Evangeliorum libri quattuor

Respondit Dominus: \'Labat quia pectore uestro

Instabilis fidei nutans per lubrica gressus.

Nam si certa foret credendi portio uobis,

Instar quae minimi possit praestare sinapis,

Istius hinc montis possetis uellere uerbo

Inque alias sedes cunctam transuoluere molem.

Nam genus hoc morbi precibus sine fine fidesque

Multaque robusti ieiunia pectoris arcent.\'

Inde Cafarnaum gradiens peruenit ad oras.

Conuenere Petrum, quibus instat cura tributi,

Soluere poscentes solitum pro nomine Christi.

Ille sed ad Petrum conuersus talia fatur:

\'Dic, inquit, reges quorum dependere natos

Externos propriosne sibi iussere tributa?\'

Respondit Petrus: \'Alienos soluere certum est.1

\'Cernis, ait Christus, natum non soluere regis;

Sed ne quem laedam, praeceptum suscipe nostrum:

En maris undisoni rupes quae prodit in altum

Scandatur tibi summa, Simon, hamusque profundo

Stamine saetarum conexus praecipitetur.

Haeserit et curuo qui primus acumine piscis,

Huius pandantur scissi penetralia uentris;

Illic inuentum duplex dissolue tributum/

Discipuli post inde rogant, quis maximus alto

In caeli regno meritis pro qualibus esset.

Tum Christus medio puerum consistere coetu

Praecipit et placido doctor sermone profatur:

\'Quisque cupit celsam caeli conscendere sedem,

3 Istius en pueri similem se moribus aptet.

I Erroris laqueos saeclis increscere certum est,

Sed tamen infelix, per quem generabitur error.

Qui uero e paruis istis deceperit ullum,

Si sapiat, nectat saxo sua colla molari

Praecipitemque maris sese iaculetur in undas.

Nec quisquam fastu paruos contempserit istos.

Horum custodes caelesti in sede tuentur

Altithroni uultum genitoris sidera supra.

Sed si quis pastor, cui pascua credita tondent

Centum balantes, unam cum forte seorsum

Nescius error habet, quaesitor deserit omnes

Unius et totis lustrat uestigia siluis,

Illam si magno possit reperire labore;

Laetitia inuentae maior tum nascitur agnae,

Quam pro cunctarum numero, quod nulla resedit.

Ex istis paruis genitor sic perdere quemquam

Non patitur gaudetque suis increscere regnis.\'

,Si fratrem proprium delicto conmaculatum

Cernis, secretum mox dictis corripe solus.

Si tua uerborum patiens moderamina laudat,

Labentis mentem frater lucrabere fratris.

Sin tua solius contemnit uerba relinquens,

Tunc alios pariter monitor pia iussa frequentet.

Sed si discutiet doctorum frena duorum,

Tunc ad concilium referantur crimina plenum,

Ut populi saltem sanetur pondere uictus.

Sin et multorum contempserit efferus ora,

Sit tibi diuersae multatus nomine gentis.

Namque in concilium semper praesentia nostra

Adueniet mediumque duum me stare necesse est,

Siue trium fuerit coetus sub nomine nostro.\'\'

Tum Petrus quaerit, quot fratri errata remittat,

Vel septem lapsus hominum si forte liceret.

Christus prosequitur: \'Non septem crimina tantum,

Sed decuplata super donentur uulnera fratri.\'

,Nam caeli regnum domini praediuitis aulae

Consimile est, nummi rationem qui sibi poni

Iusserit et seruum debentem multa talenta

Praecipit abreptum cum coniuge progenieque

Atque opibus cunctis uenali nomine sisti.

Tum seruus dominum prostrato corpore adorat

Et spondet, spatii sibi si foret ulla facultas,

Omnem nummorum domino dissoluere summam.

Conmouit dominum famuli miseratio flentis

Cunctaque trans meritum concessit debita seruo.

Ille sed egrediens conseruum limine in ipso

Nactus constringit; tum debita fortior urget

Persolui precibusque locum truculentus abegit,

Carceris et mersum tenebris poenisque premebat.

Quae postquam dominus famulorum noscere uerbis

Incipit, adducto ingessit iustissima seruo

Dicta dolens iramque mouet iussisque seueris

In tormenta ferum detrusit cuncta reuoluens

Debita, dum dignis lueret per uincula poenis.

Sic uobis faciet genitor, qui culmina caeli

Possidet, inmites saeuo si pectore fratrum

Peccata orantum dure punire uoletis.\'

Talia dicta dedit; Galilaeaeque arua reliquit

Iudaeamque petit, qua pinguia rura silenter

Agmine Iordanes uiridis perrumpit amoeno.

Nec minus in stratis aegros donare salute,

Sublimisque patris concedere munera praestat.

Ecce Pharisaei temptantes quaerere pergunt,

Coniugis an liceat reiectum scindere uinclum,

Quicquid erit, laesi tangit quod corda mariti.

Haec ubi percepit, depromit talia Christus:

\'Principio Deus in terris par dispare sexu

Constituit iussitque uno de corpore necti

Amborumque animas iunctis inolescere membris.

Quod Deus ergo iubet proprio concrescere uerbo,

Inlicitum est hominum foedo secernere luxu.