Appendicula.

Open Greek and Latin: Latin · Open Greek and Latin: Latin · 52 sections

1.1
Athenaeus XII 516c πρῶτοι δὲ Λυδοὶ καὶ τὴν καρύκην ἐξεὺρον, περὶ ἡς τὴς σκευασίας οἱ τὰ Ὀψαρτυτικὰ συνθέντες εἰρήκασιν, Ἰλαῦκός τε ὁ Λοκρὸς (PW VII 1421 n. 41) καὶ Μίταικος καὶ Διονύσιος (PW V 977 n. 133) Ἠρακλειδαί (PW VIII 496 n. 58. 59) τε δύο γένος Συρακόδιοι καὶ Ἄγις (Oder PW I 822 n. 10) καὶ Ἐπαίνετος (PW V 2672 n. 9) [καὶ Διονύσιος], ἕτι τε Ἡγήσιππος (PW VII 2611 n. 5) καὶ Ἐρασίστρατος (PW VI 333—350 n.2) καὶ Εὐθύδηνος (PW VI 1505 n. 15) καὶ Κρίτων, πρὸς τούτοις δὲ Στέφανος, Ἀρκύτας (PW II 602 n. 5. 6) [Ἀκέστιος], Ακεσίας (PW I 1163 n. 1), Διοκλὴς (PW V 802 n. 53), Φιλιστίων τοσούτους γὰρ οἶδα γράψαωτας Ὀψαρτυτικά.
2.1
Ath. XIV 662c ἀοιδίμων δ' ὀψαρτυτὼν ὀνόματα καταλέγει Βάτων ἐν Εὐεργέταις (Com. III p. 327 Kock) οὕτως
2.2
εὐ γ', ὧ Σιβύνη, τὰς νύκτας οὐ καθεύδομεν οὐδ' ἀναγεγράμμεθ', ἀλλὰ καίεται λύχνος καὶ βιβλίον ἐν ταῖς χερσί, καὶ φροντίξομεν τί Σόφων καταλέλοιπ' ἢ τί Σημωνακτίδης ὀ Χῖος ἢ Τυνδάριχος [-κος trad.] ὁ Σικυώνιος ἢ Ζωπυρῖνος.
2.3
cl. coquorum catalogum apud Euphronem com. frg. 1, 5-9 (Kock III p. 317): Agis Rhodius, Nereus Chius, Chariades Atheniensis, Lamprias, Apthonetus, Euthynus 11, 1: Soterides; Sosipatrem com. fr. 1, 11. 19 (Kock III p. 314) al. Geoponica 20, 6.
3.1
Anaxippos com. fr. 1, 1 (III p. 296 Kock):
3.2
Σόφων Ἀκαρνὰν καὶ Ρόδιος Δαμόξεωος ἐγένονθ' ἐαυτῶν συμμαθηταὶ τῆς τέχνης· ἐδίδασκε δ' αὐτοὺς Σικελιώτης Λάβδακος.
4.1
Pollux onom. V170 p.245 Bekker πολλὰ δ' ἂν εἰη τῶν περὶ την ἠδυντικὴν σκενασίαν ἐξευρεῖν ἐκ τῶν ὀψοποιικῶν συγγραμμάτων Παντολέοντος καὶ Μιθαίκου καὶ Ζωπυρίνου καὶ Σόφωνος καὶ Ἠγησίππου καὶ Παξάμου (cf. Athen. IX 376d) καὶ Ἐπαινέτον συναριθμοῖτο δ' ἂν τοντοις Ἠρακλείδης τε ὁ Συρακούσιος καὶ Τυνδάριχος ὁ Σικυώνιος καὶ Σιμωνακτί- δης ὁ Χῖος καὶ Γλαῦκος ὁ Λοκρός, ὀψοποιητικῆς πραγματείας σοψισταί.
5.1
Suidas Πάξαμος... Ὀψαρτθτικὰ κατὰ στοιχεῖον.
6.1
Ath. VII p. 325f.: Μίθαικος δ' ἐν Ὀψαρτθτικῷ ταινίαν φησίν' ἐκκοιλίξας, τὰν κεφαλὰν ὰποταμὼν, ἀποπλύνας καὶ ταμὼν τεμάχεα κατάχει τυρὸν καὶ ἔλαιον.
