Cathemerina

mortis tenebris liberat.

hic expiatam fluctibus

plebem marino in transitu

repurgat undis dulcibus,

lucis columnam praeferens;

hic proeliante exercitu,

pansis in altum bracchiis,

sublimis Amalec premit,

crucis quod instar tunc fuit.

hic nempe Iesus verior,

qui longa post dispendia

victor suis tribulibus

promissa solvit iugera.

qui ter quaternas denique

refluentis amnis alveo

fundavit et fixit petras,

apostolorum stemmata.

iure ergo se Iudae ducem

vidisse testantur magi,

cum facta priscorum ducum

Christi figuram pinxerint.1

hic rex priorum iudicum,

rexere qui Iacob genus,

dominaeque rex ecclesiae,

templi et novelli et pristini.

hunc posteri Ephrem colunt,

hunc sancta Manassae domus,

omnesque suspiciunt tribus

bis sena fratrum semina,

quin et propago degener

ritum secuta inconditum,

quaecumque dirum fervidis

Bahal caminis coxerat,

fumosa avorum numina,

saxum, metallum, stipitem,

rasum, dolatum, sectile,

in Christi honorem deserit.

gaudete, quicquid gentium est,

Iudaea, Roma et Graecia,

Aegypte, Thrax, Persa, Scytha:

rex unus omnes possidet.

laudate vestrum principem

omnes beati ac perditi,

vivi, inbecilli ac mortui:

iam nemo posthac mortuus.