Heptateuchos

haec odio in gentes mandant populosque patresque,

dum bellum sociale parant atque arma resumunt.

numquid parua data sunt uobis iugera terrae.

quae placuit uobis? aut (si) producere fines

ac proferre libet, de nostris sumite campis:

dum modo sidereo semper sacrata tonanti

sit synagoga parens, nobis nec dissona distet.

conmoneat sensus factum dementis Achari,

idola cum rigidis formauit mortua saxis.

nonne malum praeceps contracti criminis egit.

unius ob noxam populum qui perculit ultor?"

illi humiles blandis respondent talia dictis:

"Nos colimus. qui cuncta pio sermone creauit

quique uidet tacitis haerentia crimina fibris;

nec opus, ut testes ad publica facta uocemus:

ipse deus nouit. quae causa extruxerit aram.

nobis cura fuit condendae ad flumina molis

perpetuae, ut captae maneat testatio terrae:

ne quandoque fiant uenturae obprobria proli

credentum sancti diuisa oracula templi.

nescimus uanis oblata libamina diuis.

ne uero. ne tanta pios dementia mutet.

ut placeat quidquam, domino quod displicet alto!

illa Nobis tantum mactare ac sternere fas est.

quae sueuit synagoga deo libare perenni."

his dictis manifesta fides placidique tribuni

laudibus ornatos meritis liquere laetantes.

interea longo uates iam senior aeuo

accitum populum. monitis fidelibus inplet:

"Cernitis ut, ciues, me iam longa-eua senectus

ingrauet et motu tardentur membra supremo:

et nunc uel moneo, uel, si non displicet, oro,

ut uestra sit uita deus, lex, semper in ore,

et quae praestiterit nobis cunctisque parentum

patribus, euoluat memori sententia fatu.

namque feras gentes, quarum nunc regna tenetis,

non gladius domuit noster, non perculit arcus.

sed dominus, qui signa pius agmenque praeiuit,

praegrediens nosmet, quotiens fit comminus hostis;

qui populos tantos gelida formidine missa

subdidit ac reges uoluit succumbere nobis;

quique parans uacuos nostris cultoribus agros

post bellum atque arma feras prorumpere iussit.

ut reliquam partem conductis morsibus essent.

ergo agite et pontum siccatum discite uobis

insuetoque modo fluuium sistente meatu

concretum, tenuis si nondum desuper unda

stringitur in glaciem calidum durata per aestum:

ut deus inmensi per saecla ingentia facti

accipiat meritas laudes. dum consona plausu

lingua canit nil esse deum sublimius uno.

pergite, quo ducit docilis sententia legis:

ne uariis actus sub flexibus ambitus erret.

idola nulla uirum deuicta ex gente supersint.

sit dominus uobis deus arduus et deus ingens.

quod si cassa placent et mortua numina cordi.

dicite. discedam, noceant ne uana colentes.

eligite, o cuncti, quae sunt accommoda uobis.

deserit omnipotens refugas longeque refutat,

qui sub pestiferi quondam monumenta Balacis

omnia laeta magis uati despondit amico.

adspice, quae teneas, quam fortes fuderis hostes

et quam magna deus cunctis fidelibus addat.

hunc colite et ualidas legi conectite mentes."

consona respondit populi sententia uati:

"Accipe. magne ducum, quae sit fiducia nobis;

illum, Niliacis qui nos educere terris

dignatus. colimus solumque agnoscimus omnes

esse deum caeli terraeque et marmoris alti,

quo mandante maris patuerunt aequora Rubri

et qui signa dedit nostris percongrua uotis.

qui gentes nostris subiecit gressibus omnes."

haec ubi disseruit populus fidelia fatu.

pagina sanctificis legitur laudabilis orsis.

ipse senex cautem terebinthi in codice ponit.

ut sit perpetuae testis noscenda fidei.

expletis igitur uitae dux optimus actis.

cuius uita fuit centum distenta per annos

atque decem, functus merito da.t membra sepulchro

Ephremo in colle, fuerat qui sedibus aptus.

iustitiae ob meritum nulli defletur amico:

cultellos tantum proceris iunxere fauillis,

circumcisa quibus fuerat Iudaea iuuentus,

ossaque in Sicimis Iosepi inposta. quiescunt,

in quibus et membra fuerant tumulata Iacobi.

post hunc terrenos linquit Eleazarus actus.

ergo uiris tantis post acta insignia functis,

gentiles populus cultus atque idola sumpsit,.

defugiens dominum terrae dominumque caelorum.

subditur Eglomum quae propter facta tyrannis,

atque quaterdenos uixit captiuus in annos.

Postquam conspicuo Iesus decesserat actu

reddideratque deus famulum post bella quieti,

confestim Iudaea tumens sibi poscere regem.

incipit et dominum, quae sit sententia, poscit,

ut Chanana manus, quae nondum subdita bello

aemula pugnaci uersabat corda tumultu,

suesceret imperiis excusso accedere ferro.

inditur his ludas, qui fratre cum Simeone

inlata extinguit confestim pugna Chananos.