ αυτου εϲτιν ουν η δοθιϲα ημιν γνωϲιϲ του περιπατιν εν ταυτη τοιαυτη
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:2
αγαπηϲειϲ τον ποιηϲαντα ϲε φοβηθηϲη τον ϲε πλαϲαντα · δοξαϲειϲ τον ϲε λυτρωϲαμενον εκ θανατου · εϲη απλουϲ τη καρδια · και πλουϲιοϲ τω πνι · ου κολληθηϲη μετα πορευομενων εν οδω θανατου · μιϲηϲειϲ παν ο ουκ εϲτιν αρεϲτον τω θω μιϲηϲειϲ παϲαν ϋποκριϲιν · ου μη εγκαταλιπηϲ εντολαϲ κυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:3
ουχ υψωϲειϲ ϲεαυτον εϲη δε ταπινοφρων κατα παντα ουχ αριϲ επι ϲεαυτον δοξαν ου λημψη βουλην πονηραν κατα του πληϲιον ϲου ου δωϲειϲ τη ψυχη ϲου θραϲοϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:4
ου πορνευϲειϲ ου μοιχευϲειϲ ου παιδοφθορηϲιϲ ου μη ϲου ο λογοϲ του θυ εξελθη εν ακαθαρϲια ˙ τινων · ου λημψη προϲωπον · ελεγξε τινα επι παραπτωματι · εϲη πραϋϲ εϲη ηϲυχιοϲ εϲη τρεμων τουϲ λογουϲ ουϲ ηκουϲαϲ ου μνηϲικακηϲειϲ τω αδελφω ϲου
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:5
ου μη διψυχηϲειϲ ποτερον εϲται η ου ου μη λαβηϲ επι ματαιω το ονομα ϲου αγαπηϲειϲ τον πληϲιον ϲου υπερ τον εχθρον ϲου την ψυχην ϲου ου φονευϲειϲ τεκνον εν φθορα ουδε παλιν γεννηθεν αποκτενειϲ ου μη αρειϲ την χειρα ϲου απο του υιου ϲου η απο τηϲ θυγατροϲ ϲου αλλα απο νεοτητοϲ διδαξειϲ φοβον θυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:6
ου μη γενη επιθυμων τα του πληϲιον ϲου ου μη γενη πλεονεκτηϲ ουδε κολληθηϲη εκ ψυχηϲ ϲου μετα υψηλων · αλλα μετα ταπινων και δικαιων αναϲτραφηϲη · τα ϲυμβαινοντα ϲοι ενεργηματα ωϲ αγαθα προϲδεξη ειδωϲ οτι ανευ θυ ουδεν γεινεται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:7
ουκ εϲη διγνωμων ουδε γλωϲϲωδηϲ ϋποταγη κυριοιϲ ωϲ τυπω θυ · αιϲχυνη και φοβω ου μη επιταξειϲ δουλω ϲου η παιδιϲκη εν πικρια τοιϲ επι τον αυτον θν ελπιζουϲιν μηποτε ου μη φοβηθηϲονται τον επ αμφοτεροιϲ θν οτι ουκ ηλθεν κατα προϲωπον καλεϲε αλλ εφ ουϲ το πνα ητοιμαϲεν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:8
κοινωνηϲειϲ εν παϲιν τω πληϲιον ϲου και ουκ ερειϲ ϊδια ειναι ει γαρ εν τω αφθαρτω κοινωνοι εϲτε ποϲω μαλλον εν τοιϲ θνητοιϲ · ουκ εϲη προγλωϲϲοϲ παγιϲ γαρ το ϲτομα θανατου οϲον δυναϲε υπερ τηϲ ψυχηϲ ϲου αγνευϲιϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:9
μη γεινου προϲ μεν το λαβειν εκτινων ταϲ χιραϲ προϲ δε το δουναι ϲυϲπων αγαπηϲειϲ ωϲ κορην του οφθαλμου ϲου παντα τον λαλουντα ϲοι τον λογον κυ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:10
μνηϲθηϲη ημεραν κριϲεωϲ νυκτοϲ και ημεραϲ και εκζητηϲειϲ καθ εκαϲτην ημεραν η δια λογου κοπιων τι και πορευομενοϲ ειϲ το παρακαλεϲε και μελετων ειϲ το ϲωϲαι ψυχην τω λογω η δια των χιρων ϲου εργαϲη ειϲ λυτρον αμαρτιων ϲου
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:11
ου διϲταϲιϲ δουναι ουδε διδουϲ γογγυϲη γνωϲη δε τιϲ ο του μιϲθου καλοϲ ανταποδοτηϲ φυλαξειϲ α παρελαβεϲ μητε προϲθιϲ μητε αφαιρων ειϲ τελοϲ μιϲηϲειϲ πονηρον και κρινειϲ δικαιωϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 19:12
ου ποιηϲειϲ ϲχιϲμα ειρηνευϲειϲ μαχομενουϲ ϲυναγαγων εξομολογηϲει εν αμαρτιαιϲ ϲου ου προϲεξειϲ επι προϲευχην εν ϲυνιδηϲει πονηρα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 20:1
