De Vita Sancti Martini

ignaris haec tende animis, tironibus istas

insidias molire uiris, qui classica nondum

bellica inexpertis temptant praeludere telis.

at qui non rudibus suetus sudare sub armis

signaque praetento felicia claudere uallo

emeritos celat ueneranda casside canos, .

omnia qui multo doctus praecauerit usu,

sollicite explorans, quae sint loca fida parandis

insidiis uel quae rursum suspecta cauendis,

quo clypeum regat ingenio, quo turbine telum,

qui regem capiant tituli, quae crimina laedant:

ille ita constanti cunctis grauitate resistet

insidiis tantaque dolos ratione cauebit,

ne fraude efficiat fractus conflictibus hostis,

quod uirtute nequit. tali tum robore florens

Martinus bellator erat, cum classica Christi

-subruerent penitus uitiati crimina mundi.

nouerat ille sui signum dinoscere regis

et calcare istas crucifixi nomine pompas.

tu modo purpureo Christum mentiris amictu

atque auro et gemmis, peregrino stamine Serum

hanc speciem exornas, miser, heu, nec fallere nosti.

sic frustrata tui totiens molimina perdens

consilii rursus tenues dilapsus in auras

solueris atque fugam turpi faetore fateris.

Tu uero inmota stabilis uirtute triumpha,

sancte dei, cui perpetua uirtute cohaeres.

firmasti, inuictus contra omnia crimina, mores,

mansuetus, patiens, iustus, pius, integer, aequus,

mitis, confidens, humilis, sine felle benignus,

instructus, comis, facilis, placabilis, acer,

antistes sanctus, doctor bonus, hospes amandus,

mirandus signis, imitandus moribus idem,

corde humilis, mente excellens, uenerandus utroque,

dum laudem fugiendo capis, uitando mereris,

ducens contiguos sera in ieiunia soles

et uix exiguis semper parcissimus escis

defessum releuans stomachum sine pondere carnis.

sic expulsa cibi, sic somni abiecta uoluptas,

ne uigilem premeret terrena haec sarcina mentem,

sed leue ius animi posset consuescere corpus,

orandi studio inuigilans studioque legendi.

continuata istis haeserunt tempora curis,

haec sola et requies placuit, mutare laborem

succedente alio iugem sine fine precandi.

ipsam etiam cuncti tanto miremur ouantes

naturam cessisse uiro. licet ultimus illum

clericus oblitus tanti laesisset honoris,

nec laesus felle intumuit nec iudicis umquam

iure in subiectos uindictae exarsit amore.

non odium furor exciuit, non gaudia risum

tristitiamue dolor. sanctus grauitate uerenda,

angelicus fulsit uenerando in corpore uultus,

qui posset sancti faciem depromere cordis,

proferre et clausam sacro de pectore lucem.

semper in ore deus, semper miseratio. pacem

consilio et uoto tenuit. nam saepe solebat

!inuidia infectas fauces liuore ueneni

armare obprobriis ipsosque accendere diro

felle sacerdotes, ut linguis carpere mallent

quam factis aequare pium. nec sic quoque sanctum

ira animum saltim reddendi ad uota coegit.

quin et fraternos pro tanto crimine fletus

fundebat madido clemens miseratio uultu,

exorans dominum lacrimarum flumine Christum,

parceret ut uerbis ueniam tribuendo dolosis.

sic stabili semper contra omnia uulnera corde

non odium furor exciuit, sed causa dolorem:

qualis sectatus domini uestigia martyr

excipiens saeuam saxorum nube ruinam,

cum tenuem efflaret benedicto a pectore uitam,

dimitti insano poscebat crimina uulgo,

plus peccata dolens plebis quam uulnera carnis.

Finierat sumptum translatio coepta uolumen

percurrens sancti pura exemplaria libri,

cum subito oblata est abstrusae gloria nobis

historiae, nostri stimulans molimina uoti:

non ut de misero melius claresceret ore,

quod tam perspicui signasset pagina cordis,

cum uis uerborum uiua uirtute coruscans

perderet ingenitum metro mollita uigorem.

sed quia non omnes liquidi penetralia fontis

interius scrutanda petunt, pars magna patentes

saepe bibit propius neglecto frigore riuos,

nos quoque, qui dignum nil possumus edere doctis,

turbida non longe porgemus pocula pigris.

saepe et clangentum uoces aequare tubarum

emissa inplicito conantur sibila libro,

et qui sub celsa sueuit requiescere pinu,

interdum uilis penetrat uirgulta salicti.

tu quoque, qui gratis malis succedere lucis,

si longe amoti nemoris uia forte fatigat,

comminus oblatum properans inrumpe frutectum.

Pergebat sanctus benedicti ad limina templi,

ut solita aeterno ferret mysteria Christo.

ecce autem tremulus glaciali frigore pauper,.

conlidens miseros nutanti uertice dentes

admotasque manus malis pallentibus aptans,

captabat tenuem flatu adspirante teporem.

durabat crebros concrescens stiria fletus. -