Carmina

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 2,123 sections

1.7.58
Ore qui uastum ualet ut profundum,
1.7.59
Luce quem mundus ueneratur ipsa
1.7.60
Dexteriorem.
1.7.61
Aurium libram tenet in Camenis:
1.7.62
Illius ferrum secat omne uulnus,
1.7.63
Quodquod internis latet in medullis
1.7.64
Carminis aegri.
1.7.65
65 Si meos uellet modicos thyrambos
1.7.66
Mente, qua cunctum moderatur orbem,
1.7.67
Inter infantum triuiale murmur
1.7.68
Pendere, laus est.
1.7.69
Lux mea, Fauste,
1.7.70
70 Spesque salusque,
1.7.71
Litterularum
1.7.72
Munera parua
1.7.73
- Suscipe laetus.
1.7.74
Sic tua summus
1.7.75
75 Germina Christus
1.7.76
Lucida seruet.
1.7.77
Porrige dextram
1.7.78
Nominis almi.
1.7.79
Grata. Tonanti
1.7.80
Farra piorum.
1.8.pr
VIII. [ENNODIVS OLVBRIO.] PRAEFATIO. Non ponit fistulam quotiens rusticum pecus agrestis pastor inspexerit. muta nemora formidolosam solitudinem pariunt, et ubique metus est, quando nullus in solacium deserti sonus auditur. sed si aurarum sibilis arborum comae linguae speciem mentiantur et ridente frondium motu appellet hominem iucunda concussio, putabitur ambientibus latera coetibus interesse, nec aliquam aerumnam gemit quem inter secreta sua ipsa natura s quibuslibet elementis alloquitur. iuuat tunc exulationis comitem fistulam labiis admouere et flatibus per testudinis rimosa dispersis quandam de spiritu et aura conponere rationem. tunc Palaemonem suum rudens et infabricata lingua conpellat, tunc numerat quantis seruare caulas sit opus excubiis, tunc multiplices luporum insidias quas acuit fames magistra suspirat, tunc in sermonem cadit quicquid efflauerit: huius se solari, huius nititur mulcere collegio. cui talia agenti si quis sermocinantem fidibus citharam doctus admoueat et loquacia fila inrisor urbanus adportet, in ancipiti est quid eligat nuda simplicitas, dum lyrae tactus licet errantibus digitis dulcem et qui animam frangat crepitum reddit. nefas tamen putat, si alieni tractus lepore propositi auitam discat scientiam non amare, ut, dum infrenis ambitus rusticantis doctrinae terminum non metitur, superiorum affectu et ipsa se possibilia intellegat perditurum, cum nescientem quid ualeat mapalium alumnus ipsa paternae institutionis mediocritas quasi externa contemnat. non aliter me, uir amplissime, inter maxima curiae sidera conputande, iubar facundiae, ingeniorum flamma, splendor eloquentiae, dictionum census, per nemorum inuia ad instar pastoralis fistulae quae uiliter narrantur oblectant, metuentem citharam tuam, laudantem plectra, quae, ut superius texui, agrestibus digitis meis urbanus aduuigis. amoue, quaeso, quam adhibes ad inuitzndum me elucubrati sermonis inlecebram. absint, quibus etiam apud peritos uteris, uincula 5 conloquii. conpesce uerborum digitos, quibus soletis renitentum animas ad desideria uestra conpellere liceat me aut silentio inscitiam tegere aut per stridentem stipulam aliis triuiale carmen adferre: uobiscum fabulari res est meriti ueteris et nonae felicitatis. quod si mei inmemor ego temptauero, adeptus -eontra uerberum propriam solis currus, iuste subeo Phaethontis exemplum. de quo quia sermo contigit et forma cautionis accessit, -quid facto opus sit subiectum carmen ostendit.
1.8.1
Fama refert, ueterum quae nescit perdere gesta,
1.8.2
Quae loquitur semper quicquid in orbe fuit:
1.8.3
Germina dum Lucis Titan dispergit in axem
1.8.4
Et ditat mundum nobilibus radiis,
1.8.5
5 Vda uaporiferas cohibent dum lora quadrigas
1.8.6
Et nitidum gurges mittit ubique diem:
1.8.7
Vndantes doctis manibus Sol flexit habenas,
1.8.8
Artificem dominum lux bene nota tulit.
1.8.9
Sed Phaethonteo postquam dare regna precatu
1.8.10
Non exploratis uiribus instituit,
1.8.11
Degenerem primis rectorem motibus astrum
1.8.12
Sensit et excussis currere coepit equis.
1.8.13
Tunc totam sonipes lucem de naribus efflans
1.8.14
Non tenuit legis tempora certa suae.
1.8.15
In flammam cessit splendor, quod luminat ussit
1.8.16
Quodque animat terras exitium peperit.
1.8.17
Tunc et Hyperboreas dum frangit lampade crustas,
1.8.18
Epotis Tanais siccus abibat aquis.
1.8.19
Crystallum fluxit, sed cursus fluminis arsit:
1.8.20
Quod lapides soluit, nexuit Eridanum.
1.8.21
Sic ego rhetoricum temptans transcurrere callem,
1.8.22
Adgredior currus solis et imperium.
1.8.23
Nescio quid uariis inpendam sideris oris,
1.8.24
Nescio quid teneam: cuncta calor superat.
1.8.25
Curia te pollens teretem formauit ad unguem
1.8.26
Et patribus iussit lumina ferre suis.
1.8.27