7.1
— Ath. II 58b: Ἐπαίνετος δὲ καὶ Ἡρακλείδης ὁ Συρακούσιος ἐν Ὀψαρτθτικῷ τ῀ν ᾠῶν φασι (φησι trad.) πρωτεύειν τὰ τῶν ταῶν. μεθ' ἂ εἷναι τὰ χηναλωπέκεια· τρίτα καταλέγοωτες (-γει E, non C) τὰ ὀρνίθεια.
8.1
— Ath. III 88c τὸ δ' ἐντὸς τῆς πίνης Ἐπαίνετος ἑν Ὀψ αρτθτικῷ καλεῖσθαί φησι μ´γκωνα.
9.1
— Ath. VII 294d Ἐκαίνετος δ' ἐν Ὀψαρτθτιλῷ ἐπινωτιδέα καλεῖ (scil. γαλεόν), χείρονα δ' εἷναο τὸν κεντρίνην καὶ δυσώδη· γνωρίζεσθαι δ' ἐκ τοῦ πρὸς τῆ πρῴτῃ λοφιᾷ ἔχειν κέντρον τῶν ὁμοειδῶν οὐκ ἐχόντων· οὔτε δὲ στέαρ οὔτε πιμελὴν ἔχειν τοὺς ἰχθῦς τούτους διὰ τὸ χονδρώδεις εἷναι.
10.1
Ath. VII 297c μνημονεύει δ' αὐτοῦ (scil. τοῦ γωαφέως piscis) καὶ Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτθτικῷ.
11.1
— Ath. VII 304d Ἐπαίνετος δ᾽ ἐν Ὀψαρτυτικοῖς κορύφαιναν αὐτόν (scil. τὸν ἵππουρον) φησιν ὀνομάζεσθαι.
12.1
— Ath. VIL 305e τοῦ δὲ κάπρου piscis μνημονεύει καὶ Δωρίων καὶ Ἐπαίνετος. —
13.1
Ath. VII 312f ἐστὶ δὲ λευκόσαρκος (scil. ὁ λειόβατος piscis), ὠς Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικῷ.
14.1
— Ath. VII 313b Ἐπαίνετος δ' ἐν Ὀψαρτυτικῷ φησι· σμαρίδα, ἣν ἔνιοι καλοῦσι κυνὸς εὐναί.
15.1
— Ath. IX 371 Ἐπαίνετος δ' ἐν Ὀχαρτυτι κῷ τὼ κεφαλωτὰ herbas καλεῖθαί φησι γηθυλλίδας.
16.1
— Ath. IX 387a Ἀρτεμίδωρος δὲ ὁ Ἀριστοφάνειος ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Ὀψαρτυτικαῖς γλὠσσαις καὶ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων καὶ γλωσσῶν Ἐκαίνετον καρατίθεται λέγοντα ἐν τῷ Ὀψαρτυτικῷ ὄτι ὁ φασιανὸς ὄρνις τατύρας καλεῖται.
17.1
— Ath. IX 395e οἱ καλούμενοι παραστάται, ὦν μνημονεύει Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικῷ.
18.1
— Ath. XIV p. 662d Ἐπαίνετος δ' ἐν Ὀψαρτυτικῷ λέγει ταῦτα· μῦμα δὲ παντὸς ἱερείου, καὶ ὄρνιθος δὲ χρὴ ποιεῖν τὰ ἁπαλὰ τῶν κρεῶν μικρὰ Gvvvtuóvre καὶ τὰ σπλάγχνα καὶ τὸ ἔντερον καὶ τὸ αἷμα διαθρύψαντα καὶ ἀρτύσαντα ὄξει, τυρῷ ὀπτῷ, σιλφίῳ, κυμίνῳ, θύμῳ χλωρῷ καὶ ξηρῷ, θύμβρᾳ, κοριάννῳ χλωρῷ τε καὶ ξηρῷ καὶ γητίῳ καὶ χρομμύῳ καθαρῷ πεφωσμένῳ ἢ μήκωνι καὶ σταφίδι ἢ μέλιτι καὶ ῥόας ὀξείας κόκκοις. εἶναι δέ σοι τὸ αὐτὸ [μῦμα] καὶ ὄψον.
19.1
— Ath. VII 324a ἐστὶ δὲ τὸ ὐκόσφαγμα ὡς Ἐρασίστρατὸς φησιν ἐν Ὀψαρτυτικῷ ὑπότριμμα. γράφει δὲ οὕτως. ὑπόσφαγμα δ' εἷναι κρέασιν ὀπτοῖς ἐκ τοῦ αἵματος τεταραγμένου μέλιτι, τυρῷ, ἁλί, κυμἰνῳ, σιλφίῳ, ὄξει ἑφθοῖς'. καὶ Γλαῦκος δ' ὁ Λοκρὸς ἐν Ὀψαρτυτικῷ οὕτως γράφει· 'ὑπόσφαγμα δ' αἴμα ἑφθὸν καὶ σίλφιον καὶ ἕψημα ἢ μέλι καὶ ὄξος καὶ γάλα καὶ τυρὸς καὶ φύλλα εὐώδη τετμημένα.
20.1
— Ath. IX 369b τὴν δὲ ῥάφυν Γλαῦκος ἐν τῷ Ὀφαρτυτικῷ διὰ τοῦ Π ψιλῶς καλεῖ ῥάπυν.
21.1
— Ath. XIV 661e καὶ οἱ τὰ Ὀψαρτυτικὰ δὲ συγγράψαντες Ἡρακλείδης τε καὶ Γλαῦκος ὁ Λοκρὸς οὐχ ἀρμόττειν φασὶ δούλοισι τὴν μαγειρικἠν, ἀλλ' οὐδὲ τοὶς τυχοῦσι τῶν ἐλευθέρων.
22.1
— Ath. III 105c κολύβδαιναν piscem δ' εἴρηκεν Ἐπίχαρμος... ὡς δ᾽ ὁ Ἡρακλείδης ἐν Ὀψαρτυτικῷ, τὴν καρῖδα.
23.1
— Ath. III 114a πόδεν ὑμῖν ἄυ εἴη εἰδέναι ὄτι καὶ 'κύβοι', οὐχ οὒς ἀεὶ μεταχειρίζεσθε (-ζεσθαι trad.), ἄρτοι εἰσὶ τετράγωνοι, ἡδυσμένοι ἀννήθῳ καὶ τυρῷ καὶ ἐλαίῳ, ὥς φησιν Ἡρακλείδης ἐν Ὀψαρτυτικῷ;
24.1
— Ath. VII 328d διαφέρει δὲ τῆς χαλίκδος ὁ χαλκεύς piscis, οὑ μνημονεύει Ἡρακλείδης ἐν Ὀχαρτυτικῷ.
25.1
— Ath. XII 516d γίνεσθαι δ' αὐτόν (scil. τὸν κάνδαυλον placentam Lydiam) φησιν ὁ Ταραντῖνος Ἡρήδιππος ἐξ ἑφθοῦ κρέως καὶ κνηστοῦ ἄρτου καὶ φρυγίου τυροῦ ἀνήθου τε καὶ ζωμοῦ πίονος.
26.1
— Ath. VII 308c Εὐθύδημος δ' έν τῷ περὶ ταρίχων τὸν κοραῖμόυ piscem φησιν ὐπό πολλῶν σαπέρδην προςαγορεύεσθαι· ὁμοίως δ' εἴρηκε καὶ Ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος (PW VIII 514 n. 6), ἔτι δὲ Φιλότιμος (nisi legendum Φυλ-) ἐν Ὀψαρτυτικῷ. ὅτι δὲ καὶ κλατιστα[τι]κὸς καλεῖται ὁ σαπέρδης, καθάπερ καὶ ὁ κορακῖνος, Παρμένων φησὶν ὁ Ῥόδιος ἐν πρώτῳ μαγειρικῆς διδασκαλίας.
27.1
— Ath. VII 326e καὶ Διονύσιος δ' ἐν Ὀψαρτυτικῷ τῆς ὑαίνης μνημονεύει.
28.1
Ath. XIV 643a οἷδα δὲ καὶ Καλλίμαχον ἐν τῷ τῳν παντοδαπῶν σθγγραμμάτων πίνακι ἀναγράωαντα πλακουντοποιικὰ σθγγρὰμματα Αλγιμίου (PW I 964 n.3) καὶ Ἡρησίππου καὶ Μητροβίου, ἔτι δὲ Φαίτου (Φαίστου Meineke) — nominantur: Ἀρποκρατίων ὁ Μενδήσιος (PW VII 2416 n. 8) ἐν τῷ περὶ πλακούντων Ath. XIV 648b cum praecepto. — Ἰατροκλῆς (PW IX 801 n. 3) ἐν Ἀρτοποιικῷ Ath. VII 326e. XIV 646a ἐν τῷ περὶ πλακούντων. 646b fragmentum. 646e. 647b fragmentum. — Φιλιστίων ὁ λοκρός Ath. III 115d τῶν χονδριτῶν (ἄρτων) τούς σεμιδαλίτας πρός ἰσχύν φησι μᾶλλον πεφυκέναι· μεδ' οὓς τοὺς χονδρίτας τίθησιν, εἶτα τοὺς ἀλευρίτας. — Χρύσιππος ὁ Τυανεύς (PW III 2511 n. 21) Ath. III 113a d ἀρτοποιικόν fragmentum longum. ἐν τῷ ἀρτοκοπικῷ Ath. XIV. 647c—648a fragmentum longum cum praeceptis variis.
29.1
Εὐθύδημος ὁ Ἀθηαῖος ἐν τῷ περὶ λαχάνων Ath. I 58c. III 74b. IX 369e Εὔδημος trad. fragmentum. 371a Εὔδημος trad. — ἐν τῷ περὶ ταρίχων Ath. III 116a fragmentum cum versibus (Hesiodi?). 118b. VII 307b. 308c. 315f. 328d. — Schol. in Nicandri Ther. 585 p. 46 Schneider (βουπλεύρου) μνημονεύει . . . . καὶ Ἐπαίνετος ἐν τῷ περὶ λαχάνων.
30.1
Geoponica ed. Beckh 18, 21 p. 499 Μέλκης σκευσία σύντομος. Παξάμου (potius ex georgicis quam ex opsartyticis, modo verum sit nomen). ἠ καλουμένη μέλκη αὐτοσχέδιος καὶ καλλίων ἔσται εἰ κεραμέοις ἀγγείοις καινοῖς ὄξος ἐμβάλης δριμὺ καὶ ἐπιθῆς αὐτὰ θερμοσποδιᾷ ἢ πυρὶ μαλθακῷ, τουτέστιν ἐπ' ἀνθρακιάν· καὶ ἐάν ὀλίγον ἀναζέσῃ τὸ ὄξος, ἵνα μὴ ἀπὸ τῶν σκευαρίων ἀναποθῇ, ἐλκύσας ἀπὸ τῆς ἀνθρακιᾶς, εἰς τὰ αὐτὰ σκευάρια βάλε γάλα καὶ θὲς αὐτὰ εἰς κιβωτάριον ἢ ἀρμά ριον ἢ ἔνθα ἀκίνητον μένει· καὶ τῇ ὐστεραίᾳ ἕξεις πολλῷ καλλίους μέλκας τῶν πολλῇ τέχνῃ κατασκευαζομένων τὰ μὲντοι σκευάρια μετὰ πρώτην ἢ δευτέραν χρῆσιν ἄλλασσε. cf. Columella 12, 8 Apic. 7, 1 (308).
