Epigrammata

Rustica mercatus multis sum praedia nummis:

Mutua des centum, Caeciliane, rogo.

Nil mihi respondes? Tacitum te dicere credo

'Non reddes': ideo, Caeciliane, rogo.

Comoedi tres sunt, sed amat tua Paula, Luperce,

Quattuor: et κωφὸν Paula πρόσωπον amat.

Iulia lex populis ex quo, Faustine, renata est

Atque intrare domos iussa Pudicitia est,

Aut minus aut certe non plus tricesima lux est,

Et nubit decimo iam Telesilla viro.

Quae nubit totiens, non nubit: adultera lege est.

Offendor moecha simpliciore minus.

Praetores duo, quattuor tribuni,

Septem causidici, decem poetae

Cuiusdam modo nuptias petebant

A quodam sene. Non moratus ille

Praeconi dedit Eulogo puellam.

Dic, numquid fatue, Severe, fecit?

In Pompeiano dormis, Laevine, theatro:

Et quereris, si te suscitat Oceanus?

Pauca Iovem nuper cum milia forte rogarem,

'Ille dabit' dixit 'qui mihi templa dedit.'

Templa quidem dedit ille Iovi, sed milia nobis

Nulla dedit: pudet, a, pauca rogasse Iovem

At quam non tetricus, quam nulla nubilus ira,

Quam placido nostras legerat ore preces!

Talis supplicibus tribuit diademata Dacis

Et Capitolinas itque reditque vias.

Dic, precor, o nostri dic conscia virgo Tonantis,

Si negat hoc vultu, quo solet ergo dare?

Sic ego: sic breviter posita mihi Gorgone Pallas:

'Quae nondum data sunt, stulte, negata putas?'

Quod non sit Pylades hoc tempore, non sit Orestes,

Miraris? Pylades, Marce, bibebat idem,

Nec melior panis turdusve dabatur Orestae,

Sed par atque eadem cena duobus erat.

Tu Lucrina voras, me pascit aquosa peloris:

Non minus ingenua est et mihi, Marce, gula.

Te Cadmea Tyros, me pinguis Gallia vestit:

Vis te purpureum, Marce, sagatus amem?

Ut praestem Pyladen, aliquis mihi praestet Oresten.

Hoc non fit verbis, Marce: ut ameris, ama.

Iurat capillos esse, quos emit, suos

†Fabulla: numquid, Paule, peierat†?

Quis te Phidiaco formatam, Iulia, caelo,

Vel quis Palladiae non putet artis opus?

Candida non tacita respondet imagine lygdos

Et placido fulget vivus in ore decor.

Ludit Acidalio, sed non manus aspera, nodo,

Quem rapuit collo, parve Cupido, tuo.

Ut Martis revocetur amor summique Tonantis,

A te Iuno petat ceston et ipsa Venus.

Versus scribere posse te disertos

Adfirmas, Laberi: quid ergo non vis?

Versus scribere qui potest disertos,

Non scribat, Laberi: virum putabo.

Dum Phaethontea formica vagatur in umbra,

Inplicuit tenuem sucina gutta feram.

Sic modo quae fuerat vita contempta manente,

Funeribus facta est nunc pretiosa suis.

Tu qui pene viros terres et falce cinaedos,

Iugera sepositi pauca tuere soli.

Sic tua non intrent vetuli pomaria fures,

Sed puer et longis pulchra puella comis.

Cinnam, Cinname, te iubes vocari.

Non est hic, rogo, Cinna, barbarismus?

Tu si Furius ante dictus esses,

Fur ista ratione dicereris.

Sancta Salonini terris requiescit Hiberis,

Qua melior Stygias non videt umbra domos.

Sed lugere nefas: nam qui te, Prisce, reliquit,

Vivit qua voluit vivere parte magis.

Non de vi neque caede nec veneno,

Sed lis est mihi de tribus capellis:

Vicini queror has abesse furto.

Hoc iudex sibi postulat probari:

Tu Cannas Mithridaticumque bellum

Et periuria Punici furoris

Et Sullas Mariosque Muciosque

Magna voce sonas manuque tota.

Iam dic, Postume, de tribus capellis.

Mutua te centum sestertia, Phoebe, rogavi,

Cum mihi dixisses 'exigis ergo nihil?'

Inquiris, dubitas, cunctaris meque diebus

Teque decem crucias: iam rogo, Phoebe, nega.

Perpetuam Stellae dum iungit Ianthida vati

Laeta Venus, dixit 'Plus dare non potui.'

Haec coram domina; sed nequius illud in aurem:

'Tu ne quid pecces, exitiose, vide.

Saepe ego lascivom Martem furibunda cecidi,

Legitimos esset cum vagus ante toros.

Sed postquam meus est, nulla me paelice laesit:

Tam frugi Iuno vellet habere virum.'

Dixit, et arcano percussit pectora loro.

Plaga iuvat: sed tu iam, dea, caede deos.

Quod nubis, Proculina, concubino

Et, moechum modo, nunc facis maritum,

Ne lex Iulia te notare possit:

Non nubis, Proculina, sed fateris.

Stare iubes nostrum semper tibi, Lesbia, penem: