Hymn 5 To Aphrodite

Perseus Greek · Perseus Greek · 293 sections

201
αἰεὶ ἀφʼ ὑμετέρης γενεῆς εἶδός τε φυήν τε.
202
ἦ τοι μὲν ξανθὸν Γανυμήδεα μητιέτα Ζεὺς
203
ἥρπασε ὃν διὰ κάλλος, ἵνʼ ἀθανάτοισι μετείη
204
καί τε Διὸς κατὰ δῶμα θεοῖς ἐπιοινοχοεύοι,
205
θαῦμα ἰδεῖν, πάντεσσι τετιμένος ἀθανάτοισι,
206
χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων νέκταρ ἐρυθρόν.
207
Τρῶα δὲ πένθος ἄλαστον ἔχε φρένας, οὐδέ τι ᾔδει,
208
ὅππη οἱ φίλον υἱὸν ἀνήρπασε θέσπις ἄελλα·
209
τὸν δὴ ἔπειτα γόασκε διαμπερὲς ἤματα πάντα
210
καί μιν Ζεὺς ἐλέησε, δίδου δέ οἱ υἷος ἄποινα,
211
ἵππους ἀρσίποδας, τοί τʼ ἀθανάτους φορέουσι.
212
τούς οἱ δῶρον ἔδωκεν ἔχειν· εἶπεν δὲ ἕκαστα
213
Ζηνὸς ἐφημοσύνῃσι διάκτορος Ἀργειφόντης,
214
ὡς ἔοι ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἶσα θεοῖσιν.
215
αὐτὰρ ἐπειδὴ Ζηνὸς ὅ γʼ ἔκλυεν ἀγγελιάων,
216
οὐκέτʼ ἔπειτα γόασκε, γεγήθει δὲ φρένας ἔνδον,
217
γηθόσυνος δʼ ἵπποισιν ἀελλοπόδεσσιν ὀχεῖτο.
218
ὣς δʼ αὖ Τιθωνὸν χρυσόθρονος ἥρπασεν Ἠώς,
219
ὑμετέρης γενεῆς, ἐπιείκελον ἀθανάτοισι.
220
Βῆ δʼ ἴμεν αἰτήσουσα κελαινεφέα Κρονίωνα,
221
ἀθάνατόν τʼ εἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα·
222
τῇ δὲ Ζεὺς ἐπένευσε καὶ ἐκρήηνεν ἐέλδωρ.
223
νηπίη, οὐδʼ ἐνόησε μετὰ φρεσὶ πότνια Ἠὼς
224
ἥβην αἰτῆσαι ξῦσαί τʼ ἄπο γῆρας ὀλοιόν.
225
τὸν δʼ ἦ τοι εἵως μὲν ἔχεν πολυήρατος ἥβη,
226
Ἠοῖ τερπόμενος χρυσοθρόνῳ, ἠριγενείῃ
227
ναῖε παρʼ Ὠκεανοῖο ῥοῇς ἐπὶ πείρασι γαίης·
228
αὐτὰρ ἐπεὶ πρῶται πολιαὶ κατέχυντο ἔθειραι
229
καλῆς ἐκ κεφαλῆς εὐηγενέος τε γενείου,
230
τοῦ δʼ ἦ τοι εὐνῆς μὲν ἀπείχετο πότνια Ἠώς,
231
αὐτὸν δʼ αὖτʼ ἀτίταλλεν ἐνὶ μεγάροισιν ἔχουσα,
232
σίτῳ τʼ ἀμβροσίῃ τε καὶ εἵματα καλὰ διδοῦσα.
233
ἀλλʼ ὅτε δὴ πάμπαν στυγερὸν κατὰ γῆρας ἔπειγεν,
234
οὐδέ τι κινῆσαι μελέων δύνατʼ οὐδʼ ἀναεῖραι,
235
ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
236
ἐν θαλάμῳ κατέθηκε, θύρας δʼ ἐπέθηκε φαεινάς.
237
τοῦ δʼ ἦ τοι φωνὴ ῥέει ἄσπετος, οὐδέ τι κῖκυς
238
ἔσθʼ, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.
239
οὐκ ἂν ἐγώ γε σὲ τοῖον ἐν ἀθανάτοισιν ἑλοίμην
240
ἀθάνατόν τʼ εἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα.
241
ἀλλʼ εἰ μὲν τοιοῦτος ἐὼν εἶδός τε δέμας τε
242
ζώοις ἡμέτερός τε πόσις κεκλημένος εἴης,
243
οὐκ ἂν ἔπειτά μʼ ἄχος πυκινὰς φρένας ἀμφικαλύπτοι.
244
νῦν δέ σε μὲν τάχα γῆρας ὁμοίιον ἀμφικαλύψει
245
νηλειές, τό τʼ ἔπειτα παρίσταται ἀνθρώποισιν,
246
οὐλόμενον, καματηρόν, ὅτε στυγέουσι θεοί περ.
247
αὐτὰρ ἐμοὶ μέγʼ ὄνειδος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
248
ἔσσεται ἤματα πάντα διαμπερὲς εἵνεκα σεῖο,
249