31.1
Ath. XIV 663d ὁ Ἀρτεμίδωρος ἐν ταῖς Ὀψαρτυτικαῖς γλώσσαις τὴν ματτύην ἀποφαίνει κοινὸν εἶναι πάντων ὄνομα τῶν πολυτελὼν ἐδεσμάτων (ἡδυσ- trad.) γράφων οὔτως· ἔστι τις (εἴτις τῆς trad.) ὄρνιθος ματτύης. ἐσφάχθω μὲν διὰ τοὺ στόματος εἰς τὴν κεφαλήν. ἔστω δὲ ἕωλος χαθάπερ ὁ πέρδιξ. ἐὰν δὲ θέλῃς. ὡς ἕχει αὐτοῖς περοῖς ἑᾶν τετιλμένην. εἷτα τὸν τρόπον ἐχθεὶς τῆς ἀρτύσεως καὶ τῆς ἑψήσεως ἐπιφέρει εὐθύς. καὶ νομάδα παχεῖαν ἕψε καὶ νεσσοὺς τῶν ἤδη κοκκυζόντων, ἐὰν θέλῃς παρὰ πότον χρῆσθαι. εἷτ' ἐκελὼν τὰ λάχανα εἰς τρυβλίον καὶ τῆς ὄρνιθος τῶν κρεῶν ἐπιθεὶς παρατίθει· τοῦ θέρους ἀντὶ τοῦ ὄξους τῆς ὅμφακος ἐμβαλὼν εἰς τὸν ζωμὸν ὡς ἔχει τοὺς βὸτρυς· ἐπαιδὰν δὲ ἑφθὴ γένηται, ἔξελε μετὰ τοῦ βοτρυδίου πρὸ τοῦ τὸ γίγαρτου ἐξαφεῖναι εἷθ οὕτως τὸ λάγανον κατάθρυπτε. οὗτος ὁ ματτύης ἐν τοῖς ἡδίστοις.
32.1
Pollux Onom. VI 57 p. 242 Bekker τὸ δὲ θρῖον ὧδε ἐσκεύαζον· στέαρ ὕειον ἑφθὸν μετὰ γάλακτος μίγνυ χόνδρῳ παχεῖ, συμφυράσας δ' αὐτὰ τυρῷ χλωρῷ καὶ λεκίθοις ᾠῶν καὶ ἐγκεφάλοις, περιβαλὼν συκῆς φύλλῳ εὐώδει, ζωμῷ ὐρνιθείῳ ἢ ἐριφείῳ ἔνεψε, ἔπειτα ἐξελὼν καὶ τὸ φύλλον ἀφελὼν ἔμβαλε εἰς ἀγγεῖον γέμον μέλιτος ζέοντος. καὶ τὸ μὲν ὅνομα τῷ ἐδέσματι προςέθηκε τὸ φύλλον. ἠ δὲ μεῖξις πάντα ἐξ ἴσου δέχεται, τῶν δὲ λεχίυων πλέον. ὄτι κηγνύουσι καὶ συνιστᾶσιν.
33.1
— Schol. Aristoph. eq. 954 p. 66 Dindorf: θρῖον χόνδρος ἢ ὄρυζα ἕψεται ἢ σεμίδαλις ἀρκούτως. εἷτα ἐπιχεῖται τὸ ὕδωρ καὶ φυρᾶται τὸ ἡψημένον μετὰ άπαλοῦ τυροῦ καὶ ᾠῶν ὀλίγων. εἷτα περιλαμβάνεται φύλλοις σθκίνοις ὅλον καὶ περιειλεῖται καννάβῳ ἢ παπύρῳ ἢ λίνῳ καὶ καθίεται εἰς ζωμὸν κρεῶν ἠψημένων ἄχρι τοῦ λαβεῖν ἱκανὴν ἕψησιν. εἰτα ἐξαίρεται καὶ τῶν φύλλων περιαιρεθέντων εἰς λοπάδα νέαν ζέοντος μέλιτος ἐμβάλλεται καὶ ἔψεται. στρεφόμενον δὲ, ὄταν ἰκανῶς ἔχῃ καὶ ξανθὸν γένηται, ἐξαιρεθὲν παρατίθεται μέλιτος περιχυθέντος ἢ ἀπὸ τοῦ ἑφθοῦ ἢ ἀπὸ τοῦ ἄλλου. θπῖον δὲ καλεῖται ἀπὸ τῶν φύλλων τῆς συχῆς. ἅτινα οὕτω καλεῖται. duo similia praecepta, alterum Didymi, leguntur in scholiis ibidem I p. 608 Dindorf.
