Carmina

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 9,378 sections

6.257
quae fuerant quaerenda, sibi uox edita caelo est:
6.258
iam satis inpensum spatii, dilecte propheta,
6.259
quo tibi prodesses; tempus tibi quae data sentis
6.260
ut prosint aliis et quae iam perdita seruent.
6.261
perge igitur sanctas puri Iordanis ad undas.
6.262
hic quicumque hominum uitae commissa prioris
6.263
paenitet et tandem sensu meliora uolutat,
6.264
ablue confessum; quisquis tibi mente fideli
6.265
crediderit delere pio conmissa lauacro,
6.266
ille renatus erit, talis modo uita sequatur
6.267
quae probet ablutos uitam damnasse priorem.
6.268
paruit auditis famulanti mente Iohannes
6.269
protinus et ripas iussi descendit ad amnis.
6.270
praedicat hic praecepta dei sermone uerendo
6.271
infunditque nouam credentum in corda salutem.
6.272
diluit infusis credentum crimina limphis
6.273
absoluitque metus hominum poenasque remittit
6.274
atque ignem restinguit aquis, obliuia suadet
6.275
errorum praestatque nonae noua corpora uitae.
6.276
o pater, o hominum rerumque aeterne creator,
6.277
quot gradibus parcit pietas tua! qui pater umquam
6.278
sustinet erranti totiens ignoscere nato?
6.279
das genti sensum, quo uel bona uel mala noscant.
6.280
non satis, innectis seruandae uincula legis
6.281
proponisque malis poenas et praemia iustis.
6.282
haec quoque quis spreuit, redeat quandoque libebit;
6.283
in promptu uenia est, sanctum patet ecce lauacrum,
6.284
quod renouet uitam ueteresque oblitteret actus
6.285
quodque nouos homines faciat. quid quaerimus ultra?
6.286
et tamen ulterior uenia est, uiolauerit ullus
6.287
hoc quoque polluto prolapsus corpore donum.
6.288
quamquam iam nimius longe processerit error,
6.289
desinat et redeat. cum se damnauerit ipse,
6.290
absolui meruit; si paenitet, inrita culpa est.
6.291
o uere, quod ais, pondus leue quodque cohaeret
6.292
suaue iugum, totiens homini cum ignoscitur uni;
6.293
et tamen erramus, finis nec criminis ullus
6.294
humano generi. sed crescit laus tua; nam quo
6.295
maior culpa rei, parcentis gloria maior.
6.296
grates ergo tibi referat mens omnis et omnis
6.297
lingua canat, quantumque potest humana propago,
6.298
si placuisse nequit, fieri uel grata laboret.
6.299
panditur inmensum, si demus uela, profundum
6.300
in laudes, pater alme, tuas; sed conscia tanti
6.301
mens oneris trepidat propriasque haud inscia uires
6.302
consulit et dignis potius dicenda relinquit.
6.303
reddamur coeptis: opus hoc tibi, sancte Iohannes,
6.304
quo renoues puras abluto corpore mentes.
6.305
non haec prima dedit domini sententia, qua te
6.306
admonuit claram mittens per nubila uocem,
6.307
saecula multa prius sancti deus ore locutus
6.308
Isaiae uatis, ueteris qui maximus aeui:
6.309
mittam, ait, ante tuos oculos, o nate, ministrum,
6.310
qui sentosarum purgans concreta uiarum
6.311
gressibus ille tuis celsos subsidere montes,
6.312
idem depressas faciet consurgere ualles;
6.313
diriget hic quae praua et leniet aspera, dura
6.314
molliet et totum coget planescere mundum.
6.315
tune, precor, donum summi patris, alme Iohannes,
6.316
cum Christo promisse, uenis teque inputat ille
6.317
qui misit natum? tune, o praedicte prophetis,
6.318
nominis angelici tu participatus honore?
6.319
per te prima dei sese clementia profert;
6.320
prima tibi dandae ueniae permissa potestas.
6.321
cum multa nouae peterent miracula plebis,
6.322
de te Christus ait: concessum est uisere talem,
6.323
qualem nulla prius uiderunt saecla prophetam.
6.324
dico ego, qui solus quae gesta gerendaque noui:
6.325
inter mortales dederit quos femina partus
6.326
quosque dabit sollemni hominum de more creatos,
6.327
nullus erit possit qui se praeferre Iohanni.
6.328
haec de te ille refert, qui quaelibet intima cordis
6.329
humani et cunctos saeclorum ex ordine tractus
6.330
peruidet, ut quae sunt oculis subiecta uidemus.
7.1
VII.
7.1-8
Beatus ille qui procul uitam suam
7.2
ab inpiorum segregarit coetibus
7.3
et in uia peccantium non manserit
7.4
nec in cathedra pestilenti sederit,
7.5
sed corde toto fixus in legem dei
7.6
praecepta uitae nocte noluit et die
7.7
mentemque castis institutis excolit.
7.8
erit ille ut arbor, quae propinqua flumini
7.9
humore ripae nutriente pascitur
7.10
suoque fructum plena reddet tempore,
7.11
et fronde numquam defluente peruirens
7.12
stabit perenni uiuidum lignum coma.
7.13
non haec iniquos prosequetur gloria;
7.14
sed ut fauillam pulueris uentus rapit,
7.15
sic ira iniquos uerret a uultu dei.
7.16
idcirco tali diuidentur ordine
7.17
hominum per orbem dissipatorum greges,
7.18
ut iudicandi non resurgant inpii,
7.19
qui denegarunt debitum cultum deo,
7.20
sed puniendi; namque crimen euidens
7.21
non indigebit quaestione detegi,
7.22
quoniam inminentem praeferent mortis notam
7.23
signum salutis non gerentes frontibus.
7.24
peccator autem, non et inpius tamen,
7.25
quae magna turba est, non resurget gloriae,

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0223.stoa001.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.