Heptateuchos

quin etiam si tela ferox destrinxerit hostis,

exigua. bellante manu detrusus abibit,

quam libet inmensas acies in proelia ducat.

ast ilium, qui iussa dei sublimia uitat,

mortis terror aget, ceu ferrum torqueat hostis,

praecipitique fuga trepida condetur in urbe.

hinc postrema fames morbis pallentibus illum

ambiet et saturus quamuis ieiuna putabit

ora sibi semperque metu redeunte timebit.

ac si conlibitum portis bipatentibus ire,

quo sensus duxere sui, hunc maesta per agros

undique desertos heremus confundet euntem,

raptoresque lupos et quae sunt dente uel ungui

terribiles per rura ferae, plus triste timebit:

et quamuis pingui generetur caespite terrae

uerna seges, teneras culmis non promet aristas.

natorum tum membra pater ceu dulcia morsu

adpetet atque fame genetrix demittet ad aluum.

quod genuit fecunda prius. tum uincula captis

inponet iam uictor ouans flammaeque micantes

adtollent rutilos per tecta ingentia crines,

urbibus in cinerem uersis, quae foeda gerentes

ambierant ualido quondam tutamine muri.

deficient tituli, uaiiai-um insignia laudum;

et quae pulchra prius fuerant, destructa peribunt,

ut deus in celsis semper uenerandus ametur,

idola quem nequeunt mentito adtingere cultu.

Quae deinde in uotis maneat taxatio dragmae,

femina si fuerit seu mas donatus ad altar,

perscripsit rubrica dei, seu grandior aeuo,

seu puer aut uirgo nondum pubentibus annis,

seu domus aut fundus, seu quidquid mente dicatur,

cum secura deo gaudet mens credere summo,

seu cum sollicitis agitur permota periclis,

ni quibus inplicitus ne sese inuolueret error,

pars expressa manet, pars est concredita uati,

ut decimos etiam taxet sententia fructus.

si libitum retinere pecus agrumue domumue,

donantis sub iure fuit: mox pendat ad altar

commoda quae pretiis indunt concordia nummi.

Verterat interea solitis recursibus annus,

mensibus explicitis sua per uestigia currens,

postquam lecta deo pubes Nilotica liquit

litora et e Pharia tandem migrarat harena;

cum deus astrigera fulgens de sede locutus

imperat, ut uates tribuum mandata tribunis

certa ferat plebemque dehinc percenseat omnem,

sepositis pueris et quos iam grandior aetas

exhibet inmunes trepidi sub cura duelli,

ut, quae summa fiat, bis denis noscat ab annis.

illi alacres relegunt numero currente per omnes

turmas quisque suas cursimque inspecta locuntur

nomina, bissenis tribubus quae condita perstant.

haec sexcenta simul conplerunt et tria iunctim

milia, quingentos pariter si iungere cures

quinquies et denos, domuum cum deinde uiritim

notio perdocuit procerum bis milia sena.

Leuitas uero, domini quos cura sacrorum

sola manet, uetuit plebis coniungere summae.

hinc adlecta deo Getsonum milia septem,

quingentis pariter positis; Gaada seorsum

bis quaterna facit sexcentis comminus auctis;

tertia bis ternis sed milibus atque ducentis

exhibuit patrio dicta sermone Merara.

has diuersa manet quoniam custodia summas

sacrorum templique dei, sic castra sequestrant.

prima legit pelagus; alia se porgit ad austrum;

tertia praegelidas aquilonis respicit auras.

at qua prima rubet uenientis flamma diei,

maxima conspicui ponunt tentoria uatis.

hinc genitos primo pueros dinoscere partu

et domino sacrare parat, qui milia conplet

bis undena, simul bis centum si superaddas

septies et denos, pro quis adsumere dragmam

uatibus est licitum sacrisque addicere templi,

emptos cum ueluti diuina eliminet ara.

ilicet adplicitos sacrarum ad munera rerum

ex Getsona manu Gadaque et dicta Merara

bis quaterna legunt quingentis milia iunctis,

quinquaginta super positis, quos ferre seorsum

ornamenta domus domini uel promere iussit.

sic ibi iam positis sumebant otia castris;

ex quibus excludi placuit trans limina portae,

morborum quis dira tabes corruperat artus,

ne ualidos inter positi contagia ferrent,

abdita dum calidis errant discrimina uenis.

ilicet uxori tacito qui pectore zelat,

nec testem, qui prodat, habet, si serus adulter

polluerit casti quondam cubilia fulchri,

ad uatem festinus eat coramque praesentet.

quam credit peccasse sibi. canamque farinam,

hordea quam faciunt, sacratum promat ad altar.

quam nec ture linat, nec pingui inroret oliuo.

praeuidus hic uates undam de fonte capessat

fictilibus labris, modico quam puluere tinguat

quem capit e media pronus testudine templi.

mox illam nudare caput palmisque tenere

conpellet geminis memoris libamina sacri.

utque bibat latices secum maledicta tenentes.

conpellet senior. quae St si criminis exsors,-