Amos

Sefaria · Tanakh > Prophets · 146 sections

1.1
Mowy Amosa, który należał do hodowców trzód z Tekoa zwiastowane o Israelu za czasów Uzjasza, króla Judy, i za czasów Jerobeama, syna Joasza, króla israelskiego, na dwa lata przed trzęsieniem ziemi. I rzekł:
1.2
Wiekuisty huczy z Cyonu, a z Jerozolimy odzywa się gromem swoim; przeto więdną niwy pasterzy a usycha szczyt Karmelu.
1.3
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Damaszku i dla czterech nie cofnę tego - dlatego że młócili cierlicami żelaznemi Gilead.
1.4
Przeto zeszlę ogień na dom Chazaela, aby pochłonął zamki Ben-Hadada.
1.5
I skruszę zawory Damaszku i wytępię mieszkańców z doliny Awen i dzierżącego berło z Beth-Eden; a lud aramejski pójdzie na wygnanie do Kir, rzecze Wiekuisty.
1.6
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Gazy i dla czterech nie cofnę tego - dla tego że uprowadzili całe osady brańców, aby je wydać Edomowi.
1.7
Przeto zeszlę ogień na mury Gazy, aby pochłonął zamki jej.
1.8
I wytępię mieszkańca z Aszdodu a dzierżącego berło z Aszkelonu, i zwrócę rękę Moję na Ekron, i zaginie szczątek Pelisztów, rzecze Pan, Wiekuisty.
1.9
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Coru dla czterech nie cofnę tego: dla tego że wydali całe osady brańców Edomowi, a nie pamiętali na przymierze bratnie.
1.10
Przeto zeszlę ogień na mury Coru, aby pochłonął zamki jego.
1.11
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Edomu i dla czterech nie cofnę tego: Dla tego, że ścigał mieczem brata swego, tłumiąc współczucie swoje, że gniew jego szarpał bezustannie, a zapalczywość swoją chował wiecznie.
1.12
Przeto zeszlę ogień na Theman, aby pochłonął zamki Bocry.
1.13
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków synów Ammonu i dla czterech nie cofnę tego: Dla tego, że rozcinali brzemienne kobiety Gileadu celem rozszerzenia granicy swojej.
1.14
Przeto rozniecę ogień w murach Rabby, aby pochłonął zamki jej przy dźwięku surmy, w dzień walki, podczas nawałnicy, w dzień zawieruchy.
1.15
I pójdzie król ich na wygnanie, on i książęta jego społem, rzecze Wiekuisty.
2.1
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Moabu i dla czterech nie cofnę tego: Dla tego, że spalił kości króla Edomu na proch wapienny.
2.2
Przeto zeszlę ogień na Moab, aby pochłonął zamki Keryjotu, i zginie w tumulcie Moab przy dźwięku surmy, przy odgłosie trąb.
2.3
I zgładzę władykę z pośród niego, a wszystkich panów jego uśmiercę wraz z nim, rzecze Wiekuisty.
2.4
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Judy i dla czterech nie cofnę tego: Dla tego, że wzgardzili zakonem Wiekuistego, a ustaw Jego nie przestrzegali; a otumaniły ich mamidła, za któremi szli ojcowie ich.
2.5
Przeto zeszlę ogień na Judę, aby pochłonął zamki jego.
2.6
Tak rzecze Wiekuisty: Dla trzech występków Israela i dla czterech nie cofnę tego: Dla tego, że sprzedali za pieniądze niewinnego, a biednego za parę sandałów.
2.7
Pożądają prochu ziemi na głowie biednych, a drogę uciśnionych skrzywiają; syn zaś i ojciec zdążają do jednej dziewczyny, aby znieważyć imię Moje święte.
2.8
A na szatach zastawionych rozkładają się przy każdym ołtarzu, a wino grzywnami wyduszone zapijają w domu bogów swoich.
2.9
A Ja wytępiłem Emorejczyka przed obliczem ich, którego wysokość była jako wysokość cedrów a stał silnie niby dęby, i ściąłem owoc jego z wierzchu wraz z korzeniami jego u dołu.
2.10
Ja wszak wywiodłem was z ziemi Micraim i prowadziłem was po pustyni czterdzieści lat, abyście zajęli ziemię Emorejczyka.
2.11
I wzbudzałem z synów waszych proroków, a z młodzieńców waszych nazyreów - czyż nie tak, synowie Israela? rzecze Wiekuisty.