Tu Phoebum reddis: fumat tibi uictima pinguis,
1.8.28
Pro qua cessissent fulmine caelicolae.
1.8.29
At mihi uix illud transmittunt pauperes horti
1.8.30
Rubra quod acceptum testa refutat holus.
1.8.31
Sum, fateor, cuius destillent uerba relatu,
1.8.32
Quae maciem monstrent pauperis ingenii.
1.8.33
Carmina nulla cano, nec me modulante Camenas
1.8.34
Mansurum dabitur pollicis ore sophos.
1.8.35
Quicquid Apollineo loquebamur pectine, cessi
1.8.36
Oblitus linguae, quam mihi fila dabant.
1.8.37
Rustica per teneras errat mihi dextera cordas,
1.8.38
Confringunt dulces barbara plectra modos.
1.8.39
Ah quotiens uitreis Heliconis fluxit in herbis I
1.8.40
Adridens labiis quae facit unda sitim.
1.8.41
Ah quotiens hederis redimitus tempora duxi,.
1.8.42
Aonium mulcens carmine concilium !.
1.8.43
At nunc per siluas, inter spelaea ferarum,.
1.8.44
Agrestem certus ducere militiam,
1.8.45
45 Grandia per ualidos commendo semina sulcos,
1.8.46
Vt germen uitae destituant loiia._
1.8.47
Lactea ne mentem denudent uerba solutam,
1.8.48
Et dictis mollis dicar et ingenio:,.
1.8.49
Non mihi per campos discurrat lingua patentes,.
1.8.50
50 Mascula nec lituis diota feram grauibus:,.
1.8.51
Ne mea grandisono flammentur corda coturno
1.8.52
Et tumidus scriptis moribus esse pater.
1.8.53
Qui mihi tunc portus ? famam petit undique lector.\'
1.8.54
Sed stabilis pudor est, si taceam, proprius.
1.8.55
55 Tu caelum teneas, me terris linque quietum,
1.8.56
Qui solum noui, quod bene nil didici.
1.9.pr
VIIII. DICTIO QVAE HABITA EST IN NATALI SANCTI AC BEATISSIMI PAPAE EPIPHANI IN ANNVM XXX. SACERDOTH. PRAEFATIO. Sentio quid plerique taciti loquantur in sensibus et adposita cordis aure uocem cordis intellego. clamant enim ista silentia quid sibi alienae professionis homo quaerat ei themate, quid insignitus humilitatis titulis per crepantes ex more uulgi cuneos uocum plausus exepantes, quos tumescentibus fautorum bullis aura popularis exsuscitat. olim talia dicunt debuisse conponi, cum adulantibus adulescentiae floribus et pueritiae s adhuc in illo et saecularis licentiae uerna riderent, cum reboantibus efferri decuit adclamationibus, tunc cum capi potuit etiam fucatae uoluptatis specie. nune cur recitet publice quem laus nec decet publice nec delectat? hi meminerint quod ego rem nostri muneris ago, quem in sacerdotis praeconiis constat sentire quae debeam. cui quamuis nunc intempestiuis laudibus reddam modica, tamen maxima post debebo, in cuius ministerio quicquid ualeo praestat inpendi. simul etiam percepi animo quod, si reddenda est de otioso sermone ratio, non minus de otioso silentio. enut enim otiosa silentia, si laetantibus circumfusis omnigenum mentihus solus, cum dare possem, uerba subtraherem, quippe cum etiam in obsequiis caelestibus hymnos deceat adhiberi et credamus exsortem humanitatis dominum hominum meris laudibus demulceri et hoc ab his speciali quodam iure quos donauit lingua reposcere. quid antistes faciat, qui propriis orationibus egit ut possim? scriptum est enim: dominus dedit mihi linguam eruditionis, quando oporteat sermonem dicere. oportet nunc, ut censeo, et ad loquendi tempus ostium cordis aperitur. sed nunc non ego in poeticis laudibus . ora laxabo. absit a me sentina carminum, quae sicut uera non laudat, sic nec nere laudatur. nunc fauete mentibus certa dicturo. ia que opere si minora pro ingenii exiguitate non dixero, pro iactantia maiora non fingam.
1.9.1
Vatibus antiquis dicendi maxima uirtus
1.9.2
Illa fuit, doctis si scirent fallere uerbis:
1.9.3
Laus erat in laudem mentitum pangere carmen.
1.9.4
Tunc operi fraus apta fuit: nam more poetae
1.9.5
.5 Seruantes quod crimen habet uetuere pudore
1.9.6
Vera loqui, carmenque fides despexit ubique.
1.9.7
Ars placuit, quam culpa decet: nam doctior error
1.9.8
Extorsit certis metuenda poemata linguis.
1.9.9
Lex docuit sine lege loqui, cum uindicat arte
1.9.10
Quidquid iura negant fandum: retinacula morum
1.9.11
Numina fallaci finxerunt sordida cantu :
1.9.12
Phoebum et ter ternas dixerunt esse sorores,-
1.9.13
Castalium laticem, uarias quoque Palladis artes:
1.9.14
Tunc laurus tripodas cortinam tympana plectrum
1.9.15
Narrabant: illos a ueri tramite fugit
1.9.16
Sensus, et errantes nisus delusit imago.
1.9.17
Nunc linguam citharae, quae cantat pollicis ore,
1.9.18
Sperne, fides: magis, ille, ueni nunc, spiritus, oro,
1.9.19
Cuius inexhausto reuiuiscit semper in anno

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0114a.stoa003.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.