Carmina

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum · 1,002 sections

6.205
Et roseis niuea crispantur floribus arua.
6.206
Nescias illa quibus suanescant pulchrius arua
6.207
Aut quibus aetheria spiret felicius aura,
6.208
Quia melior specie uel quis praecellat honore.
6.209
Numquam florigenis similes nascuntur in hortis
6.210
Lilia nec nostris floruerunt talia campis,
6.211
Nec sic nota rubet mox aut rosa panditur alba,
6.212
Purpura nec Tyrio sic est incocta rubore.
6.213
Gemma coloratis fulget speciosa lapillis,
6.214
Prasinus inde nitet, illinc carbunculus ardet,
6.215
Smaragdusque lapis micantia lumina fundit.
6.216
Hic et odoriferis nascuntur cinnama uirgis
6.217
Et uiridi laetum folio confragrat amomum.
6.218
Hic iacet ingenitum radiati luminis aurum,
6.219
Et nemora alta tenens florenti uertice caelum,
6.220
Virentisque grauant uberrima germina ramos.
6.221
Nulla suos similes porrexit India lucos,
6.222
Non ita densa leuat uiridis cacumina pinus,
6.223
Nec sic alta comas crispat uibrata cupressus,
6.224
Nec uernus melius floret cum tempore ramus.
6.225
225 Hic aliter celsae florent in uertice nigrae
6.226
Aeternumque uirent solae sine grandine siluae.
6.227
Nulla cadunt folia, nullus flos tempore defit:
6.228
Robore conpacta uirent t cacumina, purpurat arbor.
6.229
Sed puto flos ille rosa est, rubor aequus in illo,
6.230
Sic speciem talem foliis adspirat odorum.
6.231
Stat cum flore nonis arbor pulcherrima pomis
6.232
Vitalemque frugem felicia robora densant.
6.233
Mella uiridatis confragrant pinguia ramis,
6.234
Lac etiam plenis manat potabile riuis.
6.235
Vitam spirat ibi quidquid pia terra uirescit,
6.236
Beat usque simul quidquid de germine floret,
6.237
Adque solum pulchrae redolet medicabile cretae.
6.238
Fons illic placido perfundit agmine campos,
6.239
Quattnor inde rigant partitam flumina terram
6.240
Ver puto semper agit uestitus floribus aether.
6.241
Non frigus uariat hiberni sideris auras,
6.242
Nec, radiata micat pressis caloribus aestas,
6.243
Caelum luce sua serenas temperat auras :
6.244
Et reficit fetam meliore flamine terram.
6.245
Nox ibi nulla, suas defendunt astra tenebras,
6.246
Iraeque insidiaeque absunt et dira cupido,
6.247
Exclususque metus pulsaeque a limine curae.
6.248
Hinc malus extremas relegatur exui in oras,
6.249
Beatosque labor uetitus contingere fines.
6.250
Hic prisca fides electa in sede quiescit.
6.251
Iustitia gaudens aeterno in foedere uiuit
6.252
Et secura salus placidis laetatur in aruis
6.253
Semper uictura semperque in luce futura.
6.254
Hic quicumque pius aequique bonique colonus,
6.255
Quique Deum metuit innoxia mente tonantem
6.256
Adque suos coluit sacra pietate parentes
6.257
Et coluit sanctam semper sine crimine uitam,
6.258
Aut inopem quotiens opibus solatus amicis
6.259
Adque laborantes nimium subuenit egenos,
6.260
Pauperis adiutor, solitus saluare pupillos,
6.261
Eruit et nocitos, subuenit crimine pressis,
6.262
Hospitibus carae tribuit sua pignera mensae,
6.263
Omnia diuinis gessit sua munera iussis,
6.264
Non aliquem nocuit, non aliena cupiuit:
6.265
Illi exultantes diuinis laudibus omnes
6.266
Orantesque simul referunt ad sidera uoces,
6.267
Psallentes Domino celebrant per gaudia grates
6.268
Beatamque uiam nuntiis comitantibus ibunt.
6.269
Postquam haec Dominus felicia dona peregit
6.270
Et iustos pariter aeterna in regna remisit:
6.271
En miseranda uenit lugens sua crimina turba:
6.272
Fit gemitus, maerent lacrimis ardentibus omnes
6.273
Testanturque sua crebris ululatibus acta,
6.274
Flammea pro meritis instantia tela tremiscunt.
6.275
Angeli corripiunt iam iam prohibentque precari
6.276
Et prohibent seras paenitentiae fundere uoces,
6.277
Iamque precum uenia flamma ueniente negatur.
6.278
O miseri, quotiens uobis diuina potestas
6.279
Innotuit, quotiens maiestas cognita ueri ?
6.280
Audistis sonitus, uidistis fulgura caeli,
6.281
Assidue pluuias uentorum et grandinis iras
6.282
Experti, quotiens noctesque diesque serenos:
6.283
Tempora fecunda dabant Dei munera uobis,
6.284
Ver abunde rosas, frugibus nec defuit aestas,
6.285
Autumnus uaria praebebat mitia poma,
6.286
Semper hiems laetas glacialis fregit oliuas.
6.287
Cuncta Deus tribuit, bonitas nec defuit ulla,
6.288
Nec per tanta Deum genus omne sciuit humanum.
6.289
Terra Deum tremuit, pontus Dei nutu pependit
6.290
Et fluuius siccis trepidus refluxit harenis,
6.291
Et genitura Deum per omnia laeta fatetur.
6.292
Vos tamen hunc Dominum caeli terraeque negastis,
6.293
Et iustos potius crudeli caede necastis
6.294
Praeconesque Dei plerique saepe fugastis.
6.295
Veritas in uobis pro crimine semper inhaesit.
6.296
Et ideo fructum capietis sementis iniqui:
6.297
Non scitis ecce diem, quem uos ridere soletis.
6.298
Ibitis in tenebras ignis et sulphuris altas
6.299
Ardendo saeuas passuri doloribus iras.
6.300
Hos aeternae iubet Dominus discedere poenae,
6.301
Ire sub ardores semper sine fine gehennae,
6.302
Vrgeri molem per stagna torrentia flammae.
6.303
In flammas conuerti iubet elementa minantis
6.304
Adque omnem caeli descendere nubibus ignem.

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. CTS URN stoa0104p.stoa003.opp-lat2. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.