2.12
Ale wyście poili nazyreów winem, a prorokom nakazywaliście, mówiąc: nie prorokujcie!
2.13
Otóż Ja ścisnę ziemię pod wami, tak jako ciśnie wóz natłoczony snopami.
2.14
I udaremniona będzie ucieczka dla chyżego, i nie zdoła silny natężyć mocy swojej, ani ocali bohater własnego życia swego.
2.15
A dzierżący łuk nie ostoi się, a szybkonogi nie uciecze, ani ocali mknący na rumaku życia swego.
2.16
A kto najodważniejszego serca jest między rycerstwem, bezbronnie on zbiegnie dnia onego, rzecze Wiekuisty.
3.1
Słuchajcie słowa tego, które wyrzekł Wiekuisty o was, synowie Israela, o całym rodzie, który wywiodłem z ziemi Micraim, mówiąc:
3.2
Tylko was poznałem z pośród wszystkich rodów ziemi, przeto i was nawiedzę za wszystkie winy wasze.
3.3
Czyż pójdzie dwóch razem, gdyby się ze sobą nie zmówili?
3.4
Czyż wyda lwiątko głos swój z legowiska, gdyby czegoś nie pochwyciło?
3.5
Czyż spadnie ptak usidlony na ziemię, gdyby sideł dlań nie było? Czyż podniesie się połapka sama z ziemi, jeżeliby w niej nic nie uwięzło?
3.6
Czyż zagrzmi surma w mieście, a lud się nie zatrwoży? - tak i niema klęski w mieście, gdy tego Wiekuisty nie sprawia.
3.7
Albowiem nie uczyni Pan, Wiekuisty, nic, zanim nie objawi postanowienia swego sługom swoim, prorokom.
3.8
Gdy lew ryczy - któżby się nie uląkł? Gdy Pan, Wiekuisty, przemawia - któżby nie zwiastował?
3.9
Obwołajcie po zamkach w Aszdodzie, i po zamkach w ziemi Micraim, a powiedźcie: Zbierzcie się na góry Szomronu, a zobaczcie wielkie zamieszki w niem i grabieże w pośrodku jego!
3.10
Nie umieją wszak uczciwie postępować, rzecze Wiekuisty, oni którzy gromadzą zdzierstwa i łupiestwa w zamkach swoich.
3.11
Przeto rzecze tak Pan, Wiekuisty: Oto wróg wokoło tej ziemi, a strąci on z ciebie potęgę twoję, a ograbione zostaną zamki twoje.
3.12
Tak rzecze Wiekuisty: Jako wyrywa pasterz z paszczęki lwiej dwa udźce, albo odkrawek ucha, tak wyrwani będą synowie Israela rozpierający się w Szomronie na wezgłowiach dywanów albo na adamaszkach łożnic.
3.13
Słuchajcie i oświadczcie to domowi Jakóba, rzecze Pan, Wiekuisty, Bóg zastępów.
3.14
Zaprawdę, dnia, którego nawiedzę występki Israela na nim, nawiedzę też ofiarnice Bethela, że odcięte zostaną narożniki ofiarnicy i runą na ziemię.
3.15
I roztrącę pałac zimowy wraz z pałacem letnim, że znikną te pałace z kości słoniowej, a nadejdzie koniec na domy liczne, rzecze Wiekuisty.
4.1
Słuchajcie słowa tego wy, krowy baszańskie, któreście na górze Szomronu, co to ograbiacie biednych a uciskacie ubogich, co to wołacie do panów swoich: dostarczcie, abyśmy piły!
4.2
Zaprzysiągł Pan, Wiekuisty na świętość swoję: Zaprawdę, nadejdą dni na was, gdy wyciągną was na hakach, a potomstwo wasze na wędach rybackich.
4.3
Ujdziecie wtedy przez wyłomy, każda wprost przed siebie, ale rzucone będziecie do haremów, rzecze Wiekuisty.
4.4
Idźcie tylko do Bethel a sprzeniewierzajcie się! W Gilgal mnóżcie występki, a składajcie z każdym porankiem rzeźne ofiary wasze, co trzeciego dnia dziesięciny wasze!
4.5
Palcie z zakisu dziękczynienie, a obwieszczajcie głośno ofiary dobrowolne, obwołajcie! Bo takeście sobie upodobali, synowie Israela, rzecze Wiekuisty.
4.6
A jakkolwiek i Ja wam dałem czystość zębów we wszystkich miastach waszych i niedostatek chleba we wszystkich siedzibach waszych, nie nawróciliście się jednak do Mnie, rzecze Wiekuisty.