34.1
Papyrus Heidelberg (inv. 1701 a. b. c) ed. Fr. Bilabel Sitz.-Ber. Heid. Akad. philos. -hist. Kl. 1919 Abh. 23
34.2
A. pagina anterior
34.3
Col. ς ⟨..........⟩ω· ἔνιοι δὲ τη⟨......⟩ ⟨τ⟩ρείβουσιν ἀλλα ...............⟩ κλην καὶ ὠμη η⟨........ὡσ-⟩ αὐ⟩τως ζεννύου ⟨σι καὶ τὰ ἄλλα⟩ πο⟨ιοῦσιν ὡς πρό⟨κειται. 𝈒 Ζωμὸς ἰχθύος· εἰ⟨ς θυῖας ἔμβαλε⟩ χόνδρον. κόρι. πρ⟨άσον ...........⟩ κρόμμια, ἄνηθον ⟨.............ὠ-⟩ κιμον, ἄννησον λε⟨πτόν..........⟩ ἔψε ἐπ' ἀνθράκων κα⟨ὶ καταβρέ-⟩ χων ὕδατι. οἴνῳ, γάρῳ, ⟨ὄξει συμμε- μειγμένοις· ὅταν ἑψ⟨εθῇ καὶ μέλ-⟩ λῃς αἰρειν, ἐπίπασσε πίπερ ⟨λεῖ- ον‧ μετ᾽ ὄξους δρειμέως κα⟨θιστ- ᾶσιν ὀλίγον συμπεσεῖν, εἶ⟨τα με- τ⟨αί⟩ρουσιν ἀπὸ τοῦ πυρός‧ οἱ δ⟨ὲ ὄξ- ους ἐπιχέαντες πάντα ἕψ⟨ουσι προςυποστρώσαντες τὰ χ⟨λω- ρὰ καὶ τὰ ἄλλα ποι̣⟨ο⟩ῦσιν ὡς π⟨ρό- κειται. 𝈒 Κρέα ταρειχηρὰ ἢ περνῶν τε⟨μά- χη‧ κρέα ὁμοίως ὠμά‧ τὰ μ⟨ὲν τα- ρειχηρὰ προζεννύουσιν ἵ⟨να ἐ- ξαλμίσῃ μόνον‧ εἶτα πάντ⟨α εἰς λοπάδα‧ οἴνου μέρη δ, γλυκέ⟨ως μέρη β, ὄξους μέρος ᾱ, κόρι ξη⟨ρὸν, θύμον, ἄννησον, μάραθον‧ φρῦ- ξον, πάντα ἐξ ἀρχῆς όμο⟨ῦ ἐ⟩πιβα- λών. ἕψει‧ μεσάζουσιν ἐπι⟨βα⟩λὼν μέλι καὶ κύμεινον λεῖο⟨ν, ἄλ⟩λοι καὶ πίπερ, καὶ βαλό⟨ν⟩τες εἰ⟨ς ἀγγ⟩εῖ- ον θερμὸν τὸν ζωμὸν ἐ⟨πιβ⟩άλ- λουσιν ψωμοὺς ψοι⟨ῶν καὶ⟩ ἄρ- των θερμῶν. 𝈒 Λαγανοφακῆ· λάγαν⟨ον ὀπτὸ⟩ν κα- λῶς [μ]έν ζωμῷ κρεῶν ⟨ὀρ⟩νεί- θων κατάθρυβε, ἕψε‧ ἢ ἐ⟨ν οἴ⟩νῳ, ὕδατι, ἀννήσῳ, κυμείν⟨ῳ λεί⟩οις ἄνηθον ξηρὸν, κύμε⟨ινον⟩, χω- ρὶς δἐ ἕψε φακῆν‧ κρόμμ⟨υα τρ⟩ῖψον
34.4
Col. η ⟨........ κύ⟩μ⟨ει⟩νον, ὄξος, ἔλαι- ⟨ον..........⟩α χλωρὰ, ὕδωρ‧ εἶτα ⟨........ ἑ⟩φθὰ καλῶς ἀμφό- ⟨τερα....... κ⟩αὶ ἔλαιον χρ⟨η⟩στὸν ⟨...........⟩ ἐπ᾽ ἀνθράκων ἔα ⟨ζέσαι πάντα⟩ ἕως συμπίῃ. ⟨𝈒 ...........φ⟩ακοὺς μετὰ χλωρῶν ⟨...........⟩ ὅταν ἑψεθῇ, βάλε ⟨.......... ἄν⟩νησον, κρόμμυ- ⟨α.........⟩ι̣α, ἅλας ἢ γάρον ἐκ ⟨..........⟩υ ὅταν ἑψε⟨θῇ⟩, τὰ ⟨.......... κ⟩ατάθρυβ⟨ε.....⟩υ καὶ αὐ⟨τ.......⟩ν versus 15—25 toti perierunt ⟨..... ......ἐ⟩λαίῳ καὶ ὄ- ⟨ξει.......βλασ⟩τὰ ἀμπέλων ἔα εἰς φ⟨ῶ⟩ς γενέσθαι, πλύνας. ξύσας σίναπι, μέλι, εἶτ᾽ ἔμβαμμα. 