De Ave Phoenice

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 171 sections

100
Conflat, et effectum seminis instar habet.
101
Hinc animal primum sine membris fertur oriri,
102
Sed fertur uermi lacteus esse color.
103
Crescit, at emenso sopitur tempore certo
104
Seque oui teretis colligit in speciem.
107
Ac uelut agrestes, cum filo ad saxa tenentur,
108
Mutari tineae papilione solent,
105
Inde reformatur qualis fuit ante figura,
106
Et Phoenix ruptis pullulat exuuiis.
109
Non illi cibus est nostro concessus in orbe
110
Nec cuiquam inplumem pascere cura subest.
111
Ambrosios libat caelesti nectare rores,
112
Stellifero tenues qui cecidere polo.
113
Hos legit, his alitur mediis in odoribus ales,
114
Donec maturam proferat effigiem.
115
Ast ubi primaeua coepit florere iuuenta,
116
Euolat ad patrias iam reditura domus.
117
Ante tamen proprio quidquid de corpore restat
118
Ossaque uel cineres exuuiasque suas
119
Unguine balsameo myrraque et ture soluto
120
Condit et in formam conglobat ore pio.
121
Quam pedibus gestans contendit Solis ad urbem
122
Inque ara residens promit in aede sacra.
123
Mirandam sese praestat praebetque uerendam:
124
Tantus aui decor est, tantus abundat honor.
125
Principio color est, quali est sub sidere Cancri
126
Mitia quod corium punica grana tegit,
127
Qualis inest foliis quae fert agreste papauer,
128
Cum pandit uestes Flora rubente solo.
129
Hoc humeri pectusque decens uelamine fulget,
130
Hoc caput, hoc ceruix summaque terga nitent.
131
Caudaque porrigitur fuluo distincta metallo,
132
In cuius maculis purpura mixta rubet.
133
Alarum pennas insignit desuper iris,
134
Pingere ceu nubem desuper acta solet.
135
Albicat insignis mixto uiridante zmaragdo
136
Et puro cornu gemmea cuspis hiat.
137
Ingentes oculi, credas geminos hyacinthos,
138
Quorum de medio lucida flamma micat.
139
Aptata est rutilo capiti radiata corona
140
Phoebei referens uerticis alta decus.
141
Crura tegunt squamae fuluo distincta metallo,
142
Ast ungues roseo tinguit honore color.
143
Effigies inter pauonis mixta figuram
144
Cernitur et pictam Phasidis inter auem.
145
Magnitiem terris Arabum quae gignitur ales
146
Vix aequare potest, seu fera seu sit auis.
147
Non tamen est tarda ut uolucres quae corpore magno
148
Incessus pigros per graue pondus habent,
149
Sed leuis ac uelox, regali plena decore:
150
Talis in aspectu se tenet usque hominum.
151
Huc uenit Aegyptus tanti ad miracula uisus
152
Et raram uolucrem turba salutat ouans.
153
Protinus exculpunt sacrato in marmore formam
154
Et titulo signant remque diemque nouo.
155
Contrahit in coetum sese genus omne uolantum
156
Nec praedae memor est ulla nec ulla metus.
157
Alituum stipata choro uolat illa per altum
158
Turbaque prosequitur munere laeta pio.
159
Sed postquam puri peruenit ad aetheris auras,
160
Mox redit: illa suis conditur inde locis.
161
At fortunatae sortis finisque uolucrem,
162
Cui de se nasci praestitit ipse deus!
163
Femina <seu sexu) seu mas est siue neutrum,
164
Felix, quae Veneris foedera nulla colit.
165
Mors illi Venus est, sola est in morte uoluptas:
166
Ut possit nasci, appetit ante mori.
167
Ipsa sibi proles, suus est pater et suus heres,
168
Nutrix ipsa sui, semper alumna sibi.
169
Ipsa quidem, sed non (eadem est,) eademque nec ipsa est,
170
Aeternam uitam mortis adepta bono.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0171.stoa001.opp-lat3. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.