οἳ πρὶν ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας, αἷς ποτε πάντας
250
ἀθανάτους συνέμιξα καταθνητῇσι γυναιξί,
251
τάρβεσκον· πάντας γὰρ ἐμὸν δάμνασκε νόημα.
252
νῦν δὲ δὴ οὐκέτι μοι στόμα χείσεται ἐξονομῆναι
253
τοῦτο μετʼ ἀθανάτοισιν, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἀάσθην,
254
σχέτλιον, οὐκ ὀνοταστόν, ἀπεπλάγχθην δὲ νόοιο,
255
παῖδα δʼ ὑπὸ ζώνῃ ἐθέμην βροτῷ εὐνηθεῖσα.
256
τὸν μέν, ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃ φάος ἠελίοιο,
257
Νύμφαι μιν θρέψουσιν ὀρεσκῷοι βαθύκολποι,
258
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος μέγα τε ζάθεόν τε·
259
αἵ ῥʼ οὔτε θνητοῖς οὔτʼ ἀθανάτοισιν ἕπονται.
260
δηρὸν μὲν ζώουσι καὶ ἄμβροτον εἶδαρ ἔδουσι
261
καί τε μετʼ ἀθανάτοισι καλὸν χορὸν ἐρρώσαντο.
262
τῇσι δὲ Σειληνοὶ καὶ ἐύσκοπος Ἀργειφόντης
263
μίσγοντʼ ἐν φιλότητι μυχῷ σπείων ἐροέντων.
264
τῇσι δʼ ἅμʼ ἢ ἐλάται ἠὲ δρύες ὑψικάρηνοι
265
γεινομένῃσιν ἔφυσαν ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ,
266
καλαί, τηλεθάουσαι, ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν.
267
ἑστᾶσʼ ἠλίβατοι, τεμένη δέ ἑ κικλήσκουσιν
268
ἀθανάτων· τὰς δʼ οὔ τι βροτοὶ κείρουσι σιδήρῳ·
269
ἀλλʼ ὅτε κεν δὴ μοῖρα παρεστήκῃ θανάτοιο,
270
ἀζάνεται μὲν πρῶτον ἐπὶ χθονὶ δένδρεα καλά,
271
φλοιὸς δʼ ἀμφιπεριφθινύθει, πίπτουσι δʼ ἄπʼ ὄζοι,
272
τῶν δέ θʼ ὁμοῦ ψυχὴ λείπει φάος ἠελίοιο.
273
αἳ μὲν ἐμὸν θρέψουσι παρὰ σφίσιν υἱὸν ἔχουσαι.
274
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἕλῃ πολυήρατος ἥβη,
275
ἄξουσίν σοι δεῦρο θεαὶ δείξουσί τε παῖδα.
276
σοὶ δʼ ἐγώ, ὄφρα κε ταῦτα μετὰ φρεσὶ πάντα διέλθω,
277
ἐς πέμπτον ἔτος αὖτις ἐλεύσομαι υἱὸν ἄγουσα.
278
τὸν μὲν ἐπὴν δὴ πρῶτον ἴδῃς θάλος ὀφθαλμοῖσι,
279
γηθήσεις ὁρόων· μάλα γὰρ θεοείκελος ἔσται·
280
ἄξεις δʼ αὐτίκα νιν ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν.
281
ἢν δέ τις εἴρηταί σε καταθνητῶν ἀνθρώπων,
282
ἥ τις σοι φίλον υἱὸν ὑπὸ ζώνῃ θέτο μήτηρ,
283
τῷ δὲ σὺ μυθεῖσθαι μεμνημένος, ὥς σε κελεύω·
284
φάσθαι τοι Νύμφης καλυκώπιδος ἔκγονον εἶναι,
285
αἳ τόδε ναιετάουσιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ.
286
εἰ δέ κεν ἐξείπῃς καὶ ἐπεύξεαι ἄφρονι θυμῷ
287
ἐν φιλότητι μιγῆναι ἐυστεφάνῳ Κυθερείῃ,
288
Ζεύς σε χολωσάμενος βαλέει ψολόεντι κεραυνῷ.
289
εἴρηταί τοι πάντα· σὺ δὲ φρεσὶ σῇσι νοήσας,
290
ἴσχεο μηδʼ ὀνόμαινε, θεῶν δʼ ἐποπίζεο μῆνιν.
291
ὣς εἰποῦσʼ ἤιξε πρὸς οὐρανὸν ἠνεμόεντα.
292
χαῖρε, θεά, Κύπροιο ἐυκτιμένης μεδέουσα·
293
σεῦ δʼ ἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον ἐς ὕμνον.

Perseus Greek. CTS URN tlg0013.tlg005.perseus-grc2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: CC BY-SA 4.0. Source.