𝈒 Ἥπαρ καλὸν‧ τεμὼν ἀναποίει με- τ' ἐλαίου ἁλὶ, κόρι, θύμῳ, ὀπῷ, ὄξει‧ εἰς ὀβελίσκον‧ ὄπτα θερμὸν καὶ χρῳ. 𝈒 Ψόας καὶ τὰ σαρκώγη· λογιστὶ ἀνα- ποιήσας ⟨ἐ⟩ν ἁλὶ, κόρι, ὀπῷ ὄπτα ἕως μόνον συμπίῃ· ἔστω δέ σοι ἐν κύθρᾳ ζωμὸς θερμός· ὄξος, ἔ- λαιον ἀνὰ μέρος ᾱ, οἴνου γλυκέ- ως ἀνὰ μέρη β̅, ἁλὸς βραχύ· ἂν ζέ- σῃ, βάλε ὀρειγάνου κορύμβους. κα-
34.5
Col. θ τασπάσας τ⟨........... ....⟩ ἐμβαλὼν ⟨.............. ...⟩ αὐτῶν. 𝈒 Ἥπαρ καλόν‧ τ⟨εμὼν....... μελί-⟩ κρατον ζεν⟨νυ................ ἀ-⟩ ποστραγγιζ ⟨.................. μέ-⟩ λιτι καλῷ κα⟨................⟩ νῳ ἔμβαμμα ⟨...............⟩ γάρον, οἴνο⟨ν ..............⟩ ἔα‧ ἄλλοι λεπ⟨τ..............⟩ ⟨κ⟩νῆκον. 𝈒 Ἀθήρα...ν̣
34.6
in reliquis versibus non servata sunt nisi brevia principia, in his duo initia praeceptorum v. 30 Εἰς ψ⟨όας? et v. 38
34.7
Εἰς π⟨έρναν? scilicet ζωμός, ius in . . .
34.8
B. pagina posterior, non eiusdem cuius fuit A libri.
34.9
Col. ε ⟨..πάντα β⟩αλὼν εἰς μέγα βατάνιον ⟨θὲς εἰς τὸ⟩ν̣ κλείβα⟨ν⟩ον‧ ἐὰν μεσάσῃ. ⟨τὸν ζωμὸν⟩ ἀπόχαιε καὶ τὰ κρέα δάε. ⟨........⟩ ἐ⟨ς⟩ κύθραν. ἐπιβαλὼν ἔλεο⟨ν⟩ ⟨.....⟩βάλε ἄνωθεν εἰς τὸν κλεί- ⟨βανον‧ ἐ⟩ὰν ἑψεθῇ, ὄξος μετὰ τῶν ⟨ἀρωμάτ⟩ων τῶν προκειμένων ⟨....... ἐπίχ⟩ει ἅλα ὀλίγον‧ ὅταν εἰς ⟨........ ⟩ν ὑγρὸν μεταθῇς καὶ ⟨β⟩α- ⟨λὼν....τ⟩ὰ κρέα καὶ εἰς τετρημέ- ⟨νον πίθ⟩ον καὶ άλῶν βώλου οὐ ⟨........⟩τως ἵνα τὸ ἀπὸ τῶν κρε- ⟨ῶν......⟩ν̣ καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως· ἔνιοι ⟨.. ....⟩ μεικρὸν πρὸ τοῦ ὅξους ⟨.... τὸ ⟩κρέας. ⟨𝈒 ........⟩σελίου σκέρμα, γάρ⟨ο⟩ν· ἐὰν ⟨...............⟩υν ⟨ἐ⟩ξαίρει ⟨..............⟩ον. κύμεινον. ⟨𝈒 ..........⟩ς, κόρι ξηρὸν, κύμινον ⟨.........⟩κόρι ξηρὸν. ἀννήθου (διπλοῦν) ⟨........γ⟩άρον· ἐὰν ἐψεθῆ, πίπερ ⟨......... ἔ⟩λεον, οἶνον, δεσμὸν ὀρε⟨ι- ⟨γάνου. σ⟩κορίδιον. ἕψεμα. ⟨𝈒 ........ἔ⟩λεον, λιγυστικὸν, δεσ⟨μ...⟩ ⟨.............⟩ε ἀκόριον χλ⟨ωρόν. ⟨............δ⟩εσμίδιον οἰ⟨νάγ-
34.10