4.7
A jakkolwiek powstrzymałem od was deszcz na trzy miesiące przed żniwem, a spuszczając ustawicznie deszcz na jedno miasto, nie spuszczałem go na miasto drugie; - bywało, że jeden łan zroszony został, gdy łan drugi, nie zroszony, usechł.
4.8
I jakkolwiek wleczono się z dwóch i trzech miast do miasta jednego, aby wody się napić, nie mogąc pragnienia ugasić; wyście jednak nie nawrócili się do Mnie, rzecze Wiekuisty.
4.9
Uderzyłem was śniecią i rdzą; pełnię ogrodów i winnic, i fig, i oliwników waszych pochłonął chrząszcz. A jednak nie nawróciliście się do Mnie, rzecze Wiekuisty.
4.10
Posłałem na was mór, jak niegdyś na Micrejczyków; pobiłem mieczem młodzieńców waszych, nie licząc pojmania rumaków waszych, i wniosłem zagar obozów waszych prosto w nozdrza wasze. A jednak nie nawróciliście się do Mnie, rzecze Wiekuisty.
4.11
Burzyłem w pośród was, jako burzył niegdyś Bóg Sodomę i Gomorę, że staliście się jako głownia wydobyta z pożaru. A jednak nie nawróciliście się do Mnie, rzecze Wiekuisty.
4.12
Przeto uczynię ci tak Israelu - a iż ci tak uczynić chcę, szykuj się przeciw Bogu swojemu Israelu!
4.13
Bo zaiste jest to Ten, który góry ukształtował a wichry stworzył, który oznajmia człowiekowi jaka myśl jego, który zorzę ranną w mrok przeistacza, a po wyżynach ziemi kroczy - Wiekuisty, Bóg zastępów imię Jego!
5.1
Słuchajcie słowa tego, które wygłaszam przeciw wam jako pieśń żałobną, wy z domu Israela!
5.2
Padła, nie może się więcej podnieść dziewica israelska, legła na ziemi swojej, nikt, nie podźwignie jej!
5.3
Albowiem tak rzecze Pan, Wiekuisty: Miasto, które wystawia tysiąc, zachowa stu, a które wystawia stu, zachowa dziesięciu w domu Israela.
5.4
Albowiem tak rzecze Wiekuisty do domu Israela: Podążajcie do Mnie, abyście zachowali życie!
5.5
A nie podążajcie do Bethel, a Gilgal nie zwiedzajcie, a do Beer-Szeby nie pielgrzymujcie. Bo Gilgal w niewolę pójdzie, a Bethel w niwecz się obróci.
5.6
Podążajcie do Boga, abyście zachowali życie! Inaczej przeniknie jako ogień do domu Józefa, a będzie on pożerał, a nikt nie ugasi Bethela.
5.7
Którzy obracacie w piołun prawo, a sprawiedliwość na ziemię rzucacie (zwróćcie się ku Temu).
5.8
Który uczynił plejady i Oriona a odmienia w poranek mrok śmiertelny, a dzień na noc ściemnia; który wzywa wody morza, a rozlewa je na oblicze ziemi, Wiekuisty imię Jego!
5.9
Który błyska zagubą na mocarzy, tak że zaguba na twierdze przypada.
5.10
Nienawidzą tego, który karci w bramie, a tym, który szczerze przemawia brzydzą się.
5.11
Przeto jednak, że depczecie biednego, a dary w zbożu bierzecie od niego: to zbudujecie wprawdzie domy z ciosu, ale nie będziecie w nich mieszkać, zasadzicie winnice rozkoszne, ale nie pić wam wina z nich.
5.12
Bo wiem to: mnogie są występki wasze, liczne grzechy wasze! wy ciemięzcy sprawiedliwego, którzy okup bierzecie, a sprawę ubogich w bramie skrzywiacie.
5.13
Przeto milczy roztropny czasu tego, bo czas to zły.
5.14
Podążajcie za dobrem, a nie za złem, abyście życie zachowali! Wtedy dopiero będzie Wiekuisty, Bóg zastępów, z wami, jakoście mówili.
5.15
Miejcie w nienawiści zło, a miłujcie dobro; ustanówcie w bramie prawo! Może zmiłuje się wtedy Wiekuisty, Bóg zastępów nad szczątkiem Józefa!
