Epistularum

adsurgit Musae nostra Camena tuae.

Vive, vale et totidem venturos consere ianos,

quot tuus aut noster conseruere patres.

Quanto me adfecit beneficio non delata equidem, sed suscepta mea querimonia, Pauline fili! veritus displicuisse oleum, quod miseras, munus iterasti, addito etiam Barcinonensis muriae condimento cumulatius praestitisti, scis autem me id nomen muriae. quod in usu vulgi est, nec solere nec posse dicere, cum scientissimi veterum et Graeca vocabula fastidientes Latinum in gari appellatione non habeant, sed ego, quocumque nomine liquor iste sociorum vocatur, Iam patinas implebo meas, ut parcior ille maiorum mensis applaria sucus inundet. Quid autem tam amabile tamque hospitale, quam quod tu, ut me participes, delicias tuas in ipsa primitiarum novitate defrudas? o melle dulcior, o Gratiarum venustate festivior, o ab omnibus patrio stringende complexu! sed haec atque alia huius modi documenta liberalis animi aliquis fortasse et aliquando, quamvis rarus: illud de epistularum tuarum eruditione, de poematis iucunditate, de inventione et concinnatione iuro omnia nulli umquam imitabile futurum, etsi fateatur mutandum, de quo opusculo, ut iubes, faciam, exquisitim universa limabo et quamvis per te manus summa contigerit, caelum superfluae expolitionis adhibebo, magis ut tibi paream, quam ut perfectis aliquid adiciam. Interea tamen, ne sine corollario poetico tabellarius tuus rediret, paucis iambicis praeludendum putavi, dum illud, quod a me heroico metro desideras, incohatur. isti tamen, ita te et Hesperium salvos habeam, quod spatio lucubratiunculae unius effusi, quamquam hoc ipsi de se probabunt, tamen nihil diligentiae ulterioris habuerunt, vale.

Iambe Parthis et Cydonum spiculis,

iambe pinnis alitum velocior,

Padi mentis impetu torrentior,

magna sonorae grandinis vi densior,

flammis corusci fulminis vibratior,

iam nunc per auras Persei talaribus

petasoque ditis Arcados vectus vola. si vera

fama est Hippocrene, quam pedis

pulsu citatam cornipes fudit fremens,

tu, fonte in ipso procreatus Pegasi,

primus novorum metra iunxisti pedum

sanctisque Musis concinentibus novem

caedem in draconis concitasti Delium.

Fer hanc salutem praepes et volucripes

Paulini ad usque moenia, Hebromagum loquor,

et protinus, iam si resumptis viribus

alacri refecti corporis motu viget,

salvere iussum mox reposce mutuum,

nihil moreris iamque, dum loquor, redi,

imitatus illum stirpis auctorem tuae,

triplici furentem qui Chimaeram incendio

supervolavit tutus igne proximo,

dic te valere, dic: “salvere te iubet

amicus et vicinus et fautor tuus,

honoris auctor, altor ingenii tui.”

dic et magister, dic parens, dic omnia

blanda atque sancta caritatis nomina,

haveque dicto dic vale, actutum et redi.

Quod si rogabit, quid super scriptis novis

maturus aevi nec rudis diiudicem:

nescire dices, sed paratum iam fore

heroicorum versuum plenum, essedum.

cui subiugabo de molarum ambagibus,

qui machinali saxa volvunt pondere,

tripedes caballos terga ruptos verbere,

his ut vehantur tres sodales nuntii,

fors et rogabit, quos sodales dixeris

simul venire? dic: “Trinodem dactylum

vidi paratum crucianti canthcrio:

spondeus illi lentipes ibat comes,

paribus moratur qui locis cursum meum,

mihique similis, semper adversus tamen,

nec par, nec impar, qui trochacus dicitur.”

Haec fare cursim nec moratus pervola,

a liquid reportans interim munusculi

de largitate musici promptarii.

multas et frequentes mihi gratiae tuae causas et occasio subinde nata concinnat et naturae tuae facilitas benigna conciliat, Pauline fili. nam quia nihil poscente me abnuis, magis acuis procaciam quam retundis: ut nunc quoque in causa Philonis procuratoris quondam mei experiere, qui apud Hebroniagmn conditis mercibus, quas per agros diversos coemit, concesso ab hominibus tuis usus hospitio, inmature periclitatur expelli, quod nisi indulseris rogante me, ut et mora habitandi ad commodum suum utatur et nauso aliave qua navi usque ad oppidum praebita frugis aliquantum nostrae advehi possit, Lucaniacus ut inopia liberetur mature: tota illa familia hominis litterati non ad Tullii frumentariam, sed ad Cureulionem Plauti pertinebit.

Hoc quo facilius impetrarem, aut quo maiorem verereris molestiam, si negares, concinnatam iambis signatamque ad te epistulam misi, ne subornatum diceres tabellarium, si ad te sine signi fide veniret, signavi autem, non, ut Plautus ait, Per ceram et linum 1 litterasque interpretes; sed per poeticum characterem: magis notam inustam, quam signum impressum iudicares.

Philon, meis qui vilicatus praediis,

ut ipse vult, ἐπίτροποσ,

(nam gloriosum Graeculus nomen putat.

quod sermo fucat Dorius)

suis querellis adserit nostras preces,

quas ipse lentus prosequor.

videbis ipsum, qualis adstet comminus,

imago fortunae suae,

carnis, comosus, hispidus, trux, atribux,

Terentianus Phormio,

horrens capillis ut marinus asperis

echinus aut versus mei.

hic saepe falsus messibus vegrandibus

nomen perosus vilici,

semente sera sive multum praecoqua

et siderali inscitia

caelum lacessens seque culpae subtrahens

reos peregit caelites.

non cultor instans, non arator gnaruris,

promusque quam condus magis,

terram infidelem nec feracem criminans

negotiari maluit

mercator quo libet foro venalium,

mutator ad Graecam fidem,

sapiensque supra Graeciae septem viros

octavus accessit sophos.

et nunc paravit1 triticum casco sale

novusque pollet emporus;

adit inquilinos, rura, vicos, oppida

soli et sali commercio;

acatis, phaselis, lintribus, stlattis, rate

Tarnim et Garumnam permeat

ac lucra damnis, damna mutans fraudibus

se ditat et me pauperat.

Is nunc ad usque vectus Hebromagum tuam .

sedem locavit mercibus,

ut inde nauso devehat ur triticum 1

nostros in usus, ut refert,

hunc ergo paucis ne graveris hospitem

cura diebus ut meet,

adactus ut mox navis auxilio tuae

ad usque portus oppidi

iam iam Perusina, iam Saguntina fame

Lucaniacum liberet.

Hoc si impetratum munus abs te accepero,

prior colere quam Ceres:

Triptolemon olim, sive Epimenidem vocant,

aut viliconum Buzygem,