η δε του μελανοϲ οδοϲ εϲτιν ϲκολιαϲ και καταραϲ μεϲτη οδοϲ γαρ εϲτιν θανατου αιωνια μετα τιμωριαϲ εν η εϲτιν απολλυντα την ψυχην αυτων ειδωλολατρια θραϲυτηϲ ϋψοϲ δυναμεωϲ ϋποκριϲιϲ διπλοκαρδια μοιχια φονοϲ αρπαγη υπερηφανια παραβαϲειϲ δολοϲ · κακια · αυθαδια φαρμακια αφοβια
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 20:2
διωκται των αγαθων · μιϲουντεϲ αληθιαν αγαπωντεϲ ψευδη · ου γινωϲκοντεϲ μιϲθον δικαιοϲυνηϲ ου κολλωμενοι αγαθω ου κριϲει δικαια χηρα και ορφανω ου προϲεχοντεϲ αγρυπνουντεϲ ουκ ειϲ φοβον θυ αλλα επι το πονηρον ων μακραν και πορρω πραυτηϲ και υπομονη αγαπωντεϲ ματαιοτητα διωκοντεϲ ανταποδομα ουκ ελεωντεϲ πτωχον ου πονουντεϲ επι καταπονουμενω · ευχεριϲ εν καταλαλια ου γινωϲκοντεϲ τον ποιηϲαντα αυτουϲ φονιϲ τεκνων φθοριϲ πλαϲματοϲ θυ αποϲτρεφομενοι τον ενδεομενον και καταπονουντεϲ τον θλιβομενον πλουϲιων παρακλητοι πενητων ανομοι κριται πανταμαρτητοι
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:1
καλον εϲτιν μαθοντα τα δικαιωματα του κυ οϲα γεγραπται εν τουτοιϲ περιπατειν ο γαρ ταυτα ποιων εν τη βαϲιλεια του θυ δοξαϲθηϲεται ο εκεινα εκλεγομενοϲ μετα των εργων αυτου ϲυναπολιται δια τουτο αναϲταϲειϲ δια τουτο ανταποδομα
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:2
ερωτω τουϲ ϋπερεχονταϲ ει τινα μου γνωμηϲ αγαθηϲ λαμβανεται ϲυμβουλιαν εχετε μεθ εαυτων ειϲ ουϲ εργαϲηϲθε το καλον μη ενλιπηται
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:3
ενγυϲ η ημερα εν η ϲυναπολιται παντα τω πονηρω εγγυϲ ο κϲ και ο μιϲθοϲ αυτου
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:4
ετι και ετι ερωτω υμαϲ εαυτων γεινεϲθαι νομοθεται αγαθων εαυτων μενετε ϲυμβουλοι πιϲτοι αρα εξ υμων παρρηϲιαν ϋποκριϲιν
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:5
ο δε θϲ ο του παντοϲ κοϲμου κυριευων δωη υμιν ϲοφιαν ˙ ϲυνεϲιν · επιϲτημην · γνωϲιν των δικαιωματων αυτου υπομονην
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:6
γιγνεϲθε δε εκζητουντεϲ τι ζητι κϲ αφ υμων και ποιειται ϊνα ευρεθηται εν ημερα κριϲεωϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:7
ει δε τι εϲτιν αγαθου μνια μνημονευεται μου μελετωντεϲ ταυτα ϊνα και η επιθυμια και η αγρυπνια ειϲ τι αγαθον χωρηϲη ερωτω υμαϲ χαριν αιτουμενοϲ
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:8
εωϲ ετι το καλον ϲκευοϲ εϲτιν μεθ υμων μη ενλιπηται μηδενι εαυτων αλλα ϲυνεχωϲ εκζητιται ταυτα και αναπληρουται παϲαν εντολην εϲτιν γαρ αξια
- Βαρναβᾶ ἐπιϲτολή 21:9
διο μαλλον εϲπουδαϲα γραψε αφ ων ηδυνηθην ϲωζεϲθαι · αγαπηϲ τεκνα και ιρηνηϲ ο κϲ τηϲ δοξηϲ και παϲηϲ χαριτοϲ μετα του πνϲ ϋμων :
← Previous — showing 101–194 of 194
A Transcription of the Codex Sinaiticus, by the Codex Sinaiticus Project (D.C. Parker, Amy Myshrall, T.A.E. Brown, Rachel Kevern, H.A.G. Houghton, with the INTF Munster), via github.com/itsee-birmingham/codex-sinaiticus and codexsinaiticus.org. Licensed CC BY-NC-SA 3.0: noncommercial re-use with attribution, derivatives under the same terms. The text given here is the first hand; later correctors are recorded in the source and are not merged into it. Licence: CC BY-NC-SA 3.0. Source.