5.16
Przeto rzecze tak Wiekuisty zastępów, Pan: Po wszystkich placach będzie narzekanie, a po wszystkich ulicach wołać będą: biada, biada! I wzywać będą rataja do płaczu, a do narzekania biegłych w pieśniach żałobnych.
5.17
I we wszystkich winnicach też będzie narzekanie, gdyż w pośrodku twoim przeciągnę, rzecze Wiekuisty.
5.18
Biada tym, którzy łakną dnia Wiekuistego! Cóż wam po tym dniu Wiekuistego? Jest on wszak ciemnością a nie światłem!
5.19
Tak jak gdyby kto uciekał przed lwem, a spotkał go niedźwiedź: a gdy w końcu do domu wszedł, a oparł się ręką o ścianę, ukąsił go wąż.
5.20
Zaprawdę! Ciemnością jest dzień Wiekuistego, a nie światłem, mrocznym on i bez jasności!
5.21
Nienawidzę, gardzę uroczystościami waszemi, a wstrętne Mi świąteczne zgromadzenia wasze.
5.22
Gdy Mi składacie całopalenia i ofiary wasze śniedne - nie przyjmuję ich, a na opłatne ofiary sprawione z karmnych cieląt nie spoglądam.
5.23
Usuń odemnie wrzawę pieśni twoich; dźwięku lutni twoich słuchać nie chcę!
5.24
Niechaj raczej potoczy się jako woda prawo, a sprawiedliwość jako potok bystry!
5.25
Izaliście Mi ofiary rzeźne i śniedne składali na puszczy przez czterdzieści lat, wy z domu Israela?
5.26
I tak unieść wam Sikkuta, króla waszego, i Kijuna z rzeźbami waszemi, gwiazdę bóstwa waszego, któreście poczynili sobie.
5.27
I uprowadzę was po za Damesek, rzecze Wiekuisty, Bóg zastępów imię Jego!
6.1
Biada bezpiecznym na Cyonie, i dufnym na górze Szomronu, owym znakomitym najprzedniejszego z ludów, do których schodzi się dom Israela!
6.2
Zajdźcie do Kalneh rozejrzcie się, a przejdźcie ztamtąd do Chamath Wielkiego, a zstąpcie do Gath w Filistei: Czy lepsze one niż te królestwa, czyż większa dziedzina ich od dziedziny waszej?
6.3
Którzy spłoszyć chcą dzień niedoli, a zbliżają siedziby zdzierstwa.
6.4
Którzy rozciągają się na łożach z kości słoniowej, a rozpierają na dywanach, zajadają tuczne barany z trzody, a młode cielce z obory.
6.5
Którzy pobrzękują na strunach lutni, jako Dawid wymyślili sobie narzędzia muzyczne.
6.6
Którzy zapijają z roztruchanów wino, a najprzedniejszym olejkiem się namaszczają, ale nie boleją nad pogromem Józefa!
6.7
Przeto pójdą teraz na wygnanie na czele brańców, a skończy się zgiełk rozpierających się.
6.8
Zaprzysiągł Pan Wiekuisty na życie swe, rzecze Wiekuisty, Bóg zastępów: Brzydzę się przepychem Jakóba, a zamków jego nienawidzę, i wydam miasto i pełnię jego.
6.9
A jeżeli zostanie dziesięć osób w jednym domu, i te pomrą.
6.10
A gdy wyniesie którego krewny, albo który go palić ma, uprzątając zwłoki z domu, a zapyta jednego w zakątkach domu: Jestże kto jeszcze przy tobie? Wtedy ten odpowie: skończyło się! i doda: Cicho! aby tylko nie wspomniano o tem - w imię Wiekuistego!
6.11
Bo oto Wiekuisty rozkaże a roztrąca dom większy w rumowiska, a dom mniejszy w zwaliska.
6.12
Czyż zdołają rumaki po skale biegać, albo czyż można tam orać wołami? Boście obrócili w truciznę prawo, a owoc sprawiedliwości w piołun.
6.13
Którzy cieszycie się nicestwem, którzy powiadacie: Izaliśmy mocą naszą nie zdobyli sobie sławy?
6.14
Ale oto Ja wzbudzę przeciwko wam, domu Israela, rzecze Wiekuisty, Bóg zastępów, naród, który was ściśnie od okolicy Chamath aż do potoku stepowego.

Bible in Polish, trans. Izaak Cylkow, 1841 - 1908 [pl]. Via Sefaria (sefaria.org), Sefaria-Export. Version source: http://bibliepolskie.pl/ Licence: Public Domain. Source.