Carmina

hoc potius faceret subditus imperio,

uincula captiuis, captiuos demeret hosti

et fixos leti detraheret laqueos,

ut quod credulitas fallacis uinxerat anguis,

posset nunc melior soluere credulitas.

ex te qui genitus sine tempore et ordine, per te

sic totum accepit, quod tibi nil minuit;

unus homo, uirtus similis, substantia par est,

de sancto sanctus, de pietate pius,

plenus de pleno, iusti de fomite iustus,

de uero uerus deque deo deus est.

edita coniugio poterit natura uideri

tertia, cum medium composuere duae.

naturae dominus, rerum sator, omnia per quem,

non aliud potius quam quod eras generas.

hunc post pro nobis sumpturum pondera carnis,

cuius principium saecula nescierant,

infusum reddens dominum sine coniuge mater

intacto praegnans uirgo parit gremio.

editur in terra, cognoscunt omnia lucem;

(nec tamen hanc mundus nec tenebrae capiunt.)

uerus homo est uerusque deus, non inter utrumque;

hoc natura negat, hoc probat officium.

Christus, securi tandem noua gaudia mundi

innumeris dudum scripta uoluminibus,

Christus, caecorum lumen, purgatio leprae,

auditus surdis, sollicitis requies,

claudorum gressus, mutorum lingua, redemptor

orbis et addicti uera salus populi,

pertulit aeternus communis claustra sepulchri

et manet aeternus quem tenuit tumulus.

immortalis erat; est mortuus, et modo uiuit;

ante deus homo est; nunc deus ex homine

conscendit caelum sacrata sede receptus;

perpetuus dominus est erat et ueniet.

tu pater ingenitus; genitus tibi filius, ex te

non genitus sanctus spiritus egreditur;

qui semper medius inter natumque patremque

sentitur sentit, traditur accipitur,

sanctificat spirat dominatur, totus ubique est,

accessu emundat, munditiis capitur.

dummodo qui religat tria nomina, tres quoque formas

unum consultus non neget esse deum,

uirtutis similis, similis pietatis, id ipsum,

unum non unum, sed mage credat idem.

haec ego, non quantum uolui pro pondere rerum,

sed quantum uitiis implicitus potui.

tu concede, pater, duret mihi semper ut ista

una super trina nomina credulitas.

CARMEN IIII.

Verba tui famuli, rex summe, attende serenus

respice et affectum cum pietate meum.

sum miser, ut mereor, quantum uix ullus in orbe est;

semper inest luctus tristis et hora mihi.

septimus annus adest, ex quo noua causa dolores

multiplices generat et mea corda quatit.

captiuus extris extunc germanus in oris

est meus, afflicto pectore nudus egens.

illius in patria coniunx miseranda per omnes

mendicat plateas ore tremente cibos.

quattuor hac turpi natos sustentat ab arte,

quos uix pannuciis, quis ualet, illa tegit.

est mihi quae primis Christo sacrata sub annis

excubat egregia simplicitate soror.

haec sub sorte pari luctum sine fine retentans

priuata est oculis iam prope flendo suis.

quantulacumque fuit direpta est nostra supellex,

nec est heu miseris qui ferat ullus opem.

coniunx est fratris rebus exclusa paternis,

iamque sumus semis rusticitate pares.

nobilitas periit miseris, successit egestas.

debuimus, fateor, asperiora pati;

sed miserere, potens rector, miserere precantum

et tandem finem his, pie, pone malis.

captiuum patriae redde et genitalibus aruis,

cum modicis rebus culmina redde simul,

mens nostra ut Christo laudes in saecla frequentet,

reddere qui solus praemia digna potest.