Col. ς ρας. ἀκόριον, κάρο⟨ν, ὄ⟩ξος. 𝈒 ἀκόριον ξηρὸν, σ⟨ελ⟩ίνο⟨υ⟩ σπέρμα. ὄξος εἰς θυῖας· ἀνα ποίη⟨σ⟩ον· καὶ ὀπὸν ὀλίγο⟨ν⟩ καὶ γ⟨λ⟩υκὺν μετὰ τοῦ ὄξους· ὀλίγον ἄφες ἐφ' ὥρας δύο. εἶτα εἰς κύθραν· γάρον καλὸυ τὸν αὐτάρκη· εἰς κλείβανον· ἐὰν ἐψε- θῇ, πίπερ. || Λιγθστικόν. κύμεινον. οἴνου διπλοῦ(ν). γάρου ἁπλοῦν. σπουδαῖα ἀμφότερα· ἐὰν ἐωεθῇ, πίπερ. ὀμὸν. κόρι ξηρόν· αὐτὸ μόνον φρύσσ⟨ε⟩τα⟨ι⟩. || Τ̣ρ̣ι̣π̣τ̣ο̣ν̣ .... πλ..βανι τθραν ἀλη- α . . αν.υα
34.11
extant praeterea versuum 19—26 aliquot verba finalia et columnae ζ aliquot principia, in his vocabulum εῖμιέφθω⟨ν⟩ i. ἡμι-
35.1
addo fragmenta praeceptorum latinorum nuper a Bilabelio ex papyro Heidelberg (inv. n. 1001ab) cum photographis edita quamquam ad rei rusticae potius quam coquinariae librum pertinere videntur. papyrus sat bonae aetatis, apices haud rari, semper recte positi, litteratura uncialis
35.2
fragmentum a
35.3
............................... ⟨adip⟩ẹm ......... mitt⟩e in vini sextári(um) ⟨au⟩t Albáni aut Pra⟨etut- iani odoráti. deinde cum lique facta erit ade⟨ps, percolato in irin et ita cocito. signum aut⟨em erit hoc verum coctum ⟨e⟩sse simul quam ⟨... lis erit iris et adeps guttás ostendat. ⟨..... tollito vás aéneum et pónito in aquá fr⟨igida pe⟩r quadriduum, iis autem diebus macera⟨to ..c̣c̣ṣ ṇ..ạẹ in vino Albáno habito a..e...
35.4
fragmentum b
35.5
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . pondo sextantem . . . drachm. I ob. υλ . . . aniem. Hyginus . . . miicuius libe⟨t . . cal⟩amisco . . . . . . . . . . . . . dioṛ . . . . . . . . . . . . . . ab áreant . . . . . . . ⟩ . . . albo. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . am iaciunt in solẹ⟨m súcum uvae acerba⟨e deinde reliqua et . . nul spisso n . . . . . . . rito oḅe . . . . . . . . . . . intro su⟨ . . . . . . . di- ebus ír⟨in . . . . . . . . . eudde alio. m . . . . .

Open Greek and Latin: Latin. CTS URN phi2003.phi004.opp-lat1. Via the Perseus Digital Library / Open Greek and Latin TEI corpora. Licence: